Мацьвея 21 разьдзел

 

 

І калі наблізіліся да Ярузаліму і прыйшлі да Бітхвагі, да гары Аліваў, тады Ісус паслаў двух вучняў,

 

І калі падыйшлі да Ерусаліму і ўвайходзілі ў Віфагію пры гары Аліўнай, тады Ісус паслаў двух вучняў, кажучы ім:

кажучы ім: ідзеце ў сяло, якое проста перад вамі; і зараз жа знойдзеце асьліцу прывязаную і асьляня зь ёю; адвязаўшы, прывядзеце да Мяне.

 

«Ідзеце ў аселішча, што проста перад вамі, і зараз-жа знойдзеце асьліцу прывязаную й пасьля зь ёю. Адвязаўшы, прывядзеце іх да Мяне.

І калі б хто сказаў вам нешта, адказвайце: яны патрэбны Госпаду: (і) адразу ж пашле іх.

 

І калі хто скажа вам штось, адкажэце, што яны патрэбны Госпаду — і ўраз-жа пашле».

І ўсё гэтае сталася, каб збылося ска́занае праз прарока, які гаворыць:

 

Усё гэта сталася, каб збылося сказанае праз прарока, які гаворыць:

скажэце дачцэ Сыёну: вось Валадар твой ідзе да цябе ціхі і се́дзячы на асьліцы і асьляняці, сыне пад’ярэмнай. (Гісая 62:11; Захар. 9:9)

 

«Скажэце дачцы Сыонавай: вось Уладар твой ідзе да цябе, лагодны, седзячы на асьліцы й асьляці, сыне пад’ярэмнай».

І, пайшоўшы, вучні зрабілі так, як загадаў ім Ісус,

 

І, пайшоўшы, вучні зрабілі так, як загадаў ім Ісус.

прывялі асьліцу і асьляня і паклалі на іх адзежы свае, і Ён сеў паверх іх.

 

Прывялі асьліцу й асьля й палажылі на іх вопратку сваю, і Ён сеў паверх іх.

І мноства народу пасьцілалі свае адзежыны на дарозе, а другія рэзалі галіны з дрэваў і пасьцілалі на дарозе.

 

Гурмы народу пасьцілалі вопратку сваю па дарозе, а іншыя зразалі галінкі дрэў і пасьцілалі імі дарогу.

А людзі, якія ішлі сьпераду і ішлі ўсьлед, крычалі, кажучы: Госанна Сыну Давіда! Багасла́ўлены Які ідзе ў Імя Госпада! Госанна ў вышэйшых нябёсах!

 

Мноства народу, што йшло перад Ім і за Ім, ідучы ўсклікалі: «Гасанна Сыну Давідаву! Дабраславёны, Хто йдзе ў імя Гасподняе! Гасанна ў вышынях!».

І калі Ён увайшоў у Ярузалім, усё места прыйшло ў рух, кажучы: хто Ён?

 

І калі ўвайшоў Ён у Ерусалім, усё места ўзрушылася, і гаварылі: «Хто-ж гэта?».

А людзі гаварылі: гэта Ісус, Прарок з Назарэту Галілейскага.

 

Народ-жа адказаў: «Гэта Ісус, прарок з Назарэту Галілейскага».

І ўвайшоў Ісус у Сьвятыню Бога і выгнаў усіх прадаючых і купляючых у Сьвятыні, і перакуліў сталы мяняйлаў і ўслоны прадаючых галубоў.

 

Ісус-жа, увайшоўшы ў сьвятыню Божую, выгнаў усіх прадаўцоў і пакупнікаў у сьвятыні й сталы мянялаў і лавы гандляроў галубамі перавярнуў.

І кажа ім: напісана: Дом Мой Домам малітвы назва́ны будзе. А вы зрабілі Яго (Дом Мой) прытонам для разбойнікаў.

 

І сказаў: «Напісана ёсьць: дом Мой домам малітвы назавецца, а вы зрабілі яго прытонам разбойнікаў».

І прыступіліся да Яго ў Сьвятыні сьляпыя і кульгавыя, і (Ён) аздаравіў іх.

 

І прыступілі да Яго ў сьвятыні сьляпыя й калекі, і Ён іх аздаравіў.

Архірэі ж і кніжнікі ўбачыўшы цуды, якія (Ён) учыніў, і дзяцей, якія крычалі ў Сьвятыні і гаварылі: «Госанна Сыну Давіда!» — абурыліся

 

Архірэі-ж і кніжнікі, гледзячы на цуды, якія Ён стварыў, і на дзяцей, якія ўсклікалі ў сьвятыні: «Гасанна Сыну Давідаву!» — праняліся нянавісьцяй.

