Мацьвея 21 разьдзел

 

 

І калі наблізіліся да Іерусаліма і прыйшлі ў Віфагію да гары Аліўнай, тады Ісус паслаў двух вучняў,

 

А калі наблізіліся яны да Іерусаліма і прыйшлі ў Вітфагію ля гары Аліўнай, тады Ісус паслаў двух вучняў,

кажучы ім: Ідзіце ў сяло, што перад вамі; і адразу знойдзеце прывязаную асліцу і асляня з ёю; адвязаўшы, прывядзіце да Мяне.

 

Кажучы ім: ідзіце ў паселішча, што перад вамі; і зараз жа знойдзеце прывязаную асліцу і з ёю аслянятка; адвязаўшы, прывядзіце Мне.

І калі вам хто скажа што-небудзь, адкажыце: «Яны патрэбны Госпаду», і ён адразу пашле іх.

 

I калі хто вам што скажа, адкажыце, што ў іх мае патрэбу Госпад, і той адразу пашле іх.

Адбылося ж [ўсё] гэта, каб спраўдзілася сказанае праз прарока, які кажа:

 

А адбылося ўсё гэта, каб спраўдзілася сказанае праз прарока, які кажа:

«Скажыце Сіёнскай дачцы: вось ідзе да цябе твой Цар лагодны, што сядзіць на асліцы і на асляняці, сыне пад’ярэмнай».

 

«Скажыце Сіёнскай дачцы: вось ідзе да цябе твой цар лагодны, што сядзіць на асліцы і на асляняці, сыне пад’ярэмнай».

І вучні, пайшоўшы і зрабіўшы так, як загадаў ім Ісус,

 

Вучні ж, пайшоўшы і зрабіўшы так, як ім загадваў Ісус,

прывялі асліцу і асляня і паклалі на іх [сваю] вопратку, і Ён сеў на яе.

 

Прывялі асліцу і аслянятка, і паклалі на іх свае плашчы, і Ен сеў на іх.

А вялізны натоўп разаслаў сваю вопратку на дарозе, іншыя зразалі галіны з дрэў і расцілалі на дарозе.

 

А шмат людзей пасцілалі сваё адзенне па дарозе, другія ж абразалі галінкі з дрэў і пасцілалі дарогаю.

А натоўпы, што ішлі перад Ім і ўслед за Ім, выкрыквалі, кажучы: Гасанна66 Сыну Давідаваму! Дабраславёны Той, Хто ідзе ў імя Гасподняе! Гасанна ў вышніх!

 

Народ, што ішоў перад Ім і ззаду, выкрыкваў, кажучы: асанна Сыну Давідаваму! бласлаўлены Той, Хто ідзе ў імя Гасподняе! асанна ў вышынях!

І калі Ён ўвайшоў у Іерусалім, увесь горад узрушыўся, кажучы: Хто гэта?

 

I калі Ен уехаў у Іерусалім, узрушыўся ўвесь горад, кажучы: хто гэта?

А натоўпы казалі: Гэта Прарок Ісус з Назарэта Галілейскага.

 

А народ казаў: гэта Ісус, Прарок з Назарэта Галілейскага.

І Ісус увайшоў у [Божы] Храм і выгнаў усіх прадаўцоў і пакупнікоў у Храме, і абярнуў сталы грашаменаў і ўслоны прадаўцоў галубоў;

 

Тады ўвайшоў Ісус у Божую святыню і выгнаў усіх прадаўцоў і пакупнікоў са святыні, і абярнуў сталы грашаменаў і ўслоны прадаўцоў галубоў;

і кажа ім: «Мой дом домам малітвы будзе названы,» а вы яго робіце67 пячораю разбойнікаў.

 

I кажа ім: напісана: «Мой дом домам малітвы будзе названы»; а вы робіце з яго пячору разбойнікаў.

І падышлі да Яго сляпыя і кульгавыя ў Храме, і Ён вылечыў іх.

 

Тады падышлі да Яго сляпыя і кульгавыя ў святыні, і Ен іх вылечыў.

А першасвятары і кніжнікі, убачыўшы цуды, што Ён зрабіў, і дзяцей, што выкрыквалі ў Храме і казалі: «Гасанна Сыну Давідаваму», абурыліся.

 

А першасвятары і кніжнікі, убачыўшы цуды, што Ен зрабіў, і дзяцей, што выкрыквалі ў святыні і казалі: «асанна Сыну Давідаваму!», абурыліся

І сказалі Яму: Ці чуеш, што яны кажуць? — А Ісус кажа ім: Так, чую! Хіба вы ніколі не чыталі: «З вуснаў дзяцей і немаўлят Ты стварыў Сабе хвалу?»

