Лявіт 22 разьдзел

 

 

І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:

 

По томъ рече Господь Моисееви, глаголя:

«Прамоў да Аарона і да сыноў ягоных, каб яны паважалі сьвятыя дары сыноў Ізраіля і не зьнеслаўлялі сьвятое імя Маё ў тым, што яны Мне пасьвячаюць. Я — ГОСПАД.

 

«Ирци Ааронови и сыномъ его, да блюдутся от приносовъ посвященыхъ, еже суть от сынов Ізраилевыхъ, да не посквернят имени святого, еже они Мне приносять: Азъ Господь!

Скажы ім, каб ведалі пакаленьні вашыя: “Калі нехта з нашчадкаў вашых наблізіцца да рэчаў сьвятых, якія сыны Ізраіля пасьвячаюць ГОСПАДУ, а нячыстасьць ягоная на ім, такая душа будзе вынішчана спрад аблічча Майго. Я — ГОСПАД.

 

Глаголи к нимъ и к потомкомъ ихъ: всякий человекъ от роду вашего аще приступить к тымъ даромъ, еже Мне посвящены суть и еже принесоша Господу сынове Ізраилевы, на немже естъ посквернение, да загинеть пред Богомъ: Азъ Господь!

Ніводзін з насеньня Аарона, які пракажоны або мае выцёкі, ня будзе есьці сьвятых [дароў], пакуль не ачысьціцца. І хто дакранецца да чаго нячыстага ад памёршага або ў каго здарыцца выцёк насеньня,

 

Человекъ от племеня Ааронова, онже бы былъ прокаженый или имея немощъ плынутия семени, да не ясть от приносовъ, еже Мне посвещены суть, донеле здравъ не будеть. И всякий, иже бы ся доткнулъ мертваго или человека нечистого, от негоже плинеть нечистота семеня,

або хто дакранецца паўзуна, якім занячысьціцца, або чалавека, які зрабіў бы яго нячыстым нячыстасьцю сваёю,

 

или неякого гаду, ползающего по земли, или неякое иное речи нечистое,

душа, якая дакранецца гэтага, будзе нячыстай аж да вечара і ня будзе есьці сьвятых [дароў], пакуль не абмые цела сваё ў вадзе.

 

нечистъ будеть даже ло вечера и не имать ясти от приносовъ, посвященныхъ Мне.

Пасьля заходу сонца будзе ён ачышчаны, і тады будзе есьці сьвятыя [дары], бо яны ёсьць ежай ягонаю.

 

Но внегда омыеть тело свое водою и солнъце зайдеть, тогда, сый чистъ, ясти будеть посвященые приносы, яко покармъ его ест.

Ня будзе ён есьці падліны ані разьдзёртых жывёлаў, бо праз гэта станецца нячысты. Я — ГОСПАД.

 

Ничего умерлого или от зверя удавленого снесте, да не посквернитеся в нихъ: Азъ есмъ Господь!

Няхай захоўваюць загады Мае, каб ня мелі грэху і каб не памерлі з прычыны таго, што зьняважаць іх. Я — ГОСПАД, Які асьвячаю іх.

 

Да соблюдуть заповеди Моя и не согрешають, да не изомруть во Святыни, внегда посквернять ю: Азъ Господь, освещаяй васъ!

Ніводзін чужынец ня будзе есьці сьвятых [дароў]; ані той, што жыве ў сьвятара, ані найміт ня будзе есьці сьвятых рэчаў.

 

Всякий человекъ чужий да не ясть от тыхъ речей, еще посвящены суть Мне, и ни суседъ жерцевъ ани наймит его не имають ясти,

Калі ж сьвятар купіць нявольніка за грошы, той можа есьці сьвятое, таксама народжаныя ў доме ягоным могуць есьці хлеб ягоны.

 

разъвей кого жрець купить и кого собе дома ускормить, сии да ядять от нихъ.

Калі б дачка сьвятара выйшла замуж за чужога чалавека, яна не павінна есьці гэтых сьвятых ахвяраваных дароў.

 

Ащели дщера жерцева поиметь собе мужа от людей посполитыхъ, то не имать ести от первыхъ плодовъ, посвященых Господу.

Аднак, калі дачка сьвятара аўдавела або была кінута і, ня маючы дзяцей, вярнулася ў дом бацькі свайго, як у маладосьці сваёй, будзе жывіцца хлебам бацькі свайго. Але ніхто чужы ня будзе есьці яго.

 

Пакли же будеть вдова или пущеница и без детей, а навратится в домъ отца своего, да ясть, сущи в дому отца своего, по тому, яко и девицею будучи ядала; от иного пак роду никто не можеть ясти з нихъ.

Калі ж нехта несьвядома зьесьць сьвятое, дадасьць пятую частку яго [вартасьці] і аддасьць сьвятое сьвятару.

 

А естъли бы кто таковый елъ, не ведяй, от приносов, посвященыхъ Богу, то приложить пятую часть к тому, еже изъелъ, и дасть жерцу до светыни.

[Сьвятары] ня будуць паганіць сьвятых дароў, якія сыны Ізраіля складаюць у ахвяру ГОСПАДУ,

 

Да не поскверняють даровъ святыхъ, еже сынове Ізраилевы приносять Господу Богу,

і ня будуць сьцягваць на іх віну, калі будуць есьці сьвятыя рэчы. Я — ГОСПАД, Які асьвячаю іх”».

