Марка 8 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Сабілы і Малахава → Дабравесце паводле Марка. З аўдыёкасет
У тыя дні, як сабралася дужа многа народу, і ня мелі чаго паесьці, Ісус клікнуўшы вучняў Сваіх кажа ім:
У тыя дні, калі зноў быў вялікі натоўп, і не мелі яны чаго есці, Ён паклікаўшы вучняў, кажа ім:
шкада (Мне) народу, бо ўжо тры дні застаюцца пры Мне і ня маюць чаго паесьці;
«Шкада Мне гэтага натоўпу, бо ўжо тры дні яны знаходзяцца ля Мяне, і не маюць чаго есці:
і калі адпушчу іх дамоў галоднымі, нікаторыя аслабеюць у дарозе, бо яны прыйшлі здалёку.
і, калі адпушчу Я іх галодных дадому, аслабеюць яны ў дарозе, а некаторыя з іх папрыходзілі здалёку».
І вучні Ягоныя адказалі Яму: якім чынам тут у пустэльні хто зможа накарміць іх хлебам?
І адказалі Яму Яго вучні: «Як жа можна накарміць іх хлябам у гэтым бязлюдзі?»
І пытаўся ў іх: колькі ў вас хлябоў? Яны сказалі: сем.
А Ён пытаўся іх: «Колькі хлябоў вы маеце?» Яны ж сказалі: «Сем».
Тады загадаў народу ўзьлегці на зямлю; і ўзяўшы сем хлябоў (ды) падзякаваўшы, паламаў і аддаў вучням Сваім, каб разда́лі. І (яны) разда́лі народу.
А Ён загадвае натоўпу ўзлегчы на зямлю; і узяўшы гэтыя сем хлябоў, уздаўшы падзяку, паламаў і даў Сваім вучням, каб раздалі, і яны раздалі натоўпу.
І мелі (яны) некалькі рыбак; і багаславіўшы сказаў раздаць і іх.
І мелі трохі рыбак; і блаславіўшы іх, Ён сказаў і іх раздаць.
І паелі і насыціліся; і сабралі рэшты кавалкаў сем кошыкаў.
І елі яны і наеліся, і назбіралі ад застаўшыхся кавалкаў сем кошаў.
І было пад’еўшых каля чатырох тысячаў; і адпусьціў іх.
А было іх каля чатырох тысяч. І Ён адпусціў іх.
І адразу ўвайшоўшы ў човен з вучнямі Сваімі прыплыў у межы Далмануты.
І адразу ступіўшы ў човен са Сваімі вучнямі, прыбыў у краіну Далмануфскую.
І выйшлі хварысэі, ды пача́лі зь Ім спрачацца, патрабуючы ад Яго знаку зь неба, спакушаючы Яго.
І выйшлі фарысеі, і пачалі спрачацца з Ім, вымагаючы ад Яго знака з неба, выпрабоўваючы Яго.
І са стогнам у Духу Ён гаворыць: для чаго род гэты патрабуе знаку? Праўду кажу вам, ня будзе даны знак роду гэтаму.
І Ён, глыбока ўздыхнуўшы з розпачу, кажа: «Навошта род гэты вымагае знаку? Папраўдзе кажу вам, не будзе дадзена знаку роду гэтаму».
І пакінуўшы іх ізноў увайшоў у човен, адплыў на той бок.
І пакінуўшы іх, Ён зноў ступіў у човен і адплыў на той бок.
І забыліся ўзяць хлябоў і акрамя аднаго хлеба нічога ня мелі з сабою ў чаўне.
І забылісь яны ўзяць хлябы і толькі адзін хлеб мелі з сабою ў чоўне.
А (Ён) наказаваў ім кажучы: глядзеце сьцеражыцеся кісьлі хварысэяў і кісьлі Гірада.
І Ён наказваў ім, кажучы: «Глядзіце, сцеражыцеся фарысейскай закваскі ды Ірадавай.
І разважалі між сабою кажучы: (гэта што) хлябоў ня маем.
І разважалі яны між сабою, што хлябоў у іх няма.
І, уразумеўшы, Ісус кажа ім: чаго разважаеце, што хлябоў ня маеце? Няўжо яшчэ ня разумееце і ня цяміце? Няўжо (дагэтуль) маеце сэрца вашае скамянеўшым?
Ведаўшы, Ён кажа ім: «Чаго разважаеце, што не маеце хлябоў? Ці яшчэ не ўяўляеце і не разумееце? Ці яшчэ маеце сэрца ад няверыя сцвярдзелае?
Маючы вочы ня бачыце? І маючы вушы ня чуеце? І ня помніце?
Вочы маючы, не бачыце? І вушы маючы, не чуеце? І не памятаеце?
Калі (Я) пяць хлябоў разламаў на пяць тысячаў, колькі поўных кошыкаў кавалкаў (вы) сабралі? Кажуць Яму: дванаццаць.
Калі тыя пяць хлябоў ламаў Я на пяць тысяч — колькі кошыкаў, поўных кавалкаў назбіралі?» Кажуць Яму: «Дванаццаць».
А калі сем — на чатыры тысячы, колькі поўных кошыкаў кавалкаў (вы) сабралі? Яны ж сказалі: сем.
А калі ж тыя сем — на чатыры тысячы, колькі кашоў назбіралі?» І кажуць [Яму]: «Сем».
І казаў ім: як жа ня разумееце?
І Ён сказаў ім: «Вы яшчэ не разумееце?»
