Да Рымлянаў 12 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага 1999
І вось, прашу вас, браты, міласэрнасьцю Божай, аддавайце целы вашыя ў ахвяру жывую, сьвятую, Богу спадобную: на разумнае служэньне ваша;
Дык прашу вас, браты, праз міласэрдзе Божае, аддавайце целы вашыя ў ахвяру жывую, сьвятую, мілую Богу на разумнае служэньне вашае.
і не прыстастоўвайцеся да веку гэтага, а пераўтварайцеся абнаўленьнем розуму вашага, каб вам спазнаваць што (ёсьць) воля Божая, добрая, прыемная і дасканалая.
І не ўпадабняйцеся гэтаму сьвету, але пераменяйцеся праз аднаўленьне розуму, каб умелі пазнаць, якая ёсьць воля Божая, што добрае, і прыемнае Богу ды дасканалае.
Па дадзенай мне мілаце, кожнаму з вас кажу: ня думайце пра сябе больш, чым трэба думаць; а думайце сьціпла, у меру веры, якое кожнаму Бог удзяліў.
Дадзенаю мне ласкаю кажу кожнаму з вас, каб ня думалі аб сабе вышэй, чым належыцца, але кожны хай думае аб сабе цьвяроза, паводле дадзенай Богам кожнаму меры веры.
Бо як у адным целе ў нас многа чэлесаў, але не ва ўсіх чэлесаў адно і тое самае прызначэньне,
Як бо ў адным целе маем многа членаў, а ўсе члены ня тую самую работу спаўняюць,
так і мы многія складаем адно цела ў Хрысьце, а паасобку адно аднаго чэлесы.
падобна і ўсе мы супольна творым адно цела ў Хрысьце, а паасобку адзін для другога — члены.
І як па дадзенай нам мілаце, маем розныя здольнасьці, дык, калі гэта прароцтва — прароч у згодзе зь вераю;
А паводле дадзенай нам ласкі маем розныя дары: ці дар прароцтва згодна з верай,
калі маеш служэньне, служы; калі настаўнік, вучы;
ці дар службы для паслугаваньня, ці дар навукі для вучэньня,
калі суцешнік, суцяшай; калі раздаеш, раздавай у шчырасьці; калі начальнік, начальнічай дбайна; калі дабрачынец — дабрачынь з прыязнасьцю.
ці дар заахвоты для заахвочваньня; хто ўспамагае, дык у прастаце сэрца, хто старшынствуе, дык рупліва, хто міласэрны, дык з ахвотаю.
Любоў хай будзе някрывадушная; цурайцеся зла, гарнецеся да дабра;
Любоў хай будзе без крывадушнасьці. Адварочвайцеся ад зла, спагяняйце дабро;
пяшчотна любеце адно аднаго братняю любоўю; пашанлівасьцю адно аднаго запабягайце;
шчыра любіце адзін аднаго братняю любоўю, шануйце адзін аднаго, упераджаючы;
у руплівасьці ня слабніце; духам успалымняйцеся; Госпаду служэце;
у рупнусьці не лянуйцеся, духам палайце, Госпаду служыце,
суцяшайцеся надзеяю, у смутку будзьце цярплівыя, у малітве трывалыя;
у надзеі будзьце радасныя, у горы цярплівыя, у малітве сталыя,
у патрэбах сьвятых бярэце ўдзел; дбайце пра гасьціннасьць да прышэльцаў;
бярыце ўдзел у патрэбах сьвятых, спаганяйце гасьціннасьць.
дабраслаўляйце ганіцеляў вашых; дабраслаўляйце, а не праклінайце.
Багаслаўце перасьледвальнікаў сваіх; багаслаўце, а не кляніце!
Радуйцеся з тымі, хто радуецца, і плачце з тымі, хто плача.
Радуйцеся з тымі, хто радуецца, і плачце з тымі, хто плача.
Будзьце аднамысныя паміж сабою; ня мудруйце высока, а ідзеце сьледам за паслухмянымі; ня мройце пра сябе;
Жывіце між сабой аднадумна, ня думайце зашмат аб сабе, але саступайце ў пакоры. Не ўважайце сябе за вельмі разумных.
нікому не плацеце злом за зло, а дбайце пра добрае перад усімі людзьмі.
Не адгаджайце злом за зло. Дбайце пра тое, што добрае на віду ўсіх людзей.
Калі можна, і ад вас тое залежыць, будзьце ў згодзе з усімі людзьмі.
На колькі магчыма ды колькі ад вас залежыць, жывіце з усімі людзьмі ў згодзе.
Ня помсьціцеся за сябе, любасныя, а дайце месца гневу Божаму. Бо напісана: «Мне помста, Я адплачу», кажа Гасподзь.
Ня помсьціце, умілаваныя, самі за сябе, але пакінце гэта Таму, аб кім напісана: "Да Мяне належыць помста, Я аднагараджуся", — кажа Госпад.
Дык вось, калі твой вораг галодны, накармі яго; калі асьмяглы, напаі яго: бо, робячы гэта, ты зьбярэш на галаву ягоную распаленае вугольле.
Але калі б быў галодны непрыяцель твой, накармі яго; калі б быў засьмягшы, напаі яго. Так вось робячы, вугольле гарачае насыпаеш яму на галаву.
Ня будзь пераможаны злом, а перамагай зло дабром.
Ня дайся перамагчы злу, але зло перамагай дабром.
