І сказала Сорай Абраму: «Крыўда мая ад цябе; я аддала нявольніцу сваю ў улоньне твае; а яна, абачыўшы, што зачала, і ўлегцы замела мяне ў ваччу сваім; няхай судзе СПАДАР меж імною і меж табою».
І сказалі ім: «Няхай глядзіць СПАДАР на вас і судзе, бо вы зрабілі нас непахнючымі ў ваччу Фараона і ў вачох слугаў ягоных, каб даць меч у рукі іх забіць нас».
Не рабіце бяспраўя на судзе; не патурай убогаму й ня сьці віду вялікага, справядлівасьцю судзі бліжняга свайго.
Не рабіце несправядлівасьці ў судзе, у меры а ў вазе а памеры.
Не зважайце на асобы на судзе, як малога, так вялікага выслухайце: ня бойцеся віду людзкога; бо суд справа Божая; а справу, каторая вам цяжкая, перадавайце імне, І Я выслухаю яго".
Ці Бога вучыць веданьня, бачачы, што Ён судзе тых, каторыя на вышыні?
Бо гэтым Ён судзе люды, даець еміну ў множасьці.
Затым ня вытрываюць бязбожныя на судзе ані грэшнікі ў збору справядлівых;
СПАДАР судзе люды. Судзі мяне, СПАДАРУ, подле справядлівасьці мае й подле нявіннасьці, што ў імне.
І Ён судзе сьвет у справядлівасьці, судзе люды ў шчырасьці.
Водзе лагодных у судзе і наўчае лагодных дарогі Свае.
СПАДАР не пакіне яго ў руццэ ягонай і не абвінуе яго на судзе ягоным.
Табе, Табе аднаму я ізграшыў і благое ў ваччу Тваім зрабіў, так што Ты справядлівы ў слове Сваім і беззаганны ў судзе Сваім.
І скажа чалавек: «Напэўна гэта плод справядліваму; напэўна там ё Бог, Каторы судзе на зямлі».
Няхай судзе люд Твой у справядлівасьці і ўбогіх Тваіх судам.
Няхай ён судзе ўбогіх люду, вывальняе дзеці бедных і мяжджуле ўцісканьніка!
Бо Бог судзе: аднаго паніжае, а другога павышае;
Псальма Асафова. Бог вартуе ў збору Божым, сярод багоў судзе:
Калі натханы рассудак у вуснах караля, не хвальшуе рот ягоны на судзе.
Ня добра мець бачнасьць на асобу нягоднага, каб адхінуць справядлівага на судзе.
Таксама й гэта мудрым: зварачаць увагу на асобы на судзе ня добра;
Калі кароль судзе подле праўды галечу, пасад ягоны будзе ўмацаваны назаўсёды.
І будзе ўзьвялічаны на судзе СПАДАР войскаў, і БОГ сьвяты ўсьвяціцца ў справядлівасьці.
Павялічэньню ўлады а супакою ня будзе канца на пасадзе Давідавым і ў каралеўстве ягоным, аж пакуль іх уладзе і ўмацуе ў судзе а справядлівасьці адгэтуль аж на векі. Завісьць СПАДАРА войскаў учыне гэта.
І духам суду таму, хто сядзіць у судзе, і сілаю тым, што зварачаюць бітву да брамы.
І таксама гэтыя нясьведама грашылі ад віна і ад хмельнага напітку блудзілі: сьвятар а прарока нясьведама грашылі ад хмельнага напітку; яны глынёныя віном, яны блудзілі ад хмельнага напітку, яны мыляюцца ў відзені, спатыкаюцца на судзе.
Вось, кароль будзе караляваць справядліва, і князі будуць радзіць у судзе.
І ты будзеш прысягаць: "Жыў СПАДАР!" у праўдзе, судзе а справядлівасьці, і народы будуць дабраславіцца Ім і хваліцца Ім».
Адмаўляць людзіне справядлівасьці ў судзе, — хіба Спадар ня бача гэтага?
Але лацьвей будзе Тыру а Сыдону на судзе, чымся вам.
Бо Ацец і ня судзе нікога, але аддаў увесь суд Сыну;
«Ці судзе Права наша чалавека, ня выслухаўшы яго ўперад і не даведаўшыся, што ён робе?»
Я ж ня шукаю славы Свае, — ё хто шукае й судзе.
Хто адхінае Мяне і ня прыймае слоў Маіх, мае таго, хто судзе яго: слова, што Я кажу, будзе судзіць яго апошняга дня;
Ня гукайце адны на адных, браты: хто гукае на брата альбо судзе брата, гукае на Закон і судзе Закон; а калі ты судзіш Закон, ты не спаўняньнік Закону, але судзьдзя.
І калі вы завіце Айцом Таго, Хто, не зважаючы на асобы, судзе кажнага подле ўчынкаў ягоных, каратайце час падарожжаваньня свайго із страхам,
Бо калі сэрца наша судзе нас, пагатове Бог, вялікшы за сэрца нашае і зналы ўсяго.
Умілаваныя! калі сэрца наша ня судзе нас, мы маем адвагу да Бога,
Няхай ня станецца! Але няхай будзе Бог праўдзівы, а кажны чалавек манлівы, як напісана: «Каб Ты быў аправены ў словах Сваіх і перамог, як будзеш у судзе Сваім».
Маеш ты веру? май сам у сабе перад Богам. Шчасьлівы, каторы ня судзе сябе самога ў тым, што прызнаець сабе за добрае.
Навонных жа судзе Бог. Выкіньце нягоднага з памеж сябе.
Дык ніхто хай ня судзе вас за ежу, альбо за піценьне, альбо за якое сьвята, альбо маладзік, альбо сыботы,
І абачыў я рашчыненае неба, і вось, конь белы, і седзячы на ім завецца Верны а Праўдзівы, і ў справядлІЕасьці Ён судзе й ваюе.
