1 да Карынфянаў 11 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Анатоля Клышкi → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Будзьце маімі пераймальнікамі, як і я — Хрыста.
Подобни ми бывайте, якоже и азъ Христу •
Але хвалю вас, [браты], за тое, што ўсё маё памятаеце і захоўваеце так паданні, як я вам перадаў.
Хвалю же васъ братие яко всегда на мя помните • И якоже предах вамъ предания держете •
Але хачу, каб вы ведалі, што галава кожнага мужу — Хрыстос, а галава жонцы — муж, а галава Хрысту — Бог.
И хощу дабы есте ведали, яко всякому мужу глава естъ Христосъ • А глава жене мужъ • Глава же Христу Богъ •
Кожны мужчына, які моліцца ці прарочыць з накрытаю галавою, сароміць сваю галаву.
Всякъ мужъ молитву дея или прорицая, на главе же что имея • Срамлеть главу свою •
А кожная жанчына, якая моліцца ці прарочыць з ненакрытай галавой, сароміць сваю галаву; бо гэта тое самае, як калі б яна была паголеная.
Всяка пакъ жена молитву деющи или прорицающе, откровенъною главою, срамляеть главу свою • Все бо за едно ест, якобы острыженая •
Бо калі жанчына не накрываецца, то няхай і стрыжэцца; калі ж жанчыне сорамна быць стрыжанай ці паголенай, няхай накрываецца.
Аще убо не покривается жена, да остригается, естъ ли же срамъ жене стрычися, или голитися да покривается •
Бо мужчына не павінен накрываць сабе галаву, таму што ён вобраз і слава Бога, а жанчына — слава мужава.
Мужъ пакъ не повиненъ ест покривати главу, образъ и слава Божия сый • А жена слава мужева ест •
Бо не мужчына з жанчыны, а жанчына з мужчыны;
Несть бо мужъ от жены, но жена от мужа •
бо і не мужчына быў створаны дзеля жанчыны, а жанчына дзеля мужчыны.
И не созданъ ест мужъ жены для, но жена мужа деля •
Таму жанчына павінна мець на галаве знак улады дзеля Анёлаў.
Сего ради повинна ест жена власы имети на главе своей, Ангелъ деля •
Аднак і жанчына не без мужчыны і мужчына не без жанчыны ў Госпадзе;
Обаче ни мужъ безъ жены, ни жена безъ мужа о Господи •
бо як жанчына з мужчыны, так і мужчына праз жанчыну; а ўсё — ад Бога.
Яко бо жена от мужа ест, тако и мужъ женою, вси же от Бога •
Разважце самі, ці прыстойна жанчыне маліцца Богу з ненакрытаю галавою?
Вы сами судите то, подобно ли естъ жене откровенне молитися Богови?
І ці сама прырода не вучыць вас, што калі мужчына мае доўгія валасы, то для яго гэта — ганьба,
Чили не само прирожение учить васъ тому, яко мужъ аще власы растить, безчестие ему ест •
а калі жанчына мае доўгія валасы, то для яе гэта слава, таму што доўгія валасы дадзены ёй замест пакрывала?
Жена пакъ аще власы растит, слава ей ест • Власы бо вместо одеания даны сут ей •
А калі хто думае паспрачацца, то такога звычаю не маем ні мы, ні цэрквы Божыя.
Естъ ли же кто мнится сварливымъ быти • Мы таковаго обычая не имамы ни церкви Божія •
Але вось які наказ я даю вам і не хвалю вас, што вы збіраецеся не на лепшае, а на горшае.
Се же завещаваю вам, не хваля васъ, яко не налепшая, но нагоршая исходитеся •
Бо, па-першае, калі вы збіраецеся ў царкве, чую, што між вас ёсць расколы, я часткова гэтаму веру.
Первее убо сходящимся вамъ во церкви • Слышу распря межи вами суща • И от части некоея верую,
Бо павінны быць між вас і розныя погляды, каб выявіліся праўдзівыя між вас.
