Мацьвея 27 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Анатоля Клышкi → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
А калі настала раніца, усе першасвятары і старэйшыны народу зрабілі нараду супроць Ісуса, каб аддаць Яго на смерць;
I калі надышла раніца, усе першасвятары і старэйшыны народу зрабілі нараду супроць Ісуса, каб пакараць Яго смерцю.
і, звязаўшы Яго, адвялі і перадалі [Понцію] Пілату, намесніку.
I, звязаўшы Яго, завялі і аддалі Яго Понцію Пілату, намесніку.
Тады Іуда, што Яго выдаў, убачыўшы, што Яго засудзілі, пакаяўся і вярнуў трыццаць срэбранікаў першасвятарам і старэйшынам,
Тады Юда, Яго прадаўца, убачыўшы, што Яго засудзілі, пакаяўся і вярнуў трыццаць срэбранікаў першасвятарам і старэйшынам,
кажучы: Саграшыў я, выдаўшы нявінную кроў. — А яны сказалі: Што нам да таго? Глядзі сам.
Кажучы: саграшыў я, прадаўшы кроў нявінную. А яны сказалі: што нам да таго? глядзі сам.
І ён, кінуўшы срэбранікі ў храме, адышоў; і, пайшоўшы, павесіўся.
I, кінуўшы срэбранікі ў храме, ён адышоў; і, пайшоўшы, павесіўся.
А першасвятары, узяўшы срэбранікі, сказалі: Іх не дазваляецца класці ў храмавую скарбніцу, бо гэта цана крыві.
А першасвятары, узяўшы срэбранікі, сказалі: нельга іх класці ў скарбніцу, бо гэта плата за кроў.
І, зрабіўшы нараду, яны купілі за іх поле ганчара пахавання чужаземцаў.
А, параіўшыся, купілі яны за іх поле ганчара для пахавання чужаземцаў.
Таму тое поле завецца Полем Крыві па сённяшні дня.
Вось чаму і завецца тое поле Полем Крыві аж да сённяшняга дня.
Тады спраўдзілася сказанае праз прарока Іерамію, які кажа: «І ўзялі трыццаць срэбранікаў, цану Ацэненага, Якога ацанілі сыны Ізраілевы,
Тады спраўдзілася сказанае праз прарока Іерамію, які кажа: «і ўзялі трыццаць срэбранікаў, плату Ацэненага, што ацанілі сыны Ізраілевы,
і далі іх за ганчарова поле, як загадаў мне Госпад».
I далі іх за поле ганчара, як сказаў мне Госпад».
Ісус жа стаў перад намеснікам; і намеснік спытаўся ў Яго, кажучы: «Ці Ты Іудзейскі Цар?» — Ісус жа сказаў [яму]: Ты праўду кажаш.
Ісус жа стаў перад намеснікам; і спытаўся ў Яго намеснік, кажучы: Ты Цар Іудзейскі? Ісус жа сказаў яму: ты кажаш.
І, калі першасвятары і старэйшыны абвінавачвалі Яго, Ён нічога не адказваў.
I, калі першасвятары і старэйшына абвінавачвалі Яго, Ен нічога не адказваў.
Тады Пілат кажа Яму: Ці Ты не чуеш, колькі сведчанняў супроць Цябе?
Тады кажа Яму Пілат: ці не чуеш, як шмат сведчаць супроць Цябе?
І Ён не адказваў ні на адно слова, так што намеснік надта здзіўляўся.
Ды Ен не адказваў ні на адно слова, так што намеснік надта здзівіўся.
А на свята намеснік меў звычай адпускаць натоўпу аднаго вязня, якога яны хацелі.
Меў жа намеснік звычай на свята адпускаць народу аднаго вязня, якога б хацелі.
І быў ў іх тады вядомы вязень, якога звалі [Ісус] Варава.
Быў жа тады вязень вядомы, што зваўся Варава.
Дык калі яны сабраліся, Пілат сказаў ім: Каго хочаце, каб я адпусціў вам: [Ісуса] Вараву ці Ісуса, Якога завуць Хрыстом?
Таму, калі яны сабраліся, Пілат ім сказаў: каго хочаце, каб я вам адпусціў: Вараву ці Ісуса, што завецца Хрыстос?
Бо ён ведаў, што праз зайздрасць выдалі Яго.
