Ісуса сына Нава 19 разьдзел

 

 

І вышла другое жэрабя Сымону, і пляменю сыноў Сымонавых, па радзімах іхных; і быў спадак іхны сярод спадку сыноў Юдзіных.

 

Другое жэрабя выпала на пакаленьне сыноў Сымона паводле сем’яў іхніх. І спадчына іхняя была сярод спадчыны сыноў Юды.

І было ў іх, у спадку іхным: Веер-Шэва а Шэва а Молада

 

І былі ў спадчыне іхняй Бээр-Шэва, Шэва, Малада,

А Гацар-Шуал а Вала а Ацэм

 

Хацар-Шуал, Бала і Эцэм,

А Елтолад а Вефул а Горма

 

Эльталяд, Бэтул, Харма,

А Цыклаґ а, Веф-Маркавоф а Гацар-Суса

 

Цыклаг, Бэт-Маркабот, Хацар-Суса,

А Веф-Леваоф а Шаруген: трынанцаць местаў ізь сёламі іх.

 

Бэт-Лебаот, Шарухен — трынаццаць гарадоў і вёскі іхнія.

Ен-Рыммон а Ефер а Ашан: чатыры месты ізь сёламі іх.

 

Аін, Рымон, Этэр і Ашан — чатыры гарады і вёскі іхнія.

І ўсі сёлы, каторыя наўкола местаў гэтых аж да Ваалаф-Веера, паўднявое Рамы. Гэта спадак плямені сыноў Сымонавых, па радзімах іхных.

 

І ўсе вёскі вакол гэтых гарадоў аж да Баалат-Бээру і Рамат-Нэгеву. Гэта спадчына пакаленьня сыноў Сымона паводле сем’яў іхніх.

Зь дзелі сыноў Юдзіных спадак сыноў Сымонавых, бо дзель сыноў Юдзіных была лішне вялікая ім; затым адзяржалі спадак сынове Сымонавы сярод іхнага спадку.

 

Частка сыноў Сымона [ўзятая] са спадчыны сыноў Юды, бо частка сыноў Юды была вялікая для іх, і сыны Сымона атрымалі спадчыну сярод іх.

І ўзышло трэйцяе жэрабя сыном Завулонавым, па радзімах іхных, і была граніца спадку іхнага аж да Сарыду.

 

Трэцяе жэрабя выпала на сыноў Завулёна паводле сем’яў іхніх. Мяжа спадчыны іхняй сягала да Сарыду.

Узыходзе граніца іхная да мора а Марэалі, і натыкаецца на Дабешэфа, і натыкаецца на цурэй, каторы перад Ёкнеямам,

 

Мяжа іхняя ішла да мора, да Марэалу, і даходзіла да Дабэшэту, і аж да ручая, які насупраць Ёкнэаму.

І паварачае ад Сарыду ў кірунку ўсходнім, на ўсход сонца аж да граніцы Кіслоф-Фавору, адгэтуль да Даверафу і ўзыходзе аж да Яфы.

 

Ад Сарыду паварочвала мяжа на ўсход у бок узыходу сонца аж да мяжы Кіслот-Табору, а адтуль ішла да Дабэрату і ўзьнімалася да Яфіі.

А адгэтуль праходзе ў кірунку ўсходнім да Ґаф-Гэферу, да Іт-Кацыну, і выходзе да Рыммону, Міфоару а Неі.

 

Адтуль мяжа пераходзіла на ўсход, у бок узыходу [сонца], да Гат-Хэфэру і да Эт-Кацыну, і выходзіла да Рымон-Мэтаару, да Нэі.

І акружае яго граніца з поўначы да Ганафону, і канцы яе былі ў даліне Іфтагэль.

 

Далей мяжа ішла на поўнач каля Ханатону і сканчвалася ў даліне Іфтах-Эль.

Адлі Катаф а Нагалал а Шымрон а Ідала а Бэтлеем: двананцаць местаў ізь сёламі іх.

 

[Таксама] Катат, Нагалал, Шымрон, Ідэала і Бэтлеем — дванаццаць гарадоў і вёскі іхнія.

Гэта спадак сыноў Завулонавых, па радзімах іхных, гэта месты а сёлы іхныя.

 

Гэта спадчына сыноў Завулёна паводле сем’яў іхніх, гарады іхнія і вёскі.

Іссасхару вышла жэрабя чацьвертае, сыном Іссасхаровым, па радзімах іхных.

