Мацьвея 22 разьдзел

 

 

Езус зноў расказаў ім прыпавесць:

 

I ў адказ Ісус зноў прамаўляў ім прыпавесцямі, кажучы:

«Валадарства Нябеснае падобнае да караля, які справіў вяселле для свайго сына.

 

Нябеснае Царства падобнае да аднаго цара, што рабіў вяселле свайму сыну;

Ён паслаў сваіх слугаў паклікаць запрошаных на вяселле, але яны не хацелі прыйсці.

 

I паслаў сваіх рабоў паклікаць тых, што былі запрошаныя; ды яны не хацелі прыйсці.

Зноў паслаў іншых слугаў, кажучы: “Скажыце запрошаным: вось я прыгатаваў гасціну маю, зарэзаны валы мае і адкормленая жыўнасць, і ўсё падрыхтавана; прыходзьце на вяселле”.

 

Зноў паслаў другіх рабоў, наказваючы: скажыце запрошаным: «вось падрыхтаваў я абед мой, бьпсі мае і адкормленая жывёліна заколата, і ўсё гатовае. Хадзіце на вяселле!»

Але яны пагардзілі і адышлі, хто на сваё поле, а хто да свайго гандлю.

 

Яны ж, занядбаўшы, паразыходзіліся, хто — на сваё поле, хто — да гандлю свайго.

Астатнія ж, схапіўшы слугаў ягоных, зняважылі і забілі іх.

 

А астатнія, схапіўшы яго рабоў, зневажалі і забілі іх.

Кароль жа раззлаваўся і, паслаўшы войска сваё, знішчыў забойцаў гэтых і падпаліў іхні горад.

 

I, пачуўшы, разгневаўся цар і, паслаўшы сваё войска, вынішчыў тых забойцаў, а горад іх спаліў.

Тады ён сказаў сваім слугам: “Вяселле гатова, але запрошаныя не былі годнымі.

 

Тады ён кажа сваім слугам: вяселле гатовае, ды запрошаныя не вартымі былі.

Таму пайдзіце на ростані і ўсіх, каго сустрэнеце, запрасіце на вяселле”.

 

Пайдзіце ж на скрыжаванні дарог і, каго ні знойдзеце, клічце на вяселле.

Тыя слугі, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго знайшлі: і кепскіх, і добрых. І напоўнілася вяселле гасцямі.

 

I тыя рабы, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго знайшлі: і ліхіх, і добрых; і напоўніўся шлюбны пакой застольнікамі.

Кароль, увайшоўшы паглядзець на гасцей, убачыў там чалавека, апранутага не ў вясельную вопратку,

 

Цар жа, увайшоўшы паглядзець на застольнікаў, убачыў там чалавека, апранутага не ў вясельнае ўбранне;

і сказаў яму: “Дружа, як ты ўвайшоў сюды, не маючы вясельнай вопраткі?” Той прамаўчаў.

 

I кажа яму: дружа! як ты ўвайшоў сюды, не меўшы вясельнага ўбрання? Той жа маўчаў.

Тады кароль сказаў слугам: “Звяжыце яму ногі і рукі і выкіньце яго вон, у цемру. Там будзе плач і скрыгатанне зубоў”.

 

Тады сказаў цар слугам: звязаўшы яму ногі і рукі, кіньце ў знадворную цемру, там будзе плач і скрыгат зубоў.

Бо шмат пакліканых, але мала выбраных».

 

Бо шмат запрошаных, ды мала выбраных.

Тады фарысеі пайшлі і раіліся, як бы злавіць Езуса на слове.

 

Тады фарысеі, пайшоўшы, дамаўляліся, як злавіць Яго на слове.

І паслалі да Яго вучняў сваіх разам з прыхільнікамі Ірада, каб спыталіся: «Настаўнік, мы ведаем, што Ты праўдзівы і шляху Божаму праўдзіва вучыш, і не зважаеш ні на кога, бо не глядзіш на аблічча людзей.

 

I пасылаюць да Яго сваіх вучняў з ірадыянамі, Тыя і кажуць: Настаўнік! мы ведаем, што ты справядлівы і наетаўляеш праўдзіва на Божую дарогу і не запабягаеш ні перад кім; бо не глядзіш аблічча людзей.

Таму скажы нам: як Табе здаецца? Ці належыць плаціць падатак цэзару, ці не?»

 

Скажы ж нам: як здаецца Табе? ці можна даваць падатак кесару, ці не?

Але Езус, ведаючы іхнюю зласлівасць, сказаў: «Чаму Мяне выпрабоўваеце, крывадушнікі?

 

Але Ісус, ведаючы іх падступнасць, сказаў: чаго вы Мяне выпрабоўваеце, крывадушнікі?

Пакажыце Мне падатковую манету». Яны прынеслі Яму дынар.

 

Пакажыце Мне падатковую манету. I яны прынеслі Яму дынарый.

Ён спытаў іх: «Чыя гэта выява і надпіс?»

 

I кажа ім: чыя гэта выява і надпіс?

Адказалі Яму: «Цэзара». Тады Ён сказаў ім: «Дык аддавайце цэзарава цэзару, а Божае — Богу».

 

Кажуць Яму: кесаравы. Тады кажа ім: значыцца, аддавайце кесарава кесару, а Божае — Богу.

