Лукаша 23 разьдзел

 

 

Паднялася ўся грамада іх, і павялі Яго да Пілата.

 

І паднялася ўся іх грамада, і завялі Яго да Пілата.

Пачалі абвінавачваць Яго, кажучы: «Мы выкрылі, што Ён бунтуе народ наш і забараняе плаціць падатак цэзару, і гаворыць, што Ён Месія, кароль».

 

І пачалі Яго вінаваціць і казаць: "Мы знайшлі, што Ён бунтуе наш народ, і забараняе плаціць падатак цэзару, і называе сябе Хрыстом Каралём".

Пілат жа спытаўся ў Яго: «Ты кароль юдэйскі?» Ён сказаў яму: «Ты кажаш».

 

Дык спытаўся ў Яго Пілат: "Ты — кароль Юдэйскі?" А Езус сказаў: "Ты гэта кажаш".

Тады Пілат сказаў першасвятарам і народу: «Я не знаходжу ніякай віны ў гэтым чалавеку».

 

Дык Пілат сказаў першасьвятарам і народу: "Я не знаходжу ніякай віны ў гэтым чалавеку".

Але яны настойвалі, кажучы: «Ён бунтуе народ, навучаючы па ўсёй Юдэі, пачаўшы ад Галілеі аж дасюль!»

 

Але яны настойвалі, кажучы: "Ён бунтуе народ, вучачы па ўсёй Юдэі, пачаўшы ад Галілеі аж дасюль".

Калі Пілат пачуў пра Галілею, спытаўся, ці гэты чалавек галілеец?

 

А Пілат, пачуўшы аб Галілеі, спытаўся, ці гэты чалавек Галілеец,

Даведаўшыся, што Ён з краіны Ірада, адаслаў Яго да Ірада, які ў гэтыя дні таксама быў у Ерузалеме.

 

і калі даведаўся, што Ён з-пад улады Герода, адаслаў Яго да Герода, які ў той час прабываў у Ерузаліме.

Ірад, калі ўбачыў Езуса, вельмі ўзрадаваўся, бо даўно жадаў убачыць Яго, таму што чуў пра Яго і спадзяваўся ўбачыць які-небудзь Ягоны знак.

 

Герод, убачыўшы Езуса, вельмі ўзрадаваўся, бо прагнуў даўно ўбачыць Яго, бо многа пра Яго чуў і спадзяваўся ўбачыць які знак, Ім зроблены.

Задаў Яму шмат пытанняў, але Ён нічога яму не адказаў.

 

Дык пытаўся Яго многімі словамі, але Езус яму нічога не адказаў.

А першасвятары і кніжнікі стаялі і заўзята вінавацілі Яго.

 

А першасьвятары і кніжнікі, стоячы там, усяк Яго вінавацілі.

Тады Ірад са сваімі жаўнерамі зняважыў Яго і насмяяўся над Ім, апрануў Яго ў шыкоўнае адзенне і адаслаў да Пілата.

 

Тады Герод узгардзіў Ім разам з войскам сваім і, на зьдзек адзеўшы Яго ў белую шату, адправіў да Пілата.

У той дзень Пілат і Ірад сталі сябрамі паміж сабой, бо раней яны мелі варожасць адзін да аднаго.

 

І сталіся ў той дзень Герод і Пілат сябрамі, бо перад тым былі ворагамі сабе.

Пілат, паклікаўшы першасвятароў, начальнікаў і людзей,

 

А Пілат, пазваўшы першасьвятароў, начальнікаў і народ,

сказаў ім: «Вы прывялі да мяне гэтага чалавека, як таго, хто бунтуе народ. Вось я перад вамі дапытаў Яго і не знайшоў у гэтым чалавеку ніякай віны, у якой вы Яго вінаваціце.

 

сказаў ім: "Вы выдалі гэтага чалавека, быццам ён бунтуе народ, і вось я, распытваючы ў вашай прысутнасьці, не знайшоў у гэтым чалавеку ніякай віны у тым, у чым вы вінаваціце Яго.

Таксама Ірад, бо адаслаў Яго да нас. Ён не ўчыніў нічога вартага смерці.

 

Таксама і Герод, бо адаслаў Яго да нас. І вось не даказана Яму нічога вартага сьмерці.

Таму я, пасля бічавання, адпушчу Яго».

 

Таму, укараўшы Яго, выпушчу".

 

А на сьвята мусіў ім звольніць аднаго вязьня.

Але яны закрычалі ўсе разам: «На смерць гэтага, адпусці нам Барабу!»

 

Дык уся грамада закрычала: "Вазьмі Яго, а выпусьці нам Барабу".

Бараба ж быў пасаджаны ў вязніцу за бунт, які адбыўся ў горадзе, і за забойства.

