Марка 3 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Сабілы і Малахава → Рeraklad V. Hadleuski
І ўвайшоў (Ён) ізноў у сынагогу; і быў там чалавек са ссохлаю рукою.
I jon uwajšoŭ iznoz u bažnicu, i byŭ tam čaławiek, jaki mieŭ suchuju ruku.
І сачылі за Ім, ці ня аздаровіць яго ў суботу, каб абвінаваціць Яго.
I nahladali za im, ci budzie azdaraŭlać u subotu, kab abwinawacić jaho.
І кажа сухарукаму чалавеку: стань пасярэдзіне.
I skazaŭ čaławieku, majučamu suchuju ruku: Stań pasiaredzinie.
І кажа да іх: у суботу належыць рабіць добрае ці рабіць злое? Душу ўратаваць ці загубіць? А яны маўчалі.
I skazaŭ im: Ci dazwolena ŭ subotu rabić dabro, ci zło? Žyćcio ratawać, ci zahubić? A jany maŭčali.
І глянуўшы на іх з гневам, тужачы аб жорсткасьці сэрца іхнага, кажа таму чалавеку: працягні руку тваю. І (той) выцягнуў, і сталася ягоная рука здаровай як другая.
I spahlanuŭšy na ich z hniewam, zasmuciŭšysia dziela ślepaty ichnaha serca, skazaŭ čaławieku: Wyciahni ruku twaju. I wyciahnuŭ i była wierniena ruka jamu.
І выйшаўшы, хварысэі зараз жа з гірадзіянамі ўчынілі змову супраць Яго, каб загубіць Яго.
A faryzei, wyjšaŭšy, zaraz zrabili naradu z heradyjanami prociŭ jaho, jak-by jaho zahubić.
Але Ісус адыйшоўся разам з вучнямі Сваімі да мора; і пайшлі за Ім мноства людзей із Галілеі, і ізь Юдэі,
Jezus-ža z swaimi wučniami adyjšoŭ da mora i pajšła za im wialikaja hramada z Halilei i Judei,
і ізь Ярузаліму, і із Ідумэі, і ад Ярдану, і ваколіц Тыру і Сідону, натоўп вялізны, пачуўшы, што Ён рабіў, прыйшоў да Яго.
i z Jeruzalimu, i z Idumei, i z-za Jardanu, i tyja što kala Tyru i Sydonu, wialikaje mnostwa, pačuŭšy, što čyniŭ, pryjšli da jaho.
І сказаў (Ён) вучням Сваім, каб па прычыне шматлюдзтва, прыгатавалі Яму човен, каб ня ціснуліся да Яго;
I skazaŭ wučniam swaim, kab dla jaho była pryhatawana łodka, dziela hramady, kab nia cisnuli jaho.
бо многіх (Ён) аздаравіў так што ўсе хворыя ціснуліся да Яго каб дакрануцца да Яго.
Bo mnohich azdarawiŭ, tak što napirali na jaho, chto-tolki mieŭ chwarobu, kab dakranucca da jaho.
І духі нячыстыя калі бачылі Яго падалі перад Ім і крычалі, кажучы: Ты ёсьць Сын Бога.
I duchi niačystyja, bačačy jaho, padali pierad im i kryčali, kažučy:
Але (Ён) строга загадаваў ім, каб ня выяўлялі Яго.
Ty jość Syn Božy. I mnoha im hraziŭ, kab nie wyjaŭlali jaho.
І ўзыходзіць на гару і кліча каго Ён хацеў; і прыйшлі да Яго.
I ŭzyjšoŭšy na haru, paklikaŭ da siabie tych, kaho sam chacieŭ i pryjšli da jaho.
І прызначыў дванаццаць, каб былí разам зь Ім, і каб пасылаць іх прапаведаваць,
I pastanawiŭ, kab dwanaccacioch byli z im i kab pasłać ich na nawučańnie.
і каб мелі ўладу аздараўляць ад хваробаў і выганяць дэманаў;
I daŭ im uładu azdaraŭlać niemačy i wyhaniać djabłaŭ.
і даў Сымону імя Пётра.
I daŭ Symonu imia Piotr;
А Якубу Завядзеяваму і Яану брату Якубаваму, ім жа даў імёны Боанэргес, што значыць сыны грома;
i Jakuba Zebedejawaha, i Jana, brata Jakuba, i daŭ im imiony Boanerhez, što značyć: Syny hromu;
і Андрэя, і Піліпа, і Барталамея, і Мацьвея, і Хаму́, і Якуба Алхвеявага, і Тадэя, і Сымона Кананіта,
i Andreja, i Filipa, i Baŭtramieja, i Mateuša, i Tamaša, i Jakuba Alfejawaha, i Tadeuša, i Symona Kanaanca,
і Юду Іскарыёта, які і прадаў Яго.
i Judaša Iskaryjota, katory i wydaŭ jaho.
