2 да Цімафея 2 разьдзел
Другое пасланьне да Цімафея
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Чарняўскага — арыгінал
Дык ты, сыне мой, узмацняйся ў ласцы, якая ў Хрысце Ісусе.
Ты тады, сын мой, умацоўвайся ласкай, якая ёсьць у Езусе Хрыстусе.
і тое, што ты пачаў ад мяне праз многіх сведках, — даручы гэта верным людзям, якія будуць здольны і другіх навучыць.
А што чуў ты ад мяне пры многіх сьведках, гэта перадай веруючым людзям, а яны змогуць і другіх павучыць.
Цярпі ліха разам са мною як добры воін Хрыста Ісуса.
Працуй старанна, як добры рыцар Езуса Хрыстуса.
Ніхто, служачы воінам, не аблытвае сябе жыццёвымі справамі, каб дагадзіць таму, хто залічыў яго ў войска.
Ніхто з тых, хто змагаецца ў якасьці жаўнера Божага, не мяшаецца ў справы сьвецкія, каб падабацца таму, хто яго наняў.
Калі ж хто і змагаецца, не здабудзе вянка, калі будзе змагацца не паводле правілаў.
Бо і той, хто змагаецца, ня стане пераможцам, калі незаконна змагаецца.
Земляроб, які працуе, павінен перш атрымаць сваю долю пладоў.
Земляробу, які працуе, першаму належыцца карыстацца пладамі.
Разважай над тым, што я кажу, бо Госпад дасць табе разуменне ва ўсім.
Зразумей, што гавару; дасьць табе Госпад у ва ўсім розум.
Памятай Ісуса Хрыста, які ўваскрэс з мёртвых, ад насення Давідавага, паводле майго дабравешчання,
Памятай пра Госпада Езуса Хрыстуса, які ўстаў з умёршых, з патомства Давіда, як піша мая Эвангелія,
у якім я цярплю ліха аж да кайданоў, як злачынец; але слова Божае не звязана кайданамі.
дзеля якой працую аж да кайданаў, як быццам што благое рабіў, але Слова Божага зьвязаць нельга.
Таму я ўсё зношу дзеля выбраных, каб і самі яны сустрэлі выратаванне, якое ў Хрысце Ісусе, з вечнаю славай.
Вось я ўсё раблю дзеля выбраньнікаў, каб яны атрымалі збаўленьне, якое ў Езусе Хрыстусе, у хвале нябеснай.
Слушнае гэта слова: «Бо калі мы памерлі з Ім, то будзем і жыць з Ім;
Вось праўда: калі мы (з Ім) спаўмярлі, то і спаўжывём,
калі вытрымліваем, то будзем і цараваць з Ім; калі адрачомся ад Яго, то і Ён адрачэцца ад нас;
а калі вытрымаем, то і з Ім спаўваладарыць будзем, а калі вырачаемся, то і Ён нас вырачыцца.
калі мы няверныя, Ён застаецца верны, бо адрачыся ад Сябе Ён не можа».
Калі і зьняверымся, то Ён верным застаецца, бо сам сябе вырачыся ня можа.
Напамінай пра гэта, заклінаючы перад Богам, не наладжваць слоўных бітваў, што зусім бескарысна, а толькі вядзе да згубы слухачоў.
Вось што памятай: сьведчачы перад Богам, не спрачайся словамі, бо гэта нічога ня дасьць, хіба толькі сапсуе слухачоў.
Пастарайся, каб стаў сам перад Богам годным, працаўніком, якому няма за што саромецца, які адкрыта рэжа слова праўды.
Пільна старайся быць чэсным перад Богам, беззаганным працаўніком, прымаючым з павагай словы праўды.
А агіднага пустаслоўя пазбягай; бо яно яшчэ болей спрычыніцца да бязбожнасці.
Пустой жа гаворкі высьцерагайся, у многім бо гэта прычыняецца да бязбожнасьці.
І слова іх, як гангрэна, будзе пашырацца; у іх ліку Гіменей і Філет,
А слова іх, як рак, распаўзецца, такімі вось зьяўляюцца Гыменэус і Філетус,
якія адхіліліся ад праўды, кажучы, што ўваскрэсенне ўжо адбылося, і разбураюць веру некаторых.
якія разьмінуліся з праўдай, сьцьвярджаючы, што ўваскрашэньне ўжо адбылося, і адвярнулі гэтак некаторых ад веры.
Аднак моцны падмурак Божы стаіць, маючы такую пячатку: «Госпад ведае Сваіх»; і: «Няхай адступіць ад няправеднасці кожны, хто называе імя Госпада».
Але на моцным фундаменьце Божым стаіць той, хто мае такі знак: "Пазнаў Госпад, хто Ягоным ёсьць", і хай аддаліцца ад няправасьці кожны, хто прызнае імя Госпада.
Але ў вялікім доме ёсць не толькі залаты і срэбны посуд, але і драўняны і гліняны, і адзін — для ганаровага ўжытку, другі — для штодзённага.
У вялікім жа доме маюцца ня толькі залатыя і сярэбраныя начыньні, але і драўляныя, і гліняныя; першыя для ўшанаваньня, другія для ганьбаваньня.
Дык, калі хто ачысціць сябе ад гэтага, ён будзе начыннем для ганаровага ўжытку, асвячоным, карысным Гаспадару, прыдатным на ўсялякую добрую справу.
Дык вось, калі хто ачысьціў сябе ад усякіх няправасьцяў, будзе пасудай пачэснай, усьвечанай і карыснай Госпаду, прыдатнай для ўсялякай добрай справы.
Юнацкіх жа пажадлівасцяў пазбягай, дасягай праведнасці, веры, любові, міру з [усімі] тымі, хто заклікае Госпада ад чыстага сэрца.
Высьцерагайся лятуценьняў-пажаданьняў юнацкіх, а трымайся справядлівасьці веры, надзеі і міру з тымі што чыстым сэрцам прызнаюць Бога.
А ад неразумных і невуцкіх спрэчак ухіляйся, ведаючы, што яны спараджаюць сваркі;
Не ўступай у глупыя і бескарысныя спрэчкі, ведаючы, што яны даводзяць да звадкі.
а слузе Госпада не належыць сварыцца, а быць мяккім да ўсіх, умець вучыць, быць незласлівым;
Слузе ж Божаму не выпадае вадзіцца, а трэба быць ветлівым з усімі, умелым, цярплівым (стрыманым).
які ў лагоднасці выхоўвае тых, хто працівіцца, — ці не дасць ім Бог пакаянн для спазнання ісціны,
Ласкава спаўляючы тых, што працівяцца праўдзе, трэба спадзявацца, што можа дасьць ім Бог ласку раскаяньня і пазнаньня праўды і
і ці не апрытомнеюць і вырвуцца з пасткі д’ябла, злоўленыя ім для выканання яго волі.
вырвацца з петляў шатанскіх, якімі аблытана яго воля.
