Эздры 10 разьдзел
Першая кніга Эздры
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Антонія Бокуна
Як Езра маліўся й як ён спавядаўся, плачучы а прыпадаючы перад домам Божым, зьберлася да яго з усёга Ізраеля вялізарная грамада мужчын а жанок а дзяцей, бо люд плачма плакаў.
І калі Эзра маліўся і спавядаўся, плачучы і падаючы перад Домам Божым, сабралася да яго з усяго Ізраіля вельмі вялікая царква мужчынаў, жанчынаў і дзяцей, бо народ плакаў плачам вялікім.
І адказаў Шэханя Егіеленак із сыноў Еламовых, і сказаў Езру: «Мы ізрадзілі Бога свайго, што пабралі чужыя жанкі зь люду зямлі, але што да гэтага ё яшчэ надзея ў Ізраеля;
І адказаў Шэханія, сын Ехіэля, з сыноў Эляма, і сказаў Эзры: «Мы сталіся нявернымі Богу нашаму і пабралі жонак чужынак з народаў зямлі гэтай, але цяпер ёсьць яшчэ надзея ў Ізраіля.
Дзеля гэтага ўчыніма цяпер змову з Богам нашым, адпусьціць усі жонкі і народжаных ізь іх, подле рады спадара майго і дрыжачых перад расказаньням Бога нашага, — і хай будзе подле Права!
І цяпер заключым запавет з Богам нашым, што выправім усіх жонак і народжаных ад іх, паводле рады гаспадара майго і тых, якія трымцяць перад прыказаньнем Бога нашага, і няхай будзе паводле Закону!
Устань, бо гэта твая справа, і мы з табою: мацуйся а дзей!»
Устань, бо на табе справа гэтая, і мы з табою. Будзь мужны і рабі!»
І ўстаў Езра, і абавязаў прысягаю князёў, сьвятароў а Левітаў а ўсяго Ізраеля, рабіць подле гэтага слова; і яны прысягнулі.
І ўстаў Эзра, і запрысяг князёў, сьвятароў і лявітаў, і ўсяго Ізраіля, што зробяць паводле слова гэтага; і яны прысягнулі.
І ўстаў Езра ад дому Божага, і пайшоў да гасподы Ёгоганана Еляшывенка, і прышоў туды. Хлеба ён ня еў і вады ня піў, бо ён быў у жалобе з прычыны ізрады пераселеных.
І ўстаў Эзра спрад Дому Божага, і пайшоў у пакой Егаханана, сына Эліяшыва, і прыйшоў туды. Хлеба ён ня еў і вады ня піў, бо ён быў у жалобе з прычыны здрады тых, што вярнуліся з палону.
І абясьцілі ў Юдэі а ў Ерузаліме ўсім палоненікам, каб яны зьберліся да Ерузаліму;
І абвясьцілі гучна ў Юдэі і ў Ерусаліме ўсім сынам выгнаньня, каб яны сабраліся ў Ерусалім.
А хто ня прыйдзе за тры дні, подле рассудку князёў а старцоў, уся маемасьць ягоная будзе аканавана, і сам ён адлучаны ад грамады пераселеных.
І ў кожнага, хто ня прыйдзе за тры дні, паводле рады князёў і старшыняў, уся маёмасьць ягоная будзе пад закляцьцем, а сам ён будзе адлучаны ад царквы тых, што вярнуліся з палону.
Тады ўсі мужчыны Юдэі а Ерузаліму зьберліся за тры дні да Ерузаліму. Гэта дзявятага месяца, дваццатага дня месяца. І ўвесь люд сядзеў на вуліцы дому Божага, дрыжачы з прычыны справы й ад вялікіх дажджоў.
І сабраліся ўсе мужчыны Юды і Бэн’яміна за тры дні ў Ерусалім. Гэта [быў] дзявяты месяц, дваццаты дзень месяца. І ўвесь народ сядзеў на панадворку Дому Божага, дрыжучы з прычыны справы гэтай і ад дажджу.
І ўстаў Езра сьвятар, і сказаў ім: «Вы ізрадзілі, што жылі із жанкамі-чужаземкамі, каб павялічыць віну Ізраеля.
