Да Эфэсянаў 2 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Чарняўскага 2012
І вас, мёртвых праступкамі і граха́мі вашымі,
І вы былі памерлымі праз правіны і грахі вашы,
у якіх вы калісь хадзілі па ве́ку гэтага сьве́ту, па волі князя ўлады паве́транае, духа, што дзе́ець цяпе́р у сынох праціўле́ньня,
у якіх калісьці хадзілі паводле гэтага веку, па волі князя ўлады паветранай, духа, які дзейнічае цяпер у сынах бунту.
між якімі і мы ўсе́ жылі калісь у пажаданьнях це́ла нашага, выпаўняючы жаданьні це́ла і думак, і былі па прыродзе дзяцьмі гневу, як і другія, —
Між імі і мы калісьці жылі ўсе ў пажадлівасцях цела нашага, выконваючы волю цела і думак, і былі мы па прыродзе дзецьмі гневу, як і іншыя.
Бог, багаты літасьцяй праз вялікую любоў Сваю, якою палюбіў нас,
Але Бог, багаты міласэрнасцю, праз бязмежную любоў Сваю, якою ўзлюбіў нас
і нас, мёртвых праступкамі, ажывіў разам з Хрыстом, — ласкай вы выбаўлены, —
і, хоць былі мы мёртвымі праз грахі, ажывіў нас з Хрыстом, — ласкаю вы збаўлены, —
і ўскрасіў з Ім, і пасадзіў на мясцох нябе́сных у Хрысьце Ісусе,
і ўваскрасіў, і пасадзіў у нябёсах у Хрысце Ісусе,
каб зьявіць у надыходзячых гадох многасьць багацьця ласкі Свае́й у ласкавасьці да нас у Хрысьце́ Ісусе.
каб у наступных вяках выявіць нам незвычайныя багацці ласкі Сваёй у ласкавасці да нас у Хрысце Ісусе.
Бо ласкай вы выбаўлены праз ве́ру; і гэта не ад вас — Божы дар:
Бо ласкаю вы збаўлены праз веру, і гэта не ад вас, але Божы дар;
не ад дзе́л, каб ніхто не хваліўся.
не праз учынкі, каб ніхто не хваліўся.
Бо мы — Яго стварэньне, створаныя ў Хрысьце́ Ісусе на добрыя ўчынкі, якія Бог загадзя празначыў, каб мы ў іх хадзілі.
Бо мы — Яго стварэнне, створаныя ў Хрысце Ісусе для добрых спраў, якія Бог загадзя прыгатаваў, каб мы ў іх жылі.
Дык памятайце, што вы, калісь пагане це́лам, называныя неабрэзаньнем ад так званага абрэзаньня ў це́ле, рукатворнага,
Дзеля таго памятайце, што вы, калісьці пагане целам, якіх завуць неабрэзанымі тыя, што называюцца абрэзанымі [абразаннем] на целе рукатворным,
што вы былі ў час гэны бяз Хрыста, прызнаваныя чужакамі ад грамадзянства Ізраільскага і чужыя запаве́там прырачэньня, ня маючы надзе́і і бяз Бога ў сьве́це;
у той час былі без Хрыста, адчужаныя ад супольнасці з Ізраэлем і аддаленыя ад абяцанняў запаветаў, не маючы надзеі і без Бога ў свеце.
а цяпе́р у Хрысьце́ Ісусе вы, што былі калісь далёка, сталіся блізкімі крывёю Хрыстоваю.
Цяпер жа ў Хрысце Ісусе вы, што калісьці былі далёка, сталіся блізкімі праз Кроў Хрыстову.
Бо Ён ёсьць мір наш, што́ ўчыніў з абодвух адно і разбурыў стаяўшую пасярэдзіне за́гарадку,
Бо Ён — супакой наш, Які злучыў абодвух у адно і зруйнаваў сцяну між імі і варожасць — целам Сваім,
зьніштожыўшы, варожасьць Це́лам Сваім, а закон за́паведзяў — навукай, каб з двох стварыць у Сабе́ аднаго новага чалаве́ка, ладзячы мір,
скасаваў закон прыказанняў вучэннем, каб стварыць у Сабе з двух аднаго новага чалавека, творачы супакой,
і ў адным це́ле пагадзіць абодвух з Богам праз крыж, забіўшы на ім варожасьць;
і прымірыць з Богам абодвух у адным целе праз крыж, Самім Сабою знішчаючы варожасць.
і, прыйшоўшы, абвясьціў мір вам, далёкім і блізкім,
І, прыйшоўшы, Ён абвясціў супакой вам, якія былі далёка, ды супакой тым, што былі блізка.
бо праз Яго абое маем доступ да Айца ў адным Духу.
Бо праз Яго адны і другія маем доступ да Айца ў адным Духу.
Дык вы ўжо ня чужыя і ня прыходні, але суграмадзяне сьвятым і хатнія ў Бога,
Дык таму вы ўжо не чужынцы і прыхадні, але суграмадзяне святых і члены сям’і Божай,
збудаваныя на падваліне Апосталаў і Прарокаў, маючы Самога Ісуса Хрыста за кутні камень,
угрунтаваныя на падмурку апосталаў і прарокаў, дзе вуглавым каменем ёсць Сам Хрыстос Ісус,
на якім уся будыніна, разам змацаваная, расьце́ ў сьвяты храм у Госпадзе,
на Якім уся пабудова зладжана расце ў святую святыню ў Госпадзе,
на якім і вы разам будуецеся на жыльлё Божае Духам.
на Якім і вы разам будуецеся на жытло Божае ў Духу.