 

I сказалі Яму: чуеш, што яны кажуць? А Ісус кажа ім: чую! хіба вы ніколі не чыталі, што «з вуснаў дзяцей і грудных немаўлят Ты стварыў хвалу»?

І, пакінуўшы іх, выйшаў з горада ў Віфанію і застаўся там.

 

I, пакінуўшы іх, выйшаў за горад у Віфанію і перабыў там ноч.

А ўранні, вяртаючыся ў горад, захацеў Ён есці.

 

А ўранні, вяртаючыся ў горад, захацеў Ен есці;

І, убачыўшы адно фігавае дрэва пры дарозе, падышоў да яго і нічога не знайшоў на ім, апроч толькі лісця, і кажа яму: Няхай больш ад цябе не будзе плоду навек! — І зараз жа фігавае дрэва засохла.

 

I, убачыўшы адно фігавае дрэва пры дарозе, прыйшоў да яго і нічога не знайшоў на ім, апроч аднаго лісця; і кажа яму: няхай ніколі з цябе не будзе плоду навекі! I адразу фігавае дрэва засохла.

І вучні, убачыўшы, здзівіліся, кажучы: Як гэта адразу засохла фігавае дрэва?

 

I вучні, убачыўшы, здзівіліся, кажучы: як адразу засохла фігавае дрэва?

Ісус жа сказаў ім у адказ: Сапраўды кажу вам: калі будзеце мець веру і не засумняваецеся, то не толькі з фігавым дрэвам гэта зробіце, але і калі гэтай гары скажаце: «Падыміся і кінься ў мора» — спраўдзіцца.

 

Ісус жа сказаў ім у адказ: папраўдзе кажу вам: калі будзеце мець веру і не засумняваецеся, то не толькі з фігавым дрэвам гэта зробіце, але і калі гэтай гары скажаце: «падыміся і кінься ў мора», — збудзецца.

І ўсё, што вы папросіце ў малітве верачы, атрымаеце.

 

I ўсё, чаго б вы ні прасілі ў малітве з вераю, атрымаеце.

І калі Ён прыйшоў у Храм і вучыў, падышлі да Яго першасвятары і старэйшыны народу, кажучы: Якою ўладаю Ты гэта робіш? І хто даў Табе гэтую ўладу?

 

I калі Ен прыйшоў у святыню, падышлі да Яго, пакуль Ен вучыў, першасвятары і старэйшыны народу, кажучы: якою ўладаю ты гэта робіш? I хто даў табе гэтую ўладу?

Ісус жа сказаў ім у адказ: Спытаюся ў вас і Я аб адным; калі скажаце Мне гэта, і Я вам скажу, якою ўладаю гэта раблю.

 

Ісус жа сказаў ім у адказ: спытаюся і Я ў вас аб адным: калі скажаце Мне, і Я вам скажу, якою ўладаю Я раблю гэта.

Іаанава хрышчэнне адкуль было? З неба ці ад людзей? — Яны ж разважалі між сабою, мяркуючы: Калі скажам: «З неба», то Ён скажа нам: «Дык чаму вы не паверылі яму?»

 

Іаанава хрышчэнне адкуль было? З неба ці ад людзей? Яны разважалі самі сабе, мяркуючы: калі скажам: «з неба», то Ен скажа нам: «чаму ж вы не паверылі яму?»

Калі ж скажам: «Ад людзей» — баімся натоўпу; бо ўсе ўважаюць Іаана за прарока.

 

Калі ж скажам: «ад людзей» — баімся народу; бо ўсе ўважаюць Іаана за прарока.

І яны сказалі Ісусу ў адказ: Не ведаем. — Сказаў і Ён ім: І Я не скажу вам, якою ўладай гэта раблю.

 

I яны сказалі Ісусу ў адказ: не ведаем. Сказаў ім і Ен: то і Я вам не скажу, якою ўладай раблю гэта.

А як вам здаецца? У [аднаго] чалавека было два сыны; і, падышоўшы да першага, ён сказаў: Сыне! Ідзі сёння, працуй у [маім] вінаградніку.

 

А як вам здаецца? Меў адзін чалавек двух сыноў; падышоўшы да першага, ён сказаў: сыне! ідзі сёння працуй у маім вінаградніку.

Той жа сказаў у адказ: Не хачу, — але потым, раскаяўшыся, пайшоў.

 

Ен жа сказаў у адказ: «іду, цар!» Але не пайшоў.

І, падышоўшы да другога, ён сказаў тое самае. Той жа сказаў у адказ: Я [іду], гаспадару, — але не пайшоў.

 

I, падышоўшы да другога, сказаў тое самае. А той сказаў у адказ: «я не хачу!» А потым пакаяўся і пайшоў.