Пачуўшы гэта, яны здзівіліся і, пакінуўшы Яго, адышлі.

 

I, пачуўшы, яны здзівіліся; і, пакінуўшы Яго, адышлі.

У той дзень падышлі да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрашэння, і спыталіся ў Яго:

 

У той жа дзень падышлі да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрэсення, і спыталіся ў Яго,

«Настаўнік, Майсей сказаў: “Калі нехта памрэ, не маючы дзяцей, няхай яго брат возьме жонку ягоную і адродзіць нашчадкаў брату свайму”.

 

Кажучы: Настаўнік, Майсей сказаў: «калі хто памрэ, не меўшы дзяцей, то няхай яго брат возьме жонку яго і адновіць насенне брату свайму».

Дык вось, было ў нас сем братоў. Першы, ажаніўшыся, памёр і, не маючы патомства, пакінуў жонку брату свайму.

 

Было ж у нас сем братоў, і першы, ажаніўшыся, памёр і, не меўшы насення, пакінуў сваю жонку брату свайму.

Гэтаксама і другі, і трэці, аж да сёмага.

 

Падобна і другі, і трэці, аж да сёмага;

А пасля ўсіх памерла і жонка.

 

А пасля ўсіх памерла і жонка.

Пры ўваскрашэнні катораму з семярых яна будзе за жонку? Бо яна належала ўсім».

 

Дык пры ўваскрэсенні — каторага з сямі будзе яна жонка? Бо ўсе мелі яе.

Езус адказаў ім: «Вы памыляецеся, не ведаючы ні Пісання, ні сілы Божай.

 

Ісус жа сказаў ім у адказ: вы памыляецеся, не ведаючы ані Пісьма, ні Божай сілы.

Бо пры ўваскрашэнні ні жэняцца, ні выходзяць замуж, але жывуць, як анёлы Божыя на нябёсах.

 

Бо пры ўваскрэсенні ані жэняцца, ані замуж выходзяць, а як Божыя Анёлы будуць у небе.

А пра ўваскрашэнне памерлых хіба вы не чыталі сказанага вам ад Бога:

 

А пра ўваскрэсенне мёртвых няўжо вы не чыталі сказанага вам Богам, які кажа:

“Я Бог Абрагама, Бог Ісаака і Бог Якуба”? Бог не ёсць Богам мёртвых, а жывых».

 

«Я Бог Абраамаў, і Бог Ісаакаў, і Бог Якава»? Бог — не Бог мёртвых, а жывых.

Натоўп, пачуўшы гэта, дзівіўся з вучэння Яго.

 

I, пачуўшы, народ дзівіўся Яго навуцы.

Калі фарысеі пачулі, што Езус прымусіў замоўкнуць садукеяў, яны сабраліся разам.

 

А фарысеі, пачуўшы, што Ен змусіў замоўкнуць садукеяў, сабраліся вакол Яго.

І адзін з іх, кніжнік, выпрабоўваючы Яго, спытаўся:

 

I спытаўся адзін з іх, настаўнік Закона, выпрабоўваючы Яго і кажучы:

«Настаўнік, якая запаведзь найбольшая ў Законе?»

 

Настаўнік, якая запаведзь найвялікшая ў Законе?

Езус адказаў яму: «“Любі Пана Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсёй душой тваёй, і ўсім розумам тваім”.

 

Ісус жа кажа яму: «палюбі Госпада Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсёю душой тваёю, і ўсім разуменнем тваім».

Гэта найбольшая і першая запаведзь.

 

Гэта найвялікшая і найпершая запаведзь.

Другая ж — падобная да яе: “Любі бліжняга твайго, як самога сябе”.

 

Другая ж падобная да яе: «палюбі бліжняга твайго, як самога сябе».

На гэтых дзвюх запаведзях грунтуецца ўвесь Закон і Прарокі».

 

На гэтых дзвюх запаведзях трымаецца Закон і прарокі.

Калі фарысеі сабраліся, Езус спытаўся ў іх:

 

Калі ж сабраліся фарысеі, Ісус спытаўся ў іх,

«Што вы думаеце пра Хрыста? Чый Ён сын?» Яны адказалі Яму: «Давіда».

 

Кажучы: што вы думаеце пра Хрыста? чый Ен сын? Кажуць Яму: Давідаў.

Ён сказаў ім: «Як жа Давід, натхнёны Духам, называе Яго Панам, калі кажа:

 

Ен кажа ім: як жа Давід у натхненні называе Яго Госпадам, кажучы:

“Сказаў Пан Пану майму: сядзь праваруч Мяне,пакуль не пакладу ворагаў Тваіхпад ногі Твае”?

 

«Сказаў Госпад майму Госпаду: сядзь праваруч ад Мяне, дакуль Я не пакладу Тваіх ворагаў падножжам ног Тваіх?»

Дык калі Давід называе Яго Панам, які ж Ён сын яму?»

 

Дык калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ен сын яму?

І ніхто не здолеў адказаць Яму ні слова. З таго дня ніхто больш не адважваўся пытацца ў Яго.

 

I ніхто не мог адказаць Яму ні слова; і ніхто з таго дня не адважваўся болыш пытацца ў Яго.