Да Рымлянаў 12 разьдзел

 

 

Дык я прашу вас, браты, міласэрнасцю Божаю аддаць целы вашы ў ахвяру жывую, святую, угодную Богу, на разумнае служэнне ваша;

 

Дык прашу вас, браты, праз міласэрдзе Божае, аддавайце целы вашыя ў ахвяру жывую, сьвятую, мілую Богу на разумнае служэньне вашае.

і не прыстасоўвайцеся да веку гэтага, а пераўтвара́йцеся абнаўле́ннем розуму вашага, каб распазнава́ць вам, у чым воля Божая добрая, і ўгодная, і дасканалая.

 

І не ўпадабняйцеся гэтаму сьвету, але пераменяйцеся праз аднаўленьне розуму, каб умелі пазнаць, якая ёсьць воля Божая, што добрае, і прыемнае Богу ды дасканалае.

Па благадаці, да́дзенай мне, кажу кожнаму з вас: не думайце пра сябе вышэй, чым нале́жыць думаць, а, думайце са сціпласцю, у адпаведнасці з тою мераю веры, якую кожнаму вызначыў Бог.

 

Дадзенаю мне ласкаю кажу кожнаму з вас, каб ня думалі аб сабе вышэй, чым належыцца, але кожны хай думае аб сабе цьвяроза, паводле дадзенай Богам кожнаму меры веры.

Бо, як у адным целе ў нас многа членаў, але не ўсе члены выконваюць аднолькавае дзе́янне,

 

Як бо ў адным целе маем многа членаў, а ўсе члены ня тую самую работу спаўняюць,

так і мы многія — адно цела ў Хрысце, а паасобку адзін для аднаго — члены.

 

падобна і ўсе мы супольна творым адно цела ў Хрысьце, а паасобку адзін для другога — члены.

І паколькі па благадаці, да́дзенай нам, мы маем розныя дары, то калі маеш прароцтва, дык прароч згодна з вераю;

 

А паводле дадзенай нам ласкі маем розныя дары: ці дар прароцтва згодна з верай,

калі маеш служэнне, дык будзь у служэнні; калі навучаеш — дык у навучанні;

 

ці дар службы для паслугаваньня, ці дар навукі для вучэньня,

калі суцяшаеш — дык у суцяшэнні; калі даеш — дык шчыра; калі начальствуеш — дык дбайна; калі мíлуеш — дык з радасцю.

 

ці дар заахвоты для заахвочваньня; хто ўспамагае, дык у прастаце сэрца, хто старшынствуе, дык рупліва, хто міласэрны, дык з ахвотаю.

Любоў няхай будзе некрываду́шнаю; ухіля́йцеся ад зла, імкніцеся да дабра;

 

Любоў хай будзе без крывадушнасьці. Адварочвайцеся ад зла, спагяняйце дабро;

любíце адзін аднаго братняю любоўю; пашанаю адзін аднаго апярэ́джвайце;

 

шчыра любіце адзін аднаго братняю любоўю, шануйце адзін аднаго, упераджаючы;

у руплівасці не спыняйцеся; духам палымнейце; Госпаду служы́це;

 

у рупнусьці не лянуйцеся, духам палайце, Госпаду служыце,

у надзеі радуйцеся; у прыгнечанасці будзьце стойкімі; у малітве — пастаяннымі;

 

у надзеі будзьце радасныя, у горы цярплівыя, у малітве сталыя,

дапамагайце святым у іх патрэбах; пра гасціннасць дбайце;

 

бярыце ўдзел у патрэбах сьвятых, спаганяйце гасьціннасьць.

благаслаўляйце ганіцеляў вашых; благаслаўляйце, а не праклінайце.

 

Багаслаўце перасьледвальнікаў сваіх; багаслаўце, а не кляніце!

Радуйцеся з тымі, хто радуецца, і плачце з тымі, хто плача.

 

Радуйцеся з тымі, хто радуецца, і плачце з тымі, хто плача.

Будзьце аднадумнымі паміж сабою; не ўзносьце сябе ў думках, а імкніцеся за пакорлівымі; не лічы́це самі сябе мудрымі;

 

Жывіце між сабой аднадумна, ня думайце зашмат аб сабе, але саступайце ў пакоры. Не ўважайце сябе за вельмі разумных.

нікому не плацíце злом за зло, а клапаціцеся пра дабро для ўсіх людзей.

 

Не адгаджайце злом за зло. Дбайце пра тое, што добрае на віду ўсіх людзей.

Калі магчыма, наколькі гэта ад вас залежыць, з усімі людзьмі будзьце ў міры.

 

На колькі магчыма ды колькі ад вас залежыць, жывіце з усімі людзьмі ў згодзе.

Не помсціце за сябе, узлю́бленыя, а дайце месца гневу Божаму. Бо напíсана: «Мая помста, Я адплачу́, — кажа Гасподзь».

 

Ня помсьціце, умілаваныя, самі за сябе, але пакінце гэта Таму, аб кім напісана: "Да Мяне належыць помста, Я аднагараджуся", — кажа Госпад.

Дык вось, калі вораг твой галодны, накармі яго; калі сма́гне, напаí яго; бо, робячы гэта, ты збярэш гара́чае вуголле на галаву яго.

 

Але калі б быў галодны непрыяцель твой, накармі яго; калі б быў засьмягшы, напаі яго. Так вось робячы, вугольле гарачае насыпаеш яму на галаву.

Не будзь пераможаны злом, а перамагай зло дабром.

 

Ня дайся перамагчы злу, але зло перамагай дабром.