 

А той быў пасаджаны ў вязьніцу за паўстаньне ў горадзе і забойства.

Пілат зноў прамовіў да іх, жадаючы адпусціць Езуса.

 

Затым паўторна прамовіў Пілат да іх, хочучы асвабадзіць Езуса,

Але яны крычалі: «Укрыжуй, укрыжуй Яго!»

 

але яны крычалі: "Укрыжуй, укрыжуй Яго!"

Тады ён трэці раз сказаў ім: «Што дрэннага зрабіў Ён? Я не знайшоў у Ім нічога вартага смерці. Пасля бічавання я адпушчу Яго».

 

Ён трэці раз сказаў ім: "Што Ён зрабіў благога? Не знайшоў я ў Ім нічога вартага сьмерці, дык пакараю Яго і выпушчу".

Але яны і далей з вялікім крыкам дамагаліся, каб Яго ўкрыжавалі, і крык іх узрастаў.

 

Ды яны з крыкам дамагаліся, каб быў укрыжаваны, і перамог крык іхні.

Тады Пілат вырашыў споўніць іх просьбу.

 

І Пілат прысудзіў споўніць па просьбе іхняй:

Таму адпусціў ім кінутага ў вязніцу за бунт і забойства, якога яны прасілі, а Езуса аддаў іхняй волі.

 

адпусьціў ім таго, хто за бунт і за забойства быў пасаджаны ў вязьніцу, чаго дамагаліся, а Езуса выдаў на іхнюю волю.

Калі павялі Яго, схапілі нейкага Сымона Кірэнэйца, які вяртаўся з поля, і ўсклалі на яго крыж, каб нёс за Езусам.

 

І калі вялі Яго, спынілі нейкага Сымона з Цырэны, які ішоў з вёскі, усклалі на яго крыж, каб нёс яго за Езусам.

Ішло за Ім вялікае мноства людзей і жанчын, якія плакалі і галасілі па Ім.

 

Ішоў за Езусам вялікі натоўп людзей і жанчыны, каторыя плакалі і галасілі.

А Езус абярнуўся да іх і сказаў: «Дочкі ерузалемскія, не плачце па Мне, а плачце па сабе і па дзецях вашых,

 

Езус жа, павярнуўшыся да іх, сказаў: "Дочкі Ерузалімскія, ня плачце дзеля Мяне, але дзеля сябе плачце ды дзеля сыноў вашых.

бо вось надыходзяць дні, калі скажуць: “Шчаслівыя бясплодныя і ўлонні, якія не радзілі, і грудзі, якія не кармілі!”

 

Бо вось надыходзяць дні, калі будуць казаць: "Шчасьлівыя няплодныя і ўлоньні, што не радзілі, ды грудзі, якіх ня ссалі".

Тады пачнуць казаць гарам: “Упадзіце на нас!” і пагоркам: “Накрыйце нас!”

 

Тады стануць казаць горам: "Валіцеся на нас", і ўзгоркам: "Схавайце нас",

Бо калі гэта робяць з зялёным дрэвам, то што будзе з сухім?»

 

бо калі з зялёным дрэвам гэта робяць, што станецца з сухім?"

Вялі з Ім на смерць і двух іншых злачынцаў.

 

Вялі з Ім таксама іншых двух злачынцаў на пакараньне сьмерцю.

Калі прыйшлі на месца, званае Чэрап, укрыжавалі там Яго і злачынцаў, аднаго з правага, другога з левага боку.

 

І калі прыбылі на месца, званае Чараповае, там укрыжавалі Яго і разбойнікаў, аднаго з правага, а другога з левага боку.

А Езус сказаў: «Ойча, прабач ім, бо не ведаюць, што робяць».І, дзелячы вопратку Ягоную, кідалі лёсы.

 

Езус жа маліўся: "Ойча, даруй ім, бо ня ведаюць, што робяць". І, дзелячы адзеньне Яго, кідалі жэрабя.

А людзі стаялі і глядзелі. І кіраўнікі іхнія таксама насміхаліся, кажучы: «Іншых ратаваў, няхай сябе ўратуе, калі Ён Месія, выбраны Богам!»

 

І народ стаяў, прыглядаючыся. Насьмяхаліся з Езуса і начальнікі, кажучы: "Іншых ратаваў, хай і сябе выратуе, калі Ён — Хрыстос, выбраньнік Божы".

Жаўнеры таксама здзекаваліся з Яго, падыходзілі і падавалі Яму воцат,

 

Таксама і жаўнеры зьдзекаваліся з Езуса, падыходзячы і падаючы Яму воцат,

кажучы: «Калі Ты кароль юдэйскі, уратуй сябе!»

