Марка 10 разьдзел

Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Дабравесце паводле Марка. З аўдыёкасет

 
 

Выйшаўшы адтуль, Езус прыйшоў у межы Юдэі за Ярданам. Зноў сабраліся каля Яго натоўпы, а Ён, як звычайна, зноў навучаў іх.
 
І вярнуйшыўся адтуль, прыходзіць Ён у межы Іудзеі і ў Заіярданне, і зноў збіраецца да Яго натоўп, і Ён, як звычайна, зноў навучаў іх.

Тады падышлі да Езуса фарысеі і, выпрабоўваючы Яго, спыталіся, ці дазволена мужу разводзіцца з жонкаю?
 
І падыйшлі фарысеі, і пыталіся ў Яго выпрабоўваючы: «Ці дазваляецца мужу адпускаць жонку?»

Ён жа, адказваючы, сказаў ім: «Што наказаў вам Майсей?»
 
У адказ Ён спытаўся: «Што вам запаведаў Майсей?»

Яны сказалі: «Майсей дазволіў напісаць разводны ліст і разводзіцца».
 
Яны ж сказалі: «Майсей дазволіў напісаць разводны ліст і адпусціць».

А Езус адказаў ім: «Дзеля жорсткасці сэрца вашага ён напісаў вам гэты наказ,
 
А Ісус сказаў ім: «З-за вашага нячулага сэрца ён напісаў гэтую запаведзь.

бо на пачатку стварэння Бог стварыў іх мужчынам і жанчынай.
 
Ад пачатку ж стварэння Бог "мужчынаю і жанчынаю стварыў іх,

Таму пакіне мужчына бацьку свайго і маці і злучыцца з жонкай сваёй,
 
таму пакіне муж свайго бацьку і маці [і прылепіцца да сваёй жонкі]

і будуць двое адным целам. Так што яны ўжо не двое, але адно цела.
 
і будуць яны абое адным целам", так што яны ўжо не два, але адно цела.

Таму, што Бог злучыў, чалавек няхай не разлучае».
 
Дык вось, што Бог злучыў, няхай чалавек не разлучае».

У доме вучні зноў спыталіся ў Яго пра гэта.
 
Потым у доме вучні зноў пра гэта спыталіся ў Яго.

Ён сказаў ім: «Хто развядзецца з жонкаю сваёю і ажэніцца з іншай, той чужаложыць супраць яе.
 
І Ён кажа ім: «Хто адпусціць сваю жонку і ажэніцца з іншаю, той чыніць пралюбадзейства супраць яе;

І калі жонка развядзецца з мужам сваім і выйдзе замуж за іншага, чужаложыць».
 
І калі яна, пакінуўшы свайго мужа, выйдзе замуж за іншага, чыніць пралюбадзейства».

Прыносілі да Езуса дзяцей, каб Ён дакрануўся да іх. Але вучні забаранялі ім.
 
І вадзілі да Яго дзяцей, каб Ён дакрануўся да іх; вучні ж забаранялі ім дакранацца.

Убачыўшы гэта, Езус абурыўся і сказаў ім: «Дазвольце дзецям прыходзіць да Мяне, не забараняйце ім, бо такім належыць Валадарства Божае.
 
Ісус жа, убачыўшы, абурыўся і сказаў ім: «Дазвольце дзецям прыходзіць да Мяне, не забараняйце іх, бо такіх ёсць Царства Божае.

Сапраўды кажу вам: хто не прыме Валадарства Божага, як дзіця, той не ўвойдзе ў яго».
 
Папраўдзе кажу вам: Хто не прыйме Царства Божае, як дзіця, той не ўвойдзе ў яго».

І, абняўшы іх, благаславіў, ускладаючы на іх рукі.
 
І абняўшы іх, блаславіў, усклаўшы на іх рукі.

Калі Езус выходзіў у дарогу, падбег да Яго адзін чалавек, упаў перад Ім на калені і спытаўся ў Яго: «Настаўнік добры, што мне рабіць, каб унаследаваць жыццё вечнае?»
 
І калі выходзіў Ён у дарогу, падбег адзін, і ўпаўшы на калені перад Ім, спытаўся ў Яго: «Добры Настаўнік, што зрабіць мне, каб атрымаць у спадчыну жыццё вечнае?»

Езус сказаў яму: «Чаму называеш Мяне добрым? Ніхто не ёсць добрым, толькі адзін Бог.
 
Ісус жа сказаў яму: «Што ты завеш Мяне Добрым? Ніхто не добры, толькі адзіны Бог.

Ведаеш запаведзі: не забівай, не чужалож, не крадзі, не сведчы фальшыва, не ашуквай, шануй бацьку свайго і маці».
 
Ты ведаеш запаведзі: «Ні забі, не ўкрадзі, не пралюбадзейнічай, не ашуквай, шануй бацькоў сваіх, вось і выконвай іх».

А той адказаў Яму: «Настаўнік, усё гэта я захоўваў з юнацтва майго».
 
А ён сказаў Яму: «Настаўніку, гэта я захоўваў са сваёй маладосці».

