Ёва 3 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Чарняўскага 2012
Потым Ёў расчыніў вусны свае, і наракаў на дзень свой,
Потым Ёў расчыніў вусны свае, і наракаў на дзень свой,
«Хай згіне дзень, у які я нарадзіўся, і ноч, у якую было сказана: “Пачаўся чалавек”.
«Хай згіне дзень, у які я нарадзіўся, і ноч, у якую было сказана: “Пачаўся чалавек”.
Хай дзень той пераменіцца ў цемру; хай не пытаецца пра яго Бог з вышыні, ды хай не будзе ён асветлены святлом.
Хай дзень той пераменіцца ў цемру; хай не пытаецца пра яго Бог з вышыні, ды хай не будзе ён асветлены святлом.
Хай зацемняць яго цемра і засень смерці, хай апануе яго змрок і хай агорнецца ён горыччу.
Хай зацемняць яго цемра і засень смерці, хай апануе яго змрок і хай агорнецца ён горыччу.
Хай тую ноч падхопіць цёмная віхура, хай не дадасца яна сярод дзён года, хай не залічыцца сярод месяцаў.
Хай тую ноч падхопіць цёмная віхура, хай не дадасца яна сярод дзён года, хай не залічыцца сярод месяцаў.
Хай тая ноч адасобіцца і не будзе годная хвалы;
Хай тая ноч адасобіцца і не будзе годная хвалы;
хай наракаюць на яе тыя, што наракаюць на дзень, што гатовыя абудзіць левіятана.
хай наракаюць на яе тыя, што наракаюць на дзень, што гатовыя абудзіць левіятана.
Хай сцямнеюць зоркі яе світання; хай чакае святла, і не будзе [яго], ды хай не пабачыць яна веек зараніцы,
Хай сцямнеюць зоркі яе світання; хай чакае святла, і не будзе [яго], ды хай не пабачыць яна веек зараніцы,
бо яна не зачыніла ўваходу ўлоння, якое насіла мяне, і не ўхіліла злога ад вачэй маіх.
бо яна не зачыніла ўваходу ўлоння, якое насіла мяне, і не ўхіліла злога ад вачэй маіх.
Чаму ж я не памёр ва ўлонні? [Чаму] выйшаўшы з чэрава, не згінуў адразу?
Чаму ж я не памёр ва ўлонні? [Чаму] выйшаўшы з чэрава, не згінуў адразу?
Навошта быў прыняты каленямі? І навошта быў кормлены грудзьмі?
Навошта быў прыняты каленямі? І навошта быў кормлены грудзьмі?
Цяпер вось маўчаў бы я ў супакоі і адпачываў бы ўва сне сваім
Цяпер вось маўчаў бы я ў супакоі і адпачываў бы ўва сне сваім
з царамі і ўладарамі зямлі, якія ствараюць сабе дамы магілы;
з царамі і ўладарамі зямлі, якія ствараюць сабе дамы магілы;
або з князямі, якія маюць золата і напаўняюць срэбрам дамы свае.
або з князямі, якія маюць золата і напаўняюць срэбрам дамы свае.
Або хай бы я не існаваў, бы патаемны выкідыш ці тыя, што, пачатыя, не ўбачылі святла.
Або хай бы я не існаваў, бы патаемны выкідыш ці тыя, што, пачатыя, не ўбачылі святла.
Там бязбожнікі больш не бунтуюцца, і там спачываюць змарнелыя сілай.
Там бязбожнікі больш не бунтуюцца, і там спачываюць змарнелыя сілай.
Там былыя вязні ўсе разам без турбот не чуюць крыку наглядчыка.
Там былыя вязні ўсе разам без турбот не чуюць крыку наглядчыка.
Там [разам] малы і вялікі, і слуга, вольны ад пана свайго.
Там [разам] малы і вялікі, і слуга, вольны ад пана свайго.
Навошта беднаму даецца святло і жыццё тым, што жывуць у горычы душы?
Навошта беднаму даецца святло і жыццё тым, што жывуць у горычы душы?
Яны чакаюць смерці, а яна не прыходзіць, і, шукаючы, здабываюць яе больш рупліва, чым скарбы,
Яны чакаюць смерці, а яна не прыходзіць, і, шукаючы, здабываюць яе больш рупліва, чым скарбы,
і радуюцца вельмі, і цешацца з магілы.
і радуюцца вельмі, і цешацца з магілы.
[Навошта святло] чалавеку, дарога якога ўтоена і якога Бог акружыў цемраю?
[Навошта святло] чалавеку, дарога якога ўтоена і якога Бог акружыў цемраю?
Уздыханні мае апярэджваюць хлеб мой, і быццам бурлівыя воды стагнанні мае.
Уздыханні мае апярэджваюць хлеб мой, і быццам бурлівыя воды стагнанні мае.
Бо страх, якога я баяўся, прыйшоў да мяне, і тое, перад чым я трымцеў, настала.
Бо страх, якога я баяўся, прыйшоў да мяне, і тое, перад чым я трымцеў, настала.
Я не хаваўся, не маўчаў, не адпачываў, але прыйшло да мяне няшчасце».
Я не хаваўся, не маўчаў, не адпачываў, але прыйшло да мяне няшчасце».