і сказалі Яму: ці чуеш, што яны кажуць? Ісус жа кажа ім: так! Хíба вы ніколі ня чыталі?: «з вуснаў дзетак і нямаўлят Ты ўчыніў хвалу». (Пс. 8:3)

 

І сказалі Яму: «Ці чуеш, што яны гавораць?» Ісус-жа кажа ім: «Так! Ці-ж вы ніколі ня чыталі, што з вуснаў дзетак і сасункоў Ты ўчыніў хвалу?»

І пакінуўшы іх, выйшаў зь места да Бітані і правёў там ноч.

 

І пакнінуўшы іх, пайшоў зь места ў Віфанію й там застаўся.

А нараніцы вяртаючыся да места, адчуў голад.

 

А нараніцы, вяртаючыся ў места, адчуў голад.

І, угледзіўшы пры дарозе адну смакоўніцу, падыйшоў да яе, і нічога ня знайшоў на ёй акрамя аднаго лісьця, і кажа ёй: няхай жа ня будзе на табе ўперад плоду давеку. І смакоўніца ўраз жа засохла.

 

І, угледзеўшы пры дарозе смакоўніцу, падыйшоў да яе, і не знайшоўшы на ёй нічога, апрача толькі лісьця, сказаў да яе: «Няхай-жа ніколі ня будзе на табе плоду давеку». І смакоўніца зараз жа засохла.

І ўбачыўшы вучні зьдзівіліся кажучы: як гэта адразу засохла смакоўніца?

 

Убачыўшы гэта, вучні зьдзівіліся й гаварылі: «Як-жа хутка засохла смакоўніца».

І адказаўшы Ісус сказаў ім: праўду кажу вам: калі вы будзеце мець веру і ня засумняваецеся, то зробіце ня толькі тое, што са смакоўніцай, але калі (нават) гары гэтай скажаце: узьніміся і кінься ў мора — станецца.

 

Ісус-жа ў адказ сказаў ім: «Папраўдзе кажу вам, калі будзеце мець веру бяз сумліву, дык ня толькі падобнае да смакоўнічага створыце, але каб і гары гэтай сказалі: Узьніміся й кінься ў мора — гэтак станецца.

І ўсё, чаго папросіце ў малітве зь вераю, атрымаеце.

 

І ўсё, чаго папросіце ў малітве зь вераю, атрымаеце».

І калі Ён прыйшоў у Сьвятыню і навучаў прыступіліся да Яго архірэі і старэйшыны народу, кажучы: якою ўладай Ты гэтае робіш, і Хто даў Табе гэтую ўладу?

 

І калі прыйшоў Ён у храм і навучаў, прыступілі да Яго архірэі й старшыні народныя, кажучы: «Якою ўладаю Ты гэта чыніш, і хто Табе даў гэткую ўладу?»

І адказаўшы Ісус сказаў ім: спытаюся і Я ў вас адно слова на якое калі адкажаце Мне, і Я вам скажу якою ўладаю гэтае раблю.

 

У адказ ім Ісус сказаў: «Я таксама дам вам адно пытанне, і калі вы Мне адкажаце, то й Я вам скажу, якою ўладаю гэта чыню».

Хрышчэньне Яанавае адкуль было: зь Неба, ці ад людзей? Яны ж разважалі між сабою, кажучы: калі скажам: зь Неба, скажа нам: чаму вы тады ня паверылі яму?

 

«Хрышчэньне Янава адкуль было? Зь неба ці ад людзей?» Яны-ж разважылі між сабою: «Калі скажам: Зь неба, Ён скажа нам: — Чаму-ж вы не паверылі яму?»

А калі скажам: ад людзей — баімся народу; бо ўсе лічаць Яана за прарока.

 

А калі скажам — ад людзей, боязна прад народам, бо ўсе ўважаюць Яна за прарока».

І адказаўшы Ісусу сказалі: ня ведаем. Сказаў і Ён ім: і Я ня скажу вам якою ўладаю гэтае раблю.

 

І ў адказ Ісусу сказалі: «Мы ня ведаем». Тады Ісус сказаў ім: «Не скажу й Я вам, якою ўладаю гэта чыню.

А як вам здаецца? Чалавек меў двух сыноў; і падыйшоўшы да першага сказаў: сын! пайдзі сёньня працуй у вінаградніку маім.

 

Як вы думаеце? Нейкі чалавек меў двух сыноў і, падыйшоўшы да першага сказаў: Сыне, ідзі сёньня працаваць у вінаградніку маім.

А ён адказаўшы сказаў: ня хачу. А пасьля раскаяўшыся пайшоў.

 

І падыйшоўшы да другога сказаў тое самае. Той жа адказаўшы сказаў: я (іду) гаспадар, але ня пайшоў.

 

Той-жа ў адказ сказаў: Я йду, гаспадару — і не пайшоў.

Каторы з двух выканаў волю бацькі? Кажуць Яму: першы. Кажа ім Ісус: праўду кажу вам: мытнікі і блудадзейкі ідуць у Гаспадарства Бога пярвей за вас.

