Мацьвея 27 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
Калі ж настала раніца, усе першасвятары і старэйшыны народу зрабілі нараду супраць Езуса, каб забіць Яго.
I калі надышла раніца, усе першасвятары і старэйшыны народу зрабілі нараду супроць Ісуса, каб пакараць Яго смерцю.
І, звязаўшы, павялі і аддалі Яго намесніку Понцію Пілату.
I, звязаўшы Яго, завялі і аддалі Яго Понцію Пілату, намесніку.
Тады Юда, які выдаў Езуса, убачыўшы, што Яго асудзілі, пакаяўся, аддаў трыццаць срэбранікаў першасвятарам і старэйшынам
Тады Юда, Яго прадаўца, убачыўшы, што Яго засудзілі, пакаяўся і вярнуў трыццаць срэбранікаў першасвятарам і старэйшынам,
і сказаў: «Зграшыў я, бо выдаў нявінную кроў». Яны ж сказалі: «Што нам да таго? Глядзі сам!»
Кажучы: саграшыў я, прадаўшы кроў нявінную. А яны сказалі: што нам да таго? глядзі сам.
Тады ён, кінуўшы срэбранікі ў святыні, выйшаў і пайшоў павесіўся.
I, кінуўшы срэбранікі ў храме, ён адышоў; і, пайшоўшы, павесіўся.
А першасвятары ўзялі срэбранікі і сказалі: «Нельга іх класці ў скарбонку святыні, бо гэта цана крыві».
А першасвятары, узяўшы срэбранікі, сказалі: нельга іх класці ў скарбніцу, бо гэта плата за кроў.
Яны параіліся і купілі на іх поле ганчара для пахавання чужаземцаў.
А, параіўшыся, купілі яны за іх поле ганчара для пахавання чужаземцаў.
Таму і па сённяшні дзень называецца гэтае поле «полем крыві».
Вось чаму і завецца тое поле Полем Крыві аж да сённяшняга дня.
Так збылося сказанае прарокам Ераміем: «Узялі трыццаць срэбранікаў, плату за таго, каго ацанілі сыны Ізраэля,
Тады спраўдзілася сказанае праз прарока Іерамію, які кажа: «і ўзялі трыццаць срэбранікаў, плату Ацэненага, што ацанілі сыны Ізраілевы,
і далі іх за поле ганчара, як сказаў мне Пан».
I далі іх за поле ганчара, як сказаў мне Госпад».
Езус жа стаў перад намеснікам, а той спытаўся ў Яго: «Ты кароль юдэйскі?» Езус адказаў: «Ты кажаш».
Ісус жа стаў перад намеснікам; і спытаўся ў Яго намеснік, кажучы: Ты Цар Іудзейскі? Ісус жа сказаў яму: ты кажаш.
І калі абвінавачвалі Яго першасвятары і старэйшыны, Ён нічога не адказаў.
I, калі першасвятары і старэйшына абвінавачвалі Яго, Ен нічога не адказваў.
Тады сказаў Яму Пілат: «Ці не чуеш колькі сведчыць супраць Цябе?»
Тады кажа Яму Пілат: ці не чуеш, як шмат сведчаць супроць Цябе?
Але Ён ні на адно слова не адказваў яму, таму намеснік вельмі дзівіўся.
Ды Ен не адказваў ні на адно слова, так што намеснік надта здзівіўся.
На свята намеснік меў звычай адпускаць паводле жадання натоўпу аднаго вязня.
Меў жа намеснік звычай на свята адпускаць народу аднаго вязня, якога б хацелі.
Быў тады ў іх адзін вязень, званы Бараба.
Быў жа тады вязень вядомы, што зваўся Варава.
І вось, калі яны сабраліся, сказаў ім Пілат: «Каго хочаце, каб я выпусціў вам, Барабу ці Езуса, званага Хрыстом?»
Таму, калі яны сабраліся, Пілат ім сказаў: каго хочаце, каб я вам адпусціў: Вараву ці Ісуса, што завецца Хрыстос?
Ён ведаў, што ад зайздрасці выдалі Яго.
Бо ведаў, што праз зайздрасць выдалі Яго.
