Лукаша 10 разьдзел

 

 

Пасля гэтага Пан вызначыў іншых семдзесят двух і паслаў іх па двое перад сабою ў кожны горад і месца, куды сам меўся пайсці.

 

Затым Госпад вызначыў іншых семдзесят двух (вучняў) і паслаў іх перад Сабой па дваіх у кожны горад і месца, дзе меўся пайсьці.

І сказаў ім: «Жніво сапраўды вялікае, ды работнікаў мала; таму прасіце Гаспадара жніва, каб работнікаў паслаў на жніво сваё.

 

Ды сказаў ім: "Жніво што праўда вялікае, жнівяроў (работнікаў) мала. Дык прасіце Госпада жніва, каб выслаў працаўнікоў на сваё жніво".

Ідзіце, вось Я пасылаю вас, як ягнят сярод ваўкоў.

 

Ідзіце, вось Я пасылаю вас, як ягнёнкаў у ваўкі.

Не бярыце ні каліты, ні торбы, ні сандаляў і ў дарозе нікога не вітайце.

 

Не насіце капшука, ані торбы, ані трапакоў ды нікога ў дарозе не вітайце.

У які б дом ні ўвайшлі, спачатку кажыце: “Спакой гэтаму дому!”

 

У які дом увойдзіце перш скажыце: "Супакой, (мір) гэтаму дому".

Калі будзе там сын спакою, то на ім спачне спакой ваш. Калі ж не, то вернецца да вас.

 

А калі б прабываў там сын супакою, супачыне на ім супакой ваш; а калі не, вернецца да вас.

Заставайцеся ў тым доме, ешце і піце, што ёсць у іх, бо работнік заслугоўвае платы сваёй. Не пераходзьце з дому ў дом.

 

У тым жа доме заставайцеся: ешце і піце, што ёсьць у ім, бо працаўнік варт сваёй зарплаты. Не пераходзьце з дому ў дом.

Калі прыйдзеце ў які горад, і прымуць вас, ешце, што вам пададуць.

 

А ў які горад увойдзеце і прымуць вас, ешце, што вам пададуць.

Аздараўляйце ў ім хворых і кажыце ім: “Наблізілася да вас Валадарства Божае”.

 

Аздараўляйце хворых, што ў ім, ды кажыце ім: "Зблізілася да вас Каралеўства Божае".

Калі прыйдзеце ў які горад і не прымуць вас, то выйдзіце на яго вуліцы і скажыце:

 

А калі ў які горад увойдзіце і ня прымуць вас выходзячы на вуліцы іх — кажыце:

“Нават пыл горада вашага, які прыліп да ног нашых, атрасаем; аднак ведайце, што наблізілася да вас Валадарства Божае”.

 

"Хай і пыл, што прыліп да нас з вашага горада, абтрасаем на вас. А ўсё ж такі ведайце, што зблізілася Каралеўства Божае".

Кажу вам, што Садоме ў дзень той будзе лягчэй, чым гораду таму.

 

Кажу вам, што лягчэй будзе Садоме ў той дзень чым тому гораду.

Гора табе, Харазін! Гора табе, Бэтсаіда! Бо, калі б у Тыры і Сідоне былі цуды, што сталіся сярод вас, яны б даўно, седзячы ў мешкавіне і ў попеле, пакаяліся.

 

Гора табе, Корозайн! Гора табе, Бэтсайда! Бо калі б у Тыры і Сыдоне гэтыя цуды адбываліся, што ў вас, яны ўжо даўно ў зрэбніцах і попеле седзячы — пакутавалі бы.

Але Тыру і Сідону лепш будзе на судзе, чым вам.

 

Аднак лягчэй будзе Тыру і Сыдону на судзе чым, вам.

І ты, Кафарнаум, ці аж да неба будзеш узвышаны? Аж да адхлані нізрынешся!

 

І ты, Кафарнаўме, аж пад неба вынесены аж у пекла будеш укінуты.

Хто слухае вас, Мяне слухае, і хто вас адкідае, Мяне адкідае. А хто адкідае Мяне, адкідае таго, хто паслаў Мяне».

