Лявіт 22 разьдзел

 

 

І гукаў СПАДАР Масею кажучы:

 

По томъ рече Господь Моисееви, глаголя:

«Скажы Аарону а сыном ягоным: і хай яны ўзьдзержуюцца ад сьвятасьцяў сыноў Ізраелявых, і ня будзеняць сьвятога імені Майго ў тым, што яны пасьвячаюць Імне. Я СПАДАР.

 

«Ирци Ааронови и сыномъ его, да блюдутся от приносовъ посвященыхъ, еже суть от сынов Ізраилевыхъ, да не посквернят имени святого, еже они Мне приносять: Азъ Господь!

Кажы ім гэта ў роды вашыя: "Кажная людзіна з усёга насеньня вашага, каторая дабліжыцца да сьвятасьцяў, што пасьвячаюць сынове Ізраелявы СПАДАРУ, калі нечысьць ейная на ёй, то выгубіцца тая душа ад віду Майго. Я СПАДАР.

 

Глаголи к нимъ и к потомкомъ ихъ: всякий человекъ от роду вашего аще приступить к тымъ даромъ, еже Мне посвящены суть и еже принесоша Господу сынове Ізраилевы, на немже естъ посквернение, да загинеть пред Богомъ: Азъ Господь!

Кажная людзіна з насеньня Ааронавага, калі яна пракажаная альбо мае вытак, тая ня мае есьці сьвятасьці, пакуль не ачысьціцца. І хто даткнецца да ўсёга, што плюгаве душу, альбо людзіна, у каго выйдзе насеньне ляжаньня,

 

Человекъ от племеня Ааронова, онже бы былъ прокаженый или имея немощъ плынутия семени, да не ясть от приносовъ, еже Мне посвещены суть, донеле здравъ не будеть. И всякий, иже бы ся доткнулъ мертваго или человека нечистого, от негоже плинеть нечистота семеня,

Альбо людзіна, каторая даткнецца да ўсялякага роючага, каторы плюгаве яго, або калі да чалавека, каторы плюгавіцца ўсялякай нечысьцяй ягонай;

 

или неякого гаду, ползающего по земли, или неякое иное речи нечистое,

Душа, што даткнецца да гэтага, нячыстая будзе аж да вечара, і ня мае есьці ізь сьвятасьці ўперад, чымся памые цела свае ў вадзе.

 

нечистъ будеть даже ло вечера и не имать ясти от приносовъ, посвященныхъ Мне.

А як зойдзе сонца, і ён ачысьціцца, тады можа ён есьці сьвятасьці, бо гэта ежа ягоная.

 

Но внегда омыеть тело свое водою и солнъце зайдеть, тогда, сый чистъ, ясти будеть посвященые приносы, яко покармъ его ест.

Здыхляціны й разарванага зьвяром хай ня есьць, каб сплюгавіцца гэтым. Я СПАДАР.

 

Ничего умерлого или от зверя удавленого снесте, да не посквернитеся в нихъ: Азъ есмъ Господь!

Хай дзяржаць яны данае дзяржаць ім Імною, каб не панесьлі на сабе грэху і каб не памерлі ад тога, што будзенілі. Я СПАДАР, пасьвячаючы іх.

 

Да соблюдуть заповеди Моя и не согрешають, да не изомруть во Святыни, внегда посквернять ю: Азъ Господь, освещаяй васъ!

І ніякі чужанін ня мае есьці сьвятасьці; гасподнік сьвятароў і найміт ня мае есьці сьвятасьці.

 

Всякий человекъ чужий да не ясть от тыхъ речей, еще посвящены суть Мне, и ни суседъ жерцевъ ани наймит его не имають ясти,

І сьвятар, калі купе сабе душу купляю срэбра, то гэты можа есьці гэта; і народжаны ў ягоным доме можа есьці хлеб ягоны.

 

разъвей кого жрець купить и кого собе дома ускормить, сии да ядять от нихъ.

І дачка сьвятарова, калі яна выйдзе замуж за чужаніна, то яна ня мае есьці абраканых сьвятасьцяў.

 

Ащели дщера жерцева поиметь собе мужа от людей посполитыхъ, то не имать ести от первыхъ плодовъ, посвященых Господу.

І дачка сьвятарова, калі будзе ўдава альбо разьведзеная, а насеньня няма ў яе, і зьвернецца да дому айца свайго, як у маладосьці сваёй; тады яна можа есьці з хлеба айца свайго; а ніякі чужанін ня мае есьці яго.

 

Пакли же будеть вдова или пущеница и без детей, а навратится в домъ отца своего, да ясть, сущи в дому отца своего, по тому, яко и девицею будучи ядала; от иного пак роду никто не можеть ясти з нихъ.

І калі людзіна ела сьвятасьць абмыльна, дык аддасьць сьвятару сьвятасьць і мае дадаць да яе пятую часьць.

 

А естъли бы кто таковый елъ, не ведяй, от приносов, посвященыхъ Богу, то приложить пятую часть к тому, еже изъелъ, и дасть жерцу до светыни.

