Эстэр 7 разьдзел

 

 

І прыйшоў цар з Аманам на гасьціну да Эстэры царыцы.

 

Тогда внииде царь и Аманъ на пиръ ко Есферу-царици, абы пили с нею.

І сказаў цар Эстэры таксама і ў гэты другі дзень у час гасьціны: якое жаданьне тваё, царыца Эстэр? яно будзе задаволена; і якая просьба твая? хоць бы да паўцарства, яна будзе выканана.

 

Царь же паки на другий день, егда ся былъ напилъ допиана вина, рече къ Есферу: «Что естъ прозба твоя и чего хощеши, да дамъ тобе? Бы пак хотела и половины царства моего, не побороню тобе».

І адказвала царыца Эстэр і сказала: калі я знайшла добрую прыхільнасьць у вачах тваіх, цар, і калі цару заўгодна, дык хай будуць дараваны мне жыцьцё маё, паводле жаданьня майго, і народ мой, па просьбе маёй!

 

Тогда рече Есферъ: «Знашла ль есми ласку предъ очима твоима, о царю, и любо ли тобе, прошу, соблюди животъ мой, да не буду убита с людми моими, за нихже прошу и жадаю,

Бо прададзены мы, я і народ мой, на вынішчэньне, забіцьцё і пагібель. Калі б мы прададзены былі ў рабы і рабыні, я маўчала б, хоць вораг не адшкадаваў бы ўшчэрбу цара.

 

понеже предана есми с людми моими, абы побили нас, и погубили, и подавили. Лепее было намъ проданым быти и работати, а то было бы меншее злое, яко, плачуще, молчали быхомъ. Ныне же врагъ и неприятель нашъ естъ, егоже злость розмножается предъ царемъ».

І адказваў цар Артаксэркс і сказаў царыцы Эстэры: хто гэта такі, і дзе той, які адважыцца ў сэрцы сваім зрабіць так.

 

К тому рече царь Асверъ: «Кто естъ сей и чиею силою смееть делати тое?»

І сказала Эстэр: вораг і няпрыяцель — гэты ліхі Аман! І Аман затрымцеў перад царом і царыцаю.

 

Отвеща к нему Есферъ: «Врагъ нашъ и неприятель найгорший естъ сей Аманъ». Аманъ же, услышавъ сее, улякнулся скоро и не можаше зрети на лице царю ани царици.

І стаў цар у гневе сваім з гасьціны і пайшоў у сад пры палацы; а Аман застаўся ўмольваць за жыцьцё сваё царыцу Эстэр, бо бачыў, што вызначана яму ліхая доля ад цара.

 

Тогда царь, разгневався велми, встал от стола и вышол до заграды, в нейже бе полно древия. Аманъ пакъ, устав, нача просити Есфера за живот свой, разумел убо быти злому от царя на ся.

Калі цар вярнуўся з саду пры палацы ў дом гасьціны, Аман быў прыпалы да ложка, на якім была Эстэр. І сказаў цар: нават і гвалціць царыцу хоча ў доме ў мяне! Слова выйшла з вуснаў цара, — і накрылі твар Аману.

 

И егда ся опять царь з заграды навратил къ Есферу-царици, узрелъ Амана, а онъ в жалости подопрелся на ложе, на немже лежаше Есферъ, и рече: «Се, еще и царицу ми хощет удавити, зрящему мне, в дому моем?!» И еще не доконал царь словъ своих, завезали лице его.

І сказаў Харбона, адзін зь еўнухаў пры цары: вось дрэва, якое падрыхтаваў Аман Мардахэю, які гаварыў добрае цару, стаіць каля дома Амана, вышынёю ў пяцьдзясят локцяў. І сказаў цар: павесьце яго на ім.

 

Тогда поведилъ Арбонъ, постелникъ царевъ, стоящий въ службе пред ним, глаголя: «Се, шибеница, юже учинилъ Аманъ Мардохеови, стоить в доме его, на пятьдесяти локтей вшиня ея». Тогда рече ему царь: «Повесте жъ Амана на ней».

І павесілі Амана на дрэве, якое ён падрыхтаваў Мардахэю. І гнеў цара аціх.

 

И повешенъ естъ Аманъ на шибеници, юже былъ нарядилъ Маръдохеови, и гневъ царевъ усмирися.