Бо ведаў, што праз зайздрасць выдалі Яго.
Калі ж ён сядзеў на судзейскім крэсле, яго жонка паслала да яго сказаць: Нічога не рабі Таму Праведніку; бо я сёння ў сне шмат нацярпелася з-за Яго.
Калі ж ён сядзеў на судзейскім памосце, паслала да яго жонка яго сказаць: нічога не рабі Таму Праведніку; бо я
Але першасвятары і старэйшыны падбілі натоўпы, каб прасіць Вараву, а Ісуса загубіць.
І намеснік сказаў у адказ: Каго з двух хочаце, каб я адпусціў вам? — І яны сказалі: Вараву.
Але першасвятары і старэйшыны падбілі народ, каб прасіць Вараву, а Ісуса загубіць.
Пілат кажа ім: Дык што мне зрабіць з Ісусам, Якога завуць Хрыстом? — Яны ўсе кажуць [яму]: Няхай будзе ўкрыжаваны!
Намеснік жа сказаў ім у адказ: каго з двух хочаце, каб я адпусціў вам? Яны ж сказалі: Вараву.
А ён82 сказаў: Што ж благое зрабіў Ён? — Ды яны яшчэ мацней крычалі і казалі: Няхай будзе ўкрыжаваны!
Пілат кажа ім: што ж мне рабіць з Ісусам, што завецца Хрыстос? Усе кажуць яму: укрыжаваць Яго!
І Пілат, убачыўшы, што нічога не дапамагае, а ўсчынаецца большае замяшанне, узяўшы вады, умыў рукі перад натоўпам, кажучы: Не вінаваты я ў крыві Гэтага [Праведніка]; глядзіце вы.
А намеснік сказаў: што ж благое зрабіў Ен? Ды яны пачалі яшчэ мацней крычаць і казаць: укрыжаваць Яго!
І ўвесь народ сказаў у адказ: Яго кроў на нас і на нашых дзецях!
Пілат жа, убачыўшы, што нічога не дапамагае, а ўсчынаецца яшчэ большы неспакой, узяў вады і ўмыў рукі перад народам, кажучы: я не вінаваты ў крыві Гэтага Праведніка; глядзіце самі.
Тады ён адпусціў ім Вараву; а Ісуса, збічаваўшы, выдаў, каб укрыжавалі.
I ўвесь народ сказаў у адказ: Яго кроў на нас і на нашых дзецях.
Тады намеснікавы воіны, забраўшы Ісуса ў прэторыю, сабралі на Яго ўсю кагорту.
Тады ён адпусціў ім Вараву; а Ісуса пасля бічавання выдаў каб укрыжавалі.
І, раздзеўшы Яго, яны надзелі на Яго пурпуровы плашч,
Тады намеснікавы воіны, узяўшы Ісуса ў прэторыю, сабралі на Яго ўсю кагорту.
і, звіўшы вянок з калючак, усклалі Яму на галаву і далі палку ў правую руку; і, кленчачы перад Ім, глуміліся з Яго, кажучы: Радуйся, Цар Іудзейскі!
I, раздзеўшы Яго, надзелі на Яго пурпуровы плашч,
І, напляваўшы на Яго, узялі палку і білі Яго па галаве.
I, сплёўшы вянок з цярніны, паклалі Яму на галаву і далі мерны шост у правую руку; і, падаючы на калені перад Ім, насміхаліся з Яго, кажучы: радуйся, цар Іудзейскі!
І калі наглуміліся з Яго, яны знялі з Яго плашч і апранулі Яго ў Яго адзенне і павялі на ўкрыжаванне.
I, апляваўшы Яго, забралі шост і білі па галаве Яго.
Выходзячы ж, яны сустрэлі аднаго кірэнца, імем Сіман; гэтага і прымусілі ўзяць Яго крыж.
I калі наглуміліся з Яго, знялі з Яго пурпуровы плашч і адзелі Яго ў Яго адзенне і павялі на ўкрыжаванне.
І, прыйшоўшы на месца, званае Галгофа, што значыць «месца чэрапа»,
Выходзячы ж, яны сустрэлі аднаго кірынеяніна, які зваўся Сіман; яго і прымусілі ўзяць крыж Яго.
