Лукаша 23 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Анатоля Клышкi → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
І ўстала ўсё мноства іх і павялі Яго да Пілата.
І ўстала ўсё мноства іх і павялі Яго да Пілата.
І пачалі абвінавачваць Яго, кажучы: Мы знайшлі, што Гэты чалавек разбэшчвае наш народ і забараняе даваць падатак кесару, і кажа, што Сам Ён Хрыстос, Цар.
І пачалі абевінавачваць Яго, кажучы: «Мы знайшлі, што Гэты зводзіць наш народ і забараняе падатак даваць кесару і называе Сябе Хрыстом Царом».
І Пілат спытаўся ў Яго, кажучы: Ці Ты Іудзейскі Цар? — Ён жа ў адказ сказаў яму: Ты кажаш.
І Пілат спытаўся ў Яго, кажучы: «Ці Ты Іудзейскі Цар?» Ён жа ў адказ сказаў яму: «Ты кажаш».
І Пілат сказаў першасвятарам і натоўпам: Я не знаходжу ніякай віны ў Гэтым Чалавеку.
І Пілат сказаў першасвятарам і народу: «Я не знаходжу ніякай віны ў Гэтым Чалавеку».
Але яны настойвалі, кажучы: Ён бунтуе народ, навучаючы па ўсёй Іудзеі, пачаўшы з Галілеі аж дасюль.
Але яны настойвалі, кажучы: «Ён бунтуе народ, навучаючы па усёй Іудзеі, пачаўшы з Галілеі аж дасюль».
І Пілат, пачуўшы [пра Галілею], спытаўся: Хіба Гэты Чалавек Галілеянін?
Пілат жа пачуўшы, спытауся: «Ці Гэты Чалавек Галілеянін?»
І, даведаўшыся, што Ён уладанняў Ірада, паслаў Яго да Ірада, які і сам быў у Іерусаліме ў гэтыя дні.
І, даведаўшыся, што Ён з Ірадавах падданых, паслаў Яго да Ірада, які і сам быў у Ерусаліме у гэтыя дні.
Ірад жа, убачыўшы Ісуса, вельмі ўзрадаваўся, бо ён з даўняга часу хацеў убачыць Яго, таму што [шмат] чуў пра Яго і спадзяваўся ўбачыць нейкі знак, здзейснены Ім.
Ірад жа, убачыўшы Ісуса, вельмі ўзрадаваўся, бо ён з даўняга часу хацеў убачыць Яго, таму што чуў пра Яго і спадзяваўся ўбачыць ад Яго нейкі знак.
І задаваў Яму шмат пытанняў, ды Ён нічога не адказаў яму.
І задаваў Яму шмат пытанняў, ды Ён нічога не адказаў яму.
І стаялі першасвятары і кніжнікі, заўзята обвінавачваючы Яго.
І стаялі першасвятары і кніжнікі, заўзята абвінавачваюча Яго.
Ірад жа са сваімі воінамі, зняважыўшыся Яго і наглуміўшыся, апрануў Яго ў бліскучыя шаты і адаслаў Яго да Пілата.
Ірад жа са сваімі воінамі, пагарджаючы Ім і здзенуючыся, убраў Яго ў бліскучыя шаты і адаслаў Яго Пілату.
І ў той дзень Ірад і Пілат зрабіліся сябрамі між сабою; раней жа яны былі ў варажнечы адзін з адным.
І зрабліся сябрамі між сабою Ірад і Пілат з таго дня, бо раней яны былі ў варажнечы адзін з адным.
Пілат жа, склікаўшы першасвятароў, начальнікаў і народ,
Пілат жа, склікаўшы першасвятароу, і начальнікаў, і народ,
сказаў ім: Вы прывялі да Мяне Гэтага Чалавека, нібы Ён падбухторвае народ, і вось я, перад вамі дапытаўшы, не знайшоў за Гэтым Чалавекам ніякай віны, у чым вы Яго абвінавачваеце.
сказаў ім: «Вы прывялі да мяне Гэтага Чалавека, нібы Ён бунтуе народ, і вось я, перад вамі, дапытаўшы, не знайшоў за Гэтым Чалавекам ніякай віны, што вы выстаўляеце супроць Яго.
І Ірад таксама, бо адаслаў Яго да нас55, і вось нічога, вартага смерці, Ён не зрабіў;
І Ірад таксама, бо адаслаў Яго Да нас, і вось нічога, вартага смерці, Ён не зрабіў;
дык, пакараўшы Яго, адпушчу.
дык, пакараўшы Яго, адпушчу».
[А яму неабходна было адпусціць ім на свята аднаго вязня].
[А яму трэба было адпусцсць ім на Свята аднаго].
Яны ж закрычалі ўсе разам, кажучы: Забірай Гэтага56, а нам адпусці Вараву!
Яны ж закрычалі ўсім натоўпам: «Забі Яго, адпусці ж нам Вараву!»
