Да Рымлянаў 4 разьдзел

 

 

Што ж, скажам, Абрагам, бацька наш, набыў па плоці?

 

Дык што, скажам, здабыў наш прабацька Абрагам паводле цела?

Калі Абрагам апраўдаўся дзеямі, ён мае пахвалу, але не перад Богам.

 

Бо калі Абрагам апраўданы з учынкаў, мае спахвалу, але ня перад Богам.

Бо што кажа Пісаньне? «Паверыў Абрагам Богу, і гэта залічылася яму ў праведнасьць».

 

Бо што кажа Пісаньне? "Паверыў Абрагам Богу, і залічана яму гэта за справядлівасць".

Плата працаўніку залічваецца не зь мілаты, а з абавязку;

 

Вось жа таму, хто робіць, плаціцца ня з ласкі, але з належнасьці.

а таму, хто не працуе, а верыць у Таго, Хто апраўдвае бязбожнага, вера ягоная залічваецца ў праведнасьць.

 

Таму аднак, хто ня робіць, але верыць у Таго, хто апраўдывае грэшніка, яго вера лічыцца за справядлівасьць.

Так і Давід называе шчасным чалавека, якому Бог залічвае праведнасьць незалежна ад дзеяў:

 

Так і Давід называе шчасьлівым чалавека, якому Бог без учынкаў прызнае справядлівасьць:

«дабрашчасныя, каму беззаконьні дараваныя і чые грахі пакрытыя;

 

"Шчасьлівыя тыя, каторым адпушчаны беззаконьні ды каторых грахі закрытыя.

дабрашчасны той чалавек, якому Гасподзь не залічыць грэху».

 

Шчасьлівы чалавек, катораму Госпад не палічыць грэху".

Дабрашчаснасьць гэтая датычыцца абразаньня, ці неабразаньня? Мы кажам, што Абрагаму вера залічылася ў праведнасьць.

 

Дык ці гэта шчаснасьць датычыцца абрэзаных, ці таксама і неабрэзаных? Мы кажам, што Абрагаму вера была залічана за справядлівасьць.

Калі залічылася? пасьля абразаньня ці да абразаньня? Не пасьля абразаньня, а да абразаньня.

 

Калі была яму залічана: ці калі быў абрэзаны, ці да абразаньня? Не ў абразаньні, але ў неабразаньні;

І знак абразаньня ён атрымаў, як пячатку праведнасьці празь веру, якую меў у неабразаньні, так што ён стаўся бацькам усіх веруючых у неабразаньні, каб і ім залічылася праведнасьць,

 

і ён атрымаў знак абразаньня, як пячаць апраўданьня, атрыманага з веры, якую меў яшчэ тады, калі ня быў абрэзаны. Такім чынам ён — бацька усіх тых, каторыя, ня маючы абразаньня, вераць, каб і ім было гэта залічана на апраўданьне,

і бацькам абрэзаных, ня толькі тых, што прынялі абразаньне, але і тых, што ходзяць па сьлядах веры бацькі нашага Абрагама, якую меў ён у неабразаньні.

 

і таксама бацька тых абрэзаных, каторыя ня толькі з абразаньня, але і ідуць слядамі тае веры, якую бацька наш Абрагам меў перад абразаньнем.

Бо не законам дадзена Абрагаму, альбо семені ягонаму, абяцаньне — быць спадкаемцам сьвету, а праведнасьцю веры.

 

Бо не законам было дадзена Абрагаму і нашчадкам ягоным абяцаньне, што ён стане спадкаемцам сьвету, але справядлівасьцяй веры.

Калі спадкаемцы тыя, што сьцьвярджаюцца на законе, дык марная вера, нячыннае абяцаньне;

 

Калі бо спадкаемцы тыя, што з закону, дык вера пустая, і абяцаньне бяз вартасьці.

бо закон творыць гнеў, таму што дзе няма закона, няма і парушэньня.

 

Бо закон выклікае гнеў, а дзе няма закону, там няма і праступку.

Такім чынам па веры, каб было зь літасьці, каб абяцаньне было неадменнае ўсім, ня толькі па законе, але і па веры нашчадкаў Абрагама, які ёсьць бацька ўсім нам, —

 

Таму гэта (спадкаемства) з веры, каб сапраўды было з ласкі, каб абяцаньне было запэўнена ўсяму насеньню, ня толькі тым, што з закону, але і ўсім, каторыя з веры Абрагама, які ёсьць бацька ўсіх нас, —

як напісана: «Я паставіў цябе бацькам многіх народаў», — перад Богам, Якому ён паверыў, Які ажыўляе мёртвых і называе няіснае, як існае.

 

як напісана: "Устанавіў Я цябе бацькам многіх народаў", — перад Богам, якому ён уверыў як Таму, хто ажыўляе памёршых, ды тое, што не існуе, называе існуючым.

Ён звыш надзеі, паверыў з надзеяй, праз што зрабіўся бацькам многіх народаў, згодна са сказаным: «Такое шматлікае будзе семя тваё».

 

(Абрагам) насуперак надзеі ўверыў надзеі стацца бацькам многіх народаў, як было сказана: "Такім будзе патомства тваё".

І, не зьнямогшыся ў веры, ён ня думаў, што цела ягонае, амаль стогадовага, ужо зьмярцьвела, і нутроба Сарыная ў зьмярцьвеньні;

 

І не захістаўся ў веры, хоць бачыў, што цела яго ўжо амярцьвела, а было яму каля ста гадоў, ды нутро Сары замершае.

не пахіснуўся ў абяцаньні Божым недавярствам, а застаўся цьвёрды ў веры, узьнёсшы славу Богу,

 

І ў абяцаньні Божым не сумняваўся ані трохі, але умацаваўся вераю, аддаўшы хвалу Богу,

і будучы добра ўпэўнены, што Ён мае сілу выканаць абяцанае.

 

і быў ўпэўнены, што (Бог) мае моц і зьдзейсьніць абяцанае.

Таму і залічылася яму ў праведнасьць.

 

Таму гэта залічана было яму за справядлівасьць.

А што залічана было яму, напісана ня толькі яму аднаму,

 

А гэта напісана ня толькі дзеля яго аднаго, што залічана яму,

але і нам: залічыцца і нам, што веруюць у Таго, Хто ўваскрэсіў зь мёртвых Ісуса (Хрыста), Госпада нашага,

 

але і дзеля нас, бо будзе залічана і нам, веручым у Таго, хто ўваскрасіў Езуса, Госпада нашага, з памёршых,

Які прададзены за грахі нашыя і ўваскрэс дзеля апраўданьня нашага.

 

які быў выдадзены за грахі нашыя і ўваскрос дзеля апраўданьня нашага.