Да Галятаў 4 разьдзел

Пасланьне да Галятаў
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Леаніда Галяка

 
 

Яшчэ скажу: спадкаемец, пакуль у маленстве, нічым не адрозьніваецца ад раба, хоць і гаспадар усяго:
 

ён пад апекунамі і кіраўнікамі аж да часу вызначанага бацькам.
 

Гэтак і мы, пакуль былі ў маленстве, былі паняволеныя рэчавым пачаткам сьвету;
 

але калі споўніўся час, Бог паслаў Сына Свайго (Адзінароднага), Які нарадзіўся ад жанчыны і хадзіў пад законам,
 

каб адкупіць падзаконных, каб нам атрымаць усынаўленьне.
 

А як што вы — сыны, дык Бог паслаў у сэрцы вашыя Духа Сына Свайго, Які ўсклікае: «Абба, Войча!»
 

Таму ты ўжо ня раб, а сын; а калі сын, дык і спадкаемец Божы празь Ісуса Хрыста.
 

Але тады, ня ведаючы Бога, вы служылі божышчам, якія па сутнасьці не багі;
 

а сёньня, уведаўшы Бога, альбо лепей, атрымаўшы пазнаньне ад Бога, навошта вяртаецеся зноў да бясьсілых і ўбогіх матар’яльных пачаткаў, і хочаце яшчэ зноў падняволіцца ім?
 

Вы пільна зважаеце на дні, месяцы, поры і гады.
 

Баюся за вас, ці ня марна я працаваў у вас.
 

Прашу вас, браты, будзьце, як я, таму што і я, як вы. Вы нічым не пакрыўдзілі мяне:
 

ведаеце, што, хоць я ў нядужай плоці зьвеставаў вам першы раз,
 

але вы не пагардзілі спакушэньня майго ў плоці маёй і не пагрэбавалі мною, а прынялі мяне, як анёла Божага, як Хрыста Ісуса.
 

Якія вы былі дабрашчасныя! Сьведчу пра вас, што, калі б можна было, вы б вырвалі вочы свае і аддалі мне.
 

І вось, няўжо я стаўся ворагам вашым, кажучы вам праўду?
 

Рупяцца за вас нячыста, і хочуць вас адвярнуць, каб вы рупіліся пра іх.
 

Добра рупіцца ў добрым заўсёды, а не ў маёй толькі прысутнасьці ў вас.
 

Дзеці мае! я зноў дзеля вас у пакутах народзінаў, пакуль вобраз Хрыста ня выявіцца ў вас.
 

Хацеў бы я цяпер быць у вас і зьмяніць голас мой, бо я ў недаўменьні пра вас.
 

Скажэце мне вы, хто хоча быць пад законам: хіба вы ня слухаецеся закона?
 

Бо напісана: «Абрагам меў двух сыноў, аднаго ад рабыні, а другога ад вольнай».
 

Але які рабыніч, той народжаны па плоці; а які ад вольнай, той па абяцаньні.
 

У гэтым ёсьць іншы сэнс. Гэта два запаветы: адзін ад гары Сінайскай, які родзіць на рабства, які ёсьць Агар,
 

бо Агар азначае гару Сінай у Аравіі і адпавядае цяперашняму Ерусаліму, бо ён зь дзецьмі сваімі ў рабстве;
 

а вышэйшы Ерусалім вольны: Ён — маці ўсім нам.
 

Бо напісана: «узьвесяліся, няплодная, ты, што ня родзіш; усклікні і гукні, ты, што ня мучылася ў родах; бо ў пакінутай куды болей дзяцей, чым у той, што мае мужа».
 

Мы, браты, дзеці абяцаньня, як Ісаак.
 

Але як тады народжаны ад плоці гнаў таго, хто ад Духа, так і сёньня.
 

Што ж кажа Пісаньне? «Выгані рабыню і сына яе, бо сын рабыніч не спадчыньніць разам з сынам вольнае».
 

Таму, браты, мы дзеці не рабыні, а вольнай.