Да Эфэсянаў 2 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2012
І вас, мертвых у выступах а грахох вашых,
І вы былі памерлымі праз правіны і грахі вашы,
У каторых вы некалі хадзілі, подле звычаю сьвету гэтага, подле дзяржаўцы ўлады ў паветру, духа, што цяпер дзее ў сынох непаслухменства,
у якіх калісьці хадзілі паводле гэтага веку, па волі князя ўлады паветранай, духа, які дзейнічае цяпер у сынах бунту.
Памеж каторых і мы ўсі жылі калісь у жадах цела нашага, робячы зычэньне цела й разуменьня, і з прыроды былі дзецьмі гневу, як і іншыя,
Між імі і мы калісьці жылі ўсе ў пажадлівасцях цела нашага, выконваючы волю цела і думак, і былі мы па прыродзе дзецьмі гневу, як і іншыя.
Бог, багаты міласэрдзям, зь вялікае міласьці Свае, каторай умілаваў нас,
Але Бог, багаты міласэрнасцю, праз бязмежную любоў Сваю, якою ўзлюбіў нас
І нас, мертвых у выступах, ажывіў з Хрыстом,
і, хоць былі мы мёртвымі праз грахі, ажывіў нас з Хрыстом, — ласкаю вы збаўлены, —
І ўскрысіў разам, і пасадзіў у нябёсах у Хрысту Ісусу,
і ўваскрасіў, і пасадзіў у нябёсах у Хрысце Ісусе,
Каб паказаць у прыйдучых вякох нязьмернае багацьце ласкі Свае з дабрыні да нас у Хрысту Ісусу.
каб у наступных вяках выявіць нам незвычайныя багацці ласкі Сваёй у ласкавасці да нас у Хрысце Ісусе.
Бо вы спасёны ласкаю перазь веру, і гэта не ад вас, Божы дар:
Бо ласкаю вы збаўлены праз веру, і гэта не ад вас, але Божы дар;
Не ад учынкаў, каб ніхто не хваліўся.
не праз учынкі, каб ніхто не хваліўся.
Бо мы — твор Ягоны, створаны ў Хрысту Ісусу да добрых учынкаў, каторыя Бог наканаваў, каб мы хадзілі ў іх.
Бо мы — Яго стварэнне, створаныя ў Хрысце Ісусе для добрых спраў, якія Бог загадзя прыгатаваў, каб мы ў іх жылі.
Дык памятуйце, што вы, калісь пагане подле цела, каторых звалі неабразанымі званыя абразаньням на целе, зробленым рукамі,
Дзеля таго памятайце, што вы, калісьці пагане целам, якіх завуць неабрэзанымі тыя, што называюцца абрэзанымі [абразаннем] на целе рукатворным,
Што вы былі таго часу бяз Хрыста, аддаленыя ад грамадзтва Ізраельскага, чужыя да ўмоваў абятніцы, надзеі нямаючыя, і бяз Бога на сьвеце;
у той час былі без Хрыста, адчужаныя ад супольнасці з Ізраэлем і аддаленыя ад абяцанняў запаветаў, не маючы надзеі і без Бога ў свеце.
А цяпер у Хрысту Ісусу вы, што былі калісь далёкія, сталі блізкія крывёю Хрыстоваю.
Цяпер жа ў Хрысце Ісусе вы, што калісьці былі далёка, сталіся блізкімі праз Кроў Хрыстову.
Бо Ён ё супакой наш, Каторы ўчыніў з абодвых адно і паламіў перагародку, што стаяла пасярэдзіне,
Бо Ён — супакой наш, Які злучыў абодвух у адно і зруйнаваў сцяну між імі і варожасць — целам Сваім,
Памярцьвіў непрыязьньства целам Сваім, Закон расказаньняў у вуставах Ён абурыў, каб із двух учыніць у Сабе Самым аднаго новага чалавека, робячы супакой,
скасаваў закон прыказанняў вучэннем, каб стварыць у Сабе з двух аднаго новага чалавека, творачы супакой,
І ў вадным целе пагадзіць абодвых із Богам пераз крыж, забіўшы непрыязьньства на ім;
і прымірыць з Богам абодвух у адным целе праз крыж, Самім Сабою знішчаючы варожасць.
І, прышоўшы, абяшчаў Дабравесьць супакою вам, далёкім і блізкім,
І, прыйшоўшы, Ён абвясціў супакой вам, якія былі далёка, ды супакой тым, што былі блізка.
Бо перазь Яго абодвы маем прыступ да Айца, у вадным духу.
Бо праз Яго адны і другія маем доступ да Айца ў адным Духу.
Дык вы ўжо не чужнікі ані чужаземцы, але суграмадзяне сьвятых і дамовы Божае,
Дык таму вы ўжо не чужынцы і прыхадні, але суграмадзяне святых і члены сям’і Божай,
Быўшы пабудаваныя на подзе апосталаў а прарокаў, маючы вугольным каменям самога Ісуса Хрыста,
угрунтаваныя на падмурку апосталаў і прарокаў, дзе вуглавым каменем ёсць Сам Хрыстос Ісус,
На Каторым уся будоўля, тарнуючыся разам, вырастае ў сьвяты дом Спадароў,
на Якім уся пабудова зладжана расце ў святую святыню ў Госпадзе,
У каторым і вы будуецеся разам на сялібу Божую ў Духу.
на Якім і вы разам будуецеся на жытло Божае ў Духу.
