Псалтыр 102 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Антонія Бокуна
Малітва прыгнечанага, калі ён зьнемагае і перад ГОСПАДАМ вылівае смутак свой.
ГОСПАДЗЕ, пачуй малітву маю, і лямант мой няхай дойдзе да Цябе!
Не хавай аблічча Твайго ад мяне ў дзень уціску, прыхілі да мяне вуха Тваё ў дзень, калі клічу; хутчэй адкажы мне.
Бо зьніклі, як дым, дні мае, і косткі мае выпаленыя як у гарне.
Скошанае як трава і высахлае сэрца маё, ажно забываюся я есьці хлеб свой.
Ад голасу ўздыханьня майго косткі мае прыляпіліся да цела майго.
Я падобны да пэлікана ў пустыні, стаўся як пугач сярод спусташэньня.
Я ня сплю і стаўся як птушка самотная на даху.
Увесь дзень зьневажаюць мяне ворагі мае; тыя, што сьмяюцца з мяне, запрысягнуліся супраць мяне.
Бо я ем попел як хлеб, і напой мой са сьлязьмі мяшаю
праз гнеў [Твой] і абурэньне, бо Ты падняў мяне і кінуў.
Дні мае, быццам цені, зьнікаюць, і я сохну, быццам трава.
А Ты, ГОСПАДЗЕ, будзеш жыць на вякі, і памяць Твая — з пакаленьня ў пакаленьне.
Ты паўстанеш, зьлітуешся над Сыёнам, бо час дараваць яму, бо прыйшла пара.
Бо слугі Твае маюць ласку да камянёў ягоных і літасьць — над пылам ягоным.
І будуць баяцца народы імя ГОСПАДА, і ўсе валадары зямныя — славы Тваёй,
бо адбудаваў ГОСПАД Сыён і даў убачыць Сябе ў славе Сваёй.
Ты прыхіліўся да малітвы прыніжанага і не пагардзіў малітвамі іхнімі.
Будзе запісана гэта для пакаленьня наступнага, і народ, які будзе створаны, будзе хваліць ГОСПАДА,
бо Ён глянуў з вышыні сьвятасьці Сваёй, паглядзеў ГОСПАД з нябёсаў на зямлю,
каб пачуць стогны вязьня, каб вызваліць сыноў, сказаных на сьмерць,
каб апавядалі на Сыёне імя ГОСПАДА, і хвалу Ягоную — у Ерусаліме,
калі разам зьбяруцца народы і валадарствы, каб служыць ГОСПАДУ.
Змардаваў Ён у дарозе сілу маю, скараціў дні мае.
Я кажу: «Божа мой, не вазьмі Ты мяне ў палове дзён маіх! З пакаленьня ў пакаленьне гады Твае!
Здаўна Ты заснаваў зямлю, і нябёсы — твор рук Тваіх.
Яны згінуць, а Ты застанешся; і ўсе яны, як адзеньне, спарахнеюць, як вопратку іх пераменіш, і яны пераменяцца;
а Ты — Той самы, і гады Твае ня маюць канца!
Сыны слугаў Тваіх будуць жыць, і насеньне іхняе будзе ўмацаванае перад абліччам Тваім».