 

Чацьвёртае жэрабя выпала на сыноў Ісахара паводле сем’яў іхніх.

І былі граніцы іхныя: Ізрэель а Кесулоф а Шунем

 

І былі ў межах іхніх Езрээль, Кесулот, Шунэм,

А Гафараім а Шыён а Анагараф

 

Хафараім, Шыон, Анахарат,

А Раўвіф а Кіш’ён а Евец

 

Рабіт, Кішыён, Эбэц,

А Рэмеф а Ен-Ґанім а Ен-Гадда а Веф-Пацэц.

 

Рэмэт, Эн-Ганім, Эн-Хада, Бэт-Пацэц.

І натыкаецца граніца на Фавор а Шагацуму а Веф-Шемес, і былі канцы граніцы ля Ёрдану: шаснанцадь местаў ізь сёламі іх.

 

І дасягала мяжа да Табору і Шахацымы, і Бэт-Шэмэшу і спынялася на Ярдане — шаснаццаць гарадоў і вёскі іхнія.

Гэта спадак плямені сыноў Іссасхаровых, па радзімах іхных; гэта месты а сёлы іхныя.

 

Гэта спадчына пакаленьня сыноў Ісахара паводле сем’яў іхніх, гарады і вёскі іхнія.

І вышла жэрабя пятае плямені сыноў Ашэравых, па радзімах іхных.

 

Пятае жэрабя выпала на пакаленьне сыноў Асэра паводле сем’яў іхніх.

І была граніца іхная: Гэлкаф а Галі а Ветэн а Ахшаф

 

І былі ў межах іхніх Хэлькат, Халі, Бэтэн і Ахшаф,

А Аламелех а Амад а Мішал. І натыкаецца на Карміл із заходняга боку а Шыгор-Ліўнаф,

 

Алам-Мэлех, Амад і Мішаль, і даходзіла [мяжа] да Кармэлю на захадзе і да Шыхор-Лібнату,

І паварачае на ўсход сонца да Веф-Даґону, і натыкаецца на Завулон а даліну Іфта-Эль на поўнач Веф-Емену а Неелю, і йдзець ля Кавулу, зь левага боку.

 

і паварочвала на ўсход сонца да Бэт-Дагону, і дасягала Завулёна і лагчыны Іфтах-Эль на поўначы, і [ішла] праз Бэт-Эмэк і Нэель, і выходзіла да Кабулу з паўночнага боку.

Адлі ля Еўрону а Рэгову а Гамону а Каны аж да Сыдону Вялікага.

 

[Таксама] Эброн, Рэхоў, Хамон і Кана аж да Вялікага Сідону.

Потым зварачаецца граніца да Рамы аж да ўмацаванага места Тыра; і паварачае граніца да Госы, і былі канцы яе ля мора, у раёне Ахзыве

 

І заварочвала мяжа да Рамы і аж да ўмацаванага гораду Тыру, і вярталася да Хосы, і спынялася пры моры. [А таксама] Махалеб, Ахзіў,

А ў Умме а Афеку а Рэгове: дваццаць два месты ізь сёламі іх.

 

Умма, Афэк і Рэхоў — дваццаць два гарады і вёскі іхнія.

Гэта спадак плямені сыноў Ашэровых, па радзімах іхных; гэта месты а сёлы іхныя.

 

Гэта спадчына пакаленьня сыноў Асэра паводле сем’яў іхніх, гарады і вёскі іхнія.

Сыном Неффалімовым вышла шостае жэрабя, сыном Неффалімовым, па радзімах іхных.

 

Шостае жэрабя выпала на сыноў Нэфталі паводле сем’яў іхніх.

І была граніца іхная ад Гэлефу, ад дубровы да Цананіму а Адамі-Некеву а Яўнеелю аж да Лакуму, і былі канцы яе ля Ёрдану.

 

Мяжа іхняя ішла з Хэлефа і ад Элён-Бе-Цаананіму да Адамі-Га-Нэкебу і Ябнээлю, і да Лакуму, і сканчвалася пры Ярдане.

І зварачаецца граніца на захад да Азноф-Фавору, і йдзець стуль да Гукоку, і натыкаецца на Завулон з паўдня, і на Ашэр натыкаецца із захаду, і на Юду ля Ёрдану, з усходу сонца.

