Лявіт 17 разьдзел

 

 

І гукаў СПАДАР Масею, кажучы:

 

Тогда рече Господь Моисееви, глаголя:

«Гукай Аарону а ўсім сыном ягоным а ўсім сыном Ізраелявым, і скажы ім: гэта слова, што расказаў СПАДАР, кажучы:

 

«Ирци Ааронови и сыномъ его и всимъ людемъ Ізраилевымъ: Сие естъ слово, еже повеле вамъ Богъ глаголати.

Кажная людзіна з дому Ізраелявага, каторая зарэжа вала, альбо авечку, альбо казу ў табару, альбо калі хто зарэжа вонках табару,

 

Человекъ каждый зъ дому Ізраилева зарежет ли вола, овцу или козу посреди полковъ или вне полковъ,

І не прывядзець да ўходу будану збору падараваць дар СПАДАРУ перад вітальняю СПАДАРОВАЙ; дык кроў палічыцца тэй людзіне: разьліла кроў, і выгубіцца людзіна тая зь люду свайго.

 

а не принесет ли предъ двери Храму Сведения приносу Господеви, винен будеть крови тое, и яко кровопролийца, тако да загинеть от людей своихъ.

Гэта дзеля таго, каб прыводзілі сынове Ізраелявы аброкі свае, каторыя яны рэжуць на полю, каб прыводзілі СПАДАРУ да ўходу будану збору, да сьвятара, і рэзалі іх на аброкі супакойныя СПАДАРУ.

 

Сего ради ко жерцу имают приносити сынове Ізраилевы жертвы свое, еже режут на полехъ, да посветять их Господу у дверей Храму Сведения.

І пакропе сьвятар крывёй на аброчяік СПАДАРОЎ ля ўходу будану збору, і спале тук на прыемны пах СПАДАРУ,

 

И вылиеть жрець кровь на требникъ, иже ест при дверехъ храмовых, и принесеть жертву мирную Господу, паляй тукъ во воню благоухающую Богу,

І ня будуць абракаць аброкаў сваіх нячысьцікам, за каторымі яны бязульна ходзяць. Гэта будзе ўставаю вечнаю ў роды вашыя".

 

и не будуть потомъ приносити жертвъ своих демоном, к нимже ся сами обратили были. В закон вечный будеть сее вамъ и потомкомъ вашимъ.

І ім скажы: кажная людзіна з дому Ізраелявага і асяленец, што асяліўся меж вас, калі абракае ўсепаленьне альбо іншы аброк,

 

Речеши теже к нимъ: человек от сыновъ Ізраилевыхъ и приходъ, иже в нихъ естъ, онже бы чинилъ жертву мирную или всесозжение,

І не прывядзець да ўходу будану збору, каб прыгатаваць яго СПАДАРУ, то выгубіцца людзіна тая зь люду свайго.

 

а не принесъ ко дверемъ Храму Сведения, да бы зарезалъ предъ Господемъ, загинеть от людей своихъ.

І калі якая людзіна з дому Ізраелявага альбо чужнік, што жывець пасярод вас, будзе есьці якую кроў, то зьвярну від Свой на душу таго, што есьць кроў, і выгублю яе з пасярод люду ейнага;

 

Человекъ всякий, буди то от сыновъ Ізраилевыхъ или от гостей, живущихъ с ними, естъли же ясти будет кровь, то опру лице Свое противу нему и погублю его от людей Моихъ,

Бо дых цела ў крыві, і Я даў яго вам на аброчнік, каб даставаць ласкіўчыненьне душам вашым, бо кроў дастаець ласкіўчыненьне душы.

 

душа убо плоти во крови ея естъ, и Азъ дахъ вам кровь, да бы есте очищевали ею на требнице душе ваше, и кровь да будеть на очишение душамъ.

Затым Я й сказаў сыном Ізраелявым: ні водная душа з вас ня мае есьці крыві, і чужнік, што жывець меж вас, ня мае есьці крыві.

 

Сего деля рекохъ сыномъ Ізраилевымъ: всякий человекъ от васъ да не ясть крови и приходъ, иже естъ посреди васъ.

І кажная людзіна із сыноў Ізраелявых і із асяленцаў, што асялілісія меж вас, калі на ўловах злове зьвяра альбо птушку, каторую можна есьці, то ён мае выпусьціць ізь яе кроў, засыпаць яе пылам;

 

Аще уловить зверь или иметь птицу, еже годятся ясти, да выцедить кровь с нея и засыплеть ю землею,

Бо дых кажнага цела, — кроў ягоная, яна ёсьць у дыху ягоным. Затым Я сказаў сыном Ізраелявым: ня ежча крыві ні зь якага цела, бо дых усялякага цела кроў ягоная; кажны, хто будзе есьці яе, будзе выгублены.

 

душа убо всякого животного ест во крови его; сего деля рекохъ сыномъ Ізраилевым: крови каждого животного не будете ести, понеже душа плоти во крови естъ; сего ради кто ясть кровь, погибнеть.

І кажная душа, што будзе есьці здыхату альбо разарванае, тубылец альбо асяленец, мае вымыць адзежу сваю й памыецца ў вадзе, і нячысты будзе аж да вечара, а потым будзе чысты.

 

Человекъ, онже бы елъ, что само умерло естъ или что от зверя удавлено, буди тубылець или приходъ, да испереть ризы своя и самъ да омыется водою, а нечистъ будеть даже до вечера, и тако очиститеся;

Калі ня вымые й не памые цела свайго, то панясець на сабе бяспраўе свае».

 

пакли же не испереть ризъ своихъ а не змыеть тела своего, понесеть грехъ свой».