І прыходзяць у дом. І ізноў зыходзіцца народ, так што яны ня маглі нават хлеба зьесьці.
I pryjšli ŭ dom. I zyjšłasia iznoŭ hramada, tak što nie mahli ani chleba pajeści.
І, пачуўшы, родныя Ягоныя пайшлі ўзяць Яго (сілай), бо казалі, што (Ён) згубіў розум.
A kali pačuli swajaki, wyjšli, kab uziać jaho, bo kazali, što ašaleŭ.
І кніжнікі, прыйшоўшыя зь Ярузаліму, казалі: «(Ён) мае Вэльзевула», і што (Ён) выганяе дэманаў з дапамогай князя дэманаў.
A knižniki, jakija pryjšli z Jeruzalimu, kazali, što maje Belzebuba i što ŭładaj djabelskaha kniazia wyhaniaje djabłaŭ.
І паклікаўшы іх да Сябе гаварыў ім прыповесьцямі: як можа шата́н выганяць шата́на?
I paklikaŭšy ich, hawaryŭ da ich u prypowieściach: Jak-ža moža djabał djabła wyhaniać?
Бо калі валадарства будзе разьдзелена само ў сабе, ня можа ўсто́яць валадарства тое;
I kali karaleŭstwa samo ŭ sabie raździelicca, nia moža ŭstajać toje karaleŭstwa.
і калі дом будзе разьдзелены сам у сабе, ня можа ўсто́яць дом той.
I kali dom prociŭ siabie raździelicca, nia moža ŭstajać heny dom.
і калі шатан паўстаў супраць самога сябе і быў разьдзелены, ня можа ўсто́яць, але канец (яму) прыйшоў.
A kali djabał paŭstanie sam prociŭ siabie, jon jość raździaliŭšysia, i nia zmoža ŭstajać, ale kaniec jamu.
Ня можа ніхто ўвайшоўшы ў дом дужо́га авалодаць ягонай маёмасьцю, калі спачатку ня зьвяжа дужо́га; і тады авалодае домам ягоным.
Nichto nia moža, uwajšoŭšy ŭ dom dužaha, razhrabić rečy dužaha, kali pierš nia źwiaža dužaha i tady razhrabić jahony dom.
Праўду кажу вам, што ўсе грахі будуць дарованы сынам чалавечым, і блюзьнерствы, якімі б (яны) ні блюзьнерылі;
Sapraŭdy kažu wam, što ŭsie hrachi buduć adpuščany synom čaławiečym, i bluźnierstwy, jakimi-b jany bluźnili,
але хто прамовіць блюзьнерства на Духа Сьвятога, той ня мае дараваньня ніколі, але ён падлягае вечнаму засуджэньню,
ale chto-b bluźniŭ prociŭ Ducha Światoha, nia budzie mieć adpuščeńnia na wieki, ale budzie padlehły wiečnamu hrachu.
бо казалі: «мае духа нячыстага».
Zatym što kazali: Jon maje niačystaha ducha.
І прыйшлі браты і матка Ягоная і, стоячы звонку, паслалі да Яго паклікаць Яго.
I pryjšli matka jahona i braty, i stojačy na dware, pasłali da jaho paklikać jaho.
Вакол жа Яго сядзеў народ; і сказалі Яму: вось матка Твая і браты Твае вонках настойліва патрабуюць Цябе.
A hramada siadzieła kala jaho. I skazali jamu: Woś matka twaja i braty twaje na dware šukajuć ciabie.
А (Ён) адказаў ім, кажучы: хто ёсьць матка Мая альбо браты Мае?
I adkazwajučy im, skazaŭ: Chto-ž maja matka i braty maje?
І глянуўшы навокал (і) на тых, што сядзелі каля Яго, кажа: вось матка Мая і браты Мае.
I spahlanuŭšy na tych, što nawakoł jaho siadzieli, skazaŭ: Woś matka maja i braty maje.
Бо хто б ні выканаў волю Бога, ён ёсьць брат Мой і сястра Мая і матка.
Bo chto-b čyniŭ wolu Božuju, toj brat moj, i siastra maja, i matka maja.