Той быў кінуты ў турму за нейкі бунт, што адбыўся ў горадзе, і за забойства.
Той быў за нейкае паўстанне, што адбылося ў горадзе, і забойства кінуты ў цямніцу.
І зноў Пілат усклікаў да іх, хочучы адпусціць Ісуса.
І зноў Пілат заклікаў іх, хочучы адпусціць Ісуса.
Яны ж крычалі, кажучы: Укрыжуй, укрыжуй Яго!
Яны ж крычалі: «Укрыжуй, укрыжуй Яго!»
А ён трэці раз сказаў ім: «Якое ж зло ўчыніў Гэты Чалавек? Ніякай смяроотнай віны я не знайшоў у Ім; дык, пакараўшы Яго, адпушчу.
А ён трэці раз сказаў ім: «Якое ж зло учыніў Гэты? Ніякай смяротнай віны я не знайшоў у Ім; дык, пакараўшы Яго, адлушчу».
Яны ж моцнымі галасамі настойвалі, патрабуючы, каб Яго ўкрыжаваць, і крыкі іх [і першасвятароў] адольвалі.
Яны ж моцнымі крыкамі настойвалі, дамагаючыся, каб Яго ўкрыжаваць, і адолелі крыкі іх [і першасвятароў].
І Пілат вырашыў выканаць іх патрабаванне:
І Пілат прысудзіў, каб быпо, як дамагаліся яны:
і адпусціць кінутага ў турму за бунт і забойства, таго, што прасілі яны, Ісуса ж аддаў на іх волю.
адпусціў кінутага ў цямнщу за паўстанне і забойства, — таго, што прасілі яны, Іуса ж аддаў на іх волю.
І калі яны павялі Яго, то, узяўшы аднаго кірэнца Сімана, што ішоў з поля, усклалі на яго крыж, каб нёс за Ісусам.
І калі яны павялі Яго, то, схапіўшы нейкага Сімача Кірынеяніна, што ішоў з поля, усклалі на яго крыж, каб ён нёс за Ісусам.
А ўслед за Ім ішло вялікае мноства народу і жанчын, якія плакалі і галасілі па ім.
А ўслед за ім ішло вялікае мноства народу і жанчыны, якія плакалі і галаслі па Ім.
І, павярнуўшыся да іх, Ісус сказаў: Дочкі Іерусалімскія, не плачце па Мне; а плачце па сабе і вашых дзецях,
І, абярнуўшыся да іх Ісус сказаў: «Дочкі Ерусалімскія, не плачце па Мне; але па сабе плачце і вашых дзецях,
бо вось надыходзяць дні, у якія скажуць: «Шчаслівыя бясплодныя і ўлонні, якія не нараджалі, і грудзі, якія не кармілі!»
бо вось надыходзяць дні калі скажуць: «Шчаслівыя няплодныя і тыя лоны, якія не раджалі, і грудзі, якія не кармілі!»
Тады пачнуць казаць гарам: «Упадзіце на нас!» і ўзгоркам: «Пакрыйце нас!»
Тады пачнуць казаць гарам: «Упадзіце на нас!» і ўзгоркам: «Пакрыйце нас!»
Бо калі гэта з сакаўным дрэвам робяць, то з сухім што будзе?
«Бо калі гэта з сакаўным дрэвам робяць, то з сухім што будзе?»
Вялі ж з Ім на смерць і двух іншых — злачынцаў, каб пакараць смерцю.
Вялі ж і двух іншых ліхадзеяў з Ім, каб забіць.
І калі прыйшлі на месца, званае Чэрап, там укрыжавалі Яго і злачынцаў; аднаго справа, а другога злева.
І калі прыйшлі на месца, званае Лобным, там укрыжавалі Яго і ліхадзеяў: аднаго справа, другога ж злева.
[Ісус жа сказаў: Татухна, даруй ім, бо не ведаюць, што чыняць.] І, дзелячы між сабой Яго адзенне, кідалі жэраб.
[Ісус жа казаў: «Татухна, адпусці ім, бо не ведаюць, што чыняць»] І, дзелячы між сабой Яго адзенне, кідалі жэрабя.
І стаяў народ і глядзеў. Насміхаліся ж і начальнікі, кажучы: Ён іншых ратаваў, няхай выратуе Сам Сябе, калі Ён Хрыстос, Божы Абраннік.
І стаяў народ, углядаючыся. Насміхаліся ж і начальнікі, кажучы: «Ён іншых ратаваў, няхай выратуе Сам Сябе, калі Ён Месія, Божы абраннік».
І здзекваліся з Яго і воіны, падыходзячы і падносячы Яму воцат
І здзекаваліся з Яго і воіны, падыходзячы і падносячы Яму воцат
і кажучы: Калі Ты Іудзейскі Цар, уратуй Самога Сябе.
і кажучы: «Калі Ты Іудзейскі Цар, выбаў Самога Сябе».
