Ёва 31 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Чарняўскага 2012
Заключыў я дамову з вачамі сваімі, каб не глядзець мне на дзяўчыну.
Заключыў я дамову з вачамі сваімі, каб не глядзець мне на дзяўчыну.
Якая ж доля мая ў Бога ў небе, ды якая спадчына ад Усемагутнага на вышынях?
Якая ж доля мая ў Бога ў небе, ды якая спадчына ад Усемагутнага на вышынях?
Ці ж ліхотніку няма загубы і адчужэння тым, хто чыняць несправядлівасць?
Ці ж ліхотніку няма загубы і адчужэння тым, хто чыняць несправядлівасць?
Ці ж Ён не бачыў шляхоў маіх і не лічыў усе крокі мае,
Ці ж Ён не бачыў шляхоў маіх і не лічыў усе крокі мае,
калі хадзіў я ў марнасці і нага мая спяшалася ў падступнасці?
калі хадзіў я ў марнасці і нага мая спяшалася ў падступнасці?
Хай узважыць Ён мяне справядлівымі шалямі і хай ведае Бог маю беззаганнасць.
Хай узважыць Ён мяне справядлівымі шалямі і хай ведае Бог маю беззаганнасць.
Ці саступаў крок мой з дарогі, і ці пайшло за вокам маім маё сэрца, і ці запляміла рукі мае што нячыстае?
Ці саступаў крок мой з дарогі, і ці пайшло за вокам маім маё сэрца, і ці запляміла рукі мае што нячыстае?
Сеяў я, а есць іншы, і патомства маё вырванае з каранямі.
Сеяў я, а есць іншы, і патомства маё вырванае з каранямі.
Калі сэрца маё звяла жанчына і калі цікаваў я пры дзвярах таварыша майго,
Калі сэрца маё звяла жанчына і калі цікаваў я пры дзвярах таварыша майго,
хай мая жонка меле для другога і хай іншыя схіляюцца над ёю.
хай мая жонка меле для другога і хай іншыя схіляюцца над ёю.
Бо гэта — недазволенае, злачынства, якое падлягае суду.
Бо гэта — недазволенае, злачынства, якое падлягае суду.
Гэта агонь, што паглынае аж да загубы і што выкараняе ўсё народжанае.
Гэта агонь, што паглынае аж да загубы і што выкараняе ўсё народжанае.
Хіба не зважаў я ў судзе на правы паслугача свайго і паслугачкі сваёй, калі яны спрачаліся са мною?
Хіба не зважаў я ў судзе на правы паслугача свайго і паслугачкі сваёй, калі яны спрачаліся са мною?
Што ж тады буду рабіць, калі паўстане Бог судзіць? І калі будзе пытацца ў мяне, што я Яму адкажу?
Што ж тады буду рабіць, калі паўстане Бог судзіць? І калі будзе пытацца ў мяне, што я Яму адкажу?
Ці ж не ва ўлонні ўчыніў мяне Той, Хто і яго стварыў, і адзін сфармаваў мяне ва ўлонні?
Ці ж не ва ўлонні ўчыніў мяне Той, Хто і яго стварыў, і адзін сфармаваў [Ён] мяне ва ўлонні?
Калі адмовіў я бедным у тым, чаго яны хацелі, і калі прымусіў вочы ўдавы засмуціцца,
Калі адмовіў я бедным у тым, чаго яны хацелі, і калі прымусіў вочы ўдавы засмуціцца,
калі з’еў я кавалак свой адзін, а сірата не з’еў ад яго?
калі з’еў я кавалак свой адзін, а сірата не з’еў ад яго?
Бо ад маленства гадаваў я яго, як бацька, і кіраваў [удавой] ад улоння маці.
Бо ад маленства гадаваў я яго, як бацька, і кіраваў [удавой] ад улоння маці.
