Лукаша 16 разьдзел

 

 

І Ён казаў таксама [сваім] вучням: Быў адзін багаты чалавек, які меў аканома, і яму данеслі на яго, што той растрачвае яго маёмасць.

 

Казаў жа Ён і вучням: «Быу адзін багаты чалавек, меў эканома, і на яго даказалі яму, нібыта той спускае маёнтак.

І ён, паклікаўшы яго, сказаў яму: Што гэта я чую пра цябе? Дай рахунак з твайго аканомства, бо ты ўжо не можаш быць аканомам.

 

І, паклікаўшы яго, ён сказаў яму: «Што гэта я чую пра цябе? Дай рахунак з твайго эканомства, бо ты не можаш больш кіраваць».

Аканом жа сказаў сам сабе: Што мне рабіць, бо мой гаспадар адымае ў мяне аканомства? Капаць не здужаю, жабраваць саромеюся.

 

Эканом жа сказаў сам сабе: «Што мне рабіць, бо мой пан адымае ў мяне эканомства? Капаць не здужаю, жабраваць саромеюся.

Ведаю, што зраблю, каб мяне, калі знімуць з аканомства, прынялі ў свае дамы.

 

Ведаю, што зраблю, каб мяне, калі знімуць з эканомства, прынялі ў свае дамы».

І, паклікаўшы паасобку кожнага з даўжнікоў свайго гаспадара, спытаўся ў першага: Колькі ты вінен майму гаспадару?

 

І паклікаўшы кожнага паасобку даужбітоў свайго пана, казаў першаму: «Колькі ты вінен майму пану?»

І той сказаў: Сто батаў38 алею. — Ён жа сказаў яму: Вазьмі сваю распіску і, сеўшы, хуценька напішы: пяцьдзесят».

 

А той сказаў: «Сто бат алівы». Ён жа сказаў яму: «Вазьмі сваю распіску і, сеўшы, хуценька напішы: пяцьдзесят».

Пасля другому сказаў: А ты колькі вінен? — І той сказаў: Сто кораў39 пшаніцы. — Кажа яму: Вазьмі сваю распіску і напішы: «восемдзесят».

 

Пасля другому сказаў: «А ты колькі вінен?» А той сказаў: «Сто кор пшаніщы». Кажа яму: «Вазьмі сваю распіску і напішы: восемдзесят».

І пахваліў гаспадар неправеднага аканома, што ён разумна зрабіў; бо сыны гэтага веку разумнейшыя за сыноў святла для свайго пакалення.

 

І пахваліў пан несправядлівага эканома, што ён мудра зрабіў; бо сыны гэтага свету мудрэйшыя за сыноў святла ў сваім родзе.

І Я вам кажу: Здабывайце сабе сяброў багаццем40 няправеднага свету, каб, калі яго не стане, яны прынялі вас у вечныя сялібы.

 

І Я вам кажу: «Рабіце сабе сяброў багаццем несправядлівым, каб калі яго не стане, яны прынялі вас у вечныя сялібы.

Верны ў найменшым і ў многім верны, а няправедны ў найменшым няправедны і ў многім.

 

Хто верны ў найменшым, і ў многім верны, а хто несправядлівы ў найменшым, і ў многім несправядлівы.

Дык калі ў няправедным багацці40 не сталі верныя, хто вам праўдзівае даверыць?

 

Дык калі вы у несправядлівым багацці не былі верныя, хто вам праўдзівае даверыць?

І калі вы ў чужым не сталі верныя, хто вам дасць ваша?

 

І калі вы ў чужым не былі верныя, хто вам дасць ваша? Не можна служыць Богу і мамоне.

Ніяк слуга не можа служыць двум гаспадарам: бо ці аднаго будзе ненавідзець, а другога будзе любіць, або аднаго будзе трымацца, а другім пагарджаць. Не можаце Богу служыць і мамоне.

 

Ніводзін слуга не можа служыць двум панам: або аднаго ўзненавдзіць, а другога будзе любіць, або аднаго будзе пільнавацца, а другім пагарджаць. Не можаце Богу служьць і мамоне».

І чулі ўсё гэта фарысеі, што былі срэбралюбцы, і насміхаліся з Яго.

 

І чулі ўсё гэта фарысеі, што былі срэбралюбцы, і насміхаліся з Яго.

І Ён сказаў ім: Вы выдаеце сябе за праведных перад людзьмі, але Бог ведае вашы сэрцы; бо высокае ў людзей — брыдота перад Богам.

 

І Ён сказаў ім: «Вы выдаеце сябе справядлівымі перад людзьмі, але Бог ведае вашы сэрцы; бо высокае ў людзей — брыдота перад Богам.

