Мацьвея 25 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Міцкевіча (Прускага)
Тады Валадарства Нябёсаў будзе ўпадоблена да дзесяцёх дзеваў, якія, узяўшы сьветачы свае, выйшлі на сустрэчу Маладому.
Тады Ўладарства Нябеснае прыпадобніцца да дзесяцёх дзеваў, якія, узяўшы сьвяцільнікі свае, выйшлі на сустрэчу жаніха.
І сярод іх былі пяць мудрыя, і пяць — няразумныя.
Пяць-жа зь іх было разумных, а пяць недарэкіх.
Тыя, каторыя няразумныя, узяўшы сьветачы свае, ня ўзялі з сабою алею.
Недарэкія, узяўшы сьвяцільнікі свае, не ўзялі з сабою алею.
Мудрыя ж разам са сьветачамі сваімі ўзялі алей у судзіны свае.
Разумныя-ж узялі й алею ў пасудзінах да сьвяцільнікаў сваіх.
А як Малады замарудзіў, то задрамалі ўсе і пасну́лі.
А як жаніх замарудзіў, то задрамалі ўсе й паснулі.
Але апоўначы прагучаў крык: вось Малады ідзе, выходзьце на сустрэчу Яму.
Поўначчу пачуўся моцны голас: «Вось жаніх ідзе! Выходзьце на спатканьне яго».
Тады ўсталі ўсе гэныя дзевы і паправілі сьветачы свае.
Тады ўсталі ўсе дзевы, і паправілі сьвяцільнікі свае.
А няразумныя сказалі мудрым: дайце нам вашага алею, бо сьветачы нашыя гаснуць.
Недарэкія-ж сказалі разумным: «Дайце нам вашага алею, бо сьвяцільнікі нашыя гаснуць».
А мудрыя адказалі, кажучы: каб ня сталася няхопіцы і ў нас і ў вас, дык пайдзеце лепш да прадаўцоў і купеце сабе.
Але разумныя адказалі: «Каб не забракла й нам і вам, пайдзеце лепш да гандляроў і купеце сабе».
Калі ж пайшлі яны купляць, прыйшоў Малады, і гатовыя ўвайшлі зь Ім на вясельле, і дзьверы былі зачынены.
Калі-ж пайшлі яны купляць, прыйшоў жаніх, і прыгатаваныя ўвайшлі зь ім на вясельную бяседу, і дзьверы былі зачыненыя.
Пасьля ж прыходзяць і рэшта дзеў, кажучы: Госпадзе! Госпадзе! адчыні нам!
Потым прыходзяць і іншыя дзевы й кажуць: «Госпадзе, Госпадзе! Адчыні нам».
Ён жа адказаўшы сказаў: праўду кажу вам: ня ведаю вас.
Ён-жа сказаў ім у адказ: «Сапраўды, кажу вам, ня знаю я вас».
Пагэтаму будзьце на старожы, бо ня ведаеце ні дня, ні гадзіны, у якую Сын Чалавечы прыйдзе.
Дык не драмлеце, бо ня ведаеце ні дня ні гадзіны, калі Сын Чалавечы прыйдзе.
Бо як чалавек, пакідаючы дом, паклікаў рабоў сваіх і даручыў ім маёмасьць сваю.
Гэта падобна да чалавека, які, ад’яжджаючы, паклікаў слугаў сваіх і здаў ім маёмасьць сваю.
І аднаму даў (ён) пяць талянтаў, другому ж — два, а іншаму — адзін, кожнаму паводля ягонай сілы, і зараз жа пакінуў дом.
І аднаму даў пяць талянтаў, іншаму — два, а яшчэ іншаму — адзін — кожнаму паводле яго магчымасьці.
І той, што атрымаў пяць талянтаў, пайшоўшы, скарыстаў іх у справе і набыў другія пяць талянтаў.
Той, які атрымаў пяць талянтаў, пусьціў іх у справу, і прыдбаў яшчэ пяць талянтаў.
Гэтак сама і той, што атрымаў два (талянты): набыў і ён другія два (талянты).
Таксама й той, які атрымаў два, прыдбаў яшчэ два.
А той, што атрымаў адзін талянт, адыйшоўшыся, закапаў (яго) у зямлю і схаваў срэбра гаспадара свайго.
Той-жа, які атрымаў адін талянт, пайшоў і закапаў яго ў зямлю й схаваў серабро гаспадара свайго.
