Лукаша 24 разьдзел

 

 

У першы дзень тыдня, на досвітку, жанчыны прыйшлі да магілы, несучы падрыхтаваныя пахучыя алеі.

 

А ў першы дзень тыдня на сьвітаньні пайшлі яны да магілы, нясучы прыгатаваныя духмянасьці.

Але знайшлі, што камень адсунуты ад магілы.

 

І знайшлі яны камень, адвалены ад магілы,

І, увайшоўшы, не знайшлі цела Пана Езуса.

 

і, увайшоўшы, не знайшлі цела Госпада Езуса.

Калі яны стаялі ў разгубленасці, раптам з’явіліся перад імі два мужы ў бліскучым адзенні.

 

І калі так былі занепакоены, вось паявіліся пры іх два чалавекі ў бліскучых шатах.

Напалоханыя жанчыны схілілі твары свае да зямлі, а тыя сказалі ім: «Чаму вы шукаеце жывога сярод мёртвых?

 

І калі яны, стрывожаныя, схілілі твары свае ўніз, сказалі тыя ім: "Чаму шукаеце жывога між памёршымі?

Яго тут няма; Ён уваскрос. Успомніце, як Ён сказаў вам, калі быў яшчэ ў Галілеі,

 

Няма Яго тут, Ён уваскрос. Прыпомніце, як вам гаварыў, калі яшчэ быў у Галілеі.

што Сын Чалавечы павінен быць выдадзены ў рукі грэшнікаў і ўкрыжаваны, але на трэці дзень уваскрэсне».

 

Кажучы: Трэба Сыну Чалавечаму быць выдадзеным у рукі грэшнікаў, і будзе ўкрыжаваны, і на трэці дзень уваскрэсьне".

І ўзгадалі яны словы Ягоныя,

 

І яны прыпомнілі гэтыя словы Ягоныя,

і, вярнуўшыся ад магілы, расказалі гэта ўсё Адзінаццаці і ўсім астатнім.

 

і, вярнуўшыся ад магілы, расказалі гэта ўсё Адзінаццаці ды ўсім іншым.

Гэта былі Марыя Магдалена, Яна і Марыя, маці Якуба, ды іншыя, што былі з імі, якія казалі пра гэта Апосталам.

 

Былі ж гэта Марыя Магдалена, і Ёанна, і Марыя Якубава, ды іншыя з імі, якія расказвалі пра гэта апосталам.

Але словы гэтыя здаліся ім пустымі, і не верылі ім.

 

І словы гэтыя здаліся ім недарэчнасьцю, і ня ўверылі ім.

Але Пётр устаў і пабег да магілы. Зазірнуўшы, убачыў там толькі палотны. І вярнуўся да сябе, здзіўляючыся таму, што сталася.

 

Пётар жа падняўся і пабег да магілы, і, нахіліўшыся, убачыў толькі палатно лежачае; і адыйшоў, зьдзіўлены тым, што сталася.

Двое з іх у той жа дзень ішлі ў вёску, якая знаходзілася ў шасцідзесяці стадыях ад Ерузалема і якая называлася Эмаус.

 

І вось тога самага дня двое з іх ішлі ў вёску, што ў шаснаццаці стадыях ад Ерузаліму, званую Эмаўс,

Яны размаўлялі паміж сабою пра ўсё тое, што адбылося.

 

і гаварылі між сабой аб усім, што адбылося.

А калі размаўлялі і разважалі між сабою, сам Езус наблізіўся ды ішоў разам з імі.

 

І здарылася, што калі яны гутарылі і адзін другога пыталіся, сам Езус, падыйшоўшы, далучыўся да іх;

Аднак вочы іх былі стрыманыя, таму не пазналі Яго.

 

а вочы іхнія былі зацемнены, так што не пазналі Яго.

А Ён сказаў ім: «Пра што гэта вы размаўляеце паміж сабою?» І яны спыніліся, поўныя смутку.

 

І сказаў ім Езус: "Што за размову вядзіцё між сабою ў дарозе?" І спыніліся сумныя.

Адказваючы, адзін з іх, па імені Кляоп, сказаў Яму: «Ты, адзін з тых, хто прыйшоў у Ерузалем, і не ведаеш, што там сталася ў гэтыя дні?»

 

І ў адказ адзін з іх, імем Кляопа, сказаў Яму: "Ці ж ты — адзін з падарожнікаў у Ерузаліме і ня ведаеш, што ў ім у гэтых днях адбылося?"

