Да Рымлянаў 6 разьдзел

 

 

Што ж скажам? ці заставацца нам у грэху, каб памножылася мілата? Зусім не.

 

Дык што скажам? Ці будзем трываць у грэху, каб памнажалася ласка? Ніякім чынам!

Мы памерлі для грэху: як жа нам жыць у ім?

 

Бо калі мы памерлі для грэху, дык як жа можам жыць у ім далей?

Няўжо ня ведаеце, што ўсе мы, хрышчаныя ў Ісуса Хрыста, у сьмерць Ягоную хрысьціліся?

 

Ці ж вы ня ведаеце, што мы ўсе, ахрышчаныя ў Езуса Хрыста, ахрышчаныя ў сьмерць Ягоную?

Дык вось, мы і пахаваныя зь Ім хрышчэньнем у сьмерць, каб, як Хрыстос уваскрэс зь мёртвых славаю Айца, так і нам хадзіць у абноўленым жыцьці.

 

Таму праз хрост мы разам з Ім пахаваныя ў сьмерць, каб як Хрыстос быў уваскрошаны з памёршых славаю Айца, так і мы пачалі жыць абноўленым жыцьцём.

Бо калі мы паяднаныя зь Ім падабенствам сьмерці Ягонай, дык павінны быць паяднаныя і падабенствам уваскрэсеньня,

 

Бо калі мы аб'яднаны з Ім падобнасьцю Яго сьмерці, дык павінны быць аб'яднаны падобнасьцю ўваскрасеньня.

ведаючы тое, што даўні наш чалавек крыжаваны зь ім, каб зьнішчылася цела грэшнае, каб нам ня быць ужо рабамі грэху;

 

Ведаем гэта, што для зьнішчэньня грэшнага цела даўнейшы наш чалавек быў разам з Ім укрыжаваны па тое, каб мы больш не заставаліся ў няволі грэху.

бо, хто памёр, той вызваліўся ад грэху.

 

Хто бо памёр, асвабадзіўся ад грэху.

Калі ж мы памерлі з Хрыстом, дык верым, што і жыць будзем зь Ім,

 

Калі ж мы памерлі разам з Хрыстом, дык верым, што разам з Ім жыць будзем,

ведаючы, што Хрыстос, уваскрэсшы зь мёртвых, ужо ня ўмірае: сьмерць ужо ня мае над Ім улады.

 

ведаючы, што Хрыстос, уваскросшы з памёршых, ужо болей не памірае, сьмерць над Ім ня мае ўлады.

Бо, што Ён памёр, дык памёр раз назаўсёды для грэху, а што жыве, дык жыве дзеля Бога.

 

Калі Ён памёр, дык памёр толькі раз для грэху, а што жыве, то жыве для Бога.

Гэтак сама і вы лічэце сябе мёртвымі для грэху, а жывымі дзеля Бога ў Хрысьце Ісусе, Госпадзе нашым.

 

Так і вы лічыце сябе памёршымі для грэху, а жывымі для Бога ў Хрысьце Езусе.

Дык вось, хай не пануе грэх у сьмяротным вашым целе, каб вам слухацца яго ў пажадах ягоных;

 

Дык хай жа грэх не валадарыць у вашым сьмяротным целе, каб вам служыць пажаданьням яго.

і не аддавайце чэлесаў вашых грэху як прыладу няправеднасьці, а аддайце сябе Богу як паўсталых зь мёртвых, і чэлесы вашыя Богу як прылады праведнасьці.

 

Не аддавайце грэху члены вашыя на зброю несправядлівасьці ў службе грэху, але аддавайце сябе Богу як вось тыя, што са сьмерці перайшлі да жыцьця, ды члены вашы аддавайце на зброю справядлівасьці ў службе Божай.

Грэх не павінен над вамі валадарыць, бо вы не пад законам, а пад мілатою.

 

Няхай грэх не пануе над вамі, бо вы не пад законам, але пад ласкаю.

Што ж? ці будзем грашыць таму, што мы не пад законам, а пад мілатою? Зусім не!

 

Дык што ж? Будзем грашыць, бо жывём не пад законам, але пад ласкай? Ніякім чынам!

Няўжо вы ня ведаеце, што, каму вы аддаяце сябе ў рабы на паслушэнства, таго вы і рабы, каго слухаецеся, альбо рабы грэху сьмерці, альбо паслушэнства на праведнасьць?

 

Ці ж ня ведаеце, што каму аддаеце сябе на службу, становіцеся таго слугамі, каму паслухмяныя: ці грэху на сьмерць, ці паслухмянасьці на справядлівасьць.

Дзякаваць Богу, што вы, якія раней былі рабамі грэху, ад сэрца сталіся паслухмяныя таму вобразу вучэньня, якому аддалі сябе.

 

Дзякуй Богу, што вы, будучы нявольнікамі граха, паддаліся (шчыра) сэрцам той форме навукі, якой вы аддалі сябе.

А вызваліўшыся ад грэху, вы зрабіліся рабамі праведнасьці.

 

Асвабоджаныя ж ад грэху, вы сталіся слугамі справядлівасьці.

Кажу паводле развагі людзкое, дзеля немачы плоці вашай. Як прадавалі вы чэлесы вашыя ў рабы нячыстасьці і беззаконьню на дзеі беззаконныя, так зараз аддайце чэлесы вашыя ў рабы праведнасьці на дзеі сьвятыя.

 

Гавару, як прынята ў людзей, дзеля кволасьці цела вашага. Як аддавалі вы члены вашыя на службу нячыстасьці і нягоднасьці на беззаконьне, так аддавайце цяпер члены вашыя на службу справядлівасьці на ўсьвячэньне.

Бо, калі вы былі рабамі грэху, тады былі вольныя ад праведнасьці.

 

Калі вы былі нявольнікамі грэху, тады былі вы свабоднымі ад (службы) справядлівасьці.

Які ж плён мы мелі тады? такія дзеі, якіх сёньня самі саромеецеся, бо канец іхні — сьмерць.

 

Які ж вы мелі плод тады з тых учынкаў, каторых цяпер сароміцеся? Бо канец іх — сьмерць!

А сёньня, калі вы вызваліліся з грэху і сталіся рабамі Богу, плён ваш ёсьць сьвятасьць, а канец — жыцьцё вечнае.

 

Цяпер жа, асвабадзіўшыся ад грэху ды стаўшыся слугамі Бога, маеце плод ваш на сьвятасьць, а на канец — жыцьцё вечнае!

Бо расплата за грэх — сьмерць, а дар Божы — жыцьцё вечнае ў Хрысьце Ісусе, Госпадзе нашым.

 

Бо заплата за грэх — сьмерць, а дар Божы — жыцьцё вечнае ў Хрысьце Езусе, Госпадзе нашым.