І па доўгім часе прыходзіць гаспадар рабоў гэных і патрабуе ў іх справаздачы.
Па доўгім часе вярнуўся гаспадар слугаў тых і запатрабаваў у іх разьліку.
І, падыйшоўшы, той, што атрымаў пяць талянтаў, прынёс другія пяць талянтаў, кажучы: Гаспадар! пяць талянтаў (ты) даручыў мне; глядзі, другія пяць талянтаў набыў я за іх.
І падыйшоў першы, які дастаў пяць талянтаў, і прынёс другія пяць талянтаў, кажучы: «Гаспадару, пяць талянтаў ты мне даў, вось яшчэ пяць талянтаў я здабыў іх».
А гаспадар ягоны сказаў яму: добра, раб добры і верны! У малым ты быў верны, над многім цябе пастаўлю; увайдзі ў радасьць гаспадара свайго.
І сказаў яму гаспадар: «Добра, добры й верны слуга! У малым ты быў верны, над многім цябе пастаўлю; увайдзі ў радасьць гаспадара твайго».
Таксама і той, што атрымаў два талянты, падыйшоўшы сказаў: гаспадар! два талянты даручыў ты мне, глядзі, другія два талянты набыў я за іх.
Падыйшоў таксама й той, які дастаў два талянты й сказаў: «Гаспадару! Два талянты ты мне даў, вось я здабыў на іх другіх два».
Гаспадар ягоны сказаў яму: добра, добры і верны раб! у малым ты быў верны, над многім цябе пастаўлю; увайдзі ў радасьць гаспадара твайго.
Сказаў яму гаспадар яго: «Добра, слуга добры й верны! У малым ты быў верны. Над многім цябе пастаўлю; увайдзі ў радасьць гаспадара твайго».
Таксама і той хто атрымаў адзін талянт падыйшоўшы сказаў: гаспадар! я ведаў цябе, што ты чалавек жорсткі: жнеш, дзе ня пасеяў, і зьбіраеш, дзе ня рассыпаў.
Той-жа, які дастаў адзін талянт, падыйшоўшы, сказаў: «Гаспадару! Я ведаў, што ты чалавек жорсткі: жнеш, дзе ня сеяў, і зьбіраеш, дзе не рассыпаў.
Дык пабаяўшыся пайшоў і схаваў талянт твой у зямлі; вось атрымай тваё.
Дык, пабаяўшыся, пайшоў і схаваў талянт твой у зямлі, і вось маеш тваё».
І, адказаўшы, гаспадар ягоны сказаў яму: ліхі і ляны раб! ты ведаў, што я жну, дзе ня пасеяў, і зьбіраю дзе ня рассыпаў.
Гаспадар-жа яго сказаў яму ў адказ: «Злы слуга й лянівы! Ты ведаў, што я жну, дзе ня сеяў, і зьбіраю, дзе не рассыпаў.
Дзеля гэтага належала табе аддаць срэбра маё мянялам, і я прыйшоўшы дастаў бы маё з прыбыткам.
Дзеля гэтага трэба было табе аддаць мае грошы купцом, і я, вярнуўшыся, узяў-бы сваё з прыбыткам.
Пагэтаму вазьміце ў яго талянт і аддайце таму, хто мае дзесяць талянтаў.
Дык вазьмеце ў яго талянт і дайце таму, хто мае дзесяць талянтаў.
Бо ко́жнаму, хто мае, будзе дадзена і памно́жыцца; а ў таго, хто ня мае будзе аднята і тое, што мае.
Бо ўсякаму, хто мае, дадасца й прыспорыцца, а хто ня мае, у таго адыймецца й тое, што мог-бы мець.
А нягоднага раба выкіньце ў цемру вонкавую; там будзе лямант і скрыгот зубоў.
А нягоднага слугу ўкіньце у цемру бяздонную, там будзе плач і скрыгат зубоў». Гэта сказаўшы, усклікнуў: «Хто мае вушы, хай слухае.
Калі ж прыйдзе Сын Чалавечы ў Славе Сваёй, і ўсе сьвятыя Ангелы зь Ім, тады сядзе на Пасадзе Славы Сваёй
Калі-ж прыйдзе Сын Чалавечы ў славе Сваёй, і ўсе сьвятыя ангелы зь Ім, тады сядзе на Пасадзе славы свае.
І будуць сабраны перад Ім усе народы, і аддзеліць адных ад другіх, як пастух аддзяляе авечак ад казлоў.