Езус паглядзеў на яго з любоўю і сказаў: «Табе не хапае аднаго: ідзі, прадай усё, што маеш, і раздай убогім, і будзеш мець скарб у небе. Потым прыходзь і ідзі за Мною».
 
Ісус жа паглядзеў на яго, палюбіўшы яго, сказаў: «Аднаго табе не хапае: усё багацце зямное, што маеш, прадай, раздай жабракам, і будзеш мець узнагароды нябесныя, і ідзі ўслед за Мною».

Але ён засмуціўся ад гэтых словаў і адышоў маркотны, бо меў вялікую маёмасць.
 
А той, зажурыўся ад слоў Яго, і пайшоў засмучаны: бо меў маёмасць вялікую.

Езус паглядзеў навокал і сказаў сваім вучням: «Як цяжка тым, хто мае багацце, увайсці ў Валадарства Божае».
 
Паглядзеўшы навокал, Ісус казаў Сваім вучням: «Як цяжка будзе тым, што маюць багацце, увайсці ў Царства Божае».

Вучні дзівіліся з Ягоных словаў. Але Езус зноў сказаў ім у адказ: «Дзеці, як цяжка ўвайсці ў Валадарства Божае.
 
Вучні жахнуліся ад Яго слоў. Ісус жа зноў кажа ім: «Дзеці, як цяжка ўвайсці ў Божае Царства [тым, хто на зямное багацце ўскладае надзею].

Лягчэй вярблюду прайсці праз ігольнае вушка, чым багатаму ўвайсці ў Валадарства Божае».
 
Лягчэй вярблюду прайсці праз ігольнае вушка, чым багатаму ўвайсці ў Царства Божае».

А яны яшчэ больш здзіўляліся і казалі адзін аднаму: «Хто ж можа збавіцца?»
 
І зноў уразіліся яны, кажучы паміж сабой: «Дык хто ж можа збавіцца!»

Езус, зірнуўшы на іх, сказаў: «У людзей гэта немагчыма, але не ў Бога; бо ў Бога ўсё магчыма».
 
Паглядзеўшы на іх, Ісус кажа: «Людзям гэта немажліва, але не Богу: Яму ўсё мажліва».

І пачаў Пётр казаць Яму: «Вось мы пакінулі ўсё і пайшлі за Табою».
 
Пачаў казаць Пётра Яму: «Вось, мы пакінулі ўсё і пайшлі ўслед за Табою».

Езус адказаў: «Сапраўды кажу вам, няма нікога, хто б пакінуў дом свой, ці братоў, ці сясцёр, ці маці, ці бацьку, ці дзяцей, ці поле дзеля Мяне і дзеля Евангелля,
 
Сказаў Ісус: «Папраўдзе кажу вам, няма нікога, хто пакінуў дом, ці братоў, ці сясцёр, ці маці, ці бацьку, ці дзіцяці, ці палі дзеля Мяне і дзеля Дабравесця,

і не атрымаў бы ў сто разоў больш цяпер, у гэты час, дамоў, братоў, сясцёр, маці, дзяцей і палёў сярод пераследу, а ў будучым веку — жыццё вечнае.
 
і не атрымае ў сто разоў больш цяпер, у гэты час, дамоў, і братоў, і сясцёр, і матак, і дзяцей, і палёў, а ў веку наступным — жыццё вечнае.

Але шмат першых будзе апошнімі, і апошніх — першымі».
 
Многія ж першыя будуць апошнімі і апошніі першымі.

Калі вучні былі ў дарозе і ўзыходзілі ў Ерузалем, Езус ішоў наперадзе іх. Яны дзівіліся, а тыя, хто ішоў за Ім, былі спалоханыя. Ён зноў узяў Дванаццаць і пачаў казаць ім пра тое, што з Ім павінна здарыцца:
 
Былі яны ў дарозе, і набліжаліся да Ерусаліма, Ісус ішоў наперадзе патоўпу, і палохалісь многія, і ў трывозе былі. Тут адвёў Ён у бок Дванаццаць вучняў Сваіх, і пачаў казаць аб тым, што з Ім павінна здарыцца:

«Вось, мы ўзыходзім у Ерузалем, і Сын Чалавечы будзе выдадзены першасвятарам і кніжнікам. Яны асудзяць Яго на смерць і аддадуць язычнікам.
 
«Вось узыходзім мы ў Ерусалім і Сын Чалавечы будзе выдадзены першасвятарам і кніжнікам, і прысудзяць Яго да смерці, і выдадуць Яго паганым,

Будуць здзекавацца з Яго, аплёўваць Яго і бічаваць Яго, і заб’юць, а праз тры дні Ён уваскрэсне».
 
і насміхацца будуць з Яго, і будуць пляваць на Яго, і будуць біць Яго, і заб’юць, ды праз тры дні Ён уваскрэсне.»

Падышлі да Езуса Якуб і Ян, сыны Зэбэдэя, і сказалі Яму: «Настаўнік, мы хочам, каб Ты зрабіў нам тое, пра што Цябе папросім».
 
І падходзяць да Яго Завядзеевы сыны, Якаў да Іаан, і просяць Яго: «Настаўнік, зрабі нам тое, чаго жадаем мы».