Закон і прарокі — да Іаана: з таго часу Царства Божае дабравесціцца, і кожны сілаю прабіваецца ў яго.

 

Закон і Прарокі — да Іаана: з таго часу Божае Царства дабравесціцца, і кожны прабіваецца ў яго.

Ды лягчэй небу і зямлі прайсці, чым каб прапала адна рыска ў законе.

 

Ды лягчэй небу і зямлі мінуцца, чым знікнуць адной рысцы ў Законе.

Кожны, хто адпускае сваю жонку і бярэ іншую, чужаложыць, і той, хто бярэ ў жонкі адпушчаную мужам, чужаложыць.

 

Кожны, хто адпускае сваю жонку і бярэ іншую, чыніць пералюб».

Адзін чалавек быў багаты і апранаўся ў парфіру і вісон і штодня раскошна весяліўся.

 

Адзін чалавек быў багаты і апранаўся у парфіру і вісон і штодня раскошна банкетаваў.

І адзін убогі, імем Лазар, ляжаў каля яго варотаў, увесь у скуллі

 

І адзін убогі, на імя Лазар, ляжаў каля яго варотаў, увесь у скуллі

і прагнуў наесціся таго, што падала41 са стала багацея; яшчэ і сабакі прыходзілі і лізалі яго скулле.

 

і хацеў карміцца тым, што падала са стала багацея; зрэшты і сабакі прыходзілі і лізалі скулле яго.

І сталася: убогі памёр, і яго аднеслі Анёлы на Аўраамава ўлонне; памёр таксама і багаты, і яго пахавалі.

 

І здарылася, што ўбогі памёр, і яго аднеслі анёлы на Аўраамава ўлонне; памёр жа і багаты, і яго пахавалі.

І ў пекле, зносячы мукі, узняў ён свае вочы і бачыць здалёку Аўраама і Лазара на яго ўлонні.

 

І ў пекле, зносячы мукі, узняў ён свае вочы і бачыць здалёку Аўраама і Лазара на яго ўлонні.

І ён, усклікнуўшы, сказаў: Татухна Аўрааме, злітуйся нада мною і пашлі Лазара, каб ён абмакнуў канец свайго пальца ў ваду і астудзіў мой язык, бо я мучуся ў гэтым полымі.

 

І ён, усклікнуўшы, сказаў: «Бацька Аўрааме, злітуйся нада мною і пашлі Лазара, каб абмакнуў ён канец свайго пальца ў вадзе і асвяжыў мой язык, бо я мучуся ў гэтым полымі.

Аўраам жа сказаў: Дзіця, успомні, што ты ў сваім жыцці атрымаў сваё добрае, а Лазар гэтак жа ліхое; цяпер жа ён тут суцяшаецца, а ты мучышся.

 

Аўраам жа сказаў: «Сыне, успомні, што як ты прыняў сваё добрае ў сваім жыцці, так і Лазар ліхое; цяпер жа ён тут цешыцца, а ты мучышся.

І да ўсяго гэтага між намі і вамі ўстаноўлена вялікая прорва, каб тыя, што хочуць перайсці адсюль да вас, не маглі, ані адтуль да нас не пераходзілі.

 

І да ўсяго гэтага між намі і вамі сцверджана вялая прорва, каб тыя, што хочуць перайсці адсюль да вас, не маглі, ані адтуль да нас не пераходзлі б».

І ён сказаў: Дык прашу цябе, татухна, пашлі яго ў дом майго бацькі,

 

Ён жа сказаў: «Тады прашу цябе, бацька, паслаць яго ў дом майго бацькі,

бо пяць братоў маю, каб ён перасцярог іх, каб і яны не прыйшлі ў гэтае месца мучэння.

 

бо пяць братоў маю: хай засведчыць ім, каб і яны не прыйшлі ў гэтае месца мучэння».

І кажа [яму] Аўраам: Яны маюць Маісея і прарокаў: няхай слухаюць іх.

 

І кажа Аўраам: «Яны маюць Майсея і Прарокаў: хай слухаюць іх».

А ён сказаў: Не, татухна Аўрааме, але калі хто з мёртвых прыйдзе да іх, пакаюцца.

 

А ён сказаў: «Не, бацька Аўрааме, але калі хто з мёртвых прыйдзе да іх, пакаюцца».

Ды ён сказаў яму: Калі яны Маісея і прарокаў не слухаюць, то калі б і хто з мёртвых уваскрэс, не параканаюцца.

 

Ды ён сказаў яму: «Калі Майсея і Прарокаў не слухаюць, то калі б і хто з мёртвых уваскрос, не пераканаюцца».