Да Рымлянаў 12 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 1999
Дык прашу вас, браты, праз міласэрнасьць Божую, аддайце целы вашыя на ахвяру жывую, сьвятую, прыемную Богу, на разумнае служэньне вашае,
Дык прашу вас, браты, праз міласэрдзе Божае, аддавайце целы вашыя ў ахвяру жывую, сьвятую, мілую Богу на разумнае служэньне вашае.
і не прыпадабняйцеся веку гэтаму, але перамяняйцеся праз абнаўленьне розуму вашага, каб вам выпрабаваць, што ёсьць воля Божая, што добрае, і прыемнае [Богу], і дасканалае.
І не ўпадабняйцеся гэтаму сьвету, але пераменяйцеся праз аднаўленьне розуму, каб умелі пазнаць, якая ёсьць воля Божая, што добрае, і прыемнае Богу ды дасканалае.
Бо праз ласку, дадзеную мне, кажу кожнаму з вас: ня думайце [пра сябе] больш, чым трэба думаць, але думайце цьвяроза, як Бог кожнага надзяліў мерай веры.
Дадзенаю мне ласкаю кажу кожнаму з вас, каб ня думалі аб сабе вышэй, чым належыцца, але кожны хай думае аб сабе цьвяроза, паводле дадзенай Богам кожнаму меры веры.
Бо як у адным целе маем шмат членаў, але ня ўсе члены маюць тую самую работу,
Як бо ў адным целе маем многа членаў, а ўсе члены ня тую самую работу спаўняюць,
гэтак мы, многія, зьяўляемся адным целам у Хрысьце, а паасобку адзін для аднаго — члены.
падобна і ўсе мы супольна творым адно цела ў Хрысьце, а паасобку адзін для другога — члены.
Калі ж, паводле дадзенай нам ласкі, маем розныя дары, калі прароцтва, [няхай будзе] згодна з верай;
А паводле дадзенай нам ласкі маем розныя дары: ці дар прароцтва згодна з верай,
калі служэньне — у служэньні; калі хто вучыць — у навучаньні;
ці дар службы для паслугаваньня, ці дар навукі для вучэньня,
калі хто суцяшае — у суцяшэньні; калі хто раздае — у шчырасьці; калі хто кіруе — з дбайнасьцю; калі хто чыніць міласэрнасьць — з ахвотаю.
ці дар заахвоты для заахвочваньня; хто ўспамагае, дык у прастаце сэрца, хто старшынствуе, дык рупліва, хто міласэрны, дык з ахвотаю.
Любоў [няхай будзе] некрывадушная; брыдзьцеся зла, прыляпляйцеся да дабра.
Любоў хай будзе без крывадушнасьці. Адварочвайцеся ад зла, спагяняйце дабро;
Братняя любоў адзін да аднаго [няхай будзе] ад усяго сэрца, у пашане адзін аднаго выпярэджвайце;
шчыра любіце адзін аднаго братняю любоўю, шануйце адзін аднаго, упераджаючы;
у дбайнасьці не лянуйцеся; духам палайце; Госпаду служыце;
у рупнусьці не лянуйцеся, духам палайце, Госпаду служыце,
[маючы] надзею, радуйцеся; у прыгнёце будзьце вытрывалымі; у малітве — няспыннымі;
у надзеі будзьце радасныя, у горы цярплівыя, у малітве сталыя,
у патрэбах сьвятых бярыце ўдзел; імкніцеся да гасьціннасьці.
бярыце ўдзел у патрэбах сьвятых, спаганяйце гасьціннасьць.
Дабраслаўляйце тых, якія вас перасьледуюць, дабраслаўляйце, а не кляніце.
Багаслаўце перасьледвальнікаў сваіх; багаслаўце, а не кляніце!
Радуйцеся з тымі, хто радуецца, і плачце з тымі, хто плача.
Радуйцеся з тымі, хто радуецца, і плачце з тымі, хто плача.
Думайце адзін пра аднаго аднолькава; не ўзьвялічвайце саміх сябе, але пакорнымі захапляйцеся; ня будзьце мудрымі самі праз сябе.
Жывіце між сабой аднадумна, ня думайце зашмат аб сабе, але саступайце ў пакоры. Не ўважайце сябе за вельмі разумных.
Нікому не аддаючы ліхотай за ліхоту, дбайце пра добрае перад усімі людзьмі.
Не адгаджайце злом за зло. Дбайце пра тое, што добрае на віду ўсіх людзей.
Калі магчыма для вас, мейце супакой з усімі людзьмі.
На колькі магчыма ды колькі ад вас залежыць, жывіце з усімі людзьмі ў згодзе.
Ня помсьціце за сябе, улюбёныя, але дайце месца гневу [Божаму], бо напісана: «“Мне [належыць] помста, Я аддам”, — кажа Госпад».
Ня помсьціце, умілаваныя, самі за сябе, але пакінце гэта Таму, аб кім напісана: "Да Мяне належыць помста, Я аднагараджуся", — кажа Госпад.
Дык, калі вораг твой галодны, накармі яго; калі смагне, напаі яго; бо, робячы гэтае, зьбярэш яму на галаву вугольлі распаленыя.
Але калі б быў галодны непрыяцель твой, накармі яго; калі б быў засьмягшы, напаі яго. Так вось робячы, вугольле гарачае насыпаеш яму на галаву.
Ня будзь пераможаны злом, але перамагай зло дабром.
Ня дайся перамагчы злу, але зло перамагай дабром.
