Лявіт 2 разьдзел

 

 

І душа, калі абрачэць дар аброку хлебнага СПАДАРУ, то ценькая мука будзе дар ейны, і ўльлець на яе алівы, і паложа на яе кадзіла;

 

Душа внегда принесеть требу посвященную Господу, мука пшенична да будет приношение ея; и по полиет ю маслом древяным, и возложит на ню ладанъ,

І прынясець яе да сыноў Ааронавых, сьвятароў, і возьме адтуль поўную жменю ценькае мукі і яе алівы і з усім яе кадзілам, і спале гэта сьвятар на памятку на аброчніку: гэта аброк агняны, пах прыемны СПАДАРУ.

 

и принесет ко сыном Аарона жерца, от нихже единый возмет горсть муки, политое маслом древяным, и возложит в паметь на требнице воню благоухающую Господу.

А астачы ад дару хлебнага Аарону а сыном ягоным: гэта сьвятое сьвятых із аброкаў агняных СПАДАРОВЫХ.

 

Останок же приношения будеть Ааронови и сыном его светая светых от принос Господьних.

А калі абракаеш дар аброку хлебнага зь печанага ў печы, дык абракай зь ценькае мукі прэсныя букаткі, рашчыненыя на аліве, і перапечкі прэсныя, памазаныя аліваю.

 

Егда пакъ приносить требу, в пещи спечену, то ест хлебы ненаквашеные, олеем покроплены, и млины пресныя, олеем помазаны.

І калі аброк хлебны із скварады дар твой, дык гэта мае быць ізь ценькае мукі, рашчыненае на аліве, прэсны хай будзе.

 

Аще же будет треба на скавраде пряжена з муки пшеничны, покроплены олеемъ, без квасу,

Паламі яго на кавалкі і ўлі на яго алівы: гэта аброк хлебны.

 

и здробит е на малыи кусы и полиеть олеем.

І калі аброк хлебны з казана дар твой, то зь ценькае мукі з аліваю зрабі.

 

Естъли пак будеть треба огнищная, потому же мука пшенична олеемъ покроплена.

І прынясі аброк хлебны, зроблены з гэтага, СПАДАРУ; падай яго сьвятару, а ён дабліжа яго да аброчніка.

 

И внегда принесет е Господу, подасть в руце жерцу;

І падыйме сьвятар ізь гэтага аброку памятку, і спале на аброчйіку: гэта агняны аброк, пах прыемны СПАДАРУ.

 

онже егда приносити будет, возмет паметное от приношения и запалить на требнице в воню благоухающую Господу.

А астачы з аброку хлебнага Аарону а сыном ягоным: гэта сьвятое сьвятых із агняных СПАДАРОВЫХ.

 

Что пак останется, будеть Ааронови и сыномъ его светая светыхъ от требъ Господьних.

Ніякі аброк хлебны, каторы даіце СПАДАРУ, не рабіце кіслы, бо ані кіслага цеста, ані мёду ня маеце вы спаляць ад яго на аброк агняны СПАДАРУ.

 

Всякая треба, еже приносится Господу, да будет без квасу. И ниже что квасу или меду спалите во требах Господьних,

Дар ізь першых пладоў абракайце іх СПАДАРУ, але на аброчнік не абракайце іх, на прыемны пах.

 

начатки толико а дары принесете квашены, на требник же не возложите.

І кажны дар хлебнага аброку свайго салі сольлю. І не адыймай солі змовы Бога свайго ад хлебнага аброку свайго: пры кажным дару сваім абракаць будзеш соль.

 

Во всяком приношении вашем приложите соль, и да не от[ъ] имете соли завета Бога вашего от приносов ваших: со всякою требою принесеши соль.

Калі абракаеш хлебны аброк ізь першых пладоў СПАДАРУ, абракай высушаныя каласы на агню, стоўчаныя, сьвежыя, абракай як хлебны аброк першых пладоў сваіх.

 

Пакли ж принесеши в даръ начатки житъ твоих Господу, класы, еще зеленые, напалиши з них пражма и вымнеши зерна и сотрешъ е на крупы,

І налі на іх алівы, і палажы на іх кадзіла: гэта аброк хлебны.

 

и тако принесеши начатки свое Господу, поливши сверху олеем, и ладан на то возложиш, понеже принос Господень ест;

І спале сьвятар на памятку із стоўчаных зярнят а алівы з усім кадзілам: гэта аброк агняны СПАДАРУ.

 

от того жрець положит на требникъ на памет приношения часть круп с олеем и вес ладан.