І хай ня будзеняць сьвятасьцяў сыноў Ізраелявых, каторыя яны ўзьнімаюць СПАДАРУ,

 

Да не поскверняють даровъ святыхъ, еже сынове Ізраилевы приносять Господу Богу,

І не панясуць яны бяспраўя аброку віны, еўшы іх сьвятасьці, бо Я СПАДАР, Каторы пасьвячае іх"».

 

да неприимут безакония греха своего, ядуще речи посвященые: Азъ Господь, иже освещаю ихъ!»

І гукаў СПАДАР Масею, кажучы:

 

Рече Господь Моисееви, глаголя:

«Гукай Аарону а сыном ягоным а ўсім сыном Ізраелявым, і скажы ім: калі якая людзіна з дому Ізраелявага, альбо з чужаземцаў каторая ў Ізраелю, прынясець дар свой, подле ўсіх абятніцаў сваіх і ўсіх самахотных дароў сваіх, каторы абракае СПАДАРУ на ўсепаленьне;

 

«Ирци Ааронови и сыномъ его и всимъ людемъ Ізраилевымъ: Человекъ от сынов Ізраилевыхъ и приходъ, онже живеть посреди ихъ, аще принесеть даръ, выполняя слюбы своя или доброволне приношая, и елика же приносять во всесозжение Господу,

То яна мае абрачы самахоць самца бяз гану з буйнога статку, з авец або козаў.

 

да приводить к вамъ самца непорочнаго от воловъ или от овець, или от козъ;

Ніякага, на каторым ё ган, не абракайце, бо ім не дастанеце любосьці.

 

и будет ли на собе имети неякое посквернение, то да не приносите в жертву, яко не будеть приятна.

І калі хто абракае супакойны аброк СПАДАРУ, спаўняючы абятніцу альбо самахоць, з буйнога альбо з драбнога; то мае быць дасканальны, каб быць любым; і ніякага гану ня мае быць на ім.

 

Человекъ, онже аще приносить жертву мирную Господу, буди то выполняя оброки своя Богу или з доброго умыслу своего, да принесеть телца непорочнаго или овцу, да бы приятно было приношение: никакого посквернения да не имать на собе.

Сьляпое, альбо пашкоджанае, альбо калекае, альбо із струпам, альбо каросьлівае, альбо шалудзівае, такіх не абракайце СПАДАРУ; і на аброк агняны не давайце зь іх на аброчнік СПАДАРОЎ.

 

Будет ли слепо или зламано, или язвено, или брадавку имеющи на собе или лишае, или короставо, да не зарежете таковых предъ Господемъ Богомъ и ниже туку ихъ палити будете на требнице Божиемъ.

Вала а баранчыка зь перарослымі альбо недарослымі часьцьмі цела на самахотны дар прыгатаваць можаш, але за абятніцу ня будзе зьлюб.

 

Телцу или овци естъли бы уши обрезалъ или хвостъ утялъ, въ даръ доброволный можеши принести и; слюбу же своего не можеши ими выполнити.

У каторага шуляты расьцісьненыя, разьбітыя, адарваныя альбо выразаныя, не абракайце СПАДАРУ, і ў зямлі вашай не рабіце гэтага.

 

Всякого самца, онже имать зотрены или здавлены, или вырезаны яйца, да не принесеши Господу, и к тому в земли своей того не чините.

І з рук чужога не абракайце хлеба Бога вашага з усёга гэтага, бо на іх пашкоджаньне, ган на іх, ня будуць любыя».

 

От руку иноплеменник не приносите хлебов Богу вашему и все иное, еже восхотят дати, не приимуйте от них, яко тленна суть и посквернена вся».

І гукаў СПАДАР Масею, кажучы:

 

И рече Господь Моисееви, глаголя:

«Бычок альбо баранчык, альбо казянё, як родзіцца, то сем дзён яно мае прабыць пры маці сваёй, а з восьмага дня й далей будзе любы на агняны аброк СПАДАРУ.

 

«Телець, ягня и козля егда ся родят, седмъ дней да поживает млека матери своея, в день пакъ осмый потом возмут е приносити Господу;

Ані вала, ані авечкі, яе й дзецяняці яе, ня рэжча тога самага дня.

 

кравы же, овци или козы да не зарежете во единый день с плодом своимъ.

Калі абракаеце СПАДАРУ аброк удзячнасьці, абракайце яго самахоць.

 

Естъли же принесете жертву молебную Господу, абы помиловал васъ,

Тога самага дня надабе зьесьці яго; не пакідайце ад яго да раньня. Я СПАДАР.

 

того ж дня да и снесте ю, абы не остало что от нея до заутрея: Азъ Господь, Богъ вашъ!

Дзяржыце расказаньні Мае й паўніце іх. Я СПАДАР.

 

Сохраните заповеди Моя и наполните я.

І ня будзеньце сьвятога імені Майго, і Я буду сьвячаны сярод сыноў Ізраелявых. Я СПАДАР, Каторы пасьвячае вас,

 

Не поскверняйте имени Моего светого, да осветится посреди сынов Ізраилевых. Азъ Господь, Богъ, освещая вас,

Каторы вывеў вас ізь зямлі Ягіпецкае, каб быць вашым Богам. Я СПАДАР».

 

изведох вы от Египта, абых вам был в Бога. Азъ Господь!»