Лявіт 27 разьдзел

 

 

Далей казаў Госпад Майсею:

 

Рече Господь к Моисееви, глаголя:

«Кажы сынам Ізраэля і гавары ім: “Калі які чалавек складзе прысягу і ахвяруе душу Богу, то кошт яго будзе па ацаненні,

 

«Ирци сыном Ізъраилевым: Человек, иже помолится и слюбит душу своюa Господу Богу, по цене да искупить ю.

дык калі б гэта быў мужчына ад дваццаці да шасцідзесяці гадоў, то будзе ён ацэнены на пяцьдзесят сікляў срэбрам па мерцы святыні,

 

Будет ли поглавие мужское от двадцети лет и вышей, даже до шестидесяти летъ, той дасть пятьдесятъ сиклевъ сребра по вазе храму Божия;

а калі жанчына, то на трыццаць.

 

естъли же будеть поглавие женское, то да дасть тридесеть.

А ад пятага года да дваццатага будзе ацэнка мужчыны — дваццаць сікляў срэбра, а жанчыны — дзесяць.

 

От пятого пакъ лета даже до два[д]цатого, будет ли мужескъ полъ, да дасть двадцеть сиклевъ, а женескъ полъ десеть.

А ад аднаго месяца да пяці гадоў будзе дадзена за мужчыну пяць сікляў, а за жанчыну — тры.

 

От единого же месеца даже до пятого лета, будет ли мужчина, дасть пять сиклев, а девица три.

Ад шасцідзесяці гадоў і вышэй за мужчыну даецца пятнаццаць сікляў, а за жанчыну — дзесяць.

 

От шестидесяти пакъ лет и вышей, естли будеть мужъ, то дасть пятнадесеть сиклев, а жена десеть.

Калі б хто быў такі бедны і не мог бы заплаціць ацанення, то хай паставяць яго перад святаром, а ён ацэніць і паглядзіць: што ён можа даць, — хай тое дасць.

 

Аще ли же ест убогий и не можеть имети чимъ заплатити цены своея, да станеть предъ жерцемъ, и колико жрець на него возложить, еже может достати рука его, толико да дасть.

Калі хто складзе на прысягу жывёлу, якая можа складацца ў ахвяру Госпаду, то гэта будзе святое.

 

Говядо пак еже кто слюбует дати на жертву, Господу посвящено будет,

Нельга будзе яго замяніць, ані лепшае — горшым, ані горшае — лепшым. Калі б жа хто замяніў, то і тое, што заменена, і на што заменена будзе святой рэччу для Госпада.

 

и не возможет его отменити ани лепшим, ани горшимъ; естъли же будеть отменено инымъ, тогда обое посвящено будеть Господу.

Калі б хто ахвяраваў жывёлу нячыстую, якой нельга складаць у ахвяру Госпаду, то прывядуць яе да святара,

 

Аще кто слюбуеть Богу дати скотину нечистую, еяже не подобаеть приносити в жертву предъ Господемъ, да приведеть ю ко жерцу,

які ацэніць яе, ці яна добрая, ці благая, ды якую ўстановіць цану, такая і будзе.

 

той же да розсудит, добра ли чили зла, по тому поставить и цену ея.

Калі хто захоча выкупіць яе, то тады той, хто складае, хай дасць пятую частку звыш ацанення.

 

Восхощет ли окупити той, онже ю привелъ, то да приложить еще к той цене пятую часть.

Калі хто ахвяруе дом свой Госпаду як святую рэч, дык святар ацэніць той дом паводле таго, ці ён добры, ці благі. Як святар яго ацэніць, такая будзе яго вартасць.

 

Человек, аще слюбуеть и отдасть домъ свой Господу Богу, да согледаеть его жрець, добрый ли ест чили злый, и по цене, якоже жрець установить, проданъ будеть.

А калі той, хто яго ахвяраваў, захоча адкупіць яго, то дадасць пятую частку кошту яго і будзе мець дом.

 

Пакли бы той, онже отдал, хотел опять выплатити, да приложить пятую долю цены, и будеть имети домъ.

Калі хто ахвяруе і пасвяціць Госпаду поле з уласнай маёмасці, то ацэнка твая павінна быць паводле засеву: калі ў зямлю засяваецца трыццаць гамэраў ячменю — хай будзе ацэнена ў пяцьдзесят сікляў срэбра.

 

Естъли же кто поле свое во слюбу отдасть Господу Богу, по мере семеня, еже сеется на немъ, будеть и цена его: аще тридесет меръ посеется на немъ, то за пятьдесят сиклев сребра да продается поле.

Калі хто ахвяруе поле сваё ў год юбілейны, то хай будзе ацэнена ў столькі, колькі можа каштаваць.

 

Естъли скоро по лете отпущения отдасть поле Господу Богу, за что стояти будеть, за то да продается;

А калі хто [ахвяруе сваю зямлю] праз некаторы час, то святар вылічыць за яго суму грошай па гадах, якія засталіся, колькасць аж да юбілею, ды будзе зніжана ацаненне.