 

і кажучы: "Калі Ты — кароль Юдэйскі, выратуй самога сябе!"

І быў над Ім надпіс: «Гэта кароль юдэйскі».

 

І быў над Ім надпіс: "Гэта кароль Юдэйскі".

Адзін з павешаных на крыжы злачынцаў зневажаў Яго, кажучы: «Ці Ты не Хрыстус? Уратуй сябе і нас!»

 

А адзін з укрыжаваных разбойнікаў блюзьніў супраць Яго, кажучы: "Калі Ты — Хрыстос, дык выратуй самога сябе і нас".

Але другі папракнуў яго, кажучы: «Нават Бога ты не баішся, хоць маеш тую самую кару?

 

А другі ў адказ сварыўся на яго: "Ты і Бога не баішся, хоць церпіш тую самую кару.

Мы асуджаны справядліва, бо атрымліваем належнае за нашыя ўчынкі. Ён жа нічога дрэннага не зрабіў».

 

І мы засуджаны справядліва, бо атрымалі дастойна ўчынкам, а Ён нічога благога не зрабіў".

І сказаў: «Езу, узгадай мяне, калі прыйдзеш у сваё Валадарства».

 

Ды казаў Езусу: "Госпадзе, узгадай мяне, калі прыйдзеш у Тваё Каралеўства".

А Езус адказаў яму: «Сапраўды кажу табе: сёння будзеш са Мною ў раі».

 

І сказаў яму Езус: "Сапраўды кажу табе: Сёньня будзеш са Мною ў раю".

Было ўжо каля шостай гадзіны, і цемра настала па ўсёй зямлі аж да гадзіны дзевятай.

 

І была блізу шостая гадзіна, і цемра ахінула ўсю зямлю аж да дзевятай гадзіны,

Сонца зацьмілася, і заслона ў святыні разарвалася пасярэдзіне.

 

і сонца зацьмела, і заслона сьвятыні разьдзёрлася пасярэдзіне.

А Езус закрычаў моцным голасам: «Ойча, у рукі Твае аддаю дух Мой». І, сказаўшы гэта, сканаў.

 

І Езус закрычаў моцным голасам: "Ойча, у рукі Твае аддаю духа Майго". І, сказаўшы гэта, сканаў.

Сотнік, убачыўшы, што сталася, славіў Бога і казаў: «Праўдзіва, чалавек гэты быў справядлівы!»

 

Сотнік, бачачы, што сталася, славіў Бога і казаў: "Гэты чалавек быў сапраўды справядлівы".

І ўсе людзі, што сабраліся на гэтае відовішча, калі ўбачылі, што сталася, вярталіся, б’ючы сябе ў грудзі.

 

І ўвесь натоўп тых, што сабраліся паглядзець, бачачы, што сталася, вярталіся, б'ючы сябе ў грудзі.

А здалёк стаялі ўсе, хто ведаў Яго, і жанчыны, якія прыйшлі з Ім з Галілеі, і глядзелі на гэта.

 

А здалёк стаялі ўсе ведаўшыя Яго і жанчыны, што прыйшоўшы былі з Ім з Галілеі, і глядзелі на гэтае.

І вось чалавек, па імені Юзаф з Арыматэі, горада юдэйскага, член Сінэдрыёну, муж добры і справядлівы,

 

І вось чалавек, імем Язэп, сябра Рады, чалавек добры і справядлівы, —

які не згаджаўся з яго пастановай і ўчынкамі і чакаў Валадарства Божага,

 

ён не згаджаўся з Радай і іх учынкамі, — з Арыматэі, горада Юдэйскага, які чакаў Каралеўства Божага,

прыйшоўшы да Пілата, папрасіў цела Езуса.

 

прыйшоў да Пілата і прасіў цела Езуса,

Зняўшы, захінуў яго ў палатно і паклаў у высечанай магіле, у якой яшчэ ніхто не быў пахаваны.

 

і, зьняўшы, увярнуў у палатно і палажыў у высечанай магіле, у якой яшчэ ніхто ня быў пахаваны.

Быў гэта дзень прыгатавання, і надыходзіў шабат.

 

І быў гэта дзень Прыгатаваньня, і надыходзіла субота.

Ішлі разам таксама жанчыны, якія прыбылі з Езусам з Галілеі, і яны бачылі магілу, і як было пакладзена цела Ягонае.

 

Надыйшлі таксама жанчыны, каторыя прыйшлі з Ім з Галілеі, і бачылі магілу і як улажылі цела Ягонае,

Вярнуўшыся, яны прыгатавалі духмянасці і міра. І ў гэты шабат адпачывалі паводле запаведзі.

 

і, вярнуўшыся, прыгатавалі духмянасьці і алеек, і нічога не рабілі ў суботу паводле прыказаньня.