Да Эфэсянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Антонія Бокуна
Дык будзьце пераймальнікамі Бога, як улюбёныя дзеці,
Дык будзьце пераймальнікамі Бога, як дзеці ўлюбёныя,
і жывіце ў любові, як і Хрыстос палюбіў нас і аддаў Сябе за нас як прынашэнне і ахвяру Богу ў духмяны пах.
і хадзіце ў любові, як і Хрыстос палюбіў нас і выдаў Сябе за нас, як дар і ахвяру Богу, на водар салодкі.
А распуста і ўсялякая нячысціня ці сквапнасць няхай і не ўспамінаюцца між вас, як належыць святым,
А распуста і ўсякая нячыстасьць або хцівасьць няхай і не называюцца ў вас, як і належыць сьвятым,
і непрыстойныя паводзіны, і дурная гаворка, але лепей — падзяка.
ані агідныя і пустыя словы або жарты непрыстойныя, але лепш падзяка.
Бо вы гэта ведайце, што ніякі распуснік, ці нячысты, ці хцівец, які ёсць ідаласлужка, — не мае спадчыны ў царстве Хрыста і Бога.
Бо ведайце, што ніякі распусьнік, або нячысты, або хцівец, які зьяўляецца ідалапаклоньнікам, ня мае спадчыны ў Валадарстве Хрыста і Бога.
Няхай ніхто вас не зводзіць у зман пустымі словамі, бо з-за гэтага прыходзіць гнеў Божы на сыноў непакорлівасці.
Няхай ніхто не падманвае вас пустымі словамі, бо за гэта прыходзіць гнеў Божы на сыноў непакорнасьці.
Дык не рабіцеся іх супольнікамі;
Дык ня будзьце супольнікамі іх.
бо некалі вы былі цемраю, а цяпер — святло ў Госпадзе; як дзеці Святла — жывіце,
Вы былі некалі цемрай, а цяпер — сьвятло ў Госпадзе; хадзіце ж, як дзеці сьвятла,
бо плод Святла2 ва ўсялякай дабрыні, праведнасці і праўдзе, —
бо плод Духа ёсьць ва ўсякай добрасьці, і праведнасьці, і праўдзе.
правяраючы, што да спадобы Госпаду [Богу],
Выпрабоўвайце, што падабаецца Богу,
і не ўдзельнічайце ў бясплодных справах цемры. А лепей нават выкрывайце іх.
і ня ўдзельнічайце ў бясплодных справах цемры, а лепш дакарайце.
Бо пра тое, што робіцца імі патаемна, сорамна і казаць,
Бо пра тое, што робіцца імі патаемна, сорамна і гаварыць.
але ўсё, што выкрываецца, выяўляецца святлом,
Але ўсё, дакаранае сьвятлом, робіцца яўным, бо ўсё, што робіцца яўным, ёсьць сьвятло,
бо ўсё, што робіцца яўным, ёсць святло. Таму Ён кажа: «Уставай, хто спіць, і ўваскрэсні з мёртвых, і асвеціць цябе Хрыстос».
таму сказана: «Устань, ты, які сьпіш, і ўваскрэсьні з мёртвых, і асьвеціць цябе Хрыстос».
Дык глядзіце ўважліва, як вы жывяце, — не як нямудрыя, а як мудрыя,
Дык глядзіце, хадзіце дакладна, не як бязглуздыя, але як мудрыя,
выкарыстоўваючы кожную хвіліну3,
выкупляючы час, бо дні злыя.
Таму не будзьце неразумнымі, але пазнавайце, што ёсць воля Гасподняя4.
Дзеля гэтага ня будзьце неразумнымі, але пазнавайце, якая ёсьць воля Госпада.
І не напівайцеся віном, у якім распуста, а напаўняйцеся Духам,
І не ўпівайцеся віном, бо ў ім распуста, але напаўняйцеся Духам,
размаўляючы між сабою псалмамі, гімнамі і духоўнымі песнямі, сэрцам сваім спяваючы і іграючы псалмы Госпаду,
гаворачы да сябе псальмамі, і гімнамі, і сьпевамі духоўнымі, сьпяваючы і граючы Госпаду ў сэрцах вашых,
дзякуючы заўсёды за ўсё Богу і Бацьку ў імя нашага Госпада Ісуса Хрыста,
дзякуючы заўсёды і за ўсё Богу і Айцу ў імя Госпада нашага Ісуса Хрыста,
падпарадкуючыся адзін аднаму ў страху перад Хрыстом5:
падпарадкоўваючыся адзін аднаму ў страху Божым.
жонкі — сваім мужам, як Госпаду,
Жанчыны, падпарадкоўвайцеся мужа́м сваім, як Госпаду,
бо муж ёсць галава жонкі, як і Хрыстос — галава Царквы, Ён Збаўца цела.
бо муж ёсьць галава жонкі, як і Хрыстос — галава Царквы, і Ён жа — Збаўца цела.
Але, як Царква падпарадкоўваецца Хрысту, так і жонкі няхай падпарадкоўваюцца мужам ва ўсім.
Але як Царква падпарадкоўваецца Хрысту, гэтак і жонкі сваім мужа́м у-ва ўсім.
Мужы, любіце [сваіх] жонак, як і Хрыстос палюбіў Царкву і аддаў Сябе за яе,
Мужы, любі́це жонак сваіх, як і Хрыстос палюбіў Царкву і выдаў Сябе за яе,
каб асвяціць яе, ачысціўшы праз абмыванне вадою ў слове,
каб асьвяціць яе, ачысьціўшы абмыцьцём водным у слове,
каб Яму паставіць перад Сабою Царкву слаўнай, якая не мае ні плямы, ні зморшчыны, ні чаго-небудзь падобнага, а каб яна была святая і беззаганная.
каб паставіць яе Сабе слаўнаю Царквою, бяз плямы, ці заганы, ці чаго падобнага, але каб яна была сьвятая і беззаганная.
Так і мужы павінны любіць сваіх жонак, як свае целы. Той, хто любіць сваю жонку, любіць самога сябе.
Гэтак павінны мужы любі́ць сваіх жонак, як целы свае: хто лю́біць жонку сваю, самога сябе лю́біць.
Бо ніхто ніколі не меў нянавісці да свайго цела, а кожны корміць і грэе яго, як і Хрыстос Царкву,
Бо ніхто ніколі ня меў нянавісьці да цела свайго, але жы́віць і грэе яго, як і Госпад Царкву.
таму што мы члены Яго цела, [ад Яго цела і ад Яго касцей].
Бо мы — члены цела Яго, ад цела Яго і ад костак Яго.
Таму чалавек пакіне [свайго] бацьку і маці і прылепіцца да сваёй жонкі, і будуць двое адным целам.
Дзеля гэтага пакіне чалавек бацьку свайго і маці, і прылепіцца да жонкі сваёй, і будуць двое адным целам.
Таямніца гэта вялікая, але я кажу пра Хрыста і пра Царкву.
Таямніца гэтая вялікая; а я кажу пра Хрыста і Царкву.
Аднак і вы — кожны з вас няхай любіць так сваю жонку, як самога сябе, а жонка няхай баіцца мужа.
Зрэшты, і вы, кожны па сабе, няхай лю́біць жонку сваю як сябе; а жонка няхай баіцца мужа.