І ўстаў Эзра сьвятар, і сказаў ім: «Вы сталіся нявернымі і ўзялі за жонак чужынак, каб павялічыць правіну Ізраіля.
А цяпер спавядайцеся СПАДАРУ, Богу айцоў сваіх, і паўніце волю Ягоную: аддзяліцеся ад люду зямлі й ад чужых жанок».
І цяпер прынясіце падзяку ГОСПАДУ, Богу бацькоў вашых, і ўчыніце волю Ягоную, і аддзяліцеся ад народаў зямлі гэтай і ад жанчынаў чужынскіх».
І адказалі ўся грамада, і сказалі вялікім голасам: «Як ты сказаў, так мусім мы зрабіць!
І адказала ўся царква, і сказалі голасам вялікім: «Паводле слова Твайго мы так зробім!
Люд, адылі, чысьлены, і пара дажджлівая, і няма сілы стаяць вонках. Дый работа не аднаго дня й ня двух, бо шмат нас, што выступілі ў гэтай справе.
Але народ шматлікі і час дажджоў, і няма сілы стаяць звонку. І гэтая праца не аднаго дня, і ня двух, бо шмат саграшылі мы ў справе гэтай.
Няхай цяпер князі нашы стаяць за ўсю грамаду, і няхай усі тыя, што жылі із жанкамі-чужаземкамі ў нашых местах, прыйдуць на прызначаныя часы і зь імі старцы кажнага места і судзьдзі яго, пакуль палаючы гнеў Бога нашага не адвернецца ад нас у гэтай справе».
Няхай князі нашыя стаяць за ўсю царкву, і няхай усе ў гарадах нашых, якія ўзялі жонак чужынскіх, прыйдуць у вызначаны час, і з імі старшыні кожнага гораду і судзьдзі ягоныя, аж пакуль не адвернецца ад нас ярасьць гневу Бога нашага за справу гэтую».
Адно Ёнафан Асагэленак а Ягзэя Фіквянок сталі над гэтай справаю, а Мешулам а Шавэфай Левіты памагалі ім.
Толькі Ёнатан, сын Асагэля, і Яхзэя, сын Тыквы, паўсталі супраць гэтага, а Мэшулям і Шабэтай, лявіты, дапамагалі ім.
І зрабілі гэтак палоненікі. І былі выдзелены Езра сьвятар ізь некатрымі галавамі айцоў, па дамох айцоў сваіх, усі гэтыя наймя. І селі першага дня дзясятага месяца скумаць справу,
І зрабілі гэтак сыны выгнаньня. І аддзяліў Эзра сьвятар некаторых людзей, галоваў [дамоў] бацькоў, паводле дамоў бацькоў іхніх, усіх па імёнах. І яны селі ў першы дзень дзясятага месяца дасьледаваць справу гэтую,
І скончылі, першага дня першага месяца, з усімі мужчынамі, што ўзялі чужыя жанкі.
і скончылі да першага дня першага месяца з усімі мужчынамі, якія ўзялі жонак чужынскіх.
І знайшліся із сыноў сьвятарскіх, каторыя жылі із жанкамі-чужаземкамі, — із сыноў Ешуі Ёсадачонка а братоў ягоных: Маасэя, Елезэр, Ярыў а Ґедаля;
І былі знойдзены з сыноў сьвятарскіх, якія ўзялі за жонак чужынак, — з сыноў Ешуа, сына Ёцадака і братоў ягоных: Маасэя, Эліэзэр, Ярыў і Гедалія.
І яны далі рукі свае, што адпусьцяць жонкі свае, і, будучы вінныя, абраклі барана із стады за віну сваю;
І яны далі руку сваю, што выправяць [ад сябе] жонак сваіх, і вінаватыя [ахвяруюць] барана са статку за правіну сваю.
І із сыноў Імеравых: Ганан а Зэвада;
А з сыноў Іммэра: Ханані і Зэвадыя.
І із сыноў Гарымовых: Маасея, Ільля, Шэмая, Егіель а Узя;
З сыноў Харыма: Маасэя, Элія, Шэмая, Ехіэль і Узія.