Ён жа адказаў ім: «Што хочаце, каб Я зрабіў вам?»
 
А Ён сказаў ім: «Што вы жадаеце, каб Я зрабіў вам?»

Яны сказалі Яму: «Дай нам сесці аднаму праваруч, а другому леваруч Цябе ў славе Тваёй».
 
Яны ж сказалі Яму: «Дай нам, каб мы, адзін праваруч Цябе, другі леваруч, сядзелі ў славе Тваёй».

Але Езус сказаў ім: «Не ведаеце, аб чым просіце. Ці можаце піць келіх, які Я п’ю, і прыняць хрост, якім Я ахрышчаны?»
 
Ісус жа сказаў ім: «Не ведаеце, што просіце. Ці можаце піць келіх, які Я п’ю, ці хрысціцца хрышчэннем, якім Я хрышчуся?»

Яны адказалі Яму: «Можам». А Езус сказаў ім: «Келіх, які Я п’ю, піць будзеце, і хростам, якім Я хрышчуся, будзеце ахрышчаны,
 
Яны ж сказалі Яму: «Можам». Ісус жа сказаў ім: «Келіх, які Я п’ю, будзеце піць, і хрышчэннем, якім Я хрышчуся, будзеце пахрышчаны,

але даць сесці праваруч ці леваруч Мяне не ад Мяне залежыць, а каму падрыхтавана».
 
а сядзець паваруч ці леваруч не Мной даецца, але тым, каму ўгатавана».

Пачуўшы, дзесяць вучняў пачалі абурацца на Якуба і Яна.
 
І пачуўшы, дзесяць пачалі гневацца на Якава і Іаана.

А Езус, паклікаўшы іх, сказаў ім: «Вы ведаеце, што тыя, хто лічыцца кіраўнікамі народаў, пануюць над імі, і вяльможы іх валадараць над імі.
 
І паклікаўшы іх, Ісус кажа ім: «Вы ведаеце: што тыя, хто лічацца князямі над народамі, пануюць над імі, і вяльможы іх паказваюць сваю ўладу над імі;

Але не так няхай будзе сярод вас: хто хоча быць большым сярод вас, няхай будзе вам слугою;
 
Але не так між вамі быць павінна, хто хоча між вамі стаць вялікім, няхай слугою стане для вас;

і хто хоча сярод вас быць першым, няхай будзе нявольнікам усіх.
 
А хто хоча між вамі быць першым, хай будзе рабом усіх;

Бо і Сын Чалавечы не для таго прыйшоў, каб Яму служылі, але каб служыць і аддаць жыццё сваё для адкуплення многіх».
 
Бо Сын Чалавечы не дзеля таго прыйшоў, каб Яму паслужылі, але каб паслужыць і аддаць жыццё Сваё ў выкуп за многіх».

І прыйшлі яны ў Ерыхон. А калі Езус выходзіў з Ерыхона са сваімі вучнямі і з вялікім натоўпам, Бартымэй, сын Тымэя, сляпы жабрак, сядзеў каля дарогі.
 
І прыходзяць яны ў Ярыхон. І калі выходзіў Ён з Ярыхона са Сваімі вучнямі, і вялізным натоўпам, — Цімафеяў сын, Варцімей, сляпы жабрак, сядзеў пры дарозе.

Пачуўшы, што гэта Езус Назаранін, ён пачаў крычаць: «Сыне Давіда, Езусе, змілуйся нада мною!»
 
І пачуўшы, што гэта Ісус Назаранін, пачаў ён крычаць і прасіць: «Сыне Давідаў, Ісусе, злітуйся нада мною!»

Многія загадвалі яму змоўкнуць, але ён яшчэ мацней крычаў: «Сыне Давіда, змілуйся нада мною!»
 
І сварыліся на яго многія, каб замоўк, а ён яшчэ мацней крычаў: «Сыне Давідаў, злітуйся нада мною!»

Езус спыніўся і сказаў: «Паклічце яго». Тады паклікалі сляпога, кажучы яму: «Смялей, уставай, Ён кліча цябе».
 
І спыніўшыся, Ісус сказаў: «Паклічце яго». І клічуць сляпога, кажучы яму: «Кліча цябе, буць мужным, устань!»

Ён жа, скінуўшы вопратку сваю, устаў і падышоў да Езуса.
 
Ён жа скінуўшы з сябе вопратку, устаў і прыйшоў да Ісуса.

Адказваючы яму, Езус сказаў: «Што хочаш, каб Я зрабіў табе?» Сляпы сказаў Яму: «Настаўнік, каб я зноў бачыў».
 
І падаўшы голас, запытаў Ісус у яго: «Што ты хочаш, каб Я табе зрабіў?» Сляпы ж сказаў Яму: «Раввуні, дай зрок, каб бачыў я».

І Езус сказаў яму: «Ідзі, вера твая ўратавала цябе». І той адразу стаў бачыць, і пайшоў за Езусам па дарозе.
 
Ісус сказаў яму: «Ідзі, твая вера ўратавала цябе». І той адразу стаў бачыць і пайшоў услед за Ім па дарозе.