Хто з двух выканаў бацькаву волю? — Яны кажуць [Яму]: Першы. Ісус кажа ім: Сапраўды кажу вам, што зборшчыкі падаткаў і распусніцы ідуць паперадзе вас у Царства Божае.

 

Хто ж з двух выканаў бацькаву волю? Яны кажуць Яму: апошні. Кажа ім Ісус: папраўдзе кажу вам, што мытнікі і блудніцы паперадзе вас ідуць у Божае Царства.

Бо Іаан прыйшоў да вас дарогаю праведнасці, і вы не паверылі яму; а зборшчыкі падаткаў і распусніцы паверылі яму; вы ж, убачыўшы, не раскаяліся пасля, каб паверыць яму.

 

Бо прыйшоў да вас Іаан дарогаю справядлівасці, і вы не далі веры Яму; а мытнікі і блудніцы паверылі яму; вы ж, убачыўшы, не пакаяліся і пасля, каб паверыць яму.

Паслухайце іншую прыпавесць. Быў чалавек, гаспадар дома, які насадзіў вінаграднік і абнёс яго агароджаю, і выкапаў у ім выціскальню, і збудаваў вежу — і здаў яго вінаградарам, і адлучыўся.

 

Другую прыпавесць паслухайце. Быў адзін гаспадар, які насадзіў вінаграднік і абгарадзіў яго мурам, выкапаў там выціскальню, збудаваў вежу — і здаў яго вінаградарам і паехаў.

Калі ж надышоў час збору пладоў, ён паслаў сваіх слуг да вінаградараў, каб узяць свае плады.

 

Калі ж надышоў час пладоў, ён паслаў сваіх слуг да вінаградараў узяць свой плён.

Вінаградары, схапіўшы яго слуг, аднаго збілі, другога забілі, а яшчэ аднаго ўкаменавалі.

 

Вінаградары, схапіўшы яго слуг, аднаго збілі, другога забілі, а іншага каменнем пабілі.

Ён зноў паслаў іншых слуг, больш, чым першых; і з імі ўчынілі тое самае.

 

Зноў паслаў ён іншых слуг, больш, чым першых; і зрабілі ім тое самае.

А пазней ён паслаў да іх свайго сына, кажучы: Пасаромеюцца майго сына.

 

Пасля ён паслаў да іх свайго сына, кажучы: пасаромеюцца майго сына.

А вінаградары, убачыўшы сына, сказалі адзін аднаму: Гэта спадкаемец; хадзем, заб’ём яго і завалодаем яго спадчынаю.

 

А вінаградары, убачыўшы сына, сказалі адзін аднаму: гэта спадкаемец, хадзем, заб’ем яго і авалодаем яго спадчынаю.

І, схапіўшы яго, выкінулі за вінаграднік і забілі.

 

I, схапіўшы яго, выкінулі яго вон з вінаградніка і забілі.

Дык калі прыйдзе гаспадар вінаградніка, што ён зробіць тым вінаградарам?

 

Дык калі прыйдзе гаспадар вінаградніка, што ён зробіць тым вінаградарам?

Яны кажуць Яму: Злачынцаў ліхою смерцю загубіць, а вінаграднік здасць іншым вінаградарам, якія будуць аддаваць яму плады ў свой час.

 

Яны кажуць Яму: злыдняў гэтых злой смерці аддасць, а вінаграднік перадасць іншым вінаградарам, якія будуць аддаваць яму плады ў свой час.

Ісус кажа ім: Хіба вы ніколі не чыталі ў Пісаннях: «Камень, які адкінулі будаўнікі, зрабіўся галавою вугла; Госпадам зроблена гэта і дзіўнае ў нашых вачах»?

 

Кажа ім Ісус: хіба вы ніколі не чыталі ў Пісьме: «камень, які адкінулі будаўнікі, ён зрабіўся асноваю вугла; ад Госпада гэта, і яно дзіўнае ў нашых вачах » ?

Таму кажу вам, што адымецца ад вас Царства Божае, і дасца народу, які прыносіць яго плады.

 

Таму кажу вам, што адымецца ад вас Божае Царства і дасца народу, які будзе прыносіць яго плады.

[І хто ўпадзе на гэты камень, разаб’ецца, а на каго ён упадзе, раструшчыць яго].

 

I той. хто ўпадзе на гэты камень, разаб’ецца. а на каго ён сам упадзе, раструшчыць яго.

І, пачуўшы Яго прыпавесці, першасвятары і фарысеі зразумелі, што Ён пра іх кажа;

 

I, пачуўшы Яго прыпавесці, першасвятары і фарысеі зразумелі, што Ен пра іх кажа;

і стараліся схапіць Яго, але пабаяліся натоўпу, бо Яго лічылі за прарока.

 

I стараліся схапіць Яго, але пабаяліся народу, бо Яго лічылі за прарока.