Да Эфэсянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Антонія Бокуна
Будзьце, восьжа, пасьцежнікамі Бога, як дзеці, любыя,
Дык будзьце пераймальнікамі Бога, як дзеці ўлюбёныя,
і хадзеце ў любасьці, як і Хрыстус палюбіў нас і выдаў сябе за нас, як дар Богу мілапахную ахвяру.
і хадзіце ў любові, як і Хрыстос палюбіў нас і выдаў Сябе за нас, як дар і ахвяру Богу, на водар салодкі.
А распуста і ўсякая нечысьць ды прагавітасьць каб і не спаміналіся між вамі, як і прыстоіць сьвятым;
А распуста і ўсякая нячыстасьць або хцівасьць няхай і не называюцца ў вас, як і належыць сьвятым,
ані брыдамоўства, блазноцтва, ці жарты няпрыстойныя, недарэчы, а лепш — дзякаванне.
ані агідныя і пустыя словы або жарты непрыстойныя, але лепш падзяка.
Ведайце бо добра тое, што ніякі чужаложнік, ніякі бясстыднік, ці хцівец балвапаклоннік, ня мае спадчыны ў Валадарсьцьве Хрыстуса і Бога.
Бо ведайце, што ніякі распусьнік, або нячысты, або хцівец, які зьяўляецца ідалапаклоньнікам, ня мае спадчыны ў Валадарстве Хрыста і Бога.
Хай ніхто ня зводзіць вас буянымі славамі, праз гэта бо спадае гнеў Божы на сыноў бунтарных;
Няхай ніхто не падманвае вас пустымі словамі, бо за гэта прыходзіць гнеў Божы на сыноў непакорнасьці.
ня будзьце іхнімі супольнікамі.
Дык ня будзьце супольнікамі іх.
Вы былі калісь цемраю, а цяпержа вы — сьвятло ў Хрыстусе: паступайцеж як дзеці сьвятла;
Вы былі некалі цемрай, а цяпер — сьвятло ў Госпадзе; хадзіце ж, як дзеці сьвятла,
бо плод сьвятла ёсьць у ва ўсім, што добрае, справядлівае і праўдзівае;
бо плод Духа ёсьць ва ўсякай добрасьці, і праведнасьці, і праўдзе.
шукайце шчыра таго, што даўспадобнае Богу,
Выпрабоўвайце, што падабаецца Богу,
і не бярэце ўдзелу ў бясплоднай дзейнасьці цемры, а лепш дакарайце.
і ня ўдзельнічайце ў бясплодных справах цемры, а лепш дакарайце.
Бо аб тым, што робіцца імі таёмна, сорамна й гаварыць.
Бо пра тое, што робіцца імі патаемна, сорамна і гаварыць.
А ўсё, што ганіцца, праз сьвятло робіцца яўным і стаецца сьвятлом;
Але ўсё, дакаранае сьвятлом, робіцца яўным, бо ўсё, што робіцца яўным, ёсьць сьвятло,
таму і сказана: Прачніся, сьпячы, ды ўстань з мяртвых, а Хрыстус цябе асьвеціць.
таму сказана: «Устань, ты, які сьпіш, і ўваскрэсьні з мёртвых, і асьвеціць цябе Хрыстос».
Дык глядзеце, паступайце празорна, не як неразумныя, а як мудрыя:
Дык глядзіце, хадзіце дакладна, не як бязглуздыя, але як мудрыя,
час цэнячы, дні бо няпэўнуя.
выкупляючы час, бо дні злыя.
Таму ня будзьце неразважнымі, але сьведамымі волі Божай.
Дзеля гэтага ня будзьце неразумнымі, але пазнавайце, якая ёсьць воля Госпада.
Ды ня ўпівайцеся віном, бо ў ім разнузданасьць, а напаўняйцеся Духам,
І не ўпівайцеся віном, бо ў ім распуста, але напаўняйцеся Духам,
выглашаючы міжсобку псальмы, гімны й песьні духоўныя, пяючы ды й граючы Госпаду ў сэрцах вашых;
гаворачы да сябе псальмамі, і гімнамі, і сьпевамі духоўнымі, сьпяваючы і граючы Госпаду ў сэрцах вашых,
дзякуючы заўсёды і за ўсё Богу й Айцу ў імя Усеспадара нашага Езуса Хрыстуса,
дзякуючы заўсёды і за ўсё Богу і Айцу ў імя Госпада нашага Ісуса Хрыста,
будучы паслухмянымі адны другім у боязі Божай.
падпарадкоўваючыся адзін аднаму ў страху Божым.
Жанкі, будзьце падуладнымі мужом сваім, як Усеўладару,
Жанчыны, падпарадкоўвайцеся мужа́м сваім, як Госпаду,
муж бо ёсьць галавою жонкі, як і Хрыстус галава Эклезіі, свайго цела, якога зьяўляецца Збавіцелем;
бо муж ёсьць галава жонкі, як і Хрыстос — галава Царквы, і Ён жа — Збаўца цела.
і як Эклезія падуладная Хрыстуса, гэтак і жонкі — сваіх мужоў у ва ўсім.
Але як Царква падпарадкоўваецца Хрысту, гэтак і жонкі сваім мужа́м у-ва ўсім.
Мужы, любеце жонак сваіх, як і Хрыстус улюбіў Эклезію і выдаў сябе за яе,
Мужы, любі́це жонак сваіх, як і Хрыстос палюбіў Царкву і выдаў Сябе за яе,
каб усьвяціць яе абмываючы вадою праз слова жыцьця,
каб асьвяціць яе, ачысьціўшы абмыцьцём водным у слове,
каб прадставіць яе сабе Эклезіяй слаўнай, без плямы, ці маршчыны або чаго падобнага, але каб была сьвятою беззаганнаю.
каб паставіць яе Сабе слаўнаю Царквою, бяз плямы, ці заганы, ці чаго падобнага, але каб яна была сьвятая і беззаганная.
Гэтак і мужы павінны любіць сваіх жонак як целы ўласныя: хто любіць сваю жонку — сябе самога любіць.
Гэтак павінны мужы любі́ць сваіх жонак, як целы свае: хто лю́біць жонку сваю, самога сябе лю́біць.
Ніхтож бо ніколі ня меў ненавісьці да свайго цела, але гадуе й пялегуе яго, як і Хрыстус Эклезію,
Бо ніхто ніколі ня меў нянавісьці да цела свайго, але жы́віць і грэе яго, як і Госпад Царкву.
бож мы — часткі цела ягонага.
Бо мы — члены цела Яго, ад цела Яго і ад костак Яго.
Таму-то пакіне чалавек бацьку свайго й матку ды злучыцца з жонкай сваёю, і будуць двое ў вадным целе.
Дзеля гэтага пакіне чалавек бацьку свайго і маці, і прылепіцца да жонкі сваёй, і будуць двое адным целам.
Гэта вялікая тайніца, а я гавару аб Хрыстусе й Эклезіі.
Таямніца гэтая вялікая; а я кажу пра Хрыста і Царкву.
Але і кажны з вас паасобку хай любіць сваю жонку, як сябе самога, а жонка няхай паважае свайго мужа.
Зрэшты, і вы, кожны па сабе, няхай лю́біць жонку сваю як сябе; а жонка няхай баіцца мужа.
