Лявіт 24 разьдзел

 

 

І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:

 

И рече Господь Моисееви, глаголя:

«Загадай сынам Ізраіля, каб прынесьлі табе для сьвечніка найчысьцейшага алею, выціснутага з алівак, празрыстага, каб гарэлі лямпы [сьвечніка] заўсёды.

 

«Ирци сыном Ізраилевым, да принесуть к тобе масло древяно чисто и светло, да горять светила всегда предъ завесою завета во Храме Сведения

Прыгатуе яго Аарон за заслонай сьведчаньня ў Намёце Спатканьня, каб заўсёды ад вечара аж да раніцы гарэў перад абліччам ГОСПАДА. Гэта пастанова вечная для пакаленьняў вашых.

 

и поставляеть ихъ Ааронъ з вечера даже до утра предъ Господемъ чиномъ и законом вечным в рожениахъ вашихъ

Прыгатуе ён тыя лямпы на чыстым сьвечніку, каб гарэлі заўсёды перад абліччам ГОСПАДА.

 

на светилникъ злата чиста предъ лице Божие всегда.

Вазьмі таксама мукі і сьпячы з яе дванаццаць боханаў [хлеба]; у кожным бохане павінна быць дзьве дзясятых эфы.

 

Возмешъ теже муки пшеничное и спечеши с нее дванадесеть хлебовъ тако, абы каждый хлебъ былъ со дву десятинъ.

І пакладзеш іх у два шэрагі, па шэсьць у кожным шэрагу, на чыстым стале перад абліччам ГОСПАДА,

 

Тых же хлебовъ положиши на столе от злата чиста предъ Господемъ порозну: шесть особе, а шесть теже особе;

і пакладзеш на кожны шэраг найчысьцейшага кадзіла; гэта будзе памятная частка хлеба, ахвяра агнявая для ГОСПАДА.

 

и возложиши на нихъ ладанъ пресветлый, да будуть хлебы ты лежати на паметь требы Господьни;

У кожную суботу заўсёды будуць класьці іх перад абліччам ГОСПАДА як дар ад сыноў Ізраіля, як запавет вечны.

 

на кажъдую суботу отменены будуть предъ Господемъ, приняты от сыновъ Ізраилевыхъ закономъ вечнымъ;

Яны належаць Аарону і сынам ягоным, каб спажывалі іх у месцы сьвятым, бо гэта сьвятое сьвятых, гэта [належыць] яму спаміж ахвяраў агнявых для ГОСПАДА. Гэта пастанова вечная».

 

и будуть Ааронови и сыномъ его, да ядять их на месте святомъ, яко светая светыхъ суть закономъ вечнымъ от требъ Господнихъ».

І выйшаў спаміж сыноў Ізраіля сын адной Ізраільцянкі, народжаны ад Эгіпцяніна. І ён пасварыўся ў табары з адным Ізраільцянінам,

 

Того часу пригодилося ест, иже вышолъ сынъ жены Ізраильское, егоже породила с мужемъ Египтяниномъ, посреди сыновъ Ізраилевыхъ и сварился въ полцехъ с мужемъ Ізраильтяниномъ.

і сын Ізраільцянкі блюзьніў супраць імя [Госпада], і кляў Яго. І прывялі яго да Майсея. Імя маці ягонай — Шэляміт, дачка Дыбры, з калена Дана.

 

И внегда ругашеся имени Божиему и проклинаше и, приведоша его к Моисееви (имя же бе матери его Салюмифъ, дщера Дамврнева, от племеня Данова),

Аддалі яго пад варту, пакуль ня высьветліцца, што [прамовяць] вусны ГОСПАДА.

 

и всадиша и до темнице, донеле же не зведяху, что повелит ему Богъ учинити.

І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:

 

Тогда рече Господь Моисееви, глаголя:

«Выведзі блюзьнерцу па-за табар, і ўсе, хто яго чуў, паложаць рукі свае на галаву ягоную, і ўся грамада ўкамянуе яго.

 

«Выведи проклявшего имя Мое вонъ с полковъ. И да возложать вси слышавшие руце свое на главу его и камением да убиють и вси людие.

А да сыноў Ізраіля прамоў, кажучы: “Чалавек, які будзе клясьці Бога свайго, панясе грэх свой.

 

Къ сыномъ пакъ Ізраилевымъ глаголи сице: Человекъ, онже злоречить Богу своему, понесеть грехъ свой.

І хто зблюзьніць супраць імя ГОСПАДА, сьмерцю памрэ. Уся грамада, камянуючы, укамянуе яго, ці ён будзе прыхадзень, ці тутэйшы. Хто блюзьніць на імя ГОСПАДА, той сьмерцю памрэ.

 

Ащели же проклинаеть имя Божие, смертию да умреть, камениемъ да убиють его все множество людей: буди домашъний или прихожий, естъли же поругается имени Божиему, смертию да умреть.

Хто ўдарыць і заб’е душу чалавечую, сьмерцю памрэ.

 

Человек, аще бия забиеть человека, смертию и самъ да умрет.

Хто заб’е жывёлу, будзе абавязаны да звароту: жывёлу за жывёлу.

 

Кто бы забилъ скотину чужую, да дасть скотину таковую жъ за тую.

Калі хто скалечыць бліжняга свайго, як ён зрабіў, так і яму зробяць.

 

Кто учинить дщету ближнему своему, якоже учинил ест иному, тако да учинят и самому:

Пералом за пералом, вока за вока, зуб за зуб. У які спосаб ён скалечыў, такім чынам і ён будзе скалечаны.

 

хромоту за хромоту, око за око, зубъ за зубъ да терпить.

Хто заб’е жывёлу, аддасьць іншую [жывёлу]; хто заб’е чалавека, сьмерцю памрэ.

 

Кто убиеть говядо, дасть иное. Кто уразить человека, надъ самымъ помщено да будеть.

Роўны суд няхай будзе ў вас, ці для прыхадня, ці для тутэйшага. Бо Я — ГОСПАД, Бог ваш!”»

 

Справедливый судъ да естъ межи вами тако домашнему, яко и гостю, проступит ли что, понеже Азъ есмъ Господь, Богъ вашъ!»

І прамовіў Майсей да сыноў Ізраіля, і вывелі блюзьнерцу па-за табар і ўкаменавалі яго камянямі. І сыны Ізраіля зрабілі так, як загадаў ГОСПАД Майсею.

 

И глаголал естъ Моисей вся слова ты ко сыномъ Ізраилевымъ. И выведоша мужа того, онже ругашеся имени Божиему, вонъ с полковъ и камениемъ убили его. И вчинили суть сынове Ізраилевы, якоже повеле Господь Моисееви.