І зьбяруцца прад Ім усе народы; і аддзеліць адных ад іншых, як пастух аддзяляе авец ад казлоў.
І (Ён) паставіць авечак праваруч Сябе, а казлоў зь левага (боку).
І паставіць авец па правым баку ад Сябе, а казлоў — па левым.
Тады скажа Валадар тым, што справа ад Яго: прыйдзеце багаславёныя Ба́цькі Майго, атрымайце ў спадчыну Валадарства прыгатаванае вам ад стварэньня сьвету.
Тады скажа Ўладар тым, хто направа ад Яго: «Прыйдзеце дабраславёныя Айца Майго, насьледуйце Ўладарства, прыгатаванае вам ад ставрэньня сьвету.
Бо (Я) галадаў, і вы далі Мне есьці, хацеў піць, і (вы) напаілі Мяне, быў падарожным, і (вы) прынялі Мяне;
Бо Я быў галодны, і вы накармілі Мяне. Я меў смагу, і вы напаілі Мяне; быў падарожным, і вы прынялі Мяне.
быў няапрануты, і (вы) адзелі Мяне; быў хворы, і (вы) адведалі Мяне; быў у вязьніцы, і (вы) прыйшлі да Мяне.
Быў нагім, і вы адзелі Мяне; быў хворым, і вы наведалі Мяне; быў у вязьніцы, і вы прыйшлі да Мяне».
Тады праведнікі адкажуць Яму кажучы: Госпадзе! калі (мы) бачылі Цябе галадаючым і накармілі ці сьмягнучым і напаілі?
Тады праведнікі скажуць Яму ў адказ: «Госпадзе! Калі мы бачылі Цябе галодным і накармілі, ці смаглым — і напаілі?
І калі (мы) бачылі Цябе падарожным і прынялі альбо няапранутым і адзелі?
Калі мы бачылі Цябе падарожным, і прынялі, ці нагім, і адзелі?
Альбо калі (мы) бачылі Цябе хворым ці ў вязьніцы і прыйшлі да Цябе?
Калі мы бачылі Цябе хворым ці ў вязьніцы й прыйшлі да Цябе?»
Тады адказаўшы Валадар скажа ім: праўду кажу вам: як што зрабілі (вы гэта) аднаму з гэтых братоў Маіх меншых, (вы) зрабілі Мне.
І Ўладар скажа ім ў адказ: «Папраўдзе кажу вам: тое, што вы зрабілі аднаму зь меншых братоў Маіх — Мне зрабілі».
Тады скажа і тым, што зьлева (ад Яго): ідзіце ад Мяне, праклятыя, у вагонь вечны, прыгатаваны д’яблу і ангелам ягоным.
Тады скажа й тым, якія па левым баку Яго: «Ідзеце ад Мяне, праклятыя, у агонь вечны, прыгатаваны д’яблу й ангелам яго.
Бо Я галадаў, і (вы) ня далі Мне есьці; хацеў піць, і (вы) ня напаілі Мяне.
Бо Я быў галодны, і вы не накармілі Мяне; хацеў піць, і вы не падалі Мне вады.
Быў падарожным, і (вы) ня прынялі Мяне; быў няапрануты, і (вы) ня адзелі Мяне; быў хворы і ў вязьніцы, і (вы) ня адведалі Мяне.
Быў падарожным, і вы ня прынялі Мяне; быў нагім, і вы не адзелі Мяне; быў хворым і ў вязьніцы, і вы не наведалі Мяне».
Тады і яны адкажуць Яму кажучы: Госпадзе! калі мы бачылі Цябе галадаючым ці сьмягнучым, ці падарожным, ці няапранутым, ці хворым, ці ў вязьніцы, і ня паслужылі Табе?
Тады й яны скажуць Яму ў адказ: «Госпадзе! Калі мы бачылі Цябе галодным ці смагнучым, ці падарожнікам, ці нагім або хворым, або ў вязьніцы, і не паслужылі Табе?»
Тады адкажа ім кажучы: праўду кажу вам: як (вы) ня зрабілі (гэтага) аднаму з гэтых меншых, то ня зрабілі Мне.
Тады скажа ім у адказ: «Папраўдзе кажу вам: калі вы не зрабілі гэтага ніводнаму з гэтых меншых, то й Мне не зрабілі».
І пойдуць гэтыя на кару вечную, а праведнікі ў жыцьцё вечнае.
І пойдуць гэтыя на мýку вечную, а праведнікі — у жыцьцё вечнае.