І із сыноў Пашгуровых: Елёенай, Маасэя, Ізмайла, Нефанэль, Ёзавад а Еласа;
З сыноў Пашхура: Эліаэнай, Маасэя, Ішмаэль, Натанаэль, Ёзавад і Эляса.
І зь Левітаў: Ёзавад, Шымей а Келая, ён жа Келіта, Пефага, Юда а Елезэр;
З лявітаў: Ёзавад, Шымэй і Келая, ён жа Келіта, Пэтахія, Юда і Эліэзэр.
І зь пяюноў: Еляшыў; і з брамнікаў: Шалум а Тэлем а Ур;
Са сьпевакоў: Эліяшыў; а з прыдзьвернікаў: Шальлюм, Тэлем і Уры.
І з Ізраялян, — із сыноў Парошавых: Рама, Ізя, Малхія, Міямін, Елеазар, Малха а Веная;
А з Ізраіля, з сыноў Пароша: Рамія, Іззія, Малькія, Міямін, Элеазар, Малькія і Бэная.
І з сыноў Еламавых: Захара а Егіель а Аўд а Ірэмоф а Ільля;
З сыноў Эляма: Маттанія, Захарыя, Ехіэль, Аўды, Ерэмот і Элія.
І із сыноў Заффу: Елёенай, Еляшыў, Матфаня а Ірэмоф а Завад а Азыса;
З сыноў Затту: Эліаэнай, Эліяшыў, Маттанія, Ерэмот, Завад і Азіза.
І із сыноў Беваёвых: Ёгоганан, Гананя, Забвай а Афлай;
З сыноў Бэвая: Егаханан, Хананія, Заббай і Атлай.
І із сыноў Ваніных: Мешулам, Малух а Адая, Яшуў а Шэал а Ерэмоф;
З сыноў Бані: Мэшулям, Малух, Адая, Яшуў, Шэал і Ерэмот.
І із сыноў Пагаф-Моавовых: Адна а Хелал, Веная, Маасэя, Матфаня, Весалэль а Біннуй а Манас;
З сыноў Пахат-Маава: Адна, Хелал, Бэная, Маасэя, Маттанія, Бэцаліэль, Біннуй і Манаса.
І із сыноў Гарымовых: Елезэр, Ішыя, Малхія, Шэмая, Сымон,
З сыноў Харыма: Эліэзэр, Ішыя, Малхія, Шэмая, Сымон,
Венямін, Малух, Шэмара;
Бэн’ямін, Малух, Шэмарыя.
І із сыноў Гашумовых: Матфенай, Мафафа, Завад, Еліфелет, Ерэмай, Малас, Шымей;
З сыноў Хашума: Маттэнай, Матата, Завад, Эліфэлет, Ерэмай, Манаса, Шымэй.
І із сыноў Баневых: Маадай, Амрам а Уель,
З сыноў Бані: Маадай, Амрам, Уіэль,
Веная, Бедэя, Келугі,
Бэная, Бэдэя, Келуху,
Ваня, Мерэмоф, Еляшыў,
Ванія, Мэрэмот, Эліяшыў,
Матфаня, Матфенай а Яасу.
Маттанія, Маттэнай, Яасай,
А Бань а Біннуй, Шымей,
Бані, Біннуй, Шымэй,
А Шэлема а Нафан а Адая,
Шэлемія, Натан, Адая,
Махнадэбай, Шашай, Шарай,
Махнадэвай, Шашай, Шарай,
Азарэль а Шэлемягу, Шэмара,
Азарэль, Шэлемія, Шэмарыя,
Шалум, Амара, Язэп;
Шальлюм, Амарыя, Язэп.
Із сыноў Невавых: Еель, Матфіфа, Завад, Зэвіна, Яддай а Ёель, Веная.
З сыноў Нэво: Еіэль, Маттытыя, Завад, Зэвіна, Яддай, Ёэль, Бэная.
Усі гэтыя пабралі жанкі-чужаземкі, а некатрыя зь іх мелі жонкі, з каторых мелі дзеці.
Усе гэтыя ўзялі жонак чужынскіх, і [некаторыя] з гэтых жанчынаў нарадзілі сыноў.