А калі ён сядзеў на судовым месцы, жонка ягоная паслала сказаць яму: «Не рабі нічога гэтаму Справядліваму, бо я сёння ў сне шмат цярпела за Яго».
Калі ж ён сядзеў на судзейскім памосце, паслала да яго жонка яго сказаць: нічога не рабі Таму Праведніку; бо я
Але першасвятары і старэйшыны падбухторылі натоўп, каб прасілі за Барабу, а Езуса аддалі на смерць.
Адказваючы, намеснік сказаў ім: «Каго з гэтых двух хочаце, каб я адпусціў вам?» Яны сказалі: «Барабу!»
Але першасвятары і старэйшыны падбілі народ, каб прасіць Вараву, а Ісуса загубіць.
Пілат сказаў ім: «А што мне рабіць з Езусам, якога завуць Хрыстом?» Усе закрычэлі: «Няхай будзе ўкрыжаваны!»
Намеснік жа сказаў ім у адказ: каго з двух хочаце, каб я адпусціў вам? Яны ж сказалі: Вараву.
Ён жа сказаў: «Што дрэннага зрабіў Ён?» Але яны яшчэ мацней крычалі: «Няхай будзе ўкрыжаваны!»
Пілат кажа ім: што ж мне рабіць з Ісусам, што завецца Хрыстос? Усе кажуць яму: укрыжаваць Яго!
Пілат, убачыўшы, што нічога не дапамагае, а абурэнне ўзрастае, узяў ваду і абмыў рукі перад натоўпам, кажучы: «Невінаваты я ў гэтай крыві. Глядзіце самі!»
А намеснік сказаў: што ж благое зрабіў Ен? Ды яны пачалі яшчэ мацней крычаць і казаць: укрыжаваць Яго!
І ўвесь народ адказаў: «Кроў Яго на нас і на дзецях нашых».
Пілат жа, убачыўшы, што нічога не дапамагае, а ўсчынаецца яшчэ большы неспакой, узяў вады і ўмыў рукі перад народам, кажучы: я не вінаваты ў крыві Гэтага Праведніка; глядзіце самі.
Тады адпусціў ім Барабу, а Езуса пасля бічавання аддаў на ўкрыжаванне.
I ўвесь народ сказаў у адказ: Яго кроў на нас і на нашых дзецях.
А жаўнеры намесніка, завёўшы Езуса ў прэторыю, сабралі каля Яго цэлую кагорту.
Тады ён адпусціў ім Вараву; а Ісуса пасля бічавання выдаў каб укрыжавалі.
І распрануўшы Яго, надзелі на Яго пурпуровы плашч.
Тады намеснікавы воіны, узяўшы Ісуса ў прэторыю, сабралі на Яго ўсю кагорту.
І сплёўшы вянок з церняў, усклалі Яму на галаву і далі Яму ў правую руку трысціну. Становячыся перад Ім на калені, насміхаліся з Яго, кажучы: «Вітай, кароль юдэйскі!»
I, раздзеўшы Яго, надзелі на Яго пурпуровы плашч,
І плявалі на Яго, бралі трысціну і білі Яго па галаве.
I, сплёўшы вянок з цярніны, паклалі Яму на галаву і далі мерны шост у правую руку; і, падаючы на калені перад Ім, насміхаліся з Яго, кажучы: радуйся, цар Іудзейскі!
А калі насмяяліся з Яго, знялі з Яго плашч і апранулі ў Ягоную вопратку, і павялі на ўкрыжаванне.
I, апляваўшы Яго, забралі шост і білі па галаве Яго.
Выходзячы, яны сустрэлі аднаго кірэнэйца па імені Сымон, якога прымусілі несці Ягоны крыж.
I калі наглуміліся з Яго, знялі з Яго пурпуровы плашч і адзелі Яго ў Яго адзенне і павялі на ўкрыжаванне.
Калі прыйшлі на месца, называнае Галгота, што азначае «Месца Чэрапа»,
Выходзячы ж, яны сустрэлі аднаго кірынеяніна, які зваўся Сіман; яго і прымусілі ўзяць крыж Яго.