далі Яму піць віна, змяшанага з жоўцю; і, пакаштаваўшы, Ён не захацеў яго піць.
I, прыйшоўшы на месца, званае Галгофа, што значыць: Лобнае месца,
Тыя ж, што ўкрыжавалі Яго, падзялілі Яго адзенне, кідаючы жэрабя;
далі Яму піць воцату, змяшанага з жоўцю; і, пакаштаваўшы, Ен не захацеў піць.
і, седзячы, вартавалі Яго там.
А ўкрыжаваўшы Яго, яны падзялілі Яго адзенне, кідаючы жэрабя;
І змясцілі над Яго галавою надпіс Яго віны: Гэта Ісус, Цар Іудзейскі.
I, пасеўшы, яны пільнавалі Яго там.
Тады ўкрыжавалі з Ім двух разбойнікаў: аднаго праваруч і аднаго леваруч.
I змясцілі над Яго галавою надпіс пра Яго віну: гэта — Ісус, Цар Іудзейскі.
А тыя, што міма праходзілі, ганьбілі Яго, ківаючы сваімі галовамі
Тады ўкрыжавалі з Ім двух разбойнікаў: аднаго праваруч, а другога леваруч.
і кажучы: Ты, што руйнуеш храм і за тры дні будуеш, уратуй Самога Сябе, калі ты Сын Божы, [і] зыдзі з крыжа!
А тыя, што міма праходзілі, зневажалі Яго, ківаючы галовамі
Падобна і першасвятары з кніжнікамі, старэйшынамі [і фарысеямі,] насміхаючыся, казалі:
I кажучы: Ты, што руйнуеш храм і за тры дні будуеш, уратуй Самога Сябе! калі ты Сын Божы, сыдзі з крыжа!
Іншых ратаваў — Сябе Самога не можа ўратаваць. [Калі] Ён Цар Ізраілеў, няхай цяпер зыдзе з крыжа, і мы ўверуем у Яго.
Падобна ж і першасвятары з кніжнікамі і старэйшынамі, насміхаючыся, казалі:
Спадзяваўся на Бога: няхай Ён цяпер выбавіць [Яго], калі Ён Яму даспадобы. Бо Ён сказаў: «Я — Сын Божы».
Іншых ратаваў, а Сябе Самога не можа ўратаваць! Калі Ен Цар Ізраіля, няхай цяпер сыдзе з крыжа, і мы паверым Яму.
Таксама і разбойнікі, укрыжаваныя з Ім, зневажалі Яго.
Спадзяваўся на Бога: няхай Ен цяпер выбавіць Яго, калі Ен Яму ўгодны. Бо казаў Ен: Я — Сын Божы.
Ад шостай жа гадзіны зрабілася цемра на ўсёй зямлі — да дзевятай гадзіны.
Таксама і разбойнікі, укрыжаваныя разам з Ім, зневажалі Яго.
А каля дзевятай гадзіны Ісус ускрыкнуў моцным голасам, кажучы: Элі, Элі, лема савахвані? — гэта значыць: «Божа Мой, Божа Мой, чаму Ты Мяне пакінуў?»83
Ад шостай жа гадзіны зрабілася цемра на ўсёй зямлі — аж да гадзіны дзевятай.
І некаторыя з тых, што стаялі там, пачуўшы, казалі: Ён кліча Ілію.
А каля дзевятай гадзіны ўскрыкнуў Ісус моцным голасам, кажучы: Элі, элі, лема савахфані? гэта значыць: Божа Мой, Божа Мой! нашто Ты Мяне пакінуў?
І адразу адзін з іх пабег, і, узяўшы губку, намачыў яе ў воцаце і, надзеўшы на палку, даваў Яму піць.
Некаторыя з тых, што стаялі там, чуючы гэтае, казалі: Ен кліча Ілію.
А астатнія казалі: Пачакай, паглядзім, ці прыйдзе Ілія ратаваць Яго.
I зараз жа адзін з іх пабег і ўзяў губку і, намачыўшы воцатам і насадзіўшы на мерны шост, даваў Яму піць.
Ісус жа, зноў ўскрыкнуўшы моцным голасам, выпусціў дух.
А другія казалі: пачакай, пабачым, ці прыйдзе Ілія ратаваць Яго.