Калі пагардзіў я гаротнікам за тое, што не меў ён адзення, а таксама бедным без вопраткі;
Калі пагардзіў я гаротнікам за тое, што не меў ён адзення, а таксама бедным без вопраткі;
калі не дабраславіла мяне цела яго і не сагрэўся ён ад воўны авечак маіх;
калі не дабраславіла мяне цела яго і не сагрэўся ён ад воўны авечак маіх;
калі падняў я руку сваю на сірату, калі бачыў у браме дапамогу сабе, —
калі падняў я руку сваю на сірату, калі бачыў у браме дапамогу сабе, —
то хай выпадзе плячо маё з сустава свайго і хай патрушчыцца рука мая разам з касцямі локцевымі,
то хай выпадзе плячо маё з сустава свайго і хай патрушчыцца рука мая разам з касцямі локцевымі,
бо страх для мяне — няшчасце ад Бога і супраць велічы Яго ніяк мне не здужаць!
бо страх для мяне — няшчасце ад Бога і супраць велічы Яго ніяк мне не здужаць!
Калі лічыў я золата бяспекай маёй і гаварыў чыстаму золату: “Надзея мая!”;
Калі лічыў я золата бяспекай маёй і гаварыў чыстаму золату: “Надзея мая!”;
калі цешыўся я дзеля мноства багаццяў сваіх і што рука мая столькі прыдбала;
калі цешыўся я дзеля мноства багаццяў сваіх і што рука мая столькі прыдбала;
калі бачыў я, як ззяе сонца і як ясна ўзыходзіць месяц,
калі бачыў я, як ззяе сонца і як ясна ўзыходзіць месяц,
і спакусілася патаемна сэрца маё, і пацалавалі вусны мае руку маю,
і спакусілася патаемна сэрца маё, і пацалавалі вусны мае руку маю,
а гэта — злачыннасць, што падлягае суду, бо я адрокся б ад Бога Узвышняга;
(а гэта — злачыннасць, што падлягае суду, бо я адрокся б ад Бога Узвышняга);
калі радаваўся я з падзення таго, хто мяне ненавідзеў, і весяліўся, што яго напаткала няшчасце,
калі радаваўся я з падзення таго, хто мяне ненавідзеў, і весяліўся, што яго напаткала няшчасце,
бо не дазволіў я грашыць языку майму, каб насылаць праклёны на душу яго;
бо не дазволіў я грашыць языку майму, каб насылаць праклёны на душу яго;
калі не гаварылі людзі палаткі маёй: “О, ці ёсць той, хто б не насыціўся мясам яго!”;
калі не гаварылі людзі палаткі маёй: “О, ці ёсць той, хто б не насыціўся мясам яго!”;
на двары не заставаўся прыхадзень, брама мая адкрытая была для вандроўніка;
на двары не заставаўся прыхадзень, брама мая адкрытая была для вандроўніка;
калі ўтойваў я грэх свой, як чалавек, і калі хаваў за пазухай злачыннасць сваю;
калі ўстойваў я грэх свой, як чалавек, і калі хаваў за пазухай злачыннасць сваю;
калі б баяўся я грамады вялікай і пагарда блізкіх палохала б мяне, — то маўчаў бы я больш і не выходзіў з дзвярэй.
калі б баяўся я грамады вялікай і пагарда блізкіх палохала б мяне, — то маўчаў бы я больш і не выходзіў з дзвярэй.
Хто мне дасць слухача? Вось жа подпіс мой! Хай Усемагутны адкажа мне! Вось кніга, якую напісаў супраціўнік мой,
Хто мне дасць слухача? Вось жа подпіс мой! Хай Усемагутны адкажа мне! Вось кніга, якую напісаў супраціўнік мой,
каб насіў яе на плячах сваіх і ўсклаў яе на сябе, як вянец.
каб насіў яе на плячах сваіх і ўсклаў яе на сябе, як вянец.
Я паведамлю яму лік крокаў маіх і пайду да яго, як да князя.
Я паведамлю яму лік крокаў маіх і пайду да яго, як да князя.
Калі жаліцца на мяне зямля мая, і з ёй плачуць барозны яе,
Калі жаліцца на мяне зямля мая, і з ёй плачуць барозны яе,
калі плады яе я еў без грошай і крыўдзіў яе земляробаў, —
калі плады яе я еў без грошай і крыўдзіў яе земляробаў, —
то хай замест пшаніцы родзіцца мне церне, а замест ячменю — пустазелле!» Скончыліся словы Ёва.
то хай замест пшаніцы родзіцца мне церне, а замест ячменю — пустазелле!» Скончыліся словы Ёва.
