Ёва 37 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Чарняўскага 2012
Гэтага спалохалася маё сэрца, і зрушылася яно са свайго месца.
Гэтага спалохалася маё сэрца, і зрушылася яно са свайго месца.
Слухайце гук голасу Яго і грымоты, якія выходзяць з Яго вуснаў.
Слухайце гук голасу Яго і грымоты, якія выходзяць з Яго вуснаў.
Праз усе нябёсы Ён коціць яго, і бляск яго аж да краю зямлі.
Праз усе нябёсы Ён коціць яго, і бляск яго аж да краю зямлі.
За ім прагрыміць гром, загучыць голасам велічы сваёй; і не затрымае яго, пакуль не будзе пачуты голас Яго.
За ім прагрыміць гром, загучыць голасам велічы сваёй; і не затрымае яго, пакуль не будзе пачуты голас Яго.
Будзе грымець дзівосна голасам Сваім Бог, Які чыніць вялікае і непазнавальнае.
Будзе грымець дзівосна голасам Сваім Бог, Які чыніць вялікае і непазнавальнае.
Ён загадвае снегу, каб сышоў на зямлю, і дажджам зімовым, і ліўню, каб яны ўзмацняліся.
Ён загадвае снегу, каб сышоў на зямлю, і дажджам зімовым, і ліўню, каб яны ўзмацняліся.
Ён кладзе пячатку на руку ўсіх людзей, каб кожны ведаў справы свае.
Ён кладзе пячатку на руку ўсіх людзей, каб кожны ведаў справы свае.
Увойдзе звер у логавішча і будзе жыць у пячоры сваёй.
Увойдзе звер у логавішча і будзе жыць у пячоры сваёй.
З поўдня прыйдзе навальніца, а з поўначы — холад.
З поўдня прыйдзе навальніца, а з поўначы — холад.
З подыхам Божым з’яўляецца лёд, і паверхня вады сціскаецца.
З подыхам Божым з’яўляецца лёд, і паверхня вады [льдом] сціскаецца.
Маланка вылятае з хмары, і хмары распускаюць святло сваё;
Маланка вылятае з хмары, і хмары распускаюць святло сваё;
яны асвятляюць усё наўкола, куды б ні накіравала іх воля Стырнавога, да ўсяго, пра што б ні загадваў Ён ім на абліччы зямнога свету,
яны асвятляюць усё наўкола, куды б ні накіравала іх воля Стырнавога, да ўсяго, пра што б ні загадваў Ён ім на абліччы зямнога свету,
ці то на пакаранне зямлі сваёй, ці то з міласэрнасці Ён загадвае, каб яны з’явіліся.
ці то на пакаранне зямлі сваёй, ці то з міласэрнасці Ён загадвае, каб яны з’явіліся.
Выслухай гэта, Ёве, і ўстань і паразважай пра Божыя цуды.
Выслухай гэта, Ёве, і ўстань і паразважай пра Божыя цуды.
Ці ты ведаеш, калі загадаў Бог, каб хмары Яго заяснелі святлом?
Ці ты ведаеш, калі загадаў Бог, каб хмары Яго заяснелі святлом?
Ці зведаў ты вялікія шляхі хмар і пра цуды Таго, Хто ў мудрасці дасканалы?
Ці зведаў ты вялікія шляхі хмар і пра цуды Таго, Хто ў мудрасці дасканалы?
Ці не цёплае тваё адзенне, калі зямля супачыла ад паўднёвага ветру?
Ці не цёплае тваё адзенне, калі зямля супачыла ад паўднёвага ветру?
Ты, можа, з Ім расцягнуў нябёсы, надзвычай цвёрдыя, быццам вылітыя з медзі?
Ты, можа, з Ім расцягнуў нябёсы, надзвычай цвёрдыя, быццам вылітыя з медзі?
Навучы нас, што маем сказаць Яму? Мы ў гэтай цемры не можам выбраць слоў.
Навучы нас, што маем сказаць Яму? Мы ў гэтай цемры не можам выбраць слоў.
Хто раскажа Яму, што я гавару? А калі б і сказаў, чалавек будзе паглынуты.
Хто раскажа Яму, што я гавару? А калі б і сказаў, чалавек будзе паглынуты.
А цяпер яны не бачаць святла: паветра закрыта хмарамі, але пройдзе вецер і разгоніць іх.
А цяпер яны не бачаць святла: паветра закрыта хмарамі, але пройдзе вецер і разгоніць іх.
З поўначы прыходзіць залатое надвор’е, а вакол Бога — велічнасць страшлівая.
З поўначы прыходзіць залатое надвор’е, а вакол Бога — велічнасць страшлівая.
Спасцігнуць Усемагутнага мы не можам: Ён магутны ў сіле; і ўсё ж такі і суд, і вялікую справядлівасць не прыціскае.
Спасцігнуць Усемагутнага мы не можам: Ён магутны ў сіле; і ўсё ж такі і суд, і вялікую справядлівасць не прыціскае.
Дзеля таго хай шануюць Яго людзі, бо не паглядзіць Ён на ўсіх тых, што здаюцца сабе мудрымі сэрцам».
Дзеля таго хай шануюць Яго людзі, бо не паглядзіць Ён на ўсіх тых, што здаюцца сабе мудрымі сэрцам».