І вось, заслона храма разадралася зверху да нізу напалам, і зямля задрыжала, і раскалоліся скалы.
Ісус жа зноў ускрыкнуў моцным голасам і аддаў дух.
І магільні расчыніліся, і шмат цел спачылых святых былі ўваскрэшаны,
I вось заслона храма разадралася на дзве часткі згары на дол, і зямля затрэслася, і каменне расселася.
і, выйшаўшы з магільняў пасля Яго ўваскрэсення, яны ўвайшлі ў святы горад і з’явіліся многім.
I расчыніліся грабніцы, і паўставала шмат цел памерлых святых.
А сотнік і тыя, што з ім вартавалі Ісуса, убачыўшы землятрус і тое, што адбылося, вельмі спалохаліся, кажучы: Сапраўды Ён быў Сын Божы.
I, выйшаўшы з магіл пасля Яго ўваскрэсення, увайшлі ў святы горад і паказаліся шмат каму.
Было ж там шмат жанчын, якія глядзелі здалёку, тыя, што ішлі ўслед за Ісусам з Галілеі, прыслугоўваючы Яму;
А сотнік і тыя, што з ім вартавалі Ісуса, убачыўшы землятрус і тое, што адбылося, моцна спалохаліся, кажучы: сапраўды Ен быў Сын Божы.
між іх была Марыя Магдаліна, Марыя, маці Іякава і Іосіфа84, і маці сыноў Зевядзеевых.
Было ж там шмат жанчын, якія прыглядваліся здалёку, і ішлі ўслед за Ісусам з Галілеі і прыслугоўвалі Яму.
Калі ж звечарэла, прыйшоў багаты чалавек з Арымафеі, імем Іосіф, які і сам быў Ісусавым вучнем;
Між імі была Марыя Магдаліна, і Марыя, маці Іакава і Іосіі, і маці сыноў Зеведзеевых.
ён, прыйшоўшы да Пілата, прасіў Ісусава цела. Тады Пілат загадаў аддаць [цела].
Калі ж настаў вечар, прыйшоў багаты чалавек з Арымафеі, які зваўся Іосіф і які таксама быў Ісусавым вучнем;
І, узяўшы цела, Іосіф абгарнуў яго чыстым кужэльным палатном,
Гэты, прыйшоўшы да Пілата, прасіў Ісусава цела. Тады Пілат загадаў аддаць цела.
і паклаў яго ў сваёй новай магільні, якую высек у скале; і, прываліўшы вялікі камень да ўваходу ў магільню, пайшоў.
I, узяўшы цела, Іосіф абкруціў яго чыстым палатном,
І была там Марыя Магдаліна і другая Марыя, якія сядзелі насупроць магілы.
I паклаў яго ў сваёй новай грабніцы, якую высек у скале; і, прываліўшы вялікі камень да дзвярэй грабніцы, пайшоў адтуль.
На другі ж дзень, што ідзе за днём Падрыхтавання85, сабраліся першасвятары і фарысеі да Пілата,
А Марыя Магдаліна і другая Марыя сядзелі там насупроць магілы.
кажучы: Гаспадару, мы ўспомнілі, што той ашуканец казаў яшчэ пры жыцці: «Пасля трох дзён уваскрэсну».
На другі ж дзень пасля пятніцы сабраліся першасвятары і фарысеі да Пілата,
Дык загадай ахоўваць магілу да трэцяга дня; каб Яго вучні, прыйшоўшы [ўночы], не ўкралі Яго і не сказалі народу: «Ён уваскрэшаны з мёртвых»; і будзе апошняе ашуканства горшае за першае.
Кажучы: Пане! мы ўспомнілі, што той ашуканец яшчэ пры жыцці казаў: пасля трох дён уваскрэсну.
Пілат сказаў ім: Маеце варту; ідзіце, ахоўвайце, як ведаеце.
Дык загадай ахоўваць магілу аж да трэцяга дня; каб не прыйшлі Яго вучні ўночы і не ўкралі Яго і не сказалі народу: «Ен уваскрос з мёртвых»; і будзе апошняе ашуканства горшае за першае.
І яны пайшлі і пачалі ахоўваць магілу, прыклаўшы пячатку да каменя і паставіўшы варту.
А Пілат сказаў ім: маеце варту; ідзіце, ахоўвайце, як ведаеце.
