Марка 7 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Чарняўскага 2017 → Дабравесце паводле Марка. З аўдыёкасет
І сышліся да Яго фарысеі ды некаторыя кніжнікі, што прыбылі з Ерузаліма.
І зыходзяцца да Яго фарысеі і некаторыя з кніжнікаў, што прыйшлі з Ерусаліма.
І, калі заўважылі, што некаторыя з вучняў Яго елі хлеб нячыстымі, гэта значыць нямытымі, рукамі, — дакаралі.
І ўбачалі, што некаторыя з Яго вучняў ядуць хлеб нячыстымі, гэта значыць, няўмытымі рукамі, —
Бо фарысеі і ўсе юдэі не ядуць, калі не памыюць старанна рук, захоўваючы традыцыю дзядоў;
бо фарысеі і ўсе іудзеі, калі не вымыюць старанна рук, не ядуць, прытрымліваючы паданняў старэйшых,
таксама не ядуць, прыйшоўшы з рынку, пакуль не абмыюцца; па-за гэтым традыцыя іх загадвае трымацца многіх іншых рэчаў: мыць чары і збаны, і посуд медны, і лавы, —
і (вярнуўшыся) з рынку, калі не абмыюцца, не ядуць, і ёсць шмат іншага, чаго яны прынялі кіравацца: мыцця чараў, і кубкаў, і меднага посуду, [і тапчаноў] —
то пыталіся Яго фарысеі і кніжнікі: «Чаму вучні Твае не трымаюцца традыцый старэйшын, але ядуць хлеб нямытымі рукамі?»
І пытаюцца ў Яго фарысеі і кніжнікі: «Чаму Твае вучні не жывуць паводле паданняў старэйшых, нячыстымі рукамі ядуць хлеб?»
А Ён, адказваючы, сказаў ім: «Добра пра вас, крывадушнікаў, праракаваў Ісая, як напісана: “Народ гэты славіць Мяне вуснамі, але сэрца іх далёка ад Мяне.
Ён жа сказаў ім: «Добра прарочыў Ісая пра вас, крывадушных, як напісана: «Гэты народ вуснамі шануе Мяне, а сэрца іх далёка ад Мяне;
Дарэмна, аднак, славяць Мяне, выкладаючы вучэнне пастаноў чалавечых”.
Але лжіва паважаюць Мяне, навучаючы навукам і загадам чалавечым».
І, аставіўшы прыказанне Божае, захоўваеце традыцыі чалавечыя: мыццё чараў і кубкаў, ды робіце шмат іншага, падобнага да гэтага».
Пераступіўшы Божую запаведзь, вы прытрымліваецеся звычаяў чалавечых, [абмываеце кубкі і чары, і шмат іншага, падобнага на гэта, робіце вы]».
І гаварыў ім: «Ці добра, што вы касуеце прыказанне Божае і захоўваеце вашу традыцыю?
І казаў ім: «Адхіляеце Божую запаведзь, каб ваша паданне захоўваць.
Майсей сказаў: “Шануй бацьку свайго і маці сваю”, ды: “Хто зняважыць бацьку або маці — хай будзе смерцю пакараны”.
Бо Майсей сказаў: "Шануй бацьку свайго і маці сваю" і: "Хто знеслаўляў бацьку ці маці, няхай смерцю памрэ".
А вы кажаце: “Калі б чалавек сказаў бацьку або маці: “Корбан, значыць дар, тое, у чым табе ад мяне была б карысць”,
Вы ж лічыце: "Калі скажа чалавек бацьку ці маці: Карван [гэта значыць дар Богу] і тое, чым бы ты ад мяне пакарыстаўся", —
і ўжо дазваляеце нічога яму больш не рабіць для бацькі свайго або маці,
вы ўжо дазваляеце яму нічога не рабіць дзеля бацькі ці маці,
перакручваючы Слова Божае праз традыцыю вашу, якую перадаяце далей, ды многа падобнага робіце».
касуючы Божае слова вашым вучэннем, якое вы перадаеце; і шмат іншага як гэта».
І, паклікаўшы зноў людзей, казаў ім: «Слухайце Мяне ўсе і разумейце.
І паклікаўшы зноў натоўп, Ён казаў ім: «Паслухайце Мяне ўсе і зразумейце!
Па-за чалавекам няма нічога, што, у яго ўваходзячы, магло б яго апаганіць, але ад чалавека выходзіць тое, што яго апаганьвае.
Няма нічога па-за чалавекам, з вонку яго, што ўваходзячы ў яго вусны, магло б зрабіць нячыстым яго, але тое, што з чалавечых вуснаў выходзіць, робіць чалавека нячыстым.
Калі хто мае вушы, каб пачуць, хай чуе!»
[Калі хто мае вушы слухаць, няхай слухае].
І, калі Ісус увайшоў у дом ад народа, пыталіся вучні Яго пра сэнс гэтай прыпавесці.
І калі ад натоўпу Ён увайшоў у дом, Яго вучні спыталіся ў Яго пра прыповесць.
І гаворыць ім: «Няўжо і вы такія няцямкія? Не разумееце, што ўсё, што звонку ўваходзіць у чалавека, не можа яго апаганіць,
І Ён адказаў ім: «Няўжо і вы не даўмеліся? Не разумееце, што ўсё тое, што ўваходзіць звонку ў чалавека, не можа зрабіць нячыстым яго,
бо тое ўваходзіць не ў сэрца, але ў жывот і выкідаецца вон, ачышчаючы ўсякую ежу».