Ён спытаў іх: «Што?» Яны сказалі Яму: «Тое, што сталася з Езусам з Назарэта, які быў прарокам, магутным у чынах і ў слове перад Богам і ўсім народам;

 

А Езус спытаўся: "Што менавіта?" Дык расказалі Яму: "Што было з Езусам з Назарэту, каторы быў прарокам, магутным ў чыне і ў слове перад Богам і перад усім народам.

як першасвятары і кіраўнікі нашыя выдалі Яго на смерць і ўкрыжавалі.

 

І як першасьвятары і начальнікі нашыя выдалі Яго на сьмерць ды ўкрыжавалі.

А мы спадзяваліся, што Ён той, хто павінен вызваліць Ізраэль. Цяпер жа пасля ўсяго гэтага мінае ўжо трэці дзень, як гэта сталася.

 

А мы спадзяваліся, што Ён меў адкупіць Ізраэля. І цяпер па ўсім гэтым ужо ёсьць трэці дзень, як гэта сталася.

Але і некаторыя з нашых жанчын здзівілі нас. Яны былі на досвітку каля магілы

 

Але жанчыны некаторыя, што былі пры магіле на сьвітаньні, зьбянтэжылі нас,

і не знайшлі цела Ягонага. Прыйшлі і сказалі, што бачылі анёлаў, якія з’явіліся ім і паведамілі, што Ён жывы.

 

і, не знайшоўшы цела Ягонага, прыйшоўшы, казалі, што бачылі анёлаў, якія кажуць, што Ён жыве.

Некаторыя з нашых пайшлі да магілы і засталі ўсё так, як казалі жанчыны, але Яго не бачылі».

 

Пайшлі таксама да магілы некаторыя з нашых, і таксама знайшлі, як расказвалі жанчыны, але Яго самога ня бачылі".

Тады Ён сказаў ім: «О неразумныя і марудныя сэрцам, каб паверыць усяму, што казалі прарокі!

 

І сказаў ім Езус: "О, дурныя і няскорыя сэрцам уверыць у-ва ўсё, што казалі прарокі.

Ці ж не трэба было Месіі цярпець усё гэта, каб увайсці ў сваю славу?»

 

Ці ня трэба было, каб Хрыстос цярпеў і так увайшоў у хвалу сваю?"

І пачаўшы ад Майсея і ад усіх прарокаў, растлумачыў ім тое, што ва ўсім Пісанні датычыла Яго.

 

І пачаўшы ад Майсея і ўсіх Прарокаў, выясьняў ім, што адносілася да Яго ва ўсіх Пісаньнях.

Калі наблізіліся яны да вёскі, куды ішлі, Ён зрабіў выгляд, што хоча ісці далей.

 

І так падыйшлі да сяла, да каторага ішлі, і Ён хацеў быццам ісьці далей.

Але яны настойвалі, кажучы: «Застанься з намі, бо ўжо вечарэе, і дзень мінае». І Ён увайшоў, каб застацца з імі.

 

Але яны прымусілі Яго, кажучы: "Застанься з намі, бо ўжо вечарэе, і дзень зыходзіць". І ўвайшоў Ён, каб застацца з імі.

Калі быў з імі за сталом, узяў хлеб, благаславіў, паламаў і даў ім.

 

І сталася, калі сеў з імі за стол, узяў хлеб і багаславіў, ламаў і падаваў ім.

Тады адкрыліся іхнія вочы, і яны пазналі Яго. Але Ён стаўся нябачным для іх.

 

І адкрыліся вочы іхнія, і пазналі Езуса, але Ён зьнік з іх вачэй.

Яны сказалі адзін аднаму: «Ці ж не палала ў нас сэрца нашае, калі Ён размаўляў з намі ў дарозе і тлумачыў нам Пісанне?»

 

І казалі яны адзін аднаму: "Ці ж сэрцы нашыя не гарэлі ў нас, калі размаўляў з намі ў дарозе і адкрыў нам Пісаньне?"

І ў тую самую гадзіну яны ўсталі, вярнуліся ў Ерузалем і знайшлі сабраных Адзінаццаць і тых, хто быў з імі,

 

І, падняўшыся ў тую ж гадзіну, вярнуліся ў Ерузалім. І знайшлі там сабраўшыхся Адзінаццаць ды тых, што з імі былі,

якія казалі ім: «Пан сапраўды ўваскрос і з’явіўся Сымону».