Быў жа і надпіс над Ім, [напісаны грэцкімі, рымскімі і яўрэйскімі літарамі]: «Гэта — Цар Іудзейскі».
Быў жа і надпіс на Ім [напісаны грэцкімі, і рымскімі, і яўрэйскімі літарамі]: «Гэта — Іудзейскі Цар».
А адзін з павешаных злачынцаў зневажаў Яго, кажучы: Хіба Ты не Месія? Уратуй Самога Сябе і нас.
А адзін з павешаных ліхадзеяў зневажаў Яго, кажучы: «Хіба Ты не Месія? Выбаў Самога Сябе і нас».
У адказ жа другі, сунімаючы яго, сказаў: Ці ж не баішся ты Бога, бо той самы маеш прысуд.
У адказ жа другі, дакараючы яго, сказаў: «Ці ж не баішся ты Бога, бо на тое самае засуджаны.
І мы асуджаны справядліва, бо артымліваем заслужанае за зробленае; Гэты ж Чалавек нічога благога не зрабіў.
Але мы — справядліва, бо атрымліваем плату за зробленае, Гэты ж нічога благога не зрабіў».
І ён казаў: Ісусе, успомні мяне57, калі Ты прыйдзеш у Царства Сваё.
І казаў ён Ісусу: «Успомні мяне, Госпадзе, калі Ты прыйдзеш у Царства Сваё».
І Ён58 сказаў яму: Праўду кажу табе, сёння са Мною будзеш у раі.
І Ён сказаў яму: «Папраўдзе табе кажу, сёння са Мною будзеш у раі».
І было ўжо каля шостай гадзіны, і зрабілася цемра на ўсёй зямлі да дзевятай гадзіны,
І было ўжо каля шостай гадзіны, і зрабілася цемра на ўсёй зямлі аж да дзевятай гадзіны,
бо сонца знікла59, а заслона ў храме разадралася пасярэдзіне.
сонца зацьмілася, а заспона ў храме разадралася пасярэдзіне.
І, усклікнуўшы моцным голасам, Ісус сказаў: Татухна, у Твае рукі аддаю Мой дух! — І, сказаўшы гэта, выпусціў дух.
І, усклікнуўшы моцным голасам, Ісус сказаў: «Татухна, у Твае рукі аддаю Свой дух!» І, сказаўшы гэта, выпусціў дух.
А сотнік, убачыўшы, што адбылося, услаўляў Бога, кажучы: Сапраўды Гэты Чалавек быў праведны.
Убачыўшы ж, што адбылося, сотнік услаўляў Бога, кажучы: «Сапраўды Гэты Чалавек быў справядлівы».
І ўсе натоўпы, якія зышліся на гэтае відовішча, убачыўшы, што адбылося, вярталіся, б’ючы сябе ў грудзі.
І ўсе натоўпы, якія зышліся на гэтае відовішча, убачыўшы, што адбылося, вярталіся, б’ючы сябе ў грудзі.
А ўсе Яго знаёмыя і жанчыны, што прыйшлі ўслед за Ім з Галілеі, стаялі здалёку, глядзелі на гэта.
Усе ж Яго знаёмыя і жанчыны, што прыйшлі з Ім з Галілеі, стаялі здалёку, глядзел! на гэта.
І вось чалавек, імем Іосіф, член рады, чалавек добры і праведны —
І вось муж, на імя Іосіф, член рады, муж добры і справядлівы —
гэты не згадзіўся ні з рашэннем, ні з учынкамі іх, — з Арымафеі, іудзейскага горада, што [і сам] чакаў Царства Божага,
гэты не згадзіўся ні з прысудамі, ні з учынкам іх, — з Арымафеі Іудзейскага горада, сам спадзяваўся Божага Царства,
гэты чалавек, прыйшоўшы да Пілата, папрасіў Ісусава цела
гэты, прыйшоўшы да Пілата, папрасіў Ісусава цела
і, зняўшы Яго, абгарнуў палатном і паклаў Яго ў магільні, высечанай у скале, дзе яшчэ ніколі ніхто не ляжаў.
і, зняўшы Яго, абгарнуў плашчаніцаю і паклаў Яго ў магіле, высечанай у скале, дзе яшчэ ніколі ніхто не ляжаў.
А быў дзень Рыхтавання60, і наставаў шабас61.
А быў дзень Рыхтавання, і наставаў шабас.
І, пайшоўшы ўслед, жанчыны, што прыйшлі з Ім з Галілеі, бачылі магільню і як было пакладзена Яго цела,
І, пайшоўшы следам, жанчыны, што прыйшлі з Ім з Галілеі, бачылі магілу і як было пакладзена Яго цела,
і, вярнуўшыся, нарыхтавалі духмянасцяў і міра. І ў суботу, паводле запаведзі, адпачывалі.
дык, вярнуўшыся, нарыхтавапі духмянасцяў і міра. Аднак у суботу, паводле запаведзі, адпачывалі.