 

І заварочвала мяжа на захад да Азнот-Табору, а адтуль выходзіла на Хукок і датыкалася Завулёна з поўдня, Асэра — з захаду, а Юды — каля Ярдану з усходу.

А месты ўмацаваныя: Цыдым, Цэр а Гамар, Раккаф а Хінэрэф

 

Гарадамі ўмацаванымі ў іх былі Цыддым, Цэр, Хамат, Ракат, Кінэрэт,

А Адама а Рама а Гацор

 

Адама, Рама, Хацор,

А Кедэш а Едрэя а Ен-Гацор

 

Кадэш, Эдрэя, Эн-Хацор,

А Ірон а Міґдал-Эль, Горэм а Веф-Анаф а Веф-Шэмес: дзевятнанцаць местаў ізь сёламі іх.

 

Ірон, Мігдал-Эль, Харэм, Бэт-Анат і Бэт-Шэмэш — дзевятнаццаць гарадоў і вёскі іхнія.

Гэта спадак плямені сыноў Неффалімовых, па радзімах іхных; гэта месты а сёлы іхныя.

 

Гэта спадчына пакаленьня сыноў Нэфталі паводле сем’яў іхніх, гарады і вёскі іхнія.

Плямені сыноў Дановых, па радзімах іхных, вышла жэрабя сёмае.

 

Сёмае жэрабя выпала на пакаленьне сыноў Дана паводле сем’яў іхніх.

І былі граніцаю спадку іхнага: Цора а Ештаол а Ір-Шэмеш

 

Межамі спадчыны іхняй былі Цора, Эштаол, Ір-Шэмэш,

А Ша-Алаўвін а Айлон а Іфла

 

Шаалабім, Аялон, Ітла,

А Елон а Фімна а Екрон

 

Элён, Тымна, Экрон,

А Елтэке а Гіўвефон а Ваалаф

 

Эльтэке, Гібэтон і Баалат,

А Ігуд а Бене-Верак а Ґаф-Рыммон

 

Егуд, Бэнэ-Бэрак, Гат-Рымон,

А Ме-Яркон а Ракон із граніцаю супроці Еппы.

 

Мэ-Яркон, Ракон з мяжою каля Яфы.

І ад іх вышла граніца сыноў Дановых. І ўзышлі сынове Дановы, і ваявалі ізь Лешэмам, і зваявалі яго, і зразілі яго лязом мяча, і адзяржалі яго на спадак, і асяліліся ў ім, і назвалі Лешэм Данам подле імені Дана, айца свайго.

 

І межы для Дана былі завузкія, і выйшлі сыны Дана, і ваявалі супраць Лешэму, і здабылі яго, і выбілі яго вострывам мяча, і захапілі яго, і абжыліся ў ім, і назвалі яго Лешэм-Дан, ад імя Дана, бацькі свайго.

Гэта спадак плямені сыноў Дановых, па радзімах іхных: гэта месты а сёлы іхныя.

 

Гэта спадчына пакаленьня сыноў Дана паводле сем’яў іхніх, гарады і вёскі іхнія.

І скончылі дзяліць зямлю па граніцах яе; і далі сынове Ізраелявы спадак Ігошуу Нунянку сярод сябе.

 

І скончылі сыны Ізраіля дзяленьне зямлі, і сыны Ізраіля далі частку Егошуа, сыну Нуна, пасярод сябе.

З расказаньня СПАДАРОВАГА далі яму места, каторага ён прасіў, Фімнаф-Сэраг, на гары Яхрэмавай; і збудаваў ён места, і жыў у ім.

 

Паводле [слова] з вуснаў ГОСПАДА далі яму горад, і ён зажадаў Тымнат-Сэрах на гары Эфраіма. Ён адбудаваў гэты горад і абжыўся ў ім.

Гэта спадкі, каторыя раздалі на спадкі плямёнам сыноў Ізраелявых Елеазар, Ігошуа Нунянок а галавы айцоў, жэрабям у Шыле, перад відам СПАДАРОВЫМ, ля ўходу будану збору. І скончылі дзяльню зямлі.

 

Гэта спадчына, якую падзялілі Элеазар сьвятар і Егошуа, сын Нуна, і галовы бацькоў пакаленьняў сыноў Ізраіля, кідаючы жэрабя ў Шыло перад абліччам ГОСПАДА пры ўваходзе ў Намёт Спатканьня. І скончылі падзел зямлі.