Мацьвея 14 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Анатоля Клышкi → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
У той час пачуў Ірад-тэтрарх погаласку пра Ісуса
У той час пачуў Ірадтэтрарх погалас пра Ісуса,
і сказаў сваім слугам: Гэта Іаан Хрысціцель; ён уваскрэшаны з мёртвых, і таму цудатворныя сілы дзейнічаюць у ім.
I сказаў Ен сваім слугам: гэта Іаан
Бо Ірад, схапіўшы Іаана, звязаў [яго] і пасадзіў у турму з-за Ірадыяды, жонкі свайго брата Філіпа;
бо Іаан казаў яму: Не дазваляецца табе мець яе.
Бо Ірад, схапіўшы Іаана, звязаў. і зняволіў яго ў цямніцу з-за Ірадыяды, жонкі Філіпа, свайго брата;
І хацеў Ірад яго забіць, але пабаяўся натоўпу, бо яго лічылі за прарока.
Таму што Іаан казаў яму: нельга табе мець яе.
А калі быў Ірадаў дзень нараджэння, Ірадыядзіна дачка танцавала перад гасцямі і спадабалася Іраду;
I хацеў яго забіць, але баяўся народу, бо лічылі яго за прарока.
таму ён з клятваю паабяцаў ёй даць, чаго б яна ні папрасіла.
А калі быў Ірадаў дзень нараджэння, Ірадыядзіна дачка танцавала перад гасцямі і спадабалася Іраду;
А яна, падвучаная сваёю маці: Дай мне, — кажа, — тут на талерцы галаву Іаана Хрысціцеля.
Таму ён з клятваю абяцаў ёй даць, чаго б яна ні папрасіла.
І засмуціўся цар, ды дзеля клятвы і застольнікаў загадаў даць;
А яна, падвучаная сваёю маці: дай мне, — сказала, — тут на талерцы галаву Іаана Хрысціцеля.
і, паслаўшы, абезгаловіў Іаана ў турме.
I засмуціўся цар, але дзеля клятвы і тых, што ўзлягалі з ім, загадаў даць ёй;
І прынеслі яго галаву на талерцы і аддалі дзяўчыне; і яна аднесла сваёй маці.
I, паслаўшы, абезгаловіў Іаана ў цямніцы.
Вучні ж яго, падышоўшы, узялі цела і пахавалі яго і, прыйшоўшы, расказалі Ісусу.
I прынеслі яго галаву на талерцы і аддалі дзяўчыне; і яна аднесла сваёй маці.
І, пачуўшы, Ісус адплыў адтуль у лодцы ў пустэльнае месца асобна; і, пачуўшы, натоўпы пайшлі ўслед за Ім пешкі з гарадоў.
Вучні ж яго, прыйшоўшы, узялі цела і пахавалі яго і, пайшоўшы, расказалі Ісусу.
І [Ісус], выйшаўшы, убачыў вялікі натоўп і злітаваўся над імі і вылечыў іх хворых.
I, пачуўшы, адплыў Ісус самотна чоўнам у пустэльнае месца. I, прачуўшы, народ пайшоў услед за ім пешкі з горада.
А калі настаў вечар, падышлі да Яго вучні [Яго], кажучы: Пустэльнае гэта месца, і ўжо час позні; адпусці натоўпы, каб пайшлі ў сёлы і купілі сабе яды.
I, калі выйшаў Ісус, убачыў шмат народу і злітаваўся над імі і вылечыў іх хворых.
А [Ісус] сказаў ім: Не трэба ім адыходзіць; вы дайце ім есці.
А калі настаў вечар, падышлі да Яго вучні Яго, кажучы: пустэльнае гэта месца, і ўжо час позні; адпусці народ, каб пайшлі ў вёскі і купілі сабе яды.
А яны кажуць Яму: У нас тут нічога няма, толькі пяць хлябоў і дзве рыбіны.
А Ісус сказаў ім: не трэба ім адыходзіць; дайце вы ім паесці.
Ён жа сказаў: Нясіце Мне іх сюды.
А яны кажуць Яму: не маем тут, толькі пяць хлябоў і дзве рыбы.
І, загадаўшы натоўпам узлегчы на траве, Ён узяў пяць хлябоў і дзве рыбіны і, паглядзеўшы на неба, дабраславіў і, паламаўшы, даў вучням хлябы, а вучні — натоўпам.