далі Яму выпіць віна, змяшанага з жоўцю. Ён пакаштаваў, але не хацеў піць.
I, прыйшоўшы на месца, званае Галгофа, што значыць: Лобнае месца,
Укрыжаваўшы Яго, падзялілі Ягоную вопратку, кідаючы лёсы.
далі Яму піць воцату, змяшанага з жоўцю; і, пакаштаваўшы, Ен не захацеў піць.
І, седзячы, пільнавалі Яго там.
А ўкрыжаваўшы Яго, яны падзялілі Яго адзенне, кідаючы жэрабя;
А над галавой Ягонай змясцілі надпіс з віной: «Гэта Езус, кароль юдэйскі».
I, пасеўшы, яны пільнавалі Яго там.
Тады ўкрыжавалі з ім двух злачынцаў, аднаго з правага, а другога з левага боку.
I змясцілі над Яго галавою надпіс пра Яго віну: гэта — Ісус, Цар Іудзейскі.
Тыя, хто праходзіў, зневажалі Яго, ківаючы галовамі
Тады ўкрыжавалі з Ім двух разбойнікаў: аднаго праваруч, а другога леваруч.
і кажучы: «Ты, што руйнуеш святыню і за тры дні будуеш, уратуй сябе самога; калі Ты Сын Божы, сыдзі з крыжа!»
А тыя, што міма праходзілі, зневажалі Яго, ківаючы галовамі
Таксама і першасвятары з кніжнікамі і старэйшынамі, насміхаючыся, казалі:
I кажучы: Ты, што руйнуеш храм і за тры дні будуеш, уратуй Самога Сябе! калі ты Сын Божы, сыдзі з крыжа!
«Іншых ратаваў, а сябе не можа ўратаваць. Ён — кароль Ізраэля, няхай сыдзе цяпер з крыжа, і мы паверым у Яго.
Падобна ж і першасвятары з кніжнікамі і старэйшынамі, насміхаючыся, казалі:
Спадзяваўся на Бога, няхай Бог вызваліць Яго цяпер, калі любіць Яго, бо Ён казаў: “Я — Сын Божы”».
Іншых ратаваў, а Сябе Самога не можа ўратаваць! Калі Ен Цар Ізраіля, няхай цяпер сыдзе з крыжа, і мы паверым Яму.
Таксама і злачынцы, укрыжаваныя з Ім, зневажалі Яго.
Спадзяваўся на Бога: няхай Ен цяпер выбавіць Яго, калі Ен Яму ўгодны. Бо казаў Ен: Я — Сын Божы.
Ад шостай гадзіны цемра настала па ўсёй зямлі аж да гадзіны дзевятай.
Таксама і разбойнікі, укрыжаваныя разам з Ім, зневажалі Яго.
А каля гадзіны дзевятай усклікнуў Езус моцным голасам, кажучы: «Элі, Элі, лема сабахтані?», што азначае: «Божа Мой, Божа Мой, чаму Ты Мяне пакінуў?»
Ад шостай жа гадзіны зрабілася цемра на ўсёй зямлі — аж да гадзіны дзевятай.
Некаторыя з тых, хто стаяў там, чуючы гэта, казалі: «Ён кліча Іллю».
А каля дзевятай гадзіны ўскрыкнуў Ісус моцным голасам, кажучы: Элі, элі, лема савахфані? гэта значыць: Божа Мой, Божа Мой! нашто Ты Мяне пакінуў?
І адразу пабег адзін з іх, узяў губку, намачыў воцатам і, насадзіўшы на трысціну, паіў Яго.
Некаторыя з тых, што стаялі там, чуючы гэтае, казалі: Ен кліча Ілію.
А другія казалі: «Чакай, пабачым, ці прыйдзе Ілля ратаваць Яго».
I зараз жа адзін з іх пабег і ўзяў губку і, намачыўшы воцатам і насадзіўшы на мерны шост, даваў Яму піць.
Езус жа зноў ускрыкнуў моцным голасам і аддаў духа.
А другія казалі: пачакай, пабачым, ці прыйдзе Ілія ратаваць Яго.
