Біблія

Найвышэйшая песьня 3 разьдзел

Найвышэйшая песьня Саламонава
Пераклад Антонія Бокуна → Біблія Скарыны (Бразгуноў)

«На ложку маім уначы я шукала таго, якога кахае душа мая; шукала яго і не знайшла.

“Устану і буду кружляць па горадзе, па вуліцах і па плошчах. Буду шукаць таго, якога кахае душа мая”. Шукала яго і не знайшла.

Спаткалі мяне вартаўнікі, якія абыходзяць горад. “Ці ня бачылі вы таго, якога кахае душа мая?”

Ледзь мінула іх, спаткала таго, якога кахае душа мая, схапіла яго і не пушчу, аж пакуль не завяду яго ў дом маці маёй, у пакой той, якая нарадзіла мяне».

«Заклінаю вас, дочкі Ерусалімскія, сарнамі і ланямі палявымі, не будзіце, не падымайце каханую, пакуль сама не захоча».

«Хто яна, якая выходзіць з пустыні як слупы дыму, духмяная мірам і кадзілам, і ўсякімі водарамі, [што прывозяць] гандляры.

Вось ложак Салямона. Шэсьцьдзясят волатаў вакол яго, з волатаў Ізраіля.

Усе яны трымаюць мячы, спраўныя ў вайне, кожны мае меч пры боку сваім супраць страхаў начных.

Драгі зрабіў для сябе валадар Салямон з дрэва Лібанскага;

слупкі іхнія зрабіў са срэбра, прыслон — з золата, сядзеньне ягонае — з пурпуру. Сярэдзіна іхняя выслана каханьнем дачок Ерусалімскіх».

«Выйдзіце і паглядзіце, дочкі Сыёну, на валадара Салямона ў кароне, якой укаранавала яго маці ягоная ў дзень заручынаў ягоных, у дзень радасьці сэрца ягонага».

« 2 разьдзел 4 разьдзел »

Біблія

Найвышэйшая песьня 3 разьдзел

Біблія

Раздзелы сайта

Дадатак

Кантакты