Дзеі 24 разьдзел

 

 

А праз пяць дзён прыйшоў першасвята́р Ана́нія са старэ́йшынамі і з нейкім ры́тарам Тэрту́лам, якія зрабілі зая́ву правíцелю су́праць Паўла.

 

По пяти же днехъ сниде архиерей Ананія со старци и с некоимъ Тертиломъ, мовцею, ониже возвестиша владареви о Павле.

Калі ж яго паклíкалі, Тэрту́л пачаў абвінава́чваць, ка́жучы:

 

Призвану же бывшу ему, началъ жаловати Тертилъ, глаголя:

вялікага міру мы дасягну́лі дзя́куючы табе і паляпшэ́нняў, якія робяцца для народа гэтага дзя́куючы твайму клопату, і мы ва ўсім і ўсюды прыма́ем гэта, высокашано́ўны Фе́лікс, з усёй удзя́чнасцю;

 

«Понеже во многомъ упокои живемы тобою и многые ся речи на правують языку нашему промышлениемъ твоимъ весде и всуду, приемлемы то со всякимъ благодарениемъ, вседержавный Феликсе.

але, каб моцна не дакуча́ць табе, прашу цябе вы́слухаць нас коратка з уласцíвай табе добразычлíвасцю;

 

Но да не паче тружаю тебе, молю послухати нас вократце своею кротостию.

вы́явіўшы, што чалавек гэты — зара́за, і ўздыма́е бунт сярод усіх Іудзеяў, якія жывуць у свеце, і з’яўля́ецца правадыро́м Назарэ́йскай е́расі,

 

Об ретохом бо мужа сего губителна и движуща противление всемъ Іудеомъ, живущимъ по вселенней, заступника же назорейское ереси.

які і храм нава́жыўся апага́ніць, мы затрыма́лі яго і хацелі судзíць паводле нашага закону;

 

Иже церковь покусися осквернити, егоже яхомъ и по закону нашему хотехом судити ему.

але прыйшоў тысячанача́льнік Лíсій і з вялікай сілаю забраў яго з рук нашых,

 

Пришед же Лусия, тысещьникъ, с великою силою вырвалъ его з рукъ наших и к тобе послал,

загада́ўшы абвінава́ўцам яго ісці да цябе; ад яго ты можаш сам, распыта́ўшы, даве́дацца пра ўсё, у чым мы абвінава́чваем яго.

 

повелев и жалобникомъ его пред тобою стати. От него же возможеши самъ, выпытавъ, разсудити о всехъ сихъ, о нихже мы жалуемъ на нь».

І Іудзеі згадзíліся і пацве́рдзілі, што гэта так.

 

Приложиша же и Іудеи, глаголюще симъ тако быти.

Павел жа, калі правíцель даў яму знак гавары́ць, адказаў: ве́даючы, што ты многа гадоў з’яўля́ешся справядлíвым суддзёй народа гэтага, я ахво́тней бу́ду гавары́ць у абаро́ну маёй справы;

 

Тогда отвеща Павелъ, кивнувшу ему владарю, абы мовилъ: «От многъ летъ ведя тебе быти судию справедлива языка сего, з доброю мыслию самъ за себе отвещаю.

ты можаш даве́дацца, што не больш як двана́ццаць дзён таму я прыйшоў у Іерусалім для паклане́ння;

 

Можеши то поразумети, иже несть тому дней болей двунадесяти, яко придохъ поклонитися во Ерусалим.

і ні ў храме яны не знайшлі мяне, каб я з кім-небудзь спрача́ўся ці ўздыма́ў бунт нато́ўпу, ні ў сінагогах, ні ў горадзе,

 

Ани въ церкви знайдоша мя с кимъ гадающа, ани в народе разветъ творяща, ни в сонмищи, ни во граде,

і яны не могуць даказа́ць таго, у чым абвінава́чваюць мяне;

 

нижь перевести тое могуть, о чемъ ныне на мя жалують.