подобаеть убо и ересемъ в васъ быти • Да искушеніи явни у васъ будуть •
Дык калі вы збіраецеся разам, то гэта не значыць прымаць вячэру Гасподнюю;
Сънемлющим же ся вамъ восполок • Не слушит убо Господския вечеры ясти •
бо кожны пры ядзе раней бярэ ўласную вячэру, і адзін бывае галодны, а другі п’яны.
Кажды бо свою вечерю напредъ береть ко снедению, единый же алчеть, а иный ожралъся ест •
Ці ж няма ў вас дамоў, каб есці і піць? Ці пагарджаеце царквою Божай і сароміце тых, хто не мае? Што сказаць вам? Пахваліць вас? За гэта не хвалю.
Еда бо домовъ не имате ко ядению и питию? И чили церковъ Божию възгаржаете, и срамляете неимеющих? Что вам реку? Похвалю ли вас? О сем не похвалю •
Бо я атрымаў ад Госпада тое, што і перадаў вам, што Госпад Ісус у тую ноч, у якую выдавалі Яго, узяў хлеб
Азъ убо прияхъ от Господа, еже и предахъ вамъ • Яко Господь Ісусъ Христосъ в тую нощъ в нюже преданъ бывааше • Приемъ хлебъ,
і, падзякаваўшы, разламаў яго і сказаў: «Гэта ёсць Маё Цела, якое за вас [помніцца]; рабіце гэта ва ўспамін пра Мяне».
и благодаривъ преломил и рече: приимете и ядите, се ест тело Мое, еже за вы ломимое • Се творите въ Мое воспоминание,
Гэтак жа і чашу пасля вячэры Ён узяў, кажучы: «Гэтая чаша ёсць новы запавет у Маёй Крыві; рабіце гэта кожны раз, калі п’яце яе, — ва ўспамін пра Мяне».
Такоже и чашу, по вечеряніи глаголя: сия чаша новый заветъ ест Моея Крови, се творите, елико бо аще пити будете, въ Мое воспоминание •
Бо кожны раз, як вы ясце гэты хлеб і п’яце чашу, — вы абвяшчаеце смерць Госпада, пакуль Ён не прыйдзе.
Колико кратъ убо ясте хлебъ сей, и чашу пиете • Смерть Господьню возвещаете, дондеже пріидеть •
Так што хто будзе есці хлеб і піць чашу Госпада нягодна, той будзе вінаваты перад Целам і Крывёю Госпада.
Протож аще кто ясть хлебъ сей, и пиеть чашу Господьню недостойне, повиненъ будеть Телу и Крови Господьни •
Але няхай чалавек выпрабоўвае сябе і так няхай есць ад хлеба і п’е ад чашы.
Да искушаеть же человекъ себе, и тако от хлеба да ясть, и от чаши да пиеть •
Бо хто есць і п’е [нягодна], не распазнаючы, што гэта Цела [Госпада], той есць і п’е прысуд сабе.
Ядый бо и пия недостойне • Судъ собе ясть и пиеть, не разсужая Тела Господьня •
З-за гэтага між вас шмат слабых і хворых, і нямала памірае.
Сего ради в васъ мнози немощни и недужливи, и спять доволни •
Але калі б мы самі сябе судзілі, то нас бы не судзілі;
Естъ ли быхомъ сами себе разсуживали, не быхомъ осужени были •
а так нас Госпад судзіць і выхоўвае, каб мы не былі асуджаны з гэтым светам.
Судими же от Господа наказуемся, да не с миромъ осудімся •
Так што, мае браты, збіраючыся, каб есці, чакайце адзін аднаго.
Темже братия моя сходящеся ясти, друг друга ждите •
Калі хто галодны, няхай есць дома, каб не збірацца вам на асуджэнне. Астатняе ж уладжу, як прыйду.
Аще кто альчет в дому да ясть, да не ко осужению сходитеся • А иная егда пріиду разряжу •