 

пакли же по некоемъ времени, тогда по числу летъ, еже будуть даже до лета отпущения, по тому и цена да будеть — якоже жрець розочтеть и осудить, тако и цены от[ъ] иметь.

Калі той, хто ахвяраваў зямлю, захоча выкупіць яе, то дадасць пятую частку грошай ацанення і будзе мець яе.

 

Естъли бы пакъ хотелъ выплатити поле той, онже Богу отдалъ, тогда приложить к тому пятую часть сребра, за что оценено, и будеть владети полемъ.

А калі ён не захоча выкупляць ды калі прадасць яе каму іншаму, то ўжо больш яе нельга будзе выкупіць.

 

Пакли же не восхощеть выплатити и некому иному было продано тое поле, той, онже былъ отдалъ, не будеть его мощи опять выплатити,

Аднак, калі яна адыдзе ў год юбілею, то будзе святой рэччу для Госпада, як поле пад клятвай; валодаць ёю будзе святар.

 

понеже егда приидеть лето отпущения, посвящено будеть Господу Богу; имение же, Богу отданое и посвященное, прилежати будеть ко жеръцем.

А калі хто захоча ахвяраваць Госпаду зямлю купленую, якая не з уласнасці продкаў,

 

Естъли пак кто слюбомъ отдасть поле свое закупленое, а не отчизное, Господу Богу,

то святар вылічыць суму ацанення за [зямлю] паводле колькасці гадоў да юбілейнага года, і той, хто ахвяраваў, аддасць яе ў той самы дзень як святую рэч для Госпада.

 

да установить жрець цену ему по числу летъ даже до лета отпущения, и выкупить той, онже отдал был поле Господу.

У год юбілейны зямля вернецца да ранейшага ўладальніка, які прадаў яе і валодаў [ёю] як часткай сваёй уласнасці.

 

И внегда же приидеть лето отпущения, то достанется поле первому господину его, онже запродалъ былъ отчизну свою.

Кожная ацэнка павінна быць паводле сікля святыні. Адзін сікль раўняецца дваццаці гэрам.

 

Всякая цена да будет важена сиклемъ храму Божия, сикль двадцеть сребреникъ поважит.

Ніхто не можа пасвяціць і ахвяраваць Госпаду першароднае з жывёлы, якое і так належыць Госпаду, ці то вол, ці то авечка, бо яны Госпадавы.

 

Первороженыхъ во скотех, еже прислушають на Господа Бога, никтоже возможеть слюбовати или посвещевати, буди то от воловъ или от овець, понеже Божие суть вси.

Калі гэта жывёла нячыстая, то можа выкупіць [яе] той, хто складае, паводле ацанення, дадаўшы яшчэ пятую частку кошту; калі ж ён не захоча выкупіць, то будзе прададзена за столькі, колькі будзе.

 

Пакли будеть нечисто, еже не годится приносити на жертву, да искупить е по цене его и придасть пятую долю надъ цену. Естъли ж не восхощеть выплатити, то да продадуть иному по первой цене его.

Калі нейкі чалавек пасвяціць штосьці з сваёй уласнасці Госпаду як клятву: чалавека, жывёлу або поле, то гэта рэч не можа быць ані прададзена, ані выкуплена. Усё, што толькі калісьці будзе пасвечана, — гэта будзе рэч найсвяцейшая для Госпада.

 

Все, еже посвятится Господу Богу, буди то человекъ или скотина, или поле, да не продается и нижь можеть выплачено быти. Что убо единова посвящено ест, святое святыхъ будеть Господьне,

Ніводзін чалавек, які пасвячоны Госпаду як клятва, не можа быць выкуплены, павінен быць ён забіты.

 

и все посвященное, иже приносится от человека, не искупится, даже и умреть.

Кожная дзесяціна зямлі з пасеву або з пладоў дрэў ёсць Госпадава, гэта святая рэч для Госпада.

 

Вси десятины земли, буди то от житъ или от овощов, Божии суть и Ему посвещаются.

Калі б хто хацеў выкупіць частку сваёй дзесяціны, то дадасць да яе адну пятую.

 

Естъли же кто восхощеть выплатити десятины свое, придасть пятую часть их.

Кожная дзесяціна з валоў, авечак, коз, якія праходзяць пад палкай пастуха, кожнае, што пройдзе дзесятым, будзе святой рэччу для Госпада.

 

Вси десятины воловъ, овець и козъ, еже идуть подъ жезлъ пастыревъ, что з нихъ в число десятое приидеть, посвящено будеть Господу,

Не будзе адрознівацца, што добрае, а што благое, і не будзе рабіцца ніякай замены. Калі хто аднак зробіць замену, то абедзве жывёліны, — якая заменена і на якую заменена, — будуць пасвячоны і не могуць быць выкуплены”».

 

да не отбирается доброе и ни злое и ни изменится едино за другое; пакли же кто отменить едино за другое, то обое посвящено будеть Господу».

Такія вось прыказанні, якія даў Госпад Майсею для сыноў Ізраэля на гары Сінай.

 

Сие суть заповеди, еже заповеда Господь Моисееви ко сыном Ізраилевым на горе Синай.