Да Рымлянаў 12 разьдзел

 

 

Дык прашу вас, браты, міласэрнасцю Божаю аддаць вашы целы ў ахвяру жывую, святую, прыемную Богу, як вашу разумную службу.

 

Дык прашу вас, браты, праз міласэрдзе Божае, аддавайце целы вашыя ў ахвяру жывую, сьвятую, мілую Богу на разумнае служэньне вашае.

І не прыстасоўвайцеся да гэтага веку, а пераўтварайцеся абнаўленнем [вашага] розуму, каб распазнавалі вы, што ёсць воля Божая: што ёсць добрае, што прыемнае Богу і што дасканалае.

 

І не ўпадабняйцеся гэтаму сьвету, але пераменяйцеся праз аднаўленьне розуму, каб умелі пазнаць, якая ёсьць воля Божая, што добрае, і прыемнае Богу ды дасканалае.

Бо я кажу дадзенаю мне ласкаю кожнаму з вас: не думаць пра сябе вышэй, чым належыць думаць, а думаць сціпла, як кожнаму Бог вызначыў меру веры.

 

Дадзенаю мне ласкаю кажу кожнаму з вас, каб ня думалі аб сабе вышэй, чым належыцца, але кожны хай думае аб сабе цьвяроза, паводле дадзенай Богам кожнаму меры веры.

Бо як у адным целе мы маем шмат органаў, але не ўсе органы маюць адно і тое ж прызначэнне,

 

Як бо ў адным целе маем многа членаў, а ўсе члены ня тую самую работу спаўняюць,

так мы, многія, — адно цела ў Хрысце, а асобна — мы адзін для аднаго розныя органы.

 

падобна і ўсе мы супольна творым адно цела ў Хрысьце, а паасобку адзін для другога — члены.

І, маючы розныя дары, згодна з ласкаю, дадзенаю нам: і калі прароцтва — будзем прарочыць суразмерна з вераю,

 

А паводле дадзенай нам ласкі маем розныя дары: ці дар прароцтва згодна з верай,

а калі служэння — будзем верныя ў служэнні, калі хто вучыць — у навучанні,

 

ці дар службы для паслугаваньня, ці дар навукі для вучэньня,

і калі хто суцяшае — у суцяшэнні; хто дае — у шчырасці; хто кіруе — то з руплівасцю; хто чыніць міласэрнасць — то з радасцю.

 

ці дар заахвоты для заахвочваньня; хто ўспамагае, дык у прастаце сэрца, хто старшынствуе, дык рупліва, хто міласэрны, дык з ахвотаю.

Любоў няхай будзе непрытворная. Брыдзьцеся зла, трымайцеся дабра.

 

Любоў хай будзе без крывадушнасьці. Адварочвайцеся ад зла, спагяняйце дабро;

Горача любіце адзін аднаго братняю любоўю, апераджайце адзін аднаго ў шанаванні,

 

шчыра любіце адзін аднаго братняю любоўю, шануйце адзін аднаго, упераджаючы;

У руплівасці не будзьце гультаяватыя, духам палайце, служачы Госпаду.

 

у рупнусьці не лянуйцеся, духам палайце, Госпаду служыце,

У надзеі радуйцеся, у горы будзьце стойкімі, у малітве — настойлівыя.

 

у надзеі будзьце радасныя, у горы цярплівыя, у малітве сталыя,

Прымайце ўдзел у патрэбах святых, будзьце гасціннымі.

 

бярыце ўдзел у патрэбах сьвятых, спаганяйце гасьціннасьць.

Добраслаўляйце тых, хто вас гоніць; добраслаўляйце, а не праклінайце.

 

Багаслаўце перасьледвальнікаў сваіх; багаслаўце, а не кляніце!

Радуйцеся з тымі, хто радуецца, [і] плачце з тымі, хто плача.

 

Радуйцеся з тымі, хто радуецца, і плачце з тымі, хто плача.

Будзьце між сабою аднадумныя, не ўпадайце ў высакамер’е, а ідзіце ўслед за сціплымі, не лічыце сябе за разумнікаў.

 

Жывіце між сабой аднадумна, ня думайце зашмат аб сабе, але саступайце ў пакоры. Не ўважайце сябе за вельмі разумных.

Не плаціце нікому злом за зло, дбайце загадзя пра добрае для ўсіх людзей.

 

Не адгаджайце злом за зло. Дбайце пра тое, што добрае на віду ўсіх людзей.

Калі мажліва, наколькі гэта залежыць ад вас, жывіце ў міры з усімі людзьмі.

 

На колькі магчыма ды колькі ад вас залежыць, жывіце з усімі людзьмі ў згодзе.

Не помсціце за сябе, улюбёныя, але дайце месца гневу Божаму, бо напісана: «У Мяне помста. Я адплачу, — кажа Госпад».

 

Ня помсьціце, умілаваныя, самі за сябе, але пакінце гэта Таму, аб кім напісана: "Да Мяне належыць помста, Я аднагараджуся", — кажа Госпад.

Дык, калі «твой вораг галодны, накармі яго; калі хоча піць — напаі яго; бо, робячы гэта, ты збярэш на яго галаву гарачае вуголле».

 

Але калі б быў галодны непрыяцель твой, накармі яго; калі б быў засьмягшы, напаі яго. Так вось робячы, вугольле гарачае насыпаеш яму на галаву.

Не будзь пераможаны злом, але перамагай зло дабром.

 

Ня дайся перамагчы злу, але зло перамагай дабром.