Ен жа сказаў: прынясіце Мне іх сюды.
І ўсе елі і наеліся; а з пазасталых кавалкаў назбіралі дванаццаць поўных кошыкаў.
I, загадаўшы натоўпу ўзлегчы на траву, узяў пяць хлябоў і дзве рыбы і, паглядзеўшы на неба, блаславіў і, ламаючы, даваў вучням хлябы, а вучні — народу.
А тых, што елі, было каля пяці тысяч мужчын, апроч жанчын і дзяцей.
I елі ўсе і наеліся; а з пазасталых кавалкаў назбіралі дванаццаць поўных кошыкаў.
І Ён39 адразу змусіў [Сваіх] вучняў увайсці ў лодку і плысці раней за Яго на другі бок, пакуль Ён адпусціць натоўпы.
А тых, што елі, было каля пяці тысяч мужчын, апроч жанчын і дзяцей.
І, адпусціўшы натоўпы, Ён узышоў на гару асобна памаліцца. І, калі звечарэла, Ён быў там адзін.
I зараз жа загадаў Ен Сваім вучням увайсці ў човен і плысці раней за Яго на другі бок, пакуль Ен не адпусціць народ.
А лодка ўжо была на многія стадыі ад берага40, і яе біла хвалямі, бо вецер быў сустрэчны.
I, адпусціўшы народ, Ен узышоў на гару ў адзіноце памаліцца, і, калі настаў вечар, адзін быў там.
А ў чацвёртую ж варту ночы Ён прыйшоў41 да іх, ідучы па моры.
А човен ужо быў на сярэдзіне мора, і яго кідала хвалямі, бо вецер быў супроцьны.
І вучні, убачыўшы Яго, што Ён ідзе па моры, зжахнуліся, кажучы: Гэта здань! — І са страху закрычалі.
У чацвёртую ж начную варту падышоў да іх Ісус, ступаючы па моры.
Але [Ісус] адразу загаварыў з імі, кажучы: Адважней, гэта Я; не бойцеся.
I, убачыўшы, як Ен ідзе па моры, вучні ўстрывожыліся, кажучы: гэта здань; і са страху закрычалі.
У адказ жа Яму Пётр сказаў: Госпадзе, калі гэта Ты, загадай, каб я прыйшоў да Цябе па вадзе.
Але Ісус зараз жа загаварыў з імі, кажучы: супакойцеся; гэта Я, не бойцеся.
І Ён сказаў: Прыйдзі. — І Пётр, сышоўшы з лодкі, пайшоў па вадзе і падышоў42 да Ісуса.
У адказ жа яму Пётр сказаў: Госпадзе, калі гэта Ты, загадай мне ісці да Цябе па вадзе.
Але, бачачы [моцны] вецер, спалохаўся і, пачаўшы тапіцца, закрычаў, кажучы: Госпадзе, ратуй мяне!
А Ен сказаў: ідзі. I, ступіўшы з чоўна, Пётр пайшоў па вадзе, каб падысці да Ісуса.
І Ісус адразу працягнуў руку, падхапіў яго і кажа яму: Малавер, чаму засумняваўся?
Але, бачачы моцны вецер, спалохаўся; і, пачаўшы тапіцца, закрычаў, кажучы: Госпадзе, ратуй мяне!
І, калі падняліся43 ў лодку, вецер суняўся.
I зараз жа Ісус працягнуў руку, схапіў яго і кажа яму: малаверны, навошта засумняваўся?
А тыя, што былі ў лодцы, [падышлі], упалі перад Ім, кажучы: Сапраўды Ты Сын Божы.
I, калі яны ўвайшлі ў човен, вецер суняўся.
І яны, пераправіўшыся, прыбылі ў зямлю Генісарэцкую.
А тыя, што былі ў чоўне, падышоўшы, накланіліся Яму, кажучы: Ты сапраўды Сын Божы.
І, пазнаўшы Яго, людзі тае мясцовасці паслалі вестку ва ўсю тую ваколіцу; і даставілі да Яго ўсіх хворых,
I, пераправіўшыся, прыбылі яны ў зямлю Генісарэцкую.
і яны прасілі Яго, каб толькі дакрануцца да краю Яго вопраткі; і ўсе, што дакрануліся, выздаравелі.
I жыхары тае мясцовасці, пазнаўшы Яго, наказалі па ўсёй той ваколіцы; і прынеслі да Яго ўсіх хворых;