бо ўваходзіць яму не ў сэрца, а ў жывот і выходзіць вонкі, ачышчаючы ўсякую істоту?»
І казаў далей: «А што з чалавека выходзіць, тое апаганьвае чалавека.
Ён жа казаў: «Тое, што з чалавека зыходзіць, тое робіць нячыстым чалавека.
Бо з нутра, з сэрца чалавека выходзяць благія думкі, распуснасць, зладзействы, забойствы,
Бо з сярэдзіны, з сэрца людзей, ліхія думкі выходзяць, блуд, крадзёж, забойствы, ілжэсведчанні,
чужаложства, хцівасць, нягоднасць, зайздрасць, бессаромнасць, ліхое вока, блюзненні, пыха, глупства.
і хцівасць, і злосць, і распушчанасць, і ліхое вока, і блюзнерства, і дурнота, і ганарлівасць;
Усё гэта ліха з нутра выходзіць ды паганіць чалавека».
Ўсё гэтае ліха з сярэдзіны выходзіць і робіць нячыстым чалавека».
І, устаўшы, выйшаў Ён адтуль у межы Тыра і Сідона. І, увайшоўшы ў дом, хацеў, каб ніхто аб гэтым не ведаў, і схавацца не змог.
І скіраваўшыся адтуль, пайшоў Ён ва ўладанне Ціра і Сідона. І хацеў, каб не ведаў аб Ім ніхто, калі ўвайшоў у адзін дом, ды не мог утаіцца;
Бо адна жанчына, у якой дачка мела нячыстага духа, як толькі пачула аб Ім, увайшла ў дом і пала Яму да ног.
Бо адразу пазнала Яго жанчына, дачка якой мела нячыстага духа, і прыйшоўшы, упала да Яго ног;
А жанчына гэтая была з грэкаў, родам з Сірафэніцыі. Яна прасіла Яго, каб выгнаў дэмана з дачкі яе.
А была жанчына грачанка, сірафінікіянка родам; і прасіла Яго, каб выгнаў дэмана з яе дачкі.
Ісус казаў ёй: «Дазволь перш насыціцца сынам, бо нядобра забіраць хлеб ад сыноў і кідаць яго сабакам».
І Ён казаў ёй: «Дай спярша наесціся дзецям, бо нягожа забраць хлеб у дзяцей і кінуць шчанятам».
А яна адказвае Яму і кажа: «Так, Госпадзе, але ж і сабакі ядуць пад сталом крошкі ад дзяцей».
Яна ў адказ Яму кажа: «Госпадзі, шчаняты пад сталом ядуць ад дзіцячых крошак»,
І сказаў ёй: «Дзеля такога адказу ідзі: дэман выйшаў з дачкі тваёй».
і Ён сказаў ёй: «Вялікая вера ў словах тваіх, ідзі, бо выйдзе злы дух з дачкі тваёй».
І, калі яна прыйшла дамоў, знайшла, што дачка ляжыць на ложку і дэман выйшаў.
І пайшоўшы ў свой дом, яна знайшла, што дачка ляжыць на ложку і што дэман выйшаў.
І, зноў пакінуўшы межы Тыра і Сідона, пайшоў Ён да мора Галілейскага пасярод межаў Дэкапаля.
І зноў, выйшаўшы з абсягаў Ціра, пайшоў Ён праз Сідон да Галілейскага мора, што знаходзіцца пасярод Дзесяцігароддзя.
І прыводзяць да Яго глухога і нямога, каб Ён усклаў на яго руку.
І прыводзяць да Яго глухога, які з цяжкасцю гаварыў, і просяць Яго, каб усклаў руку на яго.
І, адвёўшы яго з Сабою ўбок, далей ад народа, уклаў Ісус пальцы Свае ў яго вушы ды Сваёй слінай дакрануўся да языка яго.
І адвеўшы яго ў бок ад натоўпу, Ён улажыў Свае пальцы яму ў вушы, і сплюнуўшы, дакрануўся да яго языка.
І, глянуўшы ў неба, уздыхнуў і гаворыць: «Эфэта», што значыць: «Адкрыйся».
І паглядзеўшы на неба, глыбока ўздыхнуў, і вымаліў слова: «Эўвафа», што азначае: «Расчыніцеся».
І зараз жа адчыніліся вушы яго ды развязаліся путы языка яго, і пачаў добра гаварыць.
І [адразу ж] сталі чуйшымі яго вушы, і развязаліся путы яго языка, і пачаў ён добра гаварыць і чуць казанае.
І загадаў ім, каб нікому не казалі, але чым болей Ён забараняў, тым больш яны абвяшчалі.
І Ён прасіў, каб яны нікому не казалі аб гэтым; але чым больш настойваў, тым больш яны абвяшчалі аб гэтым усім.
І тым больш яны дзівіліся, кажучы: «Усё добра робіць, і каб глухія чулі, робіць, і каб нямыя гаварылі».
І надзвычай дзівіліся, кажучы: «Добра ўсё Ён зрабіў: і глухім дае чуць, і нямым — гаварыць».