 

да неприимут безакония греха своего, ядуще речи посвященые: Азъ Господь, иже освещаю ихъ!»

І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:

 

Рече Господь Моисееви, глаголя:

«Прамоў да Аарона, і да сыноў ягоных, і да ўсіх сыноў Ізраіля, і скажы ім: “Калі хто з дому Ізраіля або спаміж прыхадняў, якія ў Ізраілі, паводле шлюбаваньня або як дар дабраахвотны свой складае ахвяру сваю, якую прыносіць ГОСПАДУ на цэласпаленьне,

 

«Ирци Ааронови и сыномъ его и всимъ людемъ Ізраилевымъ: Человекъ от сынов Ізраилевыхъ и приходъ, онже живеть посреди ихъ, аще принесеть даръ, выполняя слюбы своя или доброволне приношая, и елика же приносять во всесозжение Господу,

каб яна была прынятаю, мусяць прынесьці самца без заганы мужчынскага роду з валоў, бараноў ці козаў.

 

да приводить к вамъ самца непорочнаго от воловъ или от овець, или от козъ;

Ніякай жывёлы, якая мае загану, не складайце ў ахвяру, бо ня будзе яна прынятая.

 

и будет ли на собе имети неякое посквернение, то да не приносите в жертву, яко не будеть приятна.

Калі хто захоча скласьці ГОСПАДУ ахвяру мірную, каб споўніць шлюбаваньне або як дар дабраахвотны, ці гэта з валоў, ці з авечак, няхай будзе яна без заганы, каб была прынятай.

 

Человекъ, онже аще приносить жертву мирную Господу, буди то выполняя оброки своя Богу или з доброго умыслу своего, да принесеть телца непорочнаго или овцу, да бы приятно было приношение: никакого посквернения да не имать на собе.

Ня будзеце складаць ГОСПАДУ ў ахвяру жывёлаў сьляпых, скалечаных, кульгавых, апухлых, паршывых, у балячках. Ня будзеце такіх жывёлаў складаць на ахвярніку ў ахвяру агнявую для ГОСПАДА.

 

Будет ли слепо или зламано, или язвено, или брадавку имеющи на собе или лишае, или короставо, да не зарежете таковых предъ Господемъ Богомъ и ниже туку ихъ палити будете на требнице Божиемъ.

Цяля або барана някшталтнага ці хворага можаш скласьці як ахвяру дабраахвотную, але як шлюбаваная ахвяра ня будзе прынятая.

 

Телцу или овци естъли бы уши обрезалъ или хвостъ утялъ, въ даръ доброволный можеши принести и; слюбу же своего не можеши ими выполнити.

Жывёлу, у якой яечкі сьціснутыя, разьбітыя, вырваныя або выразаныя, не складайце ў ахвяру ГОСПАДУ. І ня будзеце такога рабіць у зямлі вашай,

 

Всякого самца, онже имать зотрены или здавлены, или вырезаны яйца, да не принесеши Господу, и к тому в земли своей того не чините.

ані з рук чужынцаў ня будзеце складаць такіх жывёлаў як хлеб Богу вашаму, таму што гэты недахоп іхні ёсьць заганаю, і ня будуць яны прынятыя”».

 

От руку иноплеменник не приносите хлебов Богу вашему и все иное, еже восхотят дати, не приимуйте от них, яко тленна суть и посквернена вся».

І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:

 

И рече Господь Моисееви, глаголя:

«Калі народзіцца табе цяля, або ягня, або казляня, будзе яно сем дзён пры матцы. Пачынаючы ад восьмага дня і далей будзе яно прынятае як ахвяра агнявая для ГОСПАДА.

 

«Телець, ягня и козля егда ся родят, седмъ дней да поживает млека матери своея, в день пакъ осмый потом возмут е приносити Господу;

Але ані каровы, ані авечкі не забівайце ў адзін дзень разам з іх малым.

 

кравы же, овци или козы да не зарежете во единый день с плодом своимъ.

Калі складаеце ГОСПАДУ ахвяру падзякі, складайце яе так, каб была яна прынятай;

 

Естъли же принесете жертву молебную Господу, абы помиловал васъ,

у той самы дзень зьешце яе; няхай не застаецца з яе нічога да раніцы другога дня. Я — ГОСПАД.

 

того ж дня да и снесте ю, абы не остало что от нея до заутрея: Азъ Господь, Богъ вашъ!

Захоўвайце прыказаньні Мае і выконвайце іх. Я — ГОСПАД.

 

Сохраните заповеди Моя и наполните я.

Не паганьце імя Маё сьвятое, каб быў Я сьвятым паміж сыноў Ізраіля. Я — ГОСПАД, Які асьвячае вас

 

Не поскверняйте имени Моего светого, да осветится посреди сынов Ізраилевых. Азъ Господь, Богъ, освещая вас,

і Які вывеў вас з зямлі Эгіпецкай, каб быць Богам вашым. Я — ГОСПАД».

 

изведох вы от Египта, абых вам был в Бога. Азъ Господь!»