Ёва 29 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Чарняўскага 2012
І дадаў яшчэ Ёў, пачынаючы прыпавесць сваю, і сказаў:
І дадаў яшчэ Ёў, пачынаючы прыпавесць сваю, і сказаў:
«Хто мне дасць, каб стаўся я, як у даўнія месяцы, у тыя дні, калі Бог ахоўваў мяне,
«Хто мне дасць, каб стаўся я, як у даўнія месяцы, у тыя дні, калі Бог ахоўваў мяне,
калі светач Яго свяціў над галавой маёй і пры святле Яго хадзіў я ў цемры,
калі светач Яго свяціў над галавой маёй і пры святле Яго хадзіў я ў цемры,
калі яшчэ жыў у днях юнацтва майго, калі Бог быў спагадным у палатцы маёй,
калі яшчэ жыў у днях юнацтва майго, калі Бог быў спагадным у палатцы маёй,
калі са мною быў Усемагутны і дзеці мае — вакол мяне,
калі са мною быў Усемагутны і дзеці мае — вакол мяне,
калі малаком я мыў ногі свае і скала выдавала для мяне ручаі алею.
калі малаком я мыў ногі свае і скала выдавала для мяне ручаі алею.
Калі я выходзіў да гарадской брамы і на плошчы рыхтаваў сабе сядзенне,
Калі я выходзіў да гарадской брамы і на плошчы рыхтаваў сабе сядзенне,
бачылі мяне юнакі і хаваліся, а старыя, падняўшыся, стаялі.
бачылі мяне юнакі і хаваліся, а старыя, падняўшыся, стаялі.
Князі пераставалі гаварыць і клалі палец на вусны свае.
Князі пераставалі гаварыць і клалі палец на вусны свае.
Правадыры спынялі голас свой, і язык іх прыліпаў да іх паднябення.
Правадыры спынялі голас свой, і язык іх прыліпаў да іх паднябення.
Вуха, што чула мяне, дабраслаўляла мяне, і вока, якое бачыла, сведчыла за мяне,
Вуха, што чула мяне, дабраслаўляла мяне, і вока, якое бачыла, сведчыла за мяне,
бо я вызваляў гаротніка, які лямантаваў, і сірату, які не меў апекуна.
бо я вызваляў гаротніка, які лямантаваў, і сірату, які не меў апекуна.
Дабраславенства таго, каму была наканавана смерць, сыходзіла на мяне, і сэрца ўдавы рабіў я радасным.
Дабраславенства таго, каму была наканавана смерць, сыходзіла на мяне, і сэрца ўдавы рабіў я радасным.
Я апрануўся ў справядлівасць і прыбраўся, як плашчом і вянцом, судом сваім.
Я апрануўся ў справядлівасць і прыбраўся, як плашчом і вянцом, судом сваім.
Вокам быў я сляпому і нагой — кульгаваму.
Вокам быў я сляпому і нагой — кульгаваму.
Бацькам быў для беднага і справу незнаёмага чалавека пільна разбіраў.
Бацькам быў для беднага і справу незнаёмага чалавека пільна разбіраў.
Я раздзіраў пашчу злачынцу і вырываў з зубоў яго здабычу.
Я раздзіраў пашчу злачынцу і вырываў з зубоў яго здабычу.
І гаварыў я: “У гняздзе сваім памру я і, як пальма, памножу дні.
І гаварыў я: “У гняздзе сваім памру я і, як пальма, памножу дні.
Корань мой адкрыты каля вады, і раса будзе ляжаць на галінах маіх.
Корань мой адкрыты каля вады, і раса будзе ляжаць на галінах маіх.
Слава мая заўсёды будзе аднаўляцца, і лук мой у руцэ маёй умацуецца”.
Слава мая заўсёды будзе аднаўляцца, і лук мой у руцэ маёй умацуецца”.
Тыя, хто мяне слухалі, захапляліся і з павагаю маўчалі на параду маю.
Тыя, хто мяне слухалі, захапляліся і з павагаю маўчалі на параду маю.
Да слоў маіх не асмельваліся нічога дадаць, і мова мая акроплівала іх.
Да слоў маіх не асмельваліся нічога дадаць, і мова мая акроплівала іх.
Чакалі мяне, як дажджу, і адкрывалі вусны свае, як на дождж позні.
Чакалі мяне, як дажджу, і адкрывалі вусны свае, як на дождж позні.
Калі часам усміхаўся я да іх, не верылі, і святло твару майго не падала на зямлю.
Калі часам усміхаўся я да іх, не верылі, і святло твару майго не падала на зямлю.
Калі хацеў прыйсці да іх, сядзеў першы і, хаця сядзеў, як кароль у атачэнні войска, аднак жа быў суцяшальнікам засмучаных.
Калі хацеў прыйсці да іх, сядзеў першы і, хаця сядзеў, як кароль у атачэнні войска, аднак жа быў суцяшальнікам засмучаных.