але прызнаю́ся табе ў тым, што паво́дле вучэ́ння, якое яны называ́юць е́рассю, я сапраўды́ служу́ Богу айцоў, ве́руючы ўсяму, напíсанаму ў законе і прароках,

 

Исповедаю же сее тобе, яко въ путь, еже глаголють ересь; тако служу отеческому Богу, верую всем, еже в законе и во пророцехъ писана суть,

ма́ючы надзе́ю на Бога, якую і са́мі яны падзяля́юць, што будзе ўваскрасе́нне мёртвых, пра́ведных і няпра́ведных;

 

упование имея на Бога, Егоже и сами сие чають, воскресение быти мертвымъ, праведником и грешником.

таму і сам намага́юся заўсёды мець бездако́рнае сумле́нне перад Богам і людзьмí;

 

О сем же и азъ подвизаюся непорочну совесть имети ко Богу и ко человекомъ всегда.

пасля многіх гадо́ў я прыйшоў, каб даста́віць мíласціну для народа майго і прынашэ́нні;

 

По многых же летехъ пріидох милостыня вчинити во языкъ свой и приношения,

пры гэтым і знайшлí мяне, ачы́шчанага ў храме, без народу і без шу́му,

 

в нихже обърето ша мя постяща ся во церкви, не с народомъ, ни с молвою.

нейкія Асíйскія Іудзеі, якім трэба было́ б з’явíцца перад табою і абвінава́чваць мяне, калі б што ме́лі су́праць мяне;

 

Но неціи от сія Іудеи, видевши мя, возопиша, глаголюще: “Уморите врага нашего!”, имъже подобаеть пред тя приіти и глаголати, естли что имают ко мне.

альбо са́мі гэтыя няхай скажуць, якую яны знайшлі ўва мне няпра́веднасць, калі я стаяў перад сінедрыёнам,

 

Или сіи сами да рекуть, кою знайдоша во мне неправду, внегда стоахъ во сонмищи.

хіба́ адны толькі словы, якія я гучна прамовіў, сто́ячы сярод іх, што за вучэнне пра ўваскрасе́нне мёртвых вы сёння су́дзіце мяне.

 

О сем ли толико гласе, еже возпихъ, стоя посреди их, о воскресеніи мертвых азъ суд приемлю?»

Вы́слухаўшы гэта, Фелікс адклаў іх справу, ве́даючы дакла́дней пра гэтае вучэ́нне, і сказаў: калі прыйдзе тысячанача́льнік Лíсій, я буду разгляда́ць вашу справу.

 

Слышав же сия, Феликсъ отложи имъ, исте ведя о пути семъ, рекый: «Егда Лусіа тысещникъ снидеть, выслухаю васъ».

А сотніку загада́ў трыма́ць Паўла пад аховаю, але даваць паслабле́нне і не забараня́ць нікому з яго блізкіх служы́ць яму ці прыхо́дзіць да яго.

 

Повеле же сотнику стеречи Павла и имети ослабу, и ни единому возбраняти от своих знаемых служити ему или приходити к нему.

Праз некалькі дзён Фелікс, прыйшоўшы з Друзíлай, жонкаю сваёю, Іудзейкай, паклíкаў Паўла і слу́хаў яго пра веру ў Хрыста Іісуса.

 

По днех же некых приде Феликсъ со Друзилиею, женою своею, онаже бе Іудеаныня, призва Павла, да слышит от него веру, еже во Христа Ісуса.

Калі ж ён гаварыў аб пра́веднасці, устрыма́нні і бу́дучым судзе, Фелікс спало́хаўся і сказаў: цяпер ты ідзі, а калі будзе наго́да, то я паклíчу цябе.

 

Глаголющу же ему о правде, о воздержаніи и о суде пріидущем, пристрашен быв, Феликсъ отвеща ему: «Ныне иди, время же приемъ, призову тя».

Пры гэтым ён спадзява́ўся, што Павел дасць яму гро́шай, каб адпусцíў яго, таму ён часта пасыла́ў па яго і размаўля́ў з ім.

 

Надеялся убо, яко мзда дасться ему от Павла, да отпустит его. Для того часто посылаше и беседоваше с ним.

Калі ж прайшло два гады́, перае́мнікам Фелікса стаў По́рцый Фест; і, жада́ючы дагадзíць Іудзеям, Фелікс пакíнуў Паўла ў зняво́ленні.

 

Двема ж летома скончавшимася, приял изменение Феликсъ Поркия Феста; хотяй же угодное Іудеомъ вчинити, Феликсъ остави Павла поімана.