Да Эфэсянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Чарняўскага 2012
Дык будзьце насьлядоўцамі Бога, як умілаваныя дзе́ці,
Дык будзьце паслядоўнікамі Бога, як сыны найдаражэйшыя,
і хадзеце ў любві, як і Хрыстос палюбіў нас і выдаў Сябе́ за нас, як дар і ахвяру Богу, на пах прые́мны.
і жывіце ў любові, як і Хрыстос узлюбіў нас і выдаў Самога Сябе за нас як дар і ахвяру Богу на водар прыемнасці.
А блуд і ўсякая нячыстасьць або прагавітасьць няхай і не ўспамінаюцца ў вас, як і гожа сьвятым;
Распуста ж і ўсякая нячыстасць або сквапнасць хай і не ўзгадваюцца ў вас, як і належыць у святых,
ані агідныя і благія словы або жарты і няпрыстойнасьці; але ле́пш падзяка.
або разбэшчанасць ці брыдкаслоўе, ці насмешка неадпаведная, але лепш падзяка.
Бо ве́дайце, што ніякі блудзень, ці нячысты, ці хцівец, які хваліць ідалаў, ня мае спадчыны ў Царстве Хрыста і Бога.
Вось гэта ведайце, разумеючы, што ні адзін распуснік або нячысты ці сквапны, што з’яўляецца служыцелем ідалаў, не мае ўдзелу ў Валадарстве Хрыстовым і Божым.
Няхай ніхто ня зводзіць вас пустымі словамі, бо за гэтае прыходзіць гне́ў Божы на сыноў спраціўле́ньня.
Хай ніхто вас не зводзіць пустымі словамі, бо за гэта прыйшоў гнеў Божы на сыноў нявер’я.
Дык ня будзьце супольнікамі іх.
Дык не станьцеся супольнікамі іх.
Вы былі калісь це́мрай, а цяпе́р — сьвятло́ ў Госпадзе: паступайце-ж, як дзе́ці сьвятла́,
Бо былі вы калісьці цемраю, а цяпер вы — святло ў Госпадзе, дык і жывіце, як сыны святла.
бо плод Духа ёсьць у ўсякай дабраце́ і праведнасьці, і праўдзе;
Плод жа святла выяўляецца ва ўсякай дабрыні, і справядлівасці, і праўдзе.
выпрабоўвайце, што ўгодна Богу,
Выпрабоўвайце, што падабаецца Госпаду,
і ня прыймайце ўчасьця ў бясплодных дзе́яньнях це́мры, а ле́пш дакарайце.
і не прымайце ўдзелу ў бясплённых справах цемры, але лепш выкрывайце.
Бо аб тым, што робіцца імі тайна, сорамна й гаварыць.
Бо сорамна і казаць аб тым, што робіцца імі патаемна.
Усякі-ж дакор робіцца яўным ад сьвятла́, бо ўсё, што робіцца яўным, ёсьць сьвятло;
Усё, што выклікае дакаранні, выяўляецца ў святле,
дык і кажа: устань, сьпя́чы, і ўскрэсьні з мертвых, і асьве́ціць цябе́ Хрыстос.
бо ўсё, што выяўляецца, ёсць святло. Таму і сказана: «Устань, які спіш, і паўстань з мёртвых, і будзе свяціць табе Хрыстос».
Дык глядзе́це, паступайце асьцярожна, не як бязглуздыя, але як мудрыя,
Дык глядзіце, браты, асцярожна хадзіце, не як неразумныя, але як мудрыя,
выкупляючы час, бо дні хітрыя.
выкарыстоўваючы час, бо дні цяпер ліхія.
Дзеля гэтага ня будзьце неразважлівымі, але пазнавайце, што́ ёсьць Воля Божая.
Дзеля таго не будзьце неразважлівымі, але разумейце, што ёсць воля Госпада.
І ня ўпівайцеся віном, бо ў ім распуста, але напаўняйцеся Духам,
І не піце лішне віна, у якім распуста, але напаўняйцеся Духам,
гаворачы ад сябе́ псальмамі і гымнамі, і пе́сьнямі духоўнымі, пяючы і іграючы Госпаду ў сэрцах вашых,
гаворачы між сабою псальмамі, і гімнамі, і песнямі духоўнымі; спяваючы і граючы Госпаду ў сэрцах вашых.
дзякуючы заўсёды і за ўсё Богу і Айцу ў імя Госпада нашага Ісуса Хрыста,
Дзякуйце заўсёды Богу і Айцу за ўсё ў імя Госпада нашага Ісуса Хрыста,
пакараючыся сабе́ ўзае́мна ў страху Божым.
падпарадкоўваючыся адзін аднаму ў страху Хрыстовым.
Жанчыны, пакарайцеся сваім мужом, як Госпаду,
Жанчыны [падпарадкоўвайцеся] мужам сваім, як Госпаду,
бо муж ёсьць галава жаны, як і Хрыстос галава Царквы́, і Ён жа збавіцель це́ла;
бо муж — галава жанчыны, як Хрыстос — галава Царквы; Ён жа — Збаўца цела.
але, як царква́ пакараецца Хрысту, гэтак і жонкі сваім мужом у-ва ўсім.
Але, як Царква падпарадкавана Хрысту, так і жонкі мужам сваім ва ўсім.
Мужы, любе́це жонкі свае́, як і Хрыстос палюбіў Царкву і выдаў Сябе́ за яе́,
Мужы, любіце жонак, як і Хрыстос любіць Царкву і Самога Сябе выдаў за яе,
каб асьвяціць яе́, ачысьціўшы купальняй воднаю у слове;
каб асвяціць яе, ачышчаючы лазняй воднаю ў слове,
каб паставіць яе́ Сабе́ слаўнаю, Царкву гэную, бяз плямы ці заганы ці чаго гэткага, але каб яна была сьвятая і беззаганная.
каб паставіць Самому Сабе слаўную Царкву, без пляміны ці зморшчыны або чагосьці падобнага, але каб была яна святая і беззаганная.
Гэтак павінны мужы любіць сваіх жанок, як це́лы свае́: хто любіць жонку сваю, самога сябе́ любіць.
Так і мужы павінны любіць жонак сваіх, як уласныя целы. Хто сваю жонку любіць, сам сябе любіць.
Бо ніхто ніколі ня ме́ў не́навісьці да свайго це́ла, але жывіць і грэець яго, як і Госпад Царкву;
Бо ніхто ніколі не меў у нянавісці цела свайго, але корміць і спагадае яму, як Хрыстос Царкве,
бо мы — чле́ны це́ла Яго, ад це́ла Яго і ад касьце́й Яго.
бо мы — члены Цела Яго [, косць з касцей Яго ды цела з цела Яго].
Дзеля гэтага пакіне чалаве́к айца свайго і матку і прыле́піцца да жонкі свае́й, і будуць двое ў адным це́ле (Быцьцё 2:24).
Дзеля таго пакіне чалавек бацьку і маці і злучыцца з жонкай сваёй, і будуць двое адным целам.
Тайна гэтая валікая; я-ж кажу аб Хрысьце́ і Царкве́.
Гэта вялікая таямніца; а я кажу аб Хрысце і Царкве.
Дык і вы, усякі па сабе́, кожны хай любіць жонку сваю як самога сябе́; жонка-ж няхай баіцца мужа свайго.
Вось жа і вы, усякі па сабе, кожны хай любіць жонку сваю, як самога сябе, а жонка хай баіцца мужа.