 

Каторы з двух выканаў волю бацькі?» Кажуць Яму: «Першы». Ісус гаворыць ім: «Папраўдзе кажу вам, што мытнікі й блудніцы йдуць наперадзе вас у Валадарства Божае.

Бо прыйшоў да вас Яан шляхам праведнасьці; і вы ня паверылі яму, а мытнікі і блудадзейкі паверылі яму; а вы і ўбачыўшы, пазьней ня пакаяліся, каб паверыць яму.

 

Бо прыйшоў да вас Ян Хрысьціцель шляхам праведнасьці, і вы не паверылі яму; а мытнікі й блудніцы паверылі яму; вы-ж, бачыўшы гэтае, не пакаяліся потым, каб паверыць яму».

Выслухайце іншую прыповесьць: нейкі чалавек, гаспадар дому, які насадзіў вінаграднік і агарадзіў яго агароджаю, і выкапаў у ім сажалку і пабудаваў вежу, і даручыў яго вінаградарам і адыйшоў у чужы край.

 

«Іншую прыпавесьць слухайце. Нейкі чалавек, гаспадарны домаўласьнік, насадзіў вінаграднік, абгарадзіў яго, выкапаў у ім сьцёк, пабудаваў вежу і, здаўшы яго вінаградарам, адышоў.

Калі ж надыйшоў час пладоў, (ён) паслаў сваіх рабоў да вінаградараў узяць плады свае.

 

Калі-ж надышоў час плёнаў, ён паслаў слугаў сваіх узяць плёны свае.

Але вінаградары схапіўшы рабоў ягоных, аднаго зьбілі, другога забілі, а іншага пабілі каме́ньнямі.

 

Вінаградары, схапіўшы слугаў яго, аднаго прыбілі, іншага забілі, а яшчэ іншага каменьнямі пабілі.

Ізноў паслаў ён іншых рабоў, больш чым ране́й; і зь імі зрабілі тое самае.

 

Зноў паслаў ён іншых слугаў, больш, як першы раз. І зь імі зрабілі тое самае.

А нарэшце паслаў да іх сына свайго, кажучы: пасаро́мяцца сына майго.

 

Урэшце, паслаў ён да іх сына свайго, кажучы: Яны ўважаць на сына майго.

Але вінаградары ўбачыўшы сына сказалі адзін аднаму: гэты ёсьць спадкаемец; пойдзем, заб’ем яго і завалодаем спадчынай ягонай.

 

Але вінаградары, убачыўшы сына, сказалі адзін аднаму: «Гэта спадкаемца, давайце заб'ём яго й заўладаем спадчынай ягонай».

І, схапіўшы яго, выкінулі зь вінаградніку і забілі.

 

І ўзяўшы яго, вывелі вонкі зь вінаградніку й забілі.

Калі ж прыйдзе гаспадар вінаградніку, што зробіць зь вінаградарамі гэнымі?

 

Што-ж зробіць гаспадар з гэтымі вінаградарамі, калі вернецца дадому?»

Кажуць Яму: злыдняў гэтых жорстка аддасьць сьмерці, а вінаграднік даручыць другім вінаградарам, якія будуць аддаваць яму плады ў свой час.

 

Кажуць Яму: «Злыдняў гэтых аддасьць на ліхую сьмерць, а вінаграднік аддасьць іншым вінаградарам, якія будуць аддаваць яму плёны ў свой час».

Кажа ім Ісус: хіба (ж вы) ніколі ня чыталі ў Пісаньнях?: «Камень, Які адкінулі будаўнічыя, Ён стаўся Галавою вугла. Ад Госпада сталася гэта, і (гэта) ёсьць дзіўна ў вачах нашых».

 

Ісус кажа ім: «Няўжо вы ніколі не чыталі ў Пісаньні, што камень, зганьбаваны будаўнічымі, той самы стаўся галавою вугла; ад Госпада сталася гэта, і ёсьць дзіўна ў вачох вашых.

Таму (Я) кажу вам, што будзе аднята ў вас Валадарства Бога і будзе аддана народу, які творыць плады яго (Валадарства Бога).

 

Дзеля гэтага кажу вам, што адыймецца ад вас Уладарства Божае й дадзена будзе народу, які творыць плёны яго.

І той, хто ўпадзе на камень гэты будзе разьбіты; а на каго ён упадзе, таго раздушыць.

 

І хто ўпадзе на гэты камень, разаб'ецца, а на каго ён упадзе, разатрэ».

І, пачуўшы прыповесьці Ягоныя, архірэі і хварысэі зразумелі, што гаворыць (Ён) пра іх.

 

І, пачуўшы прыпавесьці Ягоныя, архірэі й фарысеі зразумелі, што гаворыць пра іх.

І, памыкаючыся схапіць Яго сілай, пабаяліся людзей, бо Яго мелі за Прарока.

 

І стараліся схапіць Яго, але пабаяліся народу, бо Яго ўважалі за прарока.