Эстэр 5 разьдзел

 

 

На трэці дзень Эстэр адзелася па-царску. І стала яна на ўнутраным двары царскага дома, перад домам цара; а цар сядзеў тады на царскім троне сваім, у царскім доме, проста і насупраць уваходу ў дом. Калі цар убачыў царыцу Эстэр, якая стаяла на двары, яна знайшла міласьць у вачах яго.

 

Дня пакъ третиего облечеся Есферъ в ризы царьские и стала в сеняхъ дому царева, еже были внутри, противу полате цареве. Царь же Асверъ седяше на престоле своем судищномъ противу дверемъ полатнымъ, и егда узрелъ Есфера-царицу, полюбилася естъ вельми пред очима его.

І працягнуў цар да Эстэры залаты скіпетр, які быў у руцэ ў яго, і падышла Эстэр і дакранулася да канца скіпетра.

 

И протягнулъ к ней жезлъ златый, иже имеаше в руце своей. Тогда Есферъ, приступивши, поцаловала естъ конець жезла его.

І сказаў ёй цар: што табе, царыца Эстэр, і якая просьба твая? Нават да паўцарства будзе дадзена табе.

 

И рече к ней царь: «Чего хощеши, Есферъ-царицо, и что естъ за жадость твоя? Бы пакъ просила еси половины царства моего, то дано будеть».

І сказала Эстэр: калі цару заўгодна, хай прыйдзе цар з Аманам сёньня на гасьціну, якую я прыгатавала яму.

 

Рече к нему Есферъ: «Любить ли ся тобе, господине мой царю, жадаю, да приидеши ко мне на пиръ, еже уготовахъ, и Аманъ с тобою».

І сказаў цар: схадзеце хутчэй па Амана, каб зрабіў па слове Эстэры. І прыйшоў цар з Аманам на гасьціну, якую прыгатавала Эстэр.

 

И рече царь: «Скоро позовите ми Амана, да послухаеть воли Есферовы». И прииде царь и Аманъ на пиръ, еже была имъ приправила Есферъ-царица.

І сказаў цар Эстэры пры піцьці віна: якое жаданьне тваё? яно будзе задаволена; і якая просьба твая? хоць бы да паўцарства, яна будзе выканана.

 

Потом рече царь, егда ся былъ напил вина, глаголя: «Чего хощеши, Есферъ, и что жадаешъ, да дамъ тобе? Бы пакъ и половину царства моего просила, то приимеши».

І адказвала Эстэр і сказала: вось маё жаданьне і мая просьба:

 

Отвеща Есфер ко царю: «Просба моя и жадание сие естъ:

калі я знайшла добрую волю ў вачах цара, і калі цару заўгодна задаволіць жаданьне маё і выканаць просьбу маю, дык хай цар з Аманам прыйдзе на гасьціну, якую я прыгатую ім, і заўтра я выканаю слова цара.

 

знашла ли есми ласку пред господарем моимъ царемъ и любит ли ся царю дати мне, чегожъ жадаю, и наполънити прозбу мою, да приидеть царь и Аманъ за утра ко мне на пиръ, еже зготовила есмъ, и утро исповемъ царю волю свою».

І выйшаў Аман у той дзень вясёлы і дабрадушны. І калі ўбачыў Аман Мардахэя каля брамы царскае, і той ня ўстаў і зь месца не скрануўся перад ім, тады напоўніўся Аман гневам на Мардахэя.

 

Того дня изыйде Аманъ весел и радостенъ, и егда узрелъ Мардохея, а онъ седит у дверей царевыхъ и не толико не встал противъ его, но ни погнулся от места своего.

Аднак жа сьцярпеў Аман. А калі прыйшоў у дом свой, дык паслаў паклікаць сяброў сваіх і Зэрэш, жонку сваю.

 

Тогда разгневался велми Аманъ, и не яви гневу того, и, пришедъ до дому своего, позвалъ всехъ приетелей своихъ и жену свою Заресу,

І расказваў ім Аман пра вялікае багацьце сваё і пра мноства сыноў сваіх і пра ўсё тое, як узьвялічыў яго цар і як узьнёс над князямі і слугамі царскімі.

 

и поведаше имъ великость имения своего, и яко имать много сыновъ, и яко повышилъ его царь во чти надо вси иные князи и служебники свое. И потомъ придалъ и то,

І сказаў Аман: ды і царыца Эстэр нікога не паклікала з царом на гасьціну, якую яна прыгатавала, акрамя мяне; так і назаўтра я кліканы да яе з царом.

 

глаголя: «Се, царица Есферъ ни единого не позвала на пиръ к собе, толико царя самого а мене. И за утра опять имамъ в нее обедовати с царемъ.

Але ўсяго гэтага ня досыць мне, пакуль я бачу Мардахэя Юдэя, як ён сядзіць каля брамы царскай.

 

И ачколи тые вси речи имам, видить ми ся, яко быхъ ничтоже не имелъ, поколе вижу Мардохея, Іудеянина, у дверей царевыхъ».

І сказала яму Зэрэш, жонка ягоная, і ўсе сябры ягоныя: хай падрыхтуюць дрэва вышынёю ў пяцьдзясят локцяў, і раніцай скажы цару, каб павесілі Мардахэя на ім, і тады весела ідзі на гасьціну з царом. І спадабалася гэта слова Аману, і ён падрыхтаваў дрэва.

 

Отвеща ему Зареса, жена его, и вси приетеле его: «Кажи уделати шибеницу высоку пятидесяти локтей и ирци рано царю, да будеть на ней повешенъ Мардохей. И потомъ пойдеши веселъ с царемъ на обедъ к царици». И полюбилася естъ Аманови речь ихъ, и казалъ вделати шибеницу высоку.