І вось, заслона ў святыні разарвалася надвое з верху аж да нізу, і зямля затрэслася, і скалы раскалоліся,
Ісус жа зноў ускрыкнуў моцным голасам і аддаў дух.
і магілы адкрыліся, і многія целы памерлых святых уваскрэслі
I вось заслона храма разадралася на дзве часткі згары на дол, і зямля затрэслася, і каменне расселася.
і выйшлі з магілаў пасля Ягонага ўваскрасення, увайшлі ў святы горад і паказаліся многім.
I расчыніліся грабніцы, і паўставала шмат цел памерлых святых.
А сотнік і тыя, хто вартаваў з ім Езуса, убачыўшы землятрус і ўсё, што сталася, вельмі спалохаліся і сказалі: «Праўдзіва, гэта быў Сын Божы!»
I, выйшаўшы з магіл пасля Яго ўваскрэсення, увайшлі ў святы горад і паказаліся шмат каму.
Было там таксама шмат жанчын, якія глядзелі здалёк і якія спадарожнічалі Езусу ад Галілеі, служачы Яму.
А сотнік і тыя, што з ім вартавалі Ісуса, убачыўшы землятрус і тое, што адбылося, моцна спалохаліся, кажучы: сапраўды Ен быў Сын Божы.
Была сярод іх Марыя Магдалена і Марыя, маці Якуба і Юзафа, і маці сыноў Зэбэдэя.
Было ж там шмат жанчын, якія прыглядваліся здалёку, і ішлі ўслед за Ісусам з Галілеі і прыслугоўвалі Яму.
Калі звечарэла, прыйшоў багаты чалавек з Арыматэі, па імені Юзаф, які таксама быў вучнем Езуса.
Між імі была Марыя Магдаліна, і Марыя, маці Іакава і Іосіі, і маці сыноў Зеведзеевых.
Ён, прыйшоўшы да Пілата, папрасіў цела Езуса. Тады Пілат загадаў аддаць цела.
Калі ж настаў вечар, прыйшоў багаты чалавек з Арымафеі, які зваўся Іосіф і які таксама быў Ісусавым вучнем;
Узяўшы цела, Юзаф захінуў Яго ў чыстае палатно
Гэты, прыйшоўшы да Пілата, прасіў Ісусава цела. Тады Пілат загадаў аддаць цела.
і паклаў у сваёй новай магіле, якую высек у скале. Пасля прываліў вялікі камень да ўваходу ў магілу і адышоў.
I, узяўшы цела, Іосіф абкруціў яго чыстым палатном,
Была там Марыя Магдалена і другая Марыя, якія сядзелі насупраць магілы.
I паклаў яго ў сваёй новай грабніцы, якую высек у скале; і, прываліўшы вялікі камень да дзвярэй грабніцы, пайшоў адтуль.
На другі дзень, што быў пасля прыгатавання, сабраліся першасвятары і фарысеі ў Пілата
А Марыя Магдаліна і другая Марыя сядзелі там насупроць магілы.
і сказалі: «Пане, мы ўспомнілі, што ашуканец гэты, калі быў яшчэ жывы, сказаў: “Праз тры дні ўваскрэсну”.
На другі ж дзень пасля пятніцы сабраліся першасвятары і фарысеі да Пілата,
Таму загадай вартаваць магілу аж да трэцяга дня, каб вучні Ягоныя, прыйшоўшы ўначы, не выкралі Яго і не сказалі народу: “Ён уваскрос”. І будзе апошні падман горшы за першы».
Кажучы: Пане! мы ўспомнілі, што той ашуканец яшчэ пры жыцці казаў: пасля трох дён уваскрэсну.
Пілат адказаў ім: «Вось вам варта, ідзіце, засцеражыце, як умееце.
Дык загадай ахоўваць магілу аж да трэцяга дня; каб не прыйшлі Яго вучні ўночы і не ўкралі Яго і не сказалі народу: «Ен уваскрос з мёртвых»; і будзе апошняе ашуканства горшае за першае.
Яны адышлі і засцераглі магілу, запячатаўшы камень і паставіўшы варту.
А Пілат сказаў ім: маеце варту; ідзіце, ахоўвайце, як ведаеце.
