Да Рымлянаў 12 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 1999
Дык малю вас, браты міласэрдзям Божым, пасьвяціце целы свае на аброк жывы, сьвяты, Богу любы, значыцца разумную службу сваю;
Дык прашу вас, браты, праз міласэрдзе Божае, аддавайце целы вашыя ў ахвяру жывую, сьвятую, мілую Богу на разумнае служэньне вашае.
І не тарнуйцеся да веку гэтага, але адмяніцеся аднаўленьням думкі свае, каб вы пераканаліся што за добрая а прыемная а дасканальная воля Божая.
І не ўпадабняйцеся гэтаму сьвету, але пераменяйцеся праз аднаўленьне розуму, каб умелі пазнаць, якая ёсьць воля Божая, што добрае, і прыемнае Богу ды дасканалае.
Бо подле ласкі, данае імне, кажу кажнаму з памеж вас: ня думайце празь сябе болей, чымся належа думаць; але думайце сьціпла, кажны подле меры веры, каторую Бог удзяліў яму.
Дадзенаю мне ласкаю кажу кожнаму з вас, каб ня думалі аб сабе вышэй, чым належыцца, але кожны хай думае аб сабе цьвяроза, паводле дадзенай Богам кожнаму меры веры.
Бо, як у вадным целе ў нас шмат чаланоў, але ня ў вусіх чаланоў тая самая дзейнасьць,
Як бо ў адным целе маем многа членаў, а ўсе члены ня тую самую работу спаўняюць,
Так нас шмат складае адно цела ў Хрысту, а паасобку адны адным сяброве.
падобна і ўсе мы супольна творым адно цела ў Хрысьце, а паасобку адзін для другога — члены.
Але, маючы розныя дары, подле ласкі, данае нам: ці прароцтва, подле меры веры;
А паводле дадзенай нам ласкі маем розныя дары: ці дар прароцтва згодна з верай,
Ці то службы — у службе; ці хто вучэньня — у вучэньню;
ці дар службы для паслугаваньня, ці дар навукі для вучэньня,
Ці хто навучае — у навучаньню; хто падзяляецца — у прасьціні; хто кіруе — кіруй улегліва; хто чыне міласэрдзе, чыні рада.
ці дар заахвоты для заахвочваньня; хто ўспамагае, дык у прастаце сэрца, хто старшынствуе, дык рупліва, хто міласэрны, дык з ахвотаю.
Міласьць хай будзе без прыдаваньня; гідзьцеся ліха, ліпніце да дабра;
Любоў хай будзе без крывадушнасьці. Адварочвайцеся ад зла, спагяняйце дабро;
У брацкай любосьці адны да адных будзьце кукежныя; у павазе адны адных выпераджайце;
шчыра любіце адзін аднаго братняю любоўю, шануйце адзін аднаго, упераджаючы;
З рупатлівасьцяй не агіляйцеся; духам гарыце; Спадару служыце;
у рупнусьці не лянуйцеся, духам палайце, Госпаду служыце,
У надзеі цешчася; у ватугах будзьце вытрывалыя, у малітве кажначасныя;
у надзеі будзьце радасныя, у горы цярплівыя, у малітве сталыя,
Да патрэбаў сьвятых будзьце падзельлівыя, да гасьціннасьці ганіцеся.
бярыце ўдзел у патрэбах сьвятых, спаганяйце гасьціннасьць.
Дабраслаўце тых, што перасьлядуюць вас; дабраслаўце а ня клініце.
Багаслаўце перасьледвальнікаў сваіх; багаслаўце, а не кляніце!
Цешчася з тымі, што цешацца; плачча з тымі, што плачуць.
Радуйцеся з тымі, хто радуецца, і плачце з тымі, хто плача.
Майце тую самую павагу адны да адных; не мудрагельце высака, але да нізкіх хініцеся; ня будзьце мудрыя ў вачох сваіх;
Жывіце між сабой аднадумна, ня думайце зашмат аб сабе, але саступайце ў пакоры. Не ўважайце сябе за вельмі разумных.
Нікому ліхам за ліха не аддавайце; дбайце праз тое, што добрае ў вачох усіх людзёў.
Не адгаджайце злом за зло. Дбайце пра тое, што добрае на віду ўсіх людзей.
Калі магчыма, паколькі залежа ад вас, шукайце супакою з усімі людзьмі.
На колькі магчыма ды колькі ад вас залежыць, жывіце з усімі людзьмі ў згодзе.
Ня імсьціцеся самы, любовыя, але дайце месца гневу Божаму. Бо напісана: «Помста ў Мяне, Я адплачу, кажа Спадар».
Ня помсьціце, умілаваныя, самі за сябе, але пакінце гэта Таму, аб кім напісана: "Да Мяне належыць помста, Я аднагараджуся", — кажа Госпад.
Дык, «Калі твой непрыяцель галодны, дай яму есьці; калі сьмягне, дай яму піць, бо, так робячы, ты зьбярэш на галаву ягоную жар».
Але калі б быў галодны непрыяцель твой, накармі яго; калі б быў засьмягшы, напаі яго. Так вось робячы, вугольле гарачае насыпаеш яму на галаву.
Ня будзь пераможаны ліхам, але перамагай ліха дабром.
Ня дайся перамагчы злу, але зло перамагай дабром.