І прыходзіць да Бэтсаіды; і прыводзяць да Яго сьляпога, і просяць Яго, каб дакрануўся да яго.
І прыходзяць яны ў Віфсаіду. І прыводзяць да Яго сляпога, і просяць Яго, каб Ён дакрануўся да таго.
І ўзяўшы сьляпога за руку́ вывеў яго за сяло і плюнуўшы яму на вочы, усклаўшы Ру́кі на яго спытаўся ў яго, ці бачыць што небудзь?
І ўзяўшы сляпога за руку, Ён вывеў яго з сяла, і плюнуўшы яму на вочы, ўсклаў на яго рукі, і спытаўся ў яго: «Ці бачыш што?»
І той празерыўшы сказаў: бачу людзей, бачу ходзяць як дрэвы.
І паглядзеўшы, той сказаў: «Бачу людзей, што нібы дрэвы, здаецца, ходзяць».
Потым ізноў палажыў Ру́кі на вочы яму і зрабіў, каб ён бачыў. І (ён) быў аздароўлены і ўбачыў усіх ясна.
Пасля Ён зноў усклаў рукі на вочы яму, і той пільна паглядзеў, і вылечыўся, і стаў бачыць усё выразна.
І паслаў яго дамоў кажучы: і ў сяло ня заходзь, і ня расказвай нікому ў сяле.
І паслаў яго дадому, кажучы: «І ў сяло не заходзь [і нікому ў сяле не расказвай]».
І пайшоў Ісус і вучні Ягоныя ў сёлы Кесары Піліпавай. І па дарозе (Ён) пытаўся вучняў Сваіх кажучы ім: за каго Мяне лічаць людзі?
І пайшоў Ісус і Яго вучні ў сёлы Кесарыі Філіпавай; і ў дарозе Ён пытаўся ў Сваіх вучняў: «За каго Мяне лічаць людзі?»
Яны ж адказалі: за Яана Хрысьціцеля, а іншыя за Ільлю, а іншыя за аднаго з прарокаў.
Яны ж сказалі Яму: За Іаана Хрысціцеля, а другія — за Ілью, іншыя ж — за аднаго з прарокаў».
Тады Ён кажа ім: а вы за Каго Мяне ўважаеце? І адказваючы Пётра кажа Яму: Ты ёсьць Хрыстос.
І Ён спытаўся іх: «А вы за каго Мяне лічыце?» Пётра ў адказ Яму кажа: «Ты — Хрыстос, Сын Бога Жывога».
І строга забараніў ім, каб нікому ня казалі пра Яго.
І Ён забараніў, каб нікому пра Яго не казалі.
І пачаў навучаць іх, што Сын Чалавечы мае шмат адпакутаваць і быць адкінутым старэйшынамі і архірэямі і кніжнікамі і быць забітым, і цераз тры дні ўваскрэснуць.
І Ён пачаў навучаць іх, што Сыну належыць шмат выцерпець, і што ад Яго адцураюцца старэйшыны, і першасвятары, і кніжнікі, і што будзе забіты, але праз тры дні ўваскрэсне.
І гаварыў пра гэта адкрыта. І Пётра адклікаўшы Яго пачаў пярэчыць Яму.
І казаў Ён гэтае слова адкрыта. І адвёўшы Яго ўбок, пачаў адгаворваць Яго.
А Ён, абярнуўшыся і зірнуўшы на вучняў Сваіх строга забараніў Пятру кажучы: адыйдзі ад Мяне, шатан, бо клапоцішся ня пра тое, што Божае, але што чалавечае.
Ён жа абярнуўся да Сваіх вучняў, аспрэчыў Пётру, і усклікнуў: «Ідзі прэч сатана, бо думаеш ты не пра Божае, а пра чалавечае».
І паклікаўшы народ разам з вучнямі Сваімі сказаў ім: хто хоча пайсьці за Мною, адрачыся ад самога сябе і вазьмі крыж свой і ідзі ўсьлед за Мною.
І звярнуўшыся да натоўпу разам са Сваімі вучнямі, сказаў ім: «Калі хто хоча за Мною ісці ўслед, няхай адрачэцца ад самога сябе і хай возьме свой крыж, і ідзе ўслед за Мною.
Бо хто хоча жыцьцё сваё ўратаваць, той страціць яго; а хто страціць жыцьцё сваё за Мяне і Эвангельле, той ўратуе яго.
Бо хто хоча сваё жыццё ўратаваць, той загубіць яго; хто ж загубіць сваё жыцце дзеля Мяне і Дабравесьця, ўратуе яго.
Бо якая карысьць чалавеку, калі (ён) здабудзе ўвесь сьвет, а душы сваёй пашкодзіць?
Бо што за карысць чалавеку, калі здабыўшы ўвесь свет, ён пашкодзіць сваёй душы?
Альбо, які выкуп дасьць чалавек за душу́ сваю?
Бо што дасць чалавек у замен сваёй душі?
Бо хто пасаромеецца Мяне і Маіх Словаў у родзе гэтым пералюбным і грэшным, таго пасаромеецца і Сын Чалавечы, калі прыйдзе ў Славе Ба́цькі Свайго са сьвятымі Ангеламі.
Бо хто пасаромеецца Мяне і Маіх слоў перад гэтым родам блудлівым і грэшным, таго пасаромеецца і Сын, калі прыйдзе ў славе Свайго Айца разам са святымі анёламі».