 

якія казалі: "Госпад праўдзіва ўваскрос і паказаўся Сымону".

Яны таксама расказалі пра тое, што здарылася ў дарозе, і як пазналі Яго ў ламанні хлеба.

 

А яны расказалі, што сталася ў дарозе і як пазналі Яго пры ламаньні хлеба.

Калі яны казалі пра гэта, сам Езус стаў сярод іх і сказаў ім: «Спакой вам!»

 

А калі яны гэта расказвалі, стануў пасярод іх Езус і сказаў ім: "Супакой вам".

Збянтэжаныя і напалоханыя, яны думалі, што бачаць духа.

 

А яны, стрывожаныя і напалоханыя, думалі, што духа бачаць.

Але Ён сказаў ім: «Чаму разгубіліся, і чаму сумненні ўзніклі ў вашых сэрцах?

 

І сказаў ім Езус: "Чаго стрывожыліся ды такія думкі ўзьнікаюць у вашых сэрцах?

Паглядзіце на Мае рукі і ногі: гэта Я! Дакраніцеся да Мяне і пераканайцеся: дух не мае цела і касцей; як бачыце, Я іх маю».

 

Агледзьце рукі Мае і ногі Мае, што гэта Я сам; дакраніцеся Мяне і глядзіце, бо дух ня мае цела, ані касьцей, што, як бачыце, Я маю".

Пасля гэтых слоў Ён паказаў ім рукі і ногі.

 

І калі гэта гаварыў, паказаў ім рукі і ногі.

А калі яны ад радасці яшчэ не верылі і дзівіліся, Ён сказаў ім: «Ці маеце тут што з’есці?»

 

А калі яны яшчэ ня верылі і дзівіліся з радасьці, сказаў: "Ці маеце што есьці?"

Яны падалі Яму кавалак печанай рыбы.

 

І падалі Яму частку печанай рыбы і сотавага мёду.

Ён узяў і еў перад імі.

 

І, узяўшы, еў у прысутнасьці іхняй.

І сказаў ім: «Вось словы Мае, сказаныя вам, калі Я быў яшчэ з вамі, што павінна збыцца ўсё напісанае пра Мяне ў Законе Майсея, у Прарокаў і ў Псальмах».

 

І сказаў ім: "Ці ж не такія былі Мае словы, якія гаварыў вам, будучы яшчэ з вамі, што трэба было споўніцца ўсяму, што напісана было пра Мяне ў Законе Майсея, у Прарокаў і ў Псальмах".

Тады адкрыў іх розум, каб яны разумелі Пісанне.

 

Тады адкрыў ім розум, каб зразумелі Пісаньні.

І сказаў ім: «Так напісана, што Месія павінен цярпець і ўваскрэснуць на трэці дзень з мёртвых,

 

Ды сказаў ім: "Так было напісана і трэба было, каб Хрыстос цярпеў і на трэці дзень уваскрос,

і ў Ягонае імя павінна абвяшчацца пакаянне дзеля адпушчэння грахоў усім народам, пачынаючы ад Ерузалема.

 

і каб у імя Яго было вешчана навярненьне дзеля адпушчэньня грахоў ўсім народам, пачынаючы ад Ерузаліму.

А вы — сведкі гэтага.

 

І вы — сьведкі гэтага.

Вось Я спасылаю на вас абяцанне Айца Майго. А вы заставайцеся ў горадзе, пакуль не апранецеся ў моц з вышыні».

 

І Я вось спасылаю вам абяцанае Айцом Маім. Вы ж заставайцеся ў горадзе, аж будзеце апрануты моцай з вышыні".

Потым вывеў іх аж да Бэтаніі і, падняўшы рукі свае, благаславіў іх.

 

Затым вывеў іх з гораду ў Бэтанію і, падняўшы рукі свае, пабагаславіў іх.

Калі благаслаўляў іх, развітаўся з імі і ўзнёсся на неба.

 

І калі багаславіў іх, аддаліўся ад іх і падняўся ў неба.

Яны пакланіліся Яму і з вялікай радасцю вярнуліся ў Ерузалем,

 

І яны пакланіліся Яму і з вялікай радасьцю вярнуліся ў Ерузалім,

і былі ўвесь час у святыні, і праслаўлялі Бога.

 

і прабывалі увесь час у сьвятыні, славячы Бога.