 

Хто вас слухае, Мяне слухае, а хто вамі пагарджае, Мною пагарджае (брыдзіцца). А хто Мною пагарджае, пагарджае Тым, Хто Мяне паслаў.

Вярнуліся семдзесят два з радасцю і казалі: «Пане, нават злыя духі слухаюцца нас у імя Тваё!»

 

Затым з радасьцю вярнулася семдзесят двух, кажучы: "Госпадзе, нават дэманы падчыняюцца нам у імя Тваё".

А Ён сказаў ім: «Я бачыў сатану, які падаў з неба, як маланка.

 

Сказаў ім: "Бачыў Я шатана як маланку падаючага з неба.

Вось Я даў вам уладу наступаць на змеяў і скарпіёнаў і на ўсю варожую сілу, і нішто не пашкодзіць вам.

 

Вось жа Я даў вам уладу таптацца па зьмеях і скарпіёнах, ды па ўсёй непрыяцельскай сіле, і нішто вам ня будзе шкодзіць.

Аднак не радуйцеся таму, што духі слухаюцца вас, а радуйцеся таму, што імёны вашыя запісаны ў нябёсах».

 

Аднак не весяліцеся з таго. што духі вам падчыняюцца, але з таго, што імёна вашыя запісаны ў небе.

У тую гадзіну Ён узрадаваўся ў Духу Святым і сказаў: «Праслаўляю Цябе, Ойча, Пане неба і зямлі, што Ты закрыў гэта ад мудрых і разумных і адкрыў гэта дзецям. Так, Ойча, бо так было Табе даспадобы.

 

У той час узрадаваўся ў Духу Сьвятым і сказаў: "Слаўлю Цябе, Ойча, Госпадзе неба і зямлі, што гэтыя рэчы скрыў перад мудрымі і прадбачваючымі, а аб'явіў маленькім. Так, Ойча, бо так спадабалася Табе.

Усё перададзена Мне Айцом Маім, і ніхто не ведае кім ёсць Сын, апроч Айца, і кім ёсць Айцец, апроч Сына і таго, каму Сын захоча адкрыць».

 

Усё дадзена Мне Айцом Маім. І ніхто ня ведае, кім Сын, толькі Айцец, а кім Ацец, толькі Сын ды каму Сын хацеў бы аб'явіць.

І, звярнуўшыся асобна да вучняў, сказаў: «Шчаслівыя вочы, якія бачаць тое, што вы бачыце.

 

А затым зьвярнуўшыся да сваіх вучняў, сказаў: "Багаслаўлены (шчасьлівыя) вочы, каторыя відзяць, што вы відзіце.

Бо кажу вам, што многія прарокі і каралі хацелі бачыць, што вы бачылі, і не ўбачылі, і чуць, што вы чуеце, і не пачулі».

 

Кажу бо вам, што многа прарокаў і каралёў хацела бачыць, што вы бачыце — а ня бачылі, і чуць, што вы чулі, і ня чулі".

Адзін кніжнік устаў і, выпрабоўваючы Яго, сказаў: «Настаўнік, што мне рабіць, каб атрымаць у спадчыну жыццё вечнае?»

 

Аднойчы адзін умелы ў Законе ўзяўся праверыць Езуса і сказаў: "Вучыцелю, што маю рабіць, каб здабыць жыцьцё вечнае?"

Ён адказаў яму: «У Законе што напісана? Як чытаеш?»

 

А Езус сказаў яму: "Што напісана ў Законе? Як чытаеш?"

Той адказаў: «Любі Пана Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсёй душой тваёй, і ўсёй моцаю тваёй, і ўсім розумам тваім, а бліжняга свайго, як самога сябе».

 

"Мілуй Госпада Бога твайго ўсім сэрцам сваім і ўсёй душой тваёй і ўсім розумам тваім, а бліжняга твайго, як сябе самога". (Паўт. 6:5).

Езус сказаў яму: «Слушна ты адказаў. Так рабі, і будзеш жыць».

 

Езус сказаў яму: "Добра адказаў. Рабі гэтак, а будзеш жыць".

Але той, жадаючы апраўдацца, сказаў Езусу: «А хто мой бліжні?»

 

Ён хочучы апраўдацца сказаў Езусу: "А хто маім бліжнім?"

На гэта Езус адказаў: «Адзін чалавек ішоў з Ерузалема ў Ерыхон і трапіў у рукі разбойнікаў, якія знялі з яго адзенне, пабілі яго і пайшлі, пакінуўшы ледзь жывога.

 

Навязваючы да пытаньня Езус сказаў: "Адзін чалавек ішоў з Ерузаліма ў Ерыхон і папаўся ў шайку разбойнікаў. Яны абрабавалі яго, паранілі ды пакінулі чуць жывога.

Выпадкова нейкі святар ішоў той дарогай і, убачыўшы яго, прайшоў міма.

 

Здарылася, што гэтаю дарогай праходзіў нейкі сьвятар і паглядзеўшы на яго, прайшоў міма.

Таксама і левіт, будучы на тым месцы, падышоў, паглядзеў і прайшоў міма.

 

Таксама і левіта праходзячы каля гэтага месца і відзечы яго прамінуў яго.

А нейкі самаранін, падарожны, натрапіў на яго і, убачыўшы, злітаваўся.

 

А Самаранін нейкі праходзячы гэтай дарогай каля яго і ўбачыўшы яго, пашкадаваў яго.

Падышоў, перавязаў яму раны, паліваючы алеем і віном. І, пасадзіўшы яго на сваю жывёліну, прывёз у заезд і паклапаціўся аб ім.

 

Ды падыйшоўшы абвязаў раны яму, абліўшы алівай і віном, пасадзіў затым на сваю жывёліну і завёз у заездную і даглядаў яго.

А на другі дзень, ад’язджаючы, дастаў два дынары, даў карчмару і сказаў яму: “Паклапаціся аб ім. А калі патраціш больш, я аддам табе, калі вярнуся”.

 

А назаўтра дастаў два дынары і даў гаспадару заезднай, кажучы: "Апякуйся ім, а калі больш выдасі, я вярнуўшыся, вярну табе.

Як здаецца табе, хто з гэтых трох быў бліжнім таму, хто трапіў у рукі разбойнікаў?»

 

Хто з гэтых трох кажацца табе быць бліжнім таму, хто папаўся між разбойнікаў?"

Ён сказаў: «Той, хто паступіў з ім міласэрна». Тады Езус сказаў яму: «Ідзі і ты рабі так».

 

Ён сказаў: "Той, хто аказаў яму міласэрдзе". Езус сказаў яму: "Ідзі і ты рабі падобна!"

Калі былі ў дарозе, Ён зайшоў у адно паселішча. Нейкая жанчына, якую звалі Марта, прыняла Яго.

 

Аднойчы па дарозе Езус зайшоў у адну вёску і адна жанчына на імя Марта запрасіла ў свой дом.

У яе была сястра імем Марыя, якая села каля ног Пана і слухала Ягоныя словы.

 

А яна мела сястру, імем Мар'я яна села ля ног Госпада і слухала Яго навукі (слова).

Марта ж, занятая многімі паслугамі, падышоўшы, сказала: «Пане, ці Табе ўсё адно, што сястра мая пакінула мяне адну прыслугоўваць? Таму скажы ёй, каб дапамагла мне».

 

Марта ж завіхалася ва ўсякай паслузе, затым станула і сказала; пажалілася: "Госпадзе, ці ня відзіш, што сястра пакінула мяне адну паслугаваць? Дык скажы, каб яна мне памагла".

Але Пан сказаў ёй у адказ: «Марта, Марта, ты турбуешся і клапоцішся пра многае,

 

У адказ сказаў ёй Госпад: "Марта, Марта, пра многа што рупішся і хлапочаш,

а патрэбна толькі адно. Марыя ж выбрала добрую частку, якая не адымецца ў яе».

 

а аднаго аднак трэба. Мар'я найлепшую долю выбрала, якая ня будзе аднята ў яе".