Лявіт 17 разьдзел

 

 

Далей прамовіў Госпад да Майсея, кажучы:

 

Тогда рече Господь Моисееви, глаголя:

«Абвясці Аарону і сынам яго ды ўсім сынам Ізраэля і скажы ім: “Такі вось загад, які даў Госпад, кажучы:

 

«Ирци Ааронови и сыномъ его и всимъ людемъ Ізраилевымъ: Сие естъ слово, еже повеле вамъ Богъ глаголати.

“Калі хто з дому Ізраэля заб’е бычка або авечку, або казу ў межах лагера або па-за лагерам

 

Человекъ каждый зъ дому Ізраилева зарежет ли вола, овцу или козу посреди полковъ или вне полковъ,

і не прынясе іх да дзвярэй палаткі сустрэчы ў ахвяру Госпаду перад скініяй Госпада, будзе вінен у крыві. Ён праліў кроў і будзе вынішчаны з народа свайго.

 

а не принесет ли предъ двери Храму Сведения приносу Господеви, винен будеть крови тое, и яко кровопролийца, тако да загинеть от людей своихъ.

Дзеля таго сыны Ізраэля павінны прыносіць святару ахвяры свае, якія забівалі ў полі, каб складаць для Госпада перад уваходам у палатку сустрэчы, да святара, ды складаць іх як ахвяры прымірэння для Госпада.

 

Сего ради ко жерцу имают приносити сынове Ізраилевы жертвы свое, еже режут на полехъ, да посветять их Господу у дверей Храму Сведения.

І пакропіць святар крывёй ахвярнік Госпада пры ўваходзе ў палатку сустрэчы, а тлушч спаліць на прыемны пах Госпаду.

 

И вылиеть жрець кровь на требникъ, иже ест при дверехъ храмовых, и принесеть жертву мирную Господу, паляй тукъ во воню благоухающую Богу,

Ужо не будуць складаць ахвяр сваіх дэманам, з якімі распуснічалі: гэта будзе ім пастанова вечная для пакаленняў іх”.

 

и не будуть потомъ приносити жертвъ своих демоном, к нимже ся сами обратили были. В закон вечный будеть сее вамъ и потомкомъ вашимъ.

Далей скажаш ім: “Калі хто з дому Ізраэля або з іншаземцаў, якія жывуць сярод вас, складае ахвяру цэласпалення або іншую

 

Речеши теже к нимъ: человек от сыновъ Ізраилевыхъ и приходъ, иже в нихъ естъ, онже бы чинилъ жертву мирную или всесозжение,

і не прывядзе яе да ўваходу ў палатку сустрэчы, каб ахвяраваць Госпаду, то будзе чалавек той выключаны з народа свайго.

 

а не принесъ ко дверемъ Храму Сведения, да бы зарезалъ предъ Господемъ, загинеть от людей своихъ.

Калі хто з дому Ізраэля або з іншаземцаў, якія жывуць сярод іх, еў бы кроў, то скірую аблічча Сваё супраць такой душы ды вынішчу яе з народа яе.

 

Человекъ всякий, буди то от сыновъ Ізраилевыхъ или от гостей, живущихъ с ними, естъли же ясти будет кровь, то опру лице Свое противу нему и погублю его от людей Моихъ,

Бо душа цела ў крыві, і даў яе Я вам, каб на ахвярніку ёю ачышчалі вы душы вашыя, бо кроў гэтая ачышчае праз душу.

 

душа убо плоти во крови ея естъ, и Азъ дахъ вам кровь, да бы есте очищевали ею на требнице душе ваше, и кровь да будеть на очишение душамъ.

Дзеля таго даў Я загад сынам Ізраэля: “Ніхто з вас не будзе спажываць крыві, таксама і прышэльцы, якія пасяліліся сярод вас, не будуць спажываць крыві.

 

Сего деля рекохъ сыномъ Ізраилевымъ: всякий человекъ от васъ да не ясть крови и приходъ, иже естъ посреди васъ.

Калі хто з сыноў Ізраэля або з прышэльцаў, якія пасяліліся сярод вас, зловіць на паляванні дзікага звера або птушку, якіх можна есці, хай вылье з іх кроў і закрые яе зямлёю.

 

Аще уловить зверь или иметь птицу, еже годятся ясти, да выцедить кровь с нея и засыплеть ю землею,

Бо душа кожнага цела ў крыві яго; таму даў Я загад сынам Ізраэля: не спажывайце крыві ніводнага цела, бо душа кожнага цела — гэта кроў яго. Кожны, хто будзе спажываць яе, загіне.

 

душа убо всякого животного ест во крови его; сего деля рекохъ сыномъ Ізраилевым: крови каждого животного не будете ести, понеже душа плоти во крови естъ; сего ради кто ясть кровь, погибнеть.

Душа, якая будзе спажываць мяса падліны або разарванае жывёлы, — ці то з тутэйшых, ці з прышэльцаў, — хай памые адзенне сваё і вымыецца ў вадзе ды будзе нячысты да вечара, і такім чынам станецца чыстым.

 

Человекъ, онже бы елъ, что само умерло естъ или что от зверя удавлено, буди тубылець или приходъ, да испереть ризы своя и самъ да омыется водою, а нечистъ будеть даже до вечера, и тако очиститеся;

Калі ж хто не памые адзення ані цела свайго, будзе насіць правіннасць сваю”».

 

пакли же не испереть ризъ своихъ а не змыеть тела своего